Аё сарвӣ ки сӯсанро зи сунбул соябон кардӣ

ایا سروی که سوسن را ز سنبل سایبان کردی

зи буии сӯсану сунбули ҷаҳони пари мшг ва бон кардӣ

ز بوی سوسن و سنبل جهان پر مشگ و بان کردی

Фикандӣ бар гул аз анбари ҳазорон ҳалқау чанбар

فکندی بر گل از عنبر هزاران حلقه و چنبر

Бзир ҳар як аз ъмдои яке ҷодўстон кардӣ

بزیر هر یک از عمدا یکی جادوستان کردی

Якеро дил шикан кардӣ якеро дил гарон кардӣ

یکی را دل شکن کردی یکی را دل گران کردی

Якеро дил сипар кардӣ якеро ҷон ситон кардӣ

یکی را دل سپر کردی یکی را جان ستان کردی

Кашидӣ ғолия бар кул фикандӣ бар самани сунбул

کشیدی غالیه بر کل فکندی بر سمن سنبل

Якеро дом дил кардӣ якеро банд ҷон кардӣ

یکی را دام دل کردی یکی را بند جان کردی

На мшгти сӯзад аз оташ на оташ мерад аз борон

نه مشگت سوزد از آتش نه آتش میرد از باران

На онро зини бёзрдӣ на инро зон зиён кардӣ

نه آن را زین بیازردی نه این را زان زیان کردی

Бгл гӯйанд натавон кард пинҳони моҳи тобон ро

بگل گویند نتوان کرد پنهان ماه تابان را

Ту андари ғолияи хуршеди тобонро ниҳон кардӣ

تو اندر غالیه خورشید تابان را نهان کردی

Басони сарви симинии миёни боғи никўӣӣ

بسان سرو سیمینی میان باغ نیکوئی

Маро дар бӯстони ғам чу заррин хайзарон кардӣ

مرا در بوستان غم چو زرین خیزران کردی

Ту ҳамчун нори дорӣ рӯй ва ҳамчун нордони ду лаб

تو همچون نار داری روی و همچون ناردان دو لب

Бидон ҳар ду дилу чашмам чу нор ва нордон кардӣ

بدان هر دو دل و چشمم چو نار و ناردان کردی

Миён боғ биншинӣу гирди роғи баргаштӣ

میان باغ بنشینی و گرد راغ برگشتی

Якеро бӯстон кардӣ якеро гулистон кардӣ

یکی را بوستان کردی یکی را گلستان کردی

Чаҳ офат дидӣ аз ошиқ чаҳ роҳат дидӣ аз гетӣ

چه آفت دیدی از عاشق چه راحت دیدی از گیتی

Ки кардӣ пери ошиқроу гетиро ҷавон кардӣ

که کردی پیر عاشق را و گیتی را جوان کردی

Сарири мурғ дар бустон зумуррад кардӣу марҷон

سریر مرغ در بستان زمرد کردی و مرجان

Бисоти гӯр дар саҳро паранд ва парниён кардӣ

بساط گور در صحرا پرند و پرنیان کردی

Чаро тӯрӣа хон кардӣ миёни боғи булбул ро

چرا توریة خوان کردی میان باغ بلبل را

Ки чун Мӯсои дарахтонро ббоғи андар навон кардӣ

که چون موسی درختان را بباغ اندر نوان کردی

Магари ганҷури нӯъмонӣ ва ё дарёии Аммонӣ

مگر گنجور نعمانی و یا دریای عمانی

Ва ё рӯзии гузар аз дасти шоҳ Комрон кардӣ

و یا روزی گذر از دست شاه کامران کردی

Сари шоҳони Абунасри бен масъӯди бен ммлони он

سر شاهان ابونصر بن مسعود بن مملان آن

Ки чун ҷустии ризоӣ ӯ дил аз сахтӣ ҷаҳон кардӣ

که چون جستی رضای او دل از سختی جهان کردی

Аё хусрави ту он шоҳӣ ки кардат қасди бади хоҳӣ

ایا خسرو تو آن شاهی که کردت قصد بد خواهی

Ки чун тираш ҷаҳон кардӣу пушташ чун камон кардӣ

که چون تیرش جهان کردی و پشتش چون کمان کردی

Фалак накунад чунин корӣ ки мардумро чунон бояд

فلک نکند چنین کاری که مردم را چنان باید

Ту ҳар корӣ ки мардумро чунон бояд чунон кардӣ

تو هر کاری که مردم را چنان باید چنان کردی

Сабаби даст ту медонам рӯзӣҳои мардум ро

سبب دست تو می دانم روزیهای مردم را

Ҳамоно дастро зи эзади брўзиҳо змон кардӣ

همانا دست را ز ایزد بروزیها ضمان کردی

зи душмани малик холӣ шуд чу дилро кон кин кардӣ

ز دشمن ملک خالی شد چو دل را کان کین کردی

зи гавҳари ганҷ холӣ шуд чу кафро кин кон кардӣ

ز گوهر گنج خالی شد چو کف را کین کان کردی

Касе кандар равон ӯ раво нашуд кини ту рӯзӣ

کسی کاندر روان او روا نشد کین تو روزی

Рӯонашро гирифтори балоӣ ҷовдон кардӣ

روانش را گرفتار بلای جاودان کردی

Бкон заъфарон монад бурузи разми теғи ту

بکان زعفران ماند بروز رزم تیغ تو

Басо чун арғавони рӯйон казон чун заъфарон кардӣ

بسا چون ارغوان رویان کزان چون زعفران کردی

Басои ҷустанди кини ту синонҳо барда бар гардун

بسا جستند کین تو سنانها برده بر گردون

Ки ҷисми чашми эшонро бсоът бар синон кардӣ

که جسم چشم ایشان را بساعت بر سنان کردی

Кафат чун абри наврӯзии гуҳари боради шубони рӯзӣ

کفت چون ابر نوروزی گهر بارد شبان روزی

Барои зоирон аз зар чу боғи андар хазон кардӣ

برای زائران از زر چو باغ اندر خزان کردی

зи мардӣ асл бибаредӣ бмидони гурги мардум ро

ز مردی اصل ببریدی بمیدان گرگ مردم را

Бад-ӣн ва дод гиреҳгонро аминон шубон кардӣ

بدین و داد گرگان را امینان شبان کردی

Дилам чун бӯстон кардӣ зи баси шодӣ худовандо

دلم چون بوستان کردی ز بس شادی خداوندا

Марои ҷуфти зёъу малику боғ ва бӯстон кардӣ

مرا جفت ضیاع و ملک و باغ و بوستان کردی

зи ҷӯади ту ман аз гетии бнъмти достони барадам

ز جود تو من از گیتی بنعمت داستان بردم

Бнъмти мари марои ҳамчуи сахоят достон кардӣ

بنعمت مر مرا همچو سخایت داستان کردی

Басони Кова ман будам нижанд аз дасти заҳҳокон

بسان کاوه من بودم نژند از دست ضحاکان

Ту аФридўни маро ҳамчун дирафш Ковиён кардӣ

تو افریدون مرا همچون درفش کاویان کردی

Маро дар осмони барадии биҷои хонаи пастам

مرا در آسمان بردی بجای خانه پستم

Кунун чун ҳиммати хешами макон дар осмон кардӣ

کنون چون همت خویشم مکان در آسمان کردی

Ббомш чун гузар кардӣ ва мехӯрдӣ баномаш бар

ببامش چون گذر کردی و می خوردی بنامش بر

Якеро чун само кардӣ якеро чун ҷҳонкрдӣ

یکی را چون سما کردی یکی را چون جهانکردی

Шудӣ зии хонаи мейрон ва дар ҳишмати сари эшон

شدی زی خانه میران و در حشمت سر ایشان

Фарози осмони барадӣу ҷуфт ахтарон кардӣ

فراز آسمان بردی و جفت اختران کردی

Агар ман кеҳтарами зи эшон чу эшон кардем зеро

اگر من کهترم ز ایشان چو ایشان کردیم زیرا

Куҷо бо ман ҳамон кардӣ ки бо эшон ҳамон кардӣ

کجا با من همان کردی که با ایشان همان کردی

Бад-ӣни умеди мейронро саросари мадҳ гӯ кардӣ

بدین امید میران را سراسر مدح گو کردی

Бад-ӣни умеди шоҳонро якояк маддоҳ хон кардӣ

بدین امید شاهان را یکایک مداح خوان کردی

Ту ҳастӣ соя яздон нишоед гуфт яздон ро

تو هستی سایه یزدان نشاید گفت یزدان را

Чаро инро сабк кардӣ чаро онро гарон кардӣ

چرا این را سبک کردی چرا آن را گران کردی

Ту маҳтоби замонӣу марои шамъ замин кардӣ

تو مهتاب زمانی و مرا شمع زمین کردی

Ту хуршеди заминӣу марои моҳ замон кардӣ

تو خورشید زمینی و مرا ماه زمان کردی

Бақои бодат ба пирӯзӣ ва ҳар рӯзии бақои бодат

بقا بادت به پیروزی و هر روزی بقا بادت

Ки хасмонроу хуишонро бдидн шодмон кардӣ

که خصمان را و خویشان را بدیدن شادمان کردی

зи гашти олами фонии худояти посбони бодо

ز گشت عالم فانی خدایت پاسبان بادا

Ки дасту теғро бар халқи олам посбон кардӣ

که دست و تیغ را بر خلق عالم پاسبان کردی