Нигор ман ба латифии басон пок ҳавост

نگار من به لطیفی بسان پاک هواست

Марои бадв чу хирадро бҷон пок ҳавост

مرا بدو چو خرد را بجان پاک هواست

Агар чу абр шуд аз ашги чашм ман нашигифт

اگر چو ابر شد از اشگ چشم من نشگفت

Ки чун ҳаво шудам аз ишқу ҷой абр ҳавост

که چون هوا شدم از عشق و جای ابر هواست

Бадару зар дебо оростам ду чашми дӯзах

بدر و زر دیبا آراستم دو چشم دوزخ

Касоди гаштам бар дӯст гарчи ҳар ду равост

کساد گشتم بر دوست گرچه هر دو رواست

Агар касод шудам ман бензад ӯ шояд

اگر کساد شدم من بنزد او شاید

Варои бензади дилу ҷон ман равост равост

ورا بنزد دل و جان من رواست رواست

Миёни шукру бодоми он нави ойини бут

میان شکر و بادام آن نو آئین بت

Дилам ҳамеша гарави кону ҷон ҳамеша навост

دلم همیشه گرو کان و جان همیشه نواست

Марои бхлўт бар рӯй он биҳиштӣ рӯй

مرا بخلوت بر روی آن بهشتی روی

Сршг дида шаробасту зор нола навост

سرشگ دیده شرابست و زار ناله نواست

Сршги дидаи бъшқши маро басаст гўо

سرشگ دیده بعشقش مرا بس است گوا

Агар чаҳ ҳечкас аз каси гувоҳ ишқ нахост

اگر چه هیچکس از کس گواه عشق نخواست

Гўо чаҳ бояд дар ишқи оннигор маро

گوا چه باید در عشق آن نگار مرا

Ки рӯй хубаш бар ҳастӣ худои гўост

که روی خوبش بر هستی خدای گواست

Агарчӣ сунбули мшгинши соябон гул аст

اگرچه سنبل مشگینش سایبان گل است

Вгрчаҳи гавҳари сурхаш ниқобдор лақост

وگرچه گوهر سرخش نقابدار لقاست

Чароаш чандини кашӣ чароаш чандини ноз

چراش چندین کشی چراش چندین ناز

Биравӣ некӯи чандин бузургвор чарост

بروی نیکو چندین بزرگوار چراست

На офтоби само ва на подшоҳи змист

نه آفتاب سما و نه پادشاه زمیست

На эзадаст баҳақ ва на Сайид руасост

نه ایزد است بحق و نه سید رؤساست

Имоди дайни паямбари амиди малики худоӣ

عماد دین پیمبر عمید ملک خدای

Ки чун равони паямбари таниши з айб сафост

که چون روان پیمبر تنش ز عیب صفاست

Макони нусрату арқони саъди бўнсри он

مکان نصرت و ارکان سعد بونصر آن

Ки кони дониш ва дайнасту ганҷи ҷӯад ва вафост

که کان دانش و دینست و گنج جود و وفاست

Дилаши з ҷавр нагирад бҳичўқти малол

دلش ز جور نگیرد بهیچوقت ملال

зи баҳри онкии тану ҷон ӯ з фазл муллост

ز بهر آنکه تن و جان او ز فضل ملاست

Ҳамеша боди балои ҷӯии бади сголши лол

همیشه باد بلا جوی بد سگالش لال

Куҷои балоу бадиро ҷавоб ӯ ҳама лост

کجا بلا و بدی را جواب او همه لاست

Биҷои ҳиммати волоӣ ӯ само чу змист

بجای همت والای او سما چو زمیست

зи фари маҷлиси маймун ӯ замин чу самост

ز فر مجلس میمون او زمین چو سماست

Агарчӣ ҳаргизи мари сгаро намо набӯд

اگرچه هرگز مر سنگرا نما نبود

Занами абри кафи род ӯ умед намост

زنم ابر کف راد او امید نماست

Чун ӯ бтхти маӣ бар бхрмӣ бинишаст

چون او بتخت مهی بر بخرمی بنشست

зи ҷони душман ӯ дӯди доғу дарди бхост

ز جان دشمن او دود داغ و درد بخاست

Бхлқи олам яксар сахоӣ ӯ барисед

بخلق عالم یکسر سخای او برسید

Змони ризқ банӣ одамаст ин на сахост

ضمان رزق بنی آدم است این نه سخاست

Буд далели фано бо синони миёни силаҳ

بود دلیل فنا با سنان میان سلاح

Чунонкӣ бо қадаҳи андари Қубод лайл лақост

چنانکه با قدح اندر قباد لیل لقاست

Чу офтоби бгстрди ном дар ҳамаи ҷой

چو آفتاب بگسترد نام در همه جای

Ки офтоби нўолст ва офтоб лақост

که آفتاب نوالست و آفتاب لقاست

Насиби носеҳ ӯ зи осмон ҳаме тарабаст

نصیب ناصح او ز آسمان همی طربست

Чу қисми ҳосид ӯ дар ҷаҳон ҳамеша ъност

چو قسم حاسد او در جهان همیشه عناست

Буруни зи мадҳат ӯ қавл халқ бӯҳтонаст

برون ز مدحت او قول خلق بهتانست

Ҷудои зи хизмат ӯ кори рӯзгори ҳбост

جدا ز خدمت او کار روزگار هباست

Дили мулӯки зи лафзи латиф ӯ шкФд

دل ملوک ز لفظ لطیف او شکفد

Дили мулӯки гулу лафз ӯ насим сабост

دل ملوک گل و لفظ او نسیم صباست

Равон малик бамурдӣу мардумии пурвирд

روان ملک بمردی و مردمی پرورد

Дили замонаи бродӣ ва ростӣ орост

دل زمانه برادی و راستی آراست

Кадоми рост ки бо кин ӯ нагардад каж

کدام راست که با کین او نگردد کژ

Кадоми каж ки бо меҳр ӯ нагардад рост

کدام کژ که با مهر او نگردد راست

Бенону теғаши доим барои нек ва бад аст

بنان و تیغش دائم برای نیک و بد است

Синону калакаши доими далели хавф ва раҷост

سنان و کلکش دائم دلیل خوف و رجاست

Чуну Карим набӯд ва на низ хоҳад буд

چنو کریم نبود و نه نیز خواهد بود

Хилоф бошад гуфтани чунин Карим куҷост

خلاف باشد گفتن چنین کریم کجاست

Мутӣъ ӯст аҷал чун амли мутӣъи аҷал

مطیع اوست اجل چون امل مطیع اجل

Асир ӯст қазо чун қадар асир қазост

اسیر اوست قضا چون قدر اسیر قضاست

Умеду бими ҷаҳонаши бзири теғу қалам

امید و بیم جهانش بزیر تیغ و قلم

Ниёзу нози замонаши бзири хашм ва ризост

نیاز و ناز زمانش بزیر خشم و رضاست

Бадеъи даҳри бадонаши ғариб аср биҷӯад

بدیع دهر بدانش غریب عصر بجود

Бадасти роди далели саломати ғрбост

بدست راد دلیل سلامت غرباست

Бкомгорӣ монанда сулаймонаст

بکامگاری ماننده سلیمانست

Яке сахоаши ду сад бора ба з малик сабост

یکی سخاش دو صد باره به ز ملک سباست

Аз онкӣ дорад бо кирдигори яктои дил

از آنکه دارد با کردگار یکتا دل

зи баҳри хизмат ӯ қомати мулӯки дўтост

ز بهر خدمت او قامت ملوک دوتاست

Саволи соил дар гӯш ӯ бмшғўлӣ

سؤال سائل در گوش او بمشغولی

Дурусти гўӣии овози зеру бонги дўтост

درست گوئی آواز زیر و بانگ دوتاست

Ҳамеша соил хоҳандаро навози кафш

همیشه سائل خواهنده را نواز کفش

Ҳамеша соили прсндаҳро дилаши бнўост

همیشه سائل پرسنده را دلش بنواست

Бпои фазли равандаи бадасти илми дароз

بپای فضل رونده بدست علم دراز

Бичишам фикрат бино бигӯаш дил шунавост

بچشم فکرت بینا بگوش دل شنواست

Мҷўии хизмати онкаси куҷо сазо набӯд

مجوی خدمت آنکس کجا سزا نبود

Ҳамеша хизмат ӯ кун бҷону дил ки сазост

همیشه خدمت او کن بجان و دل که سزاست

Ҳамеша ходим ӯро ду фоида заду ҷой

همیشه خادم او را دو فایده زد و جای

зи рӯзгори ?мукуаи фаз кирдигор ҷазост

ز روزگار مکا فاز کردگار جزاست

Басон дар баҳоӣ буд ҳамаи суханаш

بسان در بهائی بود همه سخنش

Валек як суханашро ҳазор дар баҳост

ولیک یک سخنش را هزار در بهاست

Куҷои тҳдд ӯ шуд ҳамаи бало ва бадӣаст

کجا تهدد او شد همه بلا و بدیست

Куҷои тФзл ӯ шуд ҳама баӣ ва баҳост

کجا تفضل او شد همه بهی و بهاست

Касе ки кинаши бФзўд ва душманяш намӯд

کسی که کینش بفزود و دشمنیش نمود

Нишоти хеш ниҳон карду умри хеши бкост

نشاط خویش نهان کرد و عمر خویش بکاست

Мудоми роҳат ва хандааст кору бори веляш

مدام راحت و خنده است کار و بار ولیش

Ҳамеша пешаи хасмон ӯ балоу ъност

همیشه پیشه خصمان او بلا و عناست

Ҳазор илми Флотўнш дар яке сухан аст

هزار علم فلاطونش در یکی سخن است

Ҳазор ганҷи Фаридунаши як зкўаҳ ва атост

هزار گنج فریدونش یک زکوة و عطاست

Ки баҳри гўӣӣ чун даст ӯст ҳаст савоб

که بحر گوئی چون دست اوست هست صواب

Ки ҳаст гўӣии дасташи басон баҳр хатост

که هست گوئی دستش بسان بحر خطاست

Бтбъи тири адуи зии адуаш боз шавад

بطبع تیر عدو زی عدوش باز شود

Адуаши гўӣии кӯҳ омадаасту тири садост

عدوش گوئی کوه آمده است و تیر صداست

Чунонкӣ бар дар баҳроми гӯр бар дар ӯ

چنانکه بر در بهرام گور بر در او

Бързаҳ кардан бар халқ хӯрд ва бар дндост

بعرضه کردن بر خلق خورد و بر دنداست

Веляш гарчи буд дев ҷовдон боқӣаст

ولیش گرچه بود دیو جاودان باقیست

Адуаш гарчи буд Хизри зуд асир фаност

عدوش گرچه بود خضر زود اسیر فناست

Кашида бод бар оташ биравӣ хасму адуаш

کشیده باد بر آتش بروی خصم و عدوش

Ки раъй ӯ ҳамаи солаи адуӣ рӯйу раёсат ?

که رأی او همه ساله عدوی روی و ریاست؟

Ҳамеша то буд аз хоку оби рустаи гиёҳ

همیشه تا بود از خاک و آب رسته گیاه

Бақоаши бодои чандон ки хоку обу гёст

بقاش بادا چندان که خاک و آب و گیاست

Адуаши ҷуфти ънои боду ёри ёри нишот

عدوش جفت عنا باد و یار یار نشاط

Ҳамеша то бҷҳони андаруни нишоту ъност

همیشه تا بجهان اندرون نشاط و عناست