То дод боғро саману гули бнўнўо

تا داد باغ را سمن و گل بنونوا

Булбул ҳаме сарояд бар гули бнўнўо

بلبل همی سراید بر گل بنونوا

Раваду сурӯди сохта бар сарви фохта

رود و سرود ساخته بر سرو فاخته

Чун ошиқӣ ки бошад маъшӯқ ӯ наво

چون عاشقی که باشد معشوق او نوا

Машку абири борад бар гулистони шимол

مشک و عبیر بارد بر گلستان شمال

Дару ақиқи корд дар бӯстони ҳаво

درّ و عقیق کارد در بوستان هوا

Бар нилгун бунафша фишонд шукуфаи бод

بر نیلگون بنفشه فشاند شکوفه باد

Ҳамчун ситорагони зибри нилгуни само

همچون ستارگان زبر نیلگون سما

Пеш аз ҳамаи гулии гул раъно намӯд рӯй

پیش از همه گلی گل رعنا نمود روی

Икрўш аз нишот ва дигар равиш аз ъно

یکروش از نشاط و دگر روش از عنا

Рўӣӣ чу рӯй ошиқу рўӣӣ чу рӯй дӯст

روئی چو روی عاشق و روئی چو روی دوست

Ин бардаи ранги бад ва он лавни каҳрабо

این برده رنگ بدّ و آن لون کهربا

Бар сурхи лолаи боди даридаи ниқоби сабз

بر سرخ لاله باد دریده نقاب سبز

Абраш канор карда пар аз дар пари баҳо

ابرش کنار کرده پر از درّ پربها

Чун Тифли ҳиндӯони нигарони андари ойина

چون طفل هندوان نگران اندر آئینه

Моғон ҳаме кунанд бҳўзи андари ошно

ماغان همی کنند بحوض اندر آشنا

Хайрӣ чу рӯй ошиқи бечора аз фироқ

خیری چو روی عاشق بیچاره از فراق

Лола чу рӯй дилбари михўораҳ аз ҳаё

لاله چو روی دلبر میخواره از حیا

Ҳомӯни зи сабзау гули пари тӯтӣу тзрў

هامون ز سبزه و گل پر طوطی و تذرو

Гардуни з меғ дорад перояи қто

گردون ز میغ دارد پیرایهٔ قطا

Тобон чу нордонаи сурх аз бар паранд

تابان چو ناردانهٔ سرخ از بر پرند

Биҷои даҳ ранги лолаи зи пирӯзаи гавани гё

بیجاده رنگ لاله ز پیروزه‌گون گیا

Акнӯн ки шуд ҳавои хушу боғи аистодءи каш

اکنون که شد هوا خوش و باغ ایستاده کش

Дорад ҳавои ҳиҷри марои зор дар ҳаво

دارد هوای هجر مرا زار در هوا

Акнӯн маро ки халқ хӯрд бар шиқоқ май

اکنون مرا که خلق خورد بر شقاق می

Бояд баҷоами ҳиҷрон хӯрдан май шқо

باید بجام هجران خوردن می شقا

Акнӯн ки ҷуфт дар баҳоӣ шавад дарахт

اکنون که جفت درّ بهائی شود درخت

Хоҳеми гашти фарди зи ёқӯти пурбаҳо

خواهیم گشت فرد ز یاقوت پربها

Бегона гашт хоҳам аз он чашми наргисин

بیگانه گشت خواهم از آن چشم نرگسین

Акнӯн ки боғ гардад бо наргиси ошно

اکنون که باغ گردد با نرگس آشنا

Акнӯн ки навбаҳори ҷаҳонро наво диҳад

اکنون که نوبهار جهان را نوا دهد

Ман гашта хоҳам аз дилу дилбанди бенаво

من گشته خواهم از دل و دلبند بینوا

Акнӯн ки ҳаркасии зи ҷдоӣӣ ҷудо шавад

اکنون که هرکسی ز جدائی جدا شود

Аз коми дили бимонам бе коми дили ҷудо

از کام دل بمانم بی کام دل جدا

Зон чун гулу бунафшаи руху зулфи бугсалам

زان چون گل و بنفشه رخ و زلف بگسلم

Чун аз гулу бунафша насим оварад сабо

چون از گل و بنفشه نسیم آورد صبا

Ҳангоми сунбулу саману гул барӣ шавам

هنگام سنبل و سمن و گل بری شوم

Зон глрхони сунбули зулфу самани лақо

زان گلرخان سنبل زلف و سمن لقا

Акнӯн ки шуд дарахти ду то аз висоли гул

اکنون که شد درخت دو تا از وصال گل

Гардад танами зи ҳиҷри гул рӯй ту ду то

گردد تنم ز هجر گل روی تو دو تا

Рӯзи висоли ишқ бало бошад эй аҷаб

روز وصال عشق بلا باشد ای عجب

Андари фироқи ишқ бтар бошад он бало

اندر فراق عشق بتر باشد آن بلا

Даврии зи дӯст рӯй ниҳодани бароаи давр

دوری ز دوست روی نهادن براه دور

Аз дарду ғам чигуна шавад ҷони ман раҳо

از درد و غم چگونه شود جان من رها

Ин роҳ ҷуз бикуштӣ натавон гузашт аз онк

این راه جز بکشتی نتوان گذشت از آنک

Тӯфони ҳамеи намояди чашми ман аз бко

طوفان همی نماید چشم من از بکا

Тарсам каз оби чашми ман андари фироқи ёр

ترسم کز آب چشم من اندر فراق یار

Бонг ояд аз сипеҳри алии алҷўдии устуво

بانگ آید از سپهر علی الجودی استوا

Тӯфони лаҷа кам натавон кард аз замин

طوفان لجّه کم نتوان کرد از زمین

Алои бтФи теғи ҷаҳони сӯзи подшо

الّا بتفّ تیغ جهان‌سوز پادشا

Ҷаъфар ки зари ҷаъфарӣ аз дасти ваии касод

جعفر که زرّ جعفری از دست وی کساد

Чунон ки адли густарӣ аз теғ ӯ раво

چونان که عدل‌گستری از تیغ او روا

Аз мардумӣ надорад колои каси ҳалол

از مردمی ندارد کالای کس حلال

Ваз ростӣ надорад ранҷи адуи раво

وز راستی ندارد رنج عدو روا

Аз даст ӯ шикваи баради нилу ҳирманд

از دست او شکوه برد نیل و هیرمند

Вази теғ ӯ сутӯҳ шавад пелу аждаҳо

وز تیغ او ستوه شود پیل و اژدها

Дарё сетанд аз кафи бахашон ӯ салаф

دریا ستاند از کف بخشان او سلف

Хуршед хоҳад аз рухи рахшон ӯ баҳо

خورشید خواهد از رخ رخشان او بها

Холӣ шавад зи хайр касе каш кунад хилоф

خالی شود ز خیر کسی کَش کند خلاف

Розӣ шавад зи бахт касе каш диҳад ризо

راضی شود ز بخت کسی کَش دهد رضا

Бирён шавад ба нил дар аз теғ ӯ наҳанг

بریان شود به نیل در از تیغ او نهنگ

Гардон шавад ббодиаҳ аз дасташи Асия

گردان شود به بادیه از دستش آسیا

Заррин шавад зи хизмат ӯ хон ходимон

زرین شود ز خدمت او خوان خادمان

Беҳтари зи хизматаши мшноси ончии кимиё

بهتر ز خدمتش مشناس آنچه کیمیا

Бар зи Эрон чу ошиқ бар дӯсти шефта

بر زایران چو عاشق بر دوست شیفته

Бар соилон чу муфлис бар моли мубтало

بر سائلان چو مفلس بر مال مبتلا

Баси ёди кафи родаш бар рости дили далел

بس باد کفّ رادش بر راست دل دلیل

Баси бод рӯй хеш бар хуии хуши гўо

بس باد روی خوبش بر خویِ خوش گوا

Рӯй мувофиқон шавад аз меҳраши арғавон

روی موافقان شود از مهرش ارغوان

Мрўоӣ ҳосидон шавад аз кинаши мрғўо

مروای حاسدان شود از کینش مرغوا

Гардад ҳазор шоҳи раҳе зу бики хилоф

گردد هزار شاه رهی زو به یک خلاف

Гардад ҳазор ганҷи тиҳӣ зу бики ато

گردد هزار گنج تهی زو به یک عطا

Доност бемуаллим ва доҳӣаст бе дсис

داناست بی معلم و داهی است بی دسیس

Родаст бесипос ва Каримаст бе риё

راد است بی سپاس و کریمست بی ریا

Ёбад атои фузунаш касе каши фузуни ҳунар

یابد عطا فزونش کسی کش فزون هنر

Бинад афви фузунаш касе каши фузуни хато

بیند عفو فزونش کسی کش فزون خطا

Як нуқта нест бар дил ӯ холӣ аз карам

یک نقطه نیست بر دل او خالی از کرم

Як мӯӣ нест бар тан ӯ фориғ аз сафо

یک موی نیست بر تن او فارغ از صفا

зи озор ӯ ҳазар куну озарм ӯ биҷавӣ

ز آزار او حذر کن و آزرم او بجوی

Козор ӯ фано буд озарм ӯ бақо

کآزار او فنا بود آزرم او بقا

эй фахри оли одаму шоҳаншаҳи аҷам

ای فخر آل آدم و شاهنشه عجم

Чун ҷони Мустафои дилати ойинаи сафо

چون جان مصطفی دلت آئینهٔ صفا

Аз сирати ту тоза шуд ойини киқбод

از سیرت تو تازه شد آئین کیقباد

Ваз дод ту навохта шуд расми мстФо

وز داد تو نواخته شد رسم مصطفا

Ҳам муштарии бтолъ ва ҳам муштарии бФол

هم مشتری بطالع و هم مشتری بفال

Ҳам муштарии саодат ва ҳам муштарии лақо

هم مشتری سعادت و هم مشتری لقا

Ҷӯяндае ба дар садаф дар офарин

جوینده ای به درّ صدف درّ آفرین

Хрндаҳ эй бгўҳри кони гавҳари сано

خرّنده ای بگوهر کان گوهر ثنا

Эзад кунод малики турои эмин аз завол

ایزد کناد ملک ترا ایمن از زوال

Яздон кунод умри туро эмин аз фано

یزدان کناد عمر تو را ایمن از فنا

Онро ки бар хилофи ту гардан кашӣ кунад

آن را که بر خلاف تو گردن کشی کند

Гардун кашад бар оташи тимори грдно

گردون کشد بر آتش تیمار گردنا

Бар душманон зё шавад аз теғи ту зулм

بر دشمنان ضیا شود از تیغ تو ظُلَم

Бар дӯстон зулм шавад аз теғи ту зё

بر دوستان ظُلَم شود از تیغ تو ضیا

Эзади туро зи ҷамъи мулӯк ихтиёр кард

ایزد تو را ز جمع ملوک اختیار کرد

Чўнонкаҳи Мустафоро аз ҷамъи анбиё

چونانکه مصطفی را از جمع انبیا

Душман чигуна гардад чун ту бзри азиз

دشمن چگونه گردد چون تو بزر عزیز

Аъамӣ чигуна гардад бинои зи тўтё

اعمی چگونه گردد بینا ز توتیا

Ноҳиди пеш ҳиммат тӯбаст чун замин

ناهید پیش همّت تو پست چون زمین

Хуршеди пеши талъати ту хирад чун сҳо

خورشید پیش طلعت تو خُرد چون سُها

Ҳар ранҷро умедӣ ва ҳар нозро сабаб

هر رنج را امیدی و هر ناز را سبب

Ҳар бандро калидӣ ва ҳар дардро даво

هر بند را کلیدی و هر درد را دوا

Дар мадҳати ту мӯӣ мўолӣ шавад забон

در مدحت تو موی موالی شود زبان

Аз ҳайбати ту рӯй маъодӣ шавад қафо

از هیبت تو روی معادی شود قفا

Аз бскаҳ дод чархи з ҳар донишяти баҳр

از بسکه داد چرخ ز هر دانشیت بهر

Бихарии ту нзибди фарзанди брхё

برخیّ تو نزیبد فرزند برخیا

Тарсони аҷали зи ту чу амли тарсад аз аҷал

ترسان اجل ز تو چو امل ترسد از اجل

Ларзони қазои зи ту чу қадар ларзад аз қазо

لرزان قضا ز تو چو قدر لرزد از قضا

То васфи ғарқаи гаштани фиръавнён буд

تا وصف غرقه گشتن فرعونیان بود

Тонъти Карбало буд ва он ҳамаи бало

تا نعت کربلا بود و آن همه بلا

Боданд дшмнонт чу фиръавнёни ғариқ

بادند دشمنانت چو فرعونیان غریق

Хсмонт гашта мурда чу куффори Карбало

خصمانت گشته مرده چو کفار کربلا

Наврӯз бар ту фарруху гулгуни зи бодаи рух

نوروز بر تو فرخ و گلگون ز باده رخ

Амр ту гашта нофиз бар хлху хто

امر تو گشته نافذ بر خلّخ و ختا