Омад наврӯзу гашт мшг фишон бод

آمد نوروز و گشت مشگ فشان باد

Соҳати боғ аз насим бод шуд обод

ساحت باغ از نسیم باد شد آباد

Чун дили тимори дидаи барги бунафша

چون دل تیمار دیده برگ بنفشه

Чун зираи занги хӯрдаи хӯшаи шамшод

چون زره زنگ خورده خوشه شمشاد

Чун брхи дӯст бар фитодаи сари зулф

چون به رخ دوست برفتاده سر زلف

Барги бунафшаи бабради лола бар афтод

برگ بنفشه به برگ لاله برافتاد

Дашти бихандади ҳамеи зи лолаи сероб

دشت بخندد همی ز لاله سیراب

Боғ бинозад ҳамеи бсўсни озод

باغ بنازد همی به سوسن آزاد

Дашти бихандади ҳаме чу чеҳраи ширин

دشت بخندد همی چو چهره شیرین

Абри бгриди ҳаме чу дидаи Фарҳод

ابر بگرید همی چو دیده فرهاد

Кӯҳ чу хари хези гашту дашт чу таббат

کوه چو خرخیز گشت و دشت چو تبّت

Боғ чу Фархори гашту роғ чу нўшод

باغ چو فرخار گشت و راغ چو نوشاد

Чархи бкҳсор ҳадя кард ситора

چرخ به کهسار هدیه کرد ستاره

Дарёи гавҳари ббоғ тӯҳфа фиристод

دریا گوهر به باغ تحفه فرستاد

Дашт шуд аз боди пари зроӣФи Аммон

دشت شد از باد پر ظرائف عمان

Боғ шуд аз абри пари троӣФи Бағдод

باغ شد از ابر پر طرائف بغداد

Лолаи бсҳрои шукуфта чун қадаҳ май

لاله به صحرا شکفته چون قدح می

Кебек чу мутриби ниҳодаи дасти бФрёд

کبک چو مطرب نهاده دست به فریاد

Ҷуз қадаҳ меманеҳ буқати чунин пеш

جز قدح می منه به وقت چنین، پیش

Ҷузи тараб дил макун бурузи чунин ёд

جز طرب دل مکن به روز چنین، یاد

Бар тарафи ҷӯии рустаи тозаи бунафша

بر طرف جوی رسته تازه بنفشه

Пеш дар афкандаи сар чу душмани устод

پیش در افکنده سر چو دشمن استاد

Шамъи бузургони абўолмъмр кӯ кард

شمع بزرگان ابوالمعمر کو کرد

Ҷону дили мо зи банди дарду ғами озод

جان و دل ما ز بند درد و غم آزاد

Пӯлоди онҷо ки азм ӯст чу вшӣ

پولاد آنجا که عزم اوست چو وشیّ

Вшии онҷо ки ҳзм ӯст чу пӯлод

وشی آنجا که حزم اوست چو پولاد

Родон бошанд бо саховат ӯ зафт

رادان باشند با سخاوت او زفت

з фаттон гирданд бо сиёсати аврод

زفتان گردند با سیاست او راد

Рӯзӣ дар ваҳм ӯ нагардад ноҳақ

روزی در وهم او نگردد ناحق

Гоҳе дар табъ ӯ нагунҷад бедод

گاهی در طبع او نگنجد بیداد

Бар каси бедод хештан напасандад

بر کس بیداد خویشتن نپسندد

Каси зи тани хештани чуну надиҳад дод

کس ز تن خویشتن چنو ندهد داد

Аидл мардум бичишам ақли кушода

ای دل مردم به چشم عقل گشاده

Чашми карӣмии зи дасти род ту бикшод

چشم کریمی ز دست راد تو بگشاد

Илм ҳамеша зи нӯки калак ту зояд

علم همیشه ز نوک کلک تو زاید

Гўӣии илми ҷаҳони саросар аз ӯ зод

گوئی علم جهان سراسر از او زاد

Соҳиби мизони фазлу ақл бтў монад

صاحب میزان فضل و عقل به تو ماند

Ҳотами номи сахоу ҷӯад бтў дод

حاتم نام سخا و جود به تو داد

Родии вшодии зи табъи поки ту хезад

رادی و شادی ز طبع پاک تو خیزد

Шод мабод он куҷо бтў набӯд шод

شاد مباد آن کجا به تو نبود شاد

То набӯд лоади пойдор бар барқ

تا نبود لاد پایدار بر برق

То набӯд коҳи пойдор бар бод

تا نبود کاه پایدار بر باد

Ҳайбати ту боди боду душмани ту коҳ

هیبت تو باد باد و دشمن تو کاه

Хашми ту чун барқи боду хасми ту чун лоад

خشم تو چون برق باد و خصم تو چون لاد