эй нигор ханд хандони як замон бо ман биханд
ای نگار خند خندان یک زمان با من بخند
То кӣ ин хашми ту то кӣ чанд аз ин нози ту чанд
تا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند
Шарм бурдор аз миёну ҷом май бар дасти гир
شرم بردار از میان و جام می بر دست گیر
Банд бигушо аз миёну лаби з хандидан мабанд
بند بگشا از میان و لب ز خندیدن مبند
Гар маро бе банди хоҳӣ банд бигушо аз миён
گر مرا بیبند خواهی بند بگشا از میان
Вари маро бе гиряи хоҳӣ шод биншину биханд
ور مرا بیگریه خواهی شاد بنشین و بخند
Сурх май моно ба ҷоми зар ҳаме додӣ маро
سرخ می مانا به جام زر همیدادی مرا
Он лаб ва май мари марои андешае дар дил фиканд
آن لب و می مر مرا اندیشهای در دل فکند
Кин чаро омад бурун зу лафзҳои ҳамчуи заҳр
کاین چرا آمد برون زو لفظهای همچو زهر
Ваон чаро чун заҳр карда ҳарфҳои ҳамчуи қанд
وان چرا چون زهر کرده حرفهای همچو قند
Ҳарфи чандин дар ҷаҳони як шаб нашуд он ғмгсор
حرف چندین در جهان یک شب نشد آن غمگسار
Фарқи чандин дар миёни як шаб нашуд он дилписанд
فرق چندین در میان یک شب نشد آن دلپسند
Баҳр ин хоҳам лаби ҷому лаби ҷонон ба ҳам
بهر این خواهم لب جام و لب جانان به هم
То буд гардад дилами доими зи шодии дастбанд
تا بود گردد دلم دائم ز شادی دستبند
эй ъдили наргиси пуркини ту мишкӣни камон
ای عدیل نرگس پرکین تو مشکین کمان
Ваии рафиқи лолаи рангини ту парвини каманд
وی رفیق لاله رنگین تو پروین کمند
Мор кирдораст зулфат зон қабл шуд печи печ
مار کردار است زلفت زان قِبَل شد پیچ پیچ
Каждум ойинаст ҷаъдати зин сабаб шуд банди банд
کژدمآیین است جعدت زین سبب شد بند بند
Дил забун дорам зи меҳри рӯят эй моҳи ончнонк
دل زبون دارم ز مهر رویت ای ماه آنچنانک
Душманон доранд ҷон аз бими шоҳи шери банд
دشمنان دارند جان از بیم شاه شیر بند
Хусрави турону Эрони мейри мейрони бўолҳсн
خسرو توران و ایران میر میران بوالحسن
Он чу хусрав бар сарир ва он чу баҳман бар саманд
آن چو خسرو بر سریر و آن چو بهمن بر سمند
Тира бошад пеши равшани рой ӯ рӯзи сипед
تیره باشد پیش روشن رای او روز سپید
Паст бошад пеши олии қадар ӯ чархи баланд
پست باشد پیش عالی قدر او چرخ بلند
Киқбод ар монда будӣ меҳр ӯ ҷустӣ ба ҷон
کیقباد ار مانده بودی مهر او جستی به جان
Зарди ҳашт арзанда будӣ мадҳ ӯ хондӣ бузанд
زرد هشت ارزنده بودی مدح او خواندی بزند
Кофарон зу панд нашуниданд бспрднди ҷон
کافران زو پند نشنیدند بسپردند جان
Баргузед аз бим ӯ коФрстони имрӯзи панд
برگزید از بیم او کافرستان امروز پند
Гоҳ бахшӣдан надорад раъй ӯ рӯйу риё
گاه بخشیدن ندارد رأی او روی و ریا
Гоҳ кўшидн надорад табъ ӯ дастону фанад
گاه کوشیدن ندارد طبع او دستان و فند
Лашкариро кишти кӯро марг натавонист кишт
لشکری را کشت کو را مرگ نتوانست کشت
Қалъаеро кунад кӯро чарх натавонист кунад
قلعهای را کند کو را چرخ نتوانست کند
зи оташи шамшер ӯ доранд ҷон дар тан чунонк
ز آتش شمشیر او دارند جان در تن چنانک
Ҳаст нолону тапон монанди бар оташи сапанд
هست نالان و تپان مانند بر آتش سپند
Лашкари Фзлўн ҳамонҷо шуд фиканда каз қазо
لشکر فضلون همانجا شد فکنده کز قضا
Шоҳи хасмонро фиканду хасми ёронро фиканд
شاه خصمان را فکند و خصم یاران را فکند
Бад расад гӯйанд шоҳонро зи дастурони бад
بد رسد گویند شاهان را ز دستوران بد
Ҷуз кунун ин достонро каси наёбади дилписанд
جز کنون این داستان را کس نیابد دلپسند
эй ҷаҳонати пешкор эй рӯзгорати зери даст
ای جهانت پیشکار ای روزگارت زیر دست
эй сипеҳрати раҳнамо эй кирдигорати ёрманд
ای سپهرت رهنما ای کردگارت یارمند
Бод ҳар рӯзяти иду фатҳи бодати зин сипас
باد هر روزیت عید و فتح بادت زین سپس
Сӯии кас беномаҳои фатҳ нафаристӣ наванд
سوی کس بینامههای فتح نفرستی نوند
Гӯсфанду гови куштан фарз ҳаст ин ид ро
گوسفند و گاو کشتن فرض هست این عید را
Кандарин омад ризои эзад бе чун ва чанд
کاندرین آمد رضای ایزد بیچون و چند
Эзад аз ҳар ид ҳаст ин иди розитар зи ту
ایزد از هر عید هست این عید راضیتر ز تو
Зонка кофари кушта бар ҷои гову гӯсфанд
زانکه کافر کشته بر جای گاو و گوسفند
То буд карам аз газанд ва то буд ромиши зи суд
تا بود کرم از گزند و تا بود رامش ز سود
То буванд аз сури хуррами ҳамчу аз мотами нижанд
تا بوند از سور خرم همچو از ماتم نژند
Бадсиголати ҷуфти мотами никхўоҳти ҷуфти сур
بدسگالت جفت ماتم نیکخواهت جفت سور
Дӯстати анбози суру душманати ҷуфти газанд
دوستت انباز سور و دشمنت جفت گزند