эй худовандӣ ки яздони хосат аз дод офарид

ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفرید

Вази ҳамаи айбии тани поки ту озоди офарид

وز همه عیبی تن پاک تو آزاد آفرید

Рӯй ту некӯи сиришту раъии ту некӯи ниҳод

روی تو نیکو سرشت و رأی تو نیکو نهاد

Давлати ту тез карду дасти ту роди офарид

دولت تو تیز کرد و دست تو راد آفرید

Гарчи шуд гетии ҳамаи вайрони з бе дод дадон

گرچه شد گیتی همه ویران ز بی داد ددان

Неъмати ту яксар аз дод ту ободи офарид

نعمت تو یکسر از داد تو آباد آفرید

Дӯстонатро нишоту нозаши парвизи бод

دوستانت را نشاط و نازش پرویز باد

Дшмнонтро балоу ранҷи Фарҳоди офарид

دشمنانت را بلا و رنج فرهاد آفرید

Кӯшиш ту кард аз оташи бахшиш ту кард аз об

کوشش تو کرد از آتش بخشش تو کرد از آب

Ҳлмт аз хоки офариду таййибат аз боди офарид

حلمت از خاک آفرید و طیبت از باد آفرید

Гарчи аз Гӯдарзу гшўодти гуҳари икмўии ту

گرچه از گودرز و گشوادت گهر یکموی تو

Беҳтар аз ҳафтод Гӯдарзи вази гшўоди офарид

بهتر از هفتاد گودرز وز گشواد آفرید

Бахшиш ҳорӯнат доду дониш мأмўнт дод

بخشش هارونت داد و دانش مأمونت داد

Вази паии ту ӯ з май монанди Бағдоди офарид

وز پی تو او ز می مانند بغداد آفرید

Чархи ҳафту наҷми ҳафту баҳри ҳафт иқлӣми ҳафт

چرخ هفت و نجم هفت و بحر هفت اقلیم هفت

Фазли ту бар ҳар яке афзӯни зи ҳафтод офарид

فضل تو بر هر یکی افزون ز هفتاد آفرید

Хоад чун бошад бпиши бози ҳангоми шикор

خاد چون باشد بپیش باز هنگام شکار

Мари туро бози офариду хсмри аходи офарид

مر تو را باز آفرید و خصمر اخاد آفرید

Шояд аз шоҳони ҳамаи пеши ту шогирдӣ кунанд

شاید از شاهان همه پیش تو شاگردی کنند

Коизди андар ҳар ҳунари табъи ту устоди офарид

کایزد اندر هر هنر طبع تو استاد آفرید

Гоҳи кўшидни тани сахти ту аз пӯлод кард

گاه کوشیدن تن سخت تو از پولاد کرد

Гоҳи бахшӣдани дили нарми ту аз лоади офарид

گاه بخشیدن دل نرم تو از لاد آفرید

Офарини боди абри он шоҳӣ ки гоҳи меҳру кин

آفرین باد ابر آن شاهی که گاه مهر و کین

Эзади андари хилқати авлоду пӯлоди офарид

ایزد اندر خلقت اولاد و پولاد آفرید

Хсрўои ғамгини писандии ҳаргизати ҷон касе

خسروا غمگین پسندی هرگزت جان کسی

Коиздш назд ҳамаи халқи ҷаҳони шоди офарид

کایزدش نزد همه خلق جهان شاد آفرید

Назд ман ҳар соъатии хори муғелони пурвирд

نزد من هر ساعتی خار مغیلان پرورد

Он заминии коиздши гулнору шамшоди офарид

آن زمینی کایزدش گلنار و شمشاد آفرید

Табъи покам чун кашад бе дод аз онкаси каши худо

طبع پاکم چون کشد بی داد از آنکس کش خدا

Беш табъ ва беш чашм ва беш бунёди офарид

بیش طبع و بیش چشم و بیش بنیاد آفرید

Муфсидони шаҳр аз баҳр сегӣ карданд қаҳр

مفسدان شهر از بهر سگی کردند قهر

Каши худоӣ аз фитнау ошӯб ва бе дод офарид

کش خدای از فتنه و آشوب و بی داد آفرید

Бандаро фарёдраси шоҳои зи хасмии ончунон

بنده را فریادرس شاها ز خصمی آنچنان

Коизд аз хасмони турои бедоди фарёди офарид

کایزد از خصمان ترا بیداد فریاد آفرید

Ман бФрмони ту қасрии сохтам нави шодўор

من بفرمان تو قصری ساختم نو شادوار

Аз паии боғии каши аҷдодами мари авлоди офарид

از پی باغی کش اجدادم مر اولاد آفرید

Гар наёбам дод бигзорам биҷои он қасри зуд

گر نیابم داد بگذارم بجای آن قصر زود

Врчаҳи эзади қасри ман хуштар зи нўшоди офарид

ورچه ایزد قصر من خوش‌تر ز نوشاد آفرید

Хизмати ту ҳам ба шаҳр андар кунам бар ҷони ғам

خدمت تو هم به شهر اندر کنم بر جان غم

Гарчи эзади ҷони ман дар шодии ободи офарид

گرچه ایزد جان من در شادی آباد آفرید