То з омадани дӯст бар ман хабар омад

تا ز آمدن دوست بر من خبر آمد

Гўӣии серум аз нози бхўршиди баромад

گوئی سرم از ناز به خورشید برآمد

Чун шох гулӣ будам пайваста бе бор

چون شاخ گلی بودم پیوسته بی بار

Бар ман зи гули шодии пайвастаи баромад

بر من ز گل شادی پیوسته برآمد

Рӯзии ҳамаи дарду ғами мардум басар ояд

روزی همه درد و غم مردم به سر آید

Ар ҷӯ ки ҳамаи дарду ғами ман басар омад

ار جو که همه درد و غم من به سر آمد

Шаб гарчи буд торон ӯро саҳар ояд

شب گرچه بود تاران او را سحر آید

Охири шаби торони марои ҳам саҳар омад

آخر شب تاران مرا هم سحر آمد

Кони ҳама бо ранҷу ъно пургуҳар ояд

کان همه با رنج و عنا پُر گهر آید

Конами зи пас ранҷи ъно пургуҳар омад

کانم ز پس رنج عنا پُر گهر آمد

Ҳам бугзарад андеша ва тимор намонад

هم بگذرد اندیشه و تیمار نماند

Андешау тимори марои ҳам гузар омад

اندیشه و تیمار مرا هم گذر آمد

Пайваста буд кори сафари моҳи само ро

پیوسته بود کار سفر ماه سما را

Мо ҳаст бутами зи он ҳамаи кораш сафар омад

ماهست بتم ز آن همه کارش سفر آمد

Кўиндм ҳар рӯз ки имрӯз дар ояд

گویندم هر روز که امروز در آید

Як рӯзи нгўинд ки имрӯз дар омад

یک روز نگویند که امروز در آمد

Вар дар бар ман бошад дил рост надорад

ور در بر من باشد دل راست ندارد

Монандаи ӯ гуяд тарк дигар омад

ماننده او گوید ترک دگر آمد

ӯ бемагар омад бар ман лек тани ман

او بی مگر آمد بر من لیک تن من

Дар фурқат ӯ паст шуд ва бемагар омад

در فرقت او پست شد و بی مگر آمد

Гар ояд ва ноед дилам аз шодӣ гуяд

گر آید و ناید دلم از شادی گوید

Кӯ омад ва ин ӯст ҷуз ӯ нест гар омад

کو آمد و این اوست جز او نیست گر آمد

Онро бидиҳам муждаи кулоҳу камарам гар

آن را بدهم مژده کلاه و کمرم گر

Гуяд ки худованди кулоҳ ва камар омад

گوید که خداوند کلاه و کمر آمد

Гар ҷону ҷаҳон аз пай ӯ хоҳам шояд

گر جان و جهان از پی او خواهم شاید

Каз ҷону ҷаҳон дар бар ман дўстр омад

کز جان و جهان در بر من دوستر آمد

Сад соли ббобл дар ноед бгаҳи саҳар

صد سال به بابل در ناید به گه سحر

Ҳангоми сухани кӯро дар аз хазар омад

هنگام سخن کو را در از خزر آمد

Ҳам пардаи кофураш мшг омаду анбар

هم پرده کافورش مشگ آمد و عنبر

Ҳам пардаи лؤлؤши ақиқ ва шукр омад

هم پرده لؤلؤش عقیق و شکر آمد

Додаст ки чун ҳури бкс рух нанамояд

داد است که چون حور به کس رخ ننماید

Каз хулди зи баҳри малик додгар омад

کز خلد ز بهر ملک دادگر آمد

Тоҷи гуҳари озодаи абӯи насри Муҳамад

تاج گهر آزاده ابو نصر محمد

Каз родӣу озодии тоҷ гуҳар омад

کز رادی و آزادی تاج گهر آمد

Фахри башар аз гавҳар ӯ гашти ҳақиқат

فخر بشر از گوهر او گشت حقیقت

Боз ӯ баҳамаи фазл чу фахр башар омад

باز او به همه فضل چو فخر بشر آمد

Покиза равон омаду покиза тан омад

پاکیزه روان آمد و پاکیزه تن آمد

Фархунда хисол омаду фаррух сайр омад

فرخنده خصال آمد و فرخ سیر آمد

Дилаш аз карам омад ҳамаи ҷонаш аз адаб омад

دلش از کرم آمد همه جانش از ادب آمد

Сараш аз хирад омад ҳамаи таниш аз ҳунар омад

سرش از خرد آمد همه تنش از هنر آمد

Бо хасми қиёс ӯ об омаду оташ

با خصم قیاس او آب آمد و آتش

Бо ӯ бмсли душмани хор ва шарар омад

با او به مثل دشمن خار و شرر آمد

Теғаш чу аҷали гашту мухолиф чу амл шуд

تیغش چو اجل گشت و مخالف چو امل شد

Тираш чу қазои гашту маъодӣ қадар омад

تیرش چو قضا گشت و معادی قدر آمد

Обод бар он дасти атои даҳ ки бродӣ

آباد بر آن دست عطا ده که به رادی

Дарё бар ӯ кам зи шумор шимур омад

دریا بر او کم ز شمار شمر آمد

зи оби ҳайвон нафъ наёяд тани он ро

ز آب حیوان نفع نیاید تن آن را

Каз оташи шамшери амираш зарар омад

کز آتش شمشیر امیرش ضرر آمد

Доне ки басар бошад пояндагии тан

دانی که به سر باشد پایندگی تن

Гетӣ чу танаст ӯ бмсли ҳамчу сар омад

گیتی چو تنست او به مثل همچو سر آمد

Дар хона нишоед шудани алои зира дар

در خانه نشاید شدن الا ز ره در

Дар хонаи иқболу саодат чу дар омад

در خانه اقبال و سعادت چو درآمد

Ҷон вале аз дидан ӯ нӯш равон шуд

جان ولی از دیدن او نوش روان شد

Дар чашми адуи сӯрат ӯ нештар омад

در چشم عدو صورت او نیشتر آمد

Сад лашгар ҷангӣ шавад овора ки ногоҳ

صد لشگر جنگی شود آواره که ناگاه

Гӯйанд ки шоҳаншаҳи лашгар шукр омад

گویند که شاهنشه لشگر شکر آمد

Зеро ки карӣмӣу вафои ҷуфт дил ӯст

زیرا که کریمی و وفا جفت دل اوست

Дар маъракаи зи он доими ҷуфт зафар омад

در معرکه ز آن دائم جفت ظفر آمد

Аз бахшишу бахшоиши баҳром дигар буд

از بخشش و بخشایش بهرام دگر بود

Вази мардумӣу мардии сом дигар омад

وز مردمی و مردی سام دگر آمد

Дидеми бад-ӣни ҳафтаи аёнаши бсФи андар

دیدیم بدین هفته عیانش به صف اندر

Каз ҷанги аду низ чу рустам бадар омад

کز جنگ عدو نیز چو رستم به در آمد

Дар ҷанги сипаҳгар сипар шоҳон бошад

در جنگ سپه گر سپر شاهان باشد

ӯ бози гуҳи ҷанги сипаҳро сипар омад

او باز گه جنگ سپه را سپر آمد

Онҷо ки шуд ӯ гашти бдшмни хатари ҷон

آنجا که شد او گشت به دشمن خطر جان

Ҳам душмани худ роз барои хатар омад

هم دشمن خود را ز برای خطر آمد

Даштӣ ки дар ӯ кард набард аз пас даҳ сол

دشتی که در او کرد نبرد از پس ده سال

Гар нил бикуштанд буриш мъсФр омад

گر نیل بکشتند برش معصفر آمد

Умри ҳамаи хасмону бақои ҳамаи зидон

عمر همه خصمان و بقای همه ضدان

Он шаб басар омад ки маликро писар омад

آن شب به سر آمد که ملک را پسر آمد

Чндонкаҳи бгрдўн бар сайёраи тобон

چندان که به گردون بر سیاره تابان

Бар толеъ ӯ шаъну саодат назар омад

بر طالع او شأن و سعادت نظر آمد

То ҳаст ҷаҳон дида фурӯз падар ӯ бод

تا هست جهان دیده فروز پدر او باد

Чўнонкаҳи падар дида фурӯз писар омад

چونان که پدر دیده فروز پسر آمد

Шамъаст падар ӯ бмсли ҳамчу чароғ аст

شمع است پدر او به مثل همچو چراغ است

Шамсаст падар ӯ бмсл чун қамар омад

شمس است پدر او به مثل چون قمر آمد

То ҳашари бақои падару ҷаду писари бод

تا حشر بقای پدر و جد و پسر باد

Каз ин се ҷаҳонро шарафу фахр ва фар омад

کز این سه جهان را شرف و فخر و فر آمد