Замона рӯй заминро чу ранг дебо кард

زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کرد

Тарози дебо ёқӯт кард ва мино кард

طراز دیبا یاقوت کرد و مینا کرد

Баҳории абри зи дарёи ниҳод рӯй бдшт

بهاری ابر ز دریا نهاد روی بدشت

Вази оби дидаи ҳамаи шаб барам чу дарё кард

وز آب دیده همه شب برم چو دریا کرد

Ҳаво ҳаме бигушоед зи санги хорои об

هوا همی بگشاید ز سنگ خارا آب

Аз он бибин ки ҳамеи зи оби санг хоро кард

از آن ببین که همی ز آب سنگ خارا کرد

Сршги абри заминро шигифт рангин кард

سرشگ ابر زمین را شگفت رنگین کرد

Насими боди ҳаворо шигифт бўё кард

نسیم باد هوا را شگفت بویا کرد

Яке ҳаворо пари тангҳои анбар кард

یکی هوا را پر تنگهای عنبر کرد

Яке заминро пари тахтҳои дебо кард

یکی زمین را پر تخت های دیبا کرد

Сипеҳри гўӣии ошиқ шудааст бар гулзор

سپهر گوئی عاشق شده است بر گلزار

Ки шохи гулро пари Зуҳра ва сурайё кард

که شاخ گل را پر زهره و ثریا کرد

Аз абри тираи ҳавои ҳамчуи пушти шоҳини гашт

از ابر تیره هوا همچو پشت شاهین گشت

Ки навбаҳори заминро чу бар ббғо кард

که نوبهار زمین را چو بر ببغا کرد

Шимоли хоки заминро бмшги маъҷуни сохт

شمال خاک زمین را بمشگ معجون ساخت

Саҳоби оби равонро ҳаме мтро кард

سحاب آب روان را همی مطرا کرد

Дурусти гўӣӣ бо ишқ сохтааст баҳор

درست گوئی با عشق ساخته است بهار

Худои гўӣии ишқ аз баҳор пайдо кард

خدای گوئی عشق از بهار پیدا کرد

Ки ҳаркии нола булбул шуниду гулро дид

که هرکه ناله بلبل شنید و گل را دید

Дили шикеб дар ишқ ношикеб кард

دل شکیبا در عشق ناشکیبا کرد

Ҷаҳони бкоми дили булбули хуши овои бод

جهان بکام دل بلبل خوش آوا باد

Ки ишқи хуши бҷҳони булбули хуш ово кард

که عشق خوش بجهان بلبل خوش آوا کرد

Ббоғ рафтан бояд кунун тамошо ро

بباغ رفتن باید کنون تماشا را

Ки боғро фалаки андари хур тамошо кард

که باغ را فلک اندر خور تماشا کرد

зи хона бо тараби оҳанги сӯй саҳро кун

ز خانه با طرب آهنگ سوی صحرا کن

Ки оҳӯ аз танги оҳанги сӯй саҳро кард

که آهو از تنگ آهنگ سوی صحرا کرد

Чу бахти душман хусрав гирифт пастии шаб

چو بخت دشمن خسرو گرفت پستی شب

Басони ҳиммати волоаши рӯз боло кард

بسان همت والاش روز بالا کرد

Хдоигони ҷаҳони шаҳриёри АбуМансур

خدایگان جهان شهریار ابومنصور

Ки маликро зи бади душманон мусаффо кард

که ملک را ز بد دشمنان مصفا کرد

з рӯй дониш ва фарҳанг шуд ҳамаи нисбат

ز روی دانش و فرهنگ شد همه نسبت

з рӯй ҳиммати яздонаши фард ва якто кард

ز روی همت یزدانش فرد و یکتا کرد

Бадонашу хираду раъии нек воло шуд

بدانش و خرد و رأی نیک والا شد

Гумон мабар ки ҷаҳонаш аз газоф воло кард

گمان مبر که جهانش از گزاف والا کرد

Агар ҷаводӣ бо ӯ буд паҳлуи суд

اگر جوادی با او بود پهلو سود

Вагар саворӣ бо ӯ бҳрб пайдо кард

و گر سواری با او بحرب پیدا کرد

Бҳмлаҳ эй рухи инро зи бим сафро дод

بحمله ای رخ این را ز بیم صفرا داد

Ббхшшии рухи онро зи шарм ҳмро кард

ببخششی رخ آن را ز شرم حمرا کرد

Буд баҳоли дили шоҳи танги паҳнои чарх

بود بحال دل شاه تنگ پهنا چرخ

Агарчӣ эзадаш аз ин фарох паҳно кард

اگرچه ایزدش از این فراخ پهنا کرد

Мухолифаш рогитӣ бануш заҳр омехт

مخالفش راگیتی بنوش زهر آمیخت

Мувофиқашро гардуни зи хор хурмо кард

موافقش را گردون ز خار خرما کرد

На дар ниҳон ва на дар ошкор низ чуну

نه در نهان و نه در آشکار نیز چنو

Накард ончӣ ниҳон кард ва ошкоро кард

نکرد آنچه نهان کرد و آشکارا کرد

На шери ёрад бо теғ ӯ баробар шуд

نه شیر یارد با تیغ او برابر شد

На абри ёрад бо каф ӯ мҳоко кард

نه ابر یارد با کف او محاکا کرد

з рӯй дониши вом хирад бидод чунонк

ز روی دانش وام خرد بداد چنانک

Намонад вомии кӯро хирад тақозо кард

نماند وامی کو را خرد تقاضا کرد

Касе ки мадҳат ӯ кешу хизмат ойин ёфт

کسی که مدحت او کیش و خدمت آئین یافت

з рӯзгор бидид ончӣ ӯ таманно кард

ز روزگار بدید آنچه او تمنا کرد

Басои азӣ ки бидид аз аду ва ҳеҷ нагуфт

بسا اذی که بدید از عدو و هیچ نگفت

БФъли хеши адуро худоӣ расво кард

بفعل خویش عدو را خدای رسوا کرد

Бадӣ тавонад кардани бдшмн ва накунад

بدی تواند کردن بدشمن و نکند

Ҷаҳонаш зеро бар коми дил тавоно кард

جهانش زیرا بر کام دل توانا کرد

Аё амӣрӣ кандар ҷаҳонат ҳамто нест

ایا امیری کاندر جهانت همتا نیست

Сахоати моро бо офтоб ҳамто кард

سخات ما را با آفتاب همتا کرد

Худои моро ҷон дод ва кард бандаи ту

خدای ما را جان داد و کرد بنده تو

Ки дасти ту сабаби айшу рӯзӣ мо кард

که دست تو سبب عیش و روزی ما کرد

Фалаки сахоро андари дили ту мأўо дод

فلک سخا را اندر دل تو مأوا داد

зи пеши онкии туро назд хеш мأўо кард

ز پیش آنکه ترا نزد خویش مأوا کرد

Синонатро ба вғо чун Асои Мӯсои хост

سنانت را به وغا چون عصای موسی خواست

Забонатро ба сухани оят масеҳо кард

زبانت را به سخن آیت مسیحا کرد

Худои арши баном ту кард дунё ро

خدای عرش بنام تو کرد دنیا را

Амири мейрон аз пеши онкӣ дунё кард

امیر میران از پیش آنکه دنیا کرد

Ҳамеша бо хиради перу бахт бурно бош

همیشه با خرد پیر و بخت برنا باش

Худои худ хирадати перу бахт бурно кард

خدای خود خردت پیر و بخت برنا کرد

Бтхт бар чу Сикандар бхрмӣ биншин

بتخت بر چو سکندر بخرمی بنشین

Ки душманони турои чархи ҷуфт доро кард

که دشمنان ترا چرخ جفت دارا کرد

Ту бо батон дил ором бош ва шод бизӣ

تو با بتان دل آرام باش و شاد بزی

Ки бади сголи турои рӯзгор шайдо кард

که بد سگال ترا روزگار شیدا کرد

Муҳиби ту бҷнони Наими мأўои сохт

محب تو بجنان نعیم مأوا ساخت

Ҳасудро бҷҳнми зи буғзи дил ҷо кард

حسود را بجهنم ز بغض دل جا کرد