Боди наврӯзии ҳамеи ороиш бустон кунад

بادِ نوروزی همی آرایشِ بستان کُنَد

То нигориш чун нгорстон чинстон кунад

تا نگارش چون نگارستانِ چینستان کند

Марзҳоро ҳар замони пероҳан аз мино диҳад

مرزها را هر زمان پیراهن از مینا دهد

Шохҳоро ҳар замони пероя аз марҷон кунад

شاخه‌ها را هر زمان پیرایه از مرجان کند

Абри пиндорӣ ки бо боди баҳорӣ душман аст

ابر پنداری که با بادِ بهاری دشمن است

Кобр дроФшон кунад чун боди мшг афшон кунад

کابر دُر اَفشان کند چون باد مشگ افشان کند

Дар миёни лола зор ояд брғми абри бод

در میانِ لاله‌زار آید به رغم ابر، باد

То чу карён кард абр ӯ лоларо хандон кунад

تا چو گریان کرد ابر، او لاله را خندان کند

Кӯҳу саҳроро замонаи халъат Санъо диҳад

کوه و صحرا را زمانه خلعتِ صنعا دهد

Боғу бустонро ҳаво чун равза ризвон кунад

باغ و بستان را هوا چون روضهٔ رضوان کند

Чун ҳавои мшгин сипар дорад шимури симини зира

چون هوا مشگین‌سپر دارد شَمَر سیمین‌زره

Гулбун аз пирӯзаи тиру бсдин пайкон кунад

گلبن از پیروزه تیر و بسّدین پیکان کند

Ҳаркасии андари нишот васл бошад пушти рост

هر کسی اندر نشاط وصل باشد پشت‌راست

Ҳар тании афғону зорӣ аз ғам ҳиҷрон кунад

هر تنی افغان و زاری از غمِ هجران کند

Чун ки дар ҳиҷрони мива шох дорад пушти рост

چون که در هجرانِ میوه، شاخ دارد پشت راست

Чун ки булбул дар висоли арғавон афғон кунад

چون که بلبل در وصالِ ارغوان، افغان کند

Чун шаби ҳиҷрони хубони рӯзи бФзоиди ҳаме

چون شب هجرانِ خوبان، روز بفزاید همی

Шаб чу рӯзи васли бути рӯйони ҳаме нуқсон кунад

شب چو روزِ وصلِ بت‌رویان همی نقصان کند

Ошиқ меҳраст нилӯфар ки чун ӯ шуд ниҳон

عاشق مهر است نیلوفر که چون او شد نهان

Андари оби дида рӯй аз ҳиҷр ӯ пинҳон кунад

اندر آبِ دیده روی از هجر او پنهان کند

Мурғи дастони соз бар гулбуни ҳаме дастон занад

مرغِ دستان‌ساز بر گلبن همی دستان زند

Ёри дастони боз бо ошиқи ҳаме дастон кунад

یارِ دستان‌باز با عاشق همی دستان کند

Дилбарии пари банду дастон бар дили ман чеҳр шуд

دلبری پُربَندودَستان بر دلِ من چیر شد

Зу ҳамеи печади дилу ҷон то ҳаме печон кунад

زو همی پیچد دل و جان تا همی پیچان کند

Дида дид он длстонро то бадв шуд фитнаи дил

دیده دید آن دلستان را تا بدو شد فتنه، دل

Чун нанолад ҷони зи дили дили дидаро товон кунад

چون ننالد جان ز دل، دل دیده را تاوان کند

Ҳарки чун ман дили фидоӣ дидан дилбар кунад

هرکه چون من دل فدایِ دیدنِ دلبر کند

Ҳарки чун ман ҷони фидои суҳбат ҷонон кунад

هرکه چون من جان فدای صحبتِ جانان کند

Ҳарчӣ дар олам ъно бошад ъдил дил кунад

هرچه در عالم عنا باشد عدیلِ دل کُند

Ҳарчӣ дар гетӣ бало бошад қарин ҷон кунад

هرچه در گیتی بلا باشد قرینِ جان کند

Дилбарӣ каз арғавон бар ғолия хирман занад

دلبری کز ارغوان بر غالیه خرمن زند

Лъбтӣ каз ғолия бар арғавон чавгон кунад

لعبتی کز غالیه بر ارغوان چوگان کند

Лолаи нӯъмони ҳиҷоби лؤлؤ лоло кунад

لالهٔ نعمان حجاب لؤلؤِ لالا کند

Анбари Сорои ниқоби лола нӯъмон кунад

عنبر سارا نقاب لالهٔ نعمان کند

То ду ёқӯти гуҳар пӯшиш бидид ин чашми ман

تا دو یاقوتِ گهر‌پوشش بدید این چشمِ من

Чун кафи шоҳи ҷаҳон ҳар дам гуҳарборон кунад

چون کفِ شاه جهان هر دم گهرباران کند

Офтоби шаҳриёрони ҷаҳони мейри аҷал

آفتابِ شهریاران جهان، میرِ اجل

Онкии теғаш бо аҷал ҳар соъатӣ паймон кунад

آنکه تیغش با اجل هر ساعتی پیمان کند

Хусрави лашгари шикани солори шоҳони бўолҳсн

خسروی لشگرشکن سالارِ شاهان، بوالحسن

Онкии камтари соилаш бо мътён эҳсон кунад

آنکه کمتر سائلش، با مُعطیان احسان کند

Гиряи динор ӯ хандон кунад хоҳанда ро

گریهٔ دینار او خندان کند خواهنده را

Хандаи шамшер ӯ бадхоҳро гирён кунад

خندهٔ شمشیر او بدخواه را گریان کند

Он наад кардани мар ӯро каши ҷаҳони гардан наад

آن نهد گردن مر او را کش جهان گردن نهد

Он кунад фармони мар ӯро каси фалак фармон кунад

آن کند فرمان مر او را کس فلک فرمان کند

Чун шавад шамшер ӯ урёни гуҳи ҷанг аз ниёам

چون شود شمشیرِ او عریانْ گهِ جنگ از نیام

Бадсиголонро равон аз колбуд урён кунад

بدسگالان را روان از کالبدْ عریان کند

Ҳамчуи гоҳи Нӯҳи тӯфон аз танури оради падед

همچو گاهِ نوح، طوفان از تنور آرد پدید

Оташаст он теғ ва аз хӯни аду тӯфон кунад

آتش است آن تیغ و از خونِ عدو طوفان کند

Ҳарчӣ осонаст бар душман шавад душвор аз ӯ

هرچه آسانست بر دشمن شود دشوار از او

Ҳарчӣ душвораст бар мо бахт ӯ осон кунад

هرچه دشوار است برْ ما، بختِ او آسان کند

Душманонаши мар куҷо бошанд дар зиндон буванд

دشمنانش هر کجا باشند در زندان بُوَند

Зонка доим ӯ ҷаҳон бар душманон зиндон кунад

زانکه دائم او جهان بر دشمنان زندان کند

Чарх гардун ҳаст пиндории бФрмони дилаш

چرخِ گردون هست پنداری به فرمانِ دلش

Кончаҳи андешади дил ӯ чархи гардон он кунад

کآنچه اندیشد دلِ او، چرخِ گردان آن کند

Чун кунад шодии зи майдон рӯй дар маҷлис кунад

چون کند شادی، ز میدان، روی در مجلس کند

Чун кунад мардии зи маҷлис рӯй дар майдон кунад

چون کند مردی، ز مجلس، روی در میدان کند

Майли бозӣ бар бидонадишон кунад кайвон казон

میل‌بازی بر بداندیشان کند کیوان کزان

Муштарӣ бар неки хоҳони симу зар арзон кунад

مشتری بر نیک‌خواهان سیم و زر ارزان کند

Гар бидон гетии зи ҳўрои табъ ӯ гардад нФўр

گر بدان گیتی ز حورا طبع او گردد نفور

Вари бад-ӣни олами бшитони табъ ӯ Милан кунад

ور بدین عالم به شیطان طبع او میلان کند

Сӯрати шайтони қазо чун сӯрат ҳўро кунад

صورتِ شیطان، قضا چون صورت حورا کند

Хилқати ҳўрои қадар чун хилқат шайтон кунад

خلقت حورا، قَدَر چون خلقت شیطان کند

Рӯзи кӯшиши пеши хишт ӯ буд санадон чу мум

روز کوشش پیشِ خشتِ او بود سندان چو موم

Чархи пеши хишти хсмтши мум чун санадон кунад

چرخ پیش خشت خصمش موم چون سندان کند

Рӯзу шаби меҳмон ӯ бошанд сарҳангону боз

روز و شب مهمان او باشند سرهنگان و باز

Дому дадро теғи сарҳангон ӯ меҳмон кунад

دام و دد را تیغِ سرهنگان او مهمان کند

Ҳарчӣ ғамгинаст дар офоқ аз ӯ шодон буд

هرچه غمگین است در آفاق از او شادان بود

Ҳарчӣ вайронаст дар олами вай ободон кунад

هرچه ویرانه است در عالم وی آبادان کند

Фасли Нитсаон зони ҳамеи ороиш конӯн диҳад

فصلِ نیسان زآن همی آرایشِ کانون دهد

То бконўн дар ҷаҳони осоиш Нитсаон кунад

تا به کانون در جهان آسایشِ نیسان کند

Бар вафои сифлаи гони даврони фаровон чарх кард

بر وفای سِفلِگان دوران فراوان چرخ کرد

Бар вафои родмардони зин сипас даврон кунад

بر وفای رادمردان، زین سپس دوران کند

Ин замона шуд ки чун хўилро шоҳӣ диҳад ?

این زمانه شد که چون خُوَیل را شاهی دهد؟

Ваон вилоят шуд ки чун тғрилро султон кунад

وان ولایت شد که چون طغریل را سلطان کند

Зонка донист ӯ ки рӯзаи пеши фарвардин буд

زآنکه دانست او که روزه پیش فروردین بود

Дар паии ин маликро наврӯз дар шаъбон кунад кзо

در پی این ملک را، نوروز در شعبان کند

Ин ҷаҳон бӯдааст доими маликати сосониён

این جهان بوده‌ست دائم مُلکَتِ ساسانیان

Бози солораши худо бар маликат сосон кунад

باز سالارش خدا بر ملکت ساسان کند

Нест кас дар гавҳари сосониён чун лашгарӣ

نیست کس در گوهرِ ساسانیان چون لشگری

То пас он чун ниёкони шоҳӣ Эрон кунад

تا پسِ آن چون نیاکان شاهیِ ایران کند

Ҳамчу аФридўн бигирад малики олами србср

همچو اَفریدون بگیرد مُلکِ عالم سربه‌سر

Вонгҳии тадбири малики хайл фарзандон кунад

وآنگهی تدبیر ملکِ خیلِ فرزندان کند

Рӯму Гурҷистони бФрмон манӯчеҳр оварад

روم و گرجستان به فرمانِ منوچهر آوَرَد

Ҳинду туркистони бзири ҳукм нўшрўон кунад

هند و ترکستان به زیرِ حکم نوشِروان کند

ӯ бтхти малики Эрон бар нишинад дар стхр

او به تختِ مُلکِ ایران بر نشیند در سِطَخر

Китарин фарзанди худро меҳтар Орон кунад

کِه‌ترین فرزندِ خود را مهتر آران کند

То ҳамеи фармони довари хокро сокин кунад

تا همی فرمانِ داور خاک را ساکن کند

То ҳамеи тақдири яздони чархро гардон кунад

تا همی تقدیرِ یزدان چرخ را گردان کند

Малик ӯро аз заволи эмини ҳаме гардун кунод

ملکِ او را از زوالْ ایمن همی گردون کند

Ҷон ӯро аз фанои эмини ҳаме яздон кунад

جانِ او را از فنا ایمن همی یزدان کند

Шод биншинад бкоми дил бар айвони шаҳӣ

شاد بنشیند به کامِ دل بر ایوانِ شهی

Вази фурӯғ рӯй хеши ороста айвон кунад

وز فروغِ رویِ خویش آراسته ایوان کند