Ҳаркии ҷононро бмҳри андари ъдил ҷон кунад

هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کند

Гар тавонад ҷони хеши андари раҳ ҷонон кунад

گر تواند جان خویش اندر ره جانان کند

Ҳарки ҷӯяд рои дилбар кӣ ризоӣ дил кунад

هرکه جوید رای دلبر کی رضای دل کند

Ҳарки хоҳад коми ҷонон кӣ ҳавоӣ ҷон кунад

هرکه خواهد کام جانان کی هوای جان کند

Сарви болои дилбари тироФкну пайкони мижа

سرو بالا دلبر تیرافکن و پیکان مژه

Бе гумони ҳзмони диламро ҷои он пайкон кунад

بی گمان هزمان دلم را جای آن پیکان کند

Рӯй ӯ аз арғавон бар парниён хирман занад

روی او از ارغوان بر پرنیان خرمن زند

Зулф ӯ аз ғолия бар арғавон чавгон кунад

زلف او از غالیه بر ارغوان چوگان کند

Парда лؤлؤ кунад марҷони брғми ҷони ман

پرده لؤلؤ کند مرجان برغم جان من

То ду ҷазаъи ман зи ғами пари лؤлؤ ва марҷон кунад

تا دو جزع من ز غم پر لؤلؤ و مرجان کند

Рӯй ман ҳамчу ситораасту Рахши хуршед аз он

روی من همچو ستاره است و رخش خورشید از آن

Рози ман пайдо шавад чун рухи зи ман пинҳон кунад

راز من پیدا شود چون رخ ز من پنهان کند

Боз кардам чун дил аз меҳр батон додам бадв

باز کردم چون دل از مهر بتان دادم بدو

Гуфтам ин ғмдидаҳи дилро васл ӯ шодон кунад

گفتم این غمدیده دل را وصل او شادان کند

Рӯзгор оварад ҳиҷрон бегунаҳ то андари он

روزگار آورد هجران بی گنه تا اندر آن

Васли хубони рӯзгори бади ҳаме ҳиҷрон кунад

وصل خوبان روزگار بد همی هجران کند

Моҳро шояд ки бошад ҷовдона дар сафар

ماه را شاید که باشد جاودانه در سفر

Сарв дидӣ кӯ чу моҳи осмон ҷавлон кунад

سرو دیدی کو چو ماه آسمان جولان کند

Кӣ буд кони моҳи рӯ аз хонаи зӣ боғ оварад

کی بود کآن ماه رو از خانه زی باغ آورد

Кӣ буд конмоаҳи рӯ аз кох дар бустон кунад

کی بود کآنماه رو از کاخ در بستان کند

Ҳаркии дил пайваста дорад бо батон лашгарӣ

هرکه دل پیوسته دارد با بتان لشگری

Лашгари дарду балоро ҷону дил қурбон кунад

لشگر درد و بلا را جان و دل قربان کند

Вонкаҳи дили осон раҳо гирданд аз ?чанаки ҳўӣ

وانکه دل آسان رها گرداند از چنک هوی

Ҳарчӣ душворӣ буд бар хештан осон кунад

هرچه دشواری بود بر خویشتن آسان کند

Гар кунад икраҳи раҳои ҷони ман аз банди ҳўӣ

گر کند یکره رها جان من از بند هوی

Мейри абўолҳиҷои мнўчҳрбн вҳсўдон кунад

میر ابوالهیجا منوچهربن وهسودان کند

Он худовандӣ ки гар хоҳад бхўшнўдӣу қаҳр

آن خداوندی که گر خواهد بخوشنودی و قهر

Хасмро беҷон кунад ҷон дар тан биҷон кунад

خصم را بی جان کند جان در تن بیجان کند

Ҳар куҷои хизлон буд бар дӯстон нусрат кунад

هر کجا خذلان بود بر دوستان نصرت کند

Ҳркҷои нусрат буд бар душманон хизлон кунад

هرکجا نصرت بود بر دشمنان خذلان کند

Мураккаби шбрнк чун ҷавлони миён саф диҳад

مرکب شبرنک چون جولان میان صف دهد

Марги гирди ҷони бадхоҳон ӯ ҷавлон кунад

مرگ گرد جان بدخواهان او جولان کند

Рӯзу шаби меҳмони парастӣ фарз донад чун намоз

روز و شب مهمان پرستی فرض داند چون نماز

Куфр донадгар дирамро як шаб ӯ меҳмон кунад

کفر داند گر درم را یک شب او مهمان کند

Хаста ӯро надонад сохтани дармони фалак

خسته او را نداند ساختن درمان فلک

Хастагони осмонро даст ӯ дармон кунад

خستگان آسمان را دست او درمان کند

ӯ ҳамеи гетӣ бФрмон оварад ҳамчун фалак

او همی گیتی بفرمان آورد همچون فلک

Ман напиндорам ки як соъати дирам пинҳон кунад

من نپندارم که یک ساعت درم پنهان کند

То дирам бошад бгнҷ андар наёсоед дилаш

تا درم باشد بگنج اندر نیاساید دلش

Вар бимонад заррае ганҷурро фармон кунад

ور بماند ذره ای گنجور را فرمان کند

Кафи родаши бишиканади зиндони ҳаме бар зару сим

کف رادش بشکند زندان همی بر زر و سیم

Ҳайбаташи гетии бхсмон бар ҳаме зиндон кунад

هیبتش گیتی بخصمان بر همی زندان کند

Ҳарчӣ дар ороми нақсоне буд аФрўн кунад

هرچه در آرام نقصانی بود افرون کند

Ҳарчӣ дар ошӯби афзӯнӣ буд нуқсон кунад

هرچه در آشوب افزونی بود نقصان کند

Хонд дар қуръони малики чандини раҳаши яздони пок

خواند در قرآن ملک چندین رهش یزدان پاک

Номвари шоҳи он буд каши номвар яздон кунад

نامور شاه آن بود کش نامور یزدان کند

Аз ҳашам нозанад дигари шаҳриёрони вази дирам

از حشم نازند دیگر شهریاران وز درم

ӯ ҳамеи ноз аз касе дорад каш ӯ эҳсон кунад

او همی ناز از کسی دارد کش او احسان کند

Рӯзи кӯшишгар бипушад рӯй гардуни гирди хайл

روز کوشش گر بپوشد روی گردون گرد خیل

Теғ ӯ арвоҳи зи аҷсоми аду урён кунад

تیغ او ارواح ز اجسام عدو عریان کند

Гоҳи мардии теғ ӯ чандини бадан биҷон кунад

گاه مردی تیغ او چندین بدن بیجان کند

Гоҳи родии даст ӯ чандон дирам борон кунад

گاه رادی دست او چندان درم باران کند

Космонро нест тоқати гоҳи даврон ин кунад

کاسمان را نیست طاقت گاه دوران این کند

Кобрҳоро нест қудрат дар баҳорон он кунад

کابرها را نیست قدرت در بهاران آن کند

Он куҷои родии нишони ҳотам тоӣӣ диҳад

آن کجا رادی نشان حاتم طائی دهد

Ваон куҷои мардии басони рустам дастон кунад

وان کجا مردی بسان رستم دستان کند

Ҳамчунон бошад ки васфи қатра бо Ҷайҳун кунад

همچنان باشد که وصف قطره با جیحون کند

Ҳамчунон бошад ки нисбати зарра бо шҳлон кунад

همچنان باشد که نسبت ذره با شهلان کند

Дӯсту душманро салаи гоҳи сахо яксон диҳад

دوست و دشمن را صله گاه سخا یکسان دهد

Бо плнку рнки кӯшиши рӯзи кин яксон кунад

با پلنک و رنک کوشش روز کین یکسان کند

Ин ҷаҳон вайрон шуд аз бе додӣ бадгавҳарон

این جهان ویران شد از بی دادی بدگوهران

Умр ӯ ҳзмони ҷаҳон чун хона умрон кунад

عمر او هزمان جهان چون خانه عمران کند

Кӣ буд гўӣии фаррух ки бахту некӯи рӯзгор

کی بود گوئی فرخ که بخت و نیکو روزگار

Рӯй бинмоед бдонои пушти зӣ нодон кунад

روی بنماید بدانا پشت زی نادان کند

Дошт гетӣ чанд гуҳи ғамгини дили озодагон

داشت گیتی چند گه غمگین دل آزادگان

Чндгаҳи гетии лаби озодагон хандон кунад

چندگه گیتی لب آزادگان خندان کند

Расм чунинаст гардунро ки бар пушти замин

رسم چونین است گردون را که بر پشت زمین

Ҳар куҷо вайрон кунад боз аз пай ободон кунад

هر کجا ویران کند باز از پی آبادان کند

Бас намонда то худованди ҷаҳони додари ҳақ

بس نمانده تا خداوند جهان دادار حق

Тоҷаш аз брҷис созад тахташ аз кайвон кунад

تاجش از برجیس سازد تختش از کیوان کند

То маи Нитсаон фарроши бӯстон дебо кунад

تا مه نیسان فراش بوستان دیبا کند

То маи баҳмани либоси гулистон каттон кунад

تا مه بهمن لباس گلستان کتان کند

Бар бдондишонши Нитсаон чарх чун баҳман кунод

بر بداندیشانش نیسان چرخ چون بهمن کناد

Бар ҳавохоҳонаши баҳмани бахт чун Нитсаон кунад

بر هواخواهانش بهمن بخت چون نیسان کند

Иди тозии боди фаррух бар шаҳи пирўзбхт

عید تازی باد فرخ بر شه پیروزبخت

То ҳазорон ҷашни иди тозӣ ва деҳқон кунад

تا هزاران جشن عید تازی و دهقان کند