То турои гирди ма аз машки сияҳи прҳўн буд

تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بود

Дар таманнои рахти ҷону дилами марҳӯн буд

در تمنای رخت جان و دلم مرهون بود

Гар турои ёро ба ҷои ман буд ёр дигар

گر ترا یارا به جای من بود یار دگر

Дар ду чашми ман ба ҷои хоб ҳар шаби хӯн буд

در دو چشم من به جای خواب هر شب خون بود

То буд маъҷун ба машки ноби тори зулфи ту

تا بود معجون به مشک ناب تار زلف تو

Оби чашми ман бадаради ҷону дили маъҷун буд

آب چشم من بدرد جان و دل معجون بود

зи оташи рухсори ту ҷонами ҳамеи сӯзади зи давр

ز آتش رخسار تو جانم همی سوزد ز دور

Тоби зулфатро бар ӯ партоби дорӣ чун буд

تاب زلفت را بر او پرتاب داری چون بود

Гар лаб чун шукрати гулгун буд шояд аз онк

گر لب چون شکرت گلگون بود شاید از آنک

Гул надорад таъми шукри бали шукри гулгун буд

گل ندارد طعم شکر بل شکر گلگون بود

Ҳаст зи он рӯи зулфи мишкӣни ту дилҳоро чаман

هست ز آن رو زلف مشکین تو دل‌ها را چمن

Зонка гуҳ чун ҷиму гуҳ чун мему гуҳ чун навен буд

زانکه گه چون جیم و گه چون میم و گه چون نون بود

Аз руху зулфат ба конӯни ҳам гулу сунбули чнм

از رخ و زلفت به کانون هم گل و سنبل چنم

Шояд ар ҷонами зи меҳрати тофтаи конӯн буд

شاید ار جانم ز مهرت تافته کانون بود

Ишқи ту аз бас ки шӯри андохт дар дилҳои халқ

عشق تو از بس که شور انداخت در دل‌های خلق

Ҳар замон гӯйанд шӯри растхез акнӯн буд

هر زمان گویند شور رستخیز اکنون بود

Ҳркҷо рӯй ту бошад тира бошад моҳу хур

هرکجا روی تو باشد تیره باشد ماه و خور

Баҳр бошад ҳркҷои дасти малики Фзлўн буд

بحر باشد هرکجا دست ملک فضلون بود

Онкӣ бинад маҷлиси маймун ӯ то ҷовдон

آنکه بیند مجلس میمون او تا جاودان

Толеъаш масъӯд бошад ахтараши маймун буд

طالعش مسعود باشد اخترش میمون بود

Вон ки бошад як замон аз даргаи ъолиши давр

وآن که باشد یک زمان از درگه عالیش دور

То буд аз нақди умри хештани мағбун буд

تا بود از نقد عمر خویشتن مغبون بود

Ҷону дил бо мадҳу меҳр ӯ қарин дорад мудом

جان و دل با مدح و مهر او قرین دارد مدام

Ҳаркиро бояд ки бо нозу тараби мақрун буд

هرکه را باید که با ناز و طرب مقرون بود

Ҳарчӣ ӯ бахшад ба ҳушёрӣ надонад он чаҳ вазн

هرچه او بخشد به هشیاری نداند آن چه وزن

Вончаҳ дар мастӣ бигӯед он ҳамаи мавзун буд

وآنچه در مستی بگوید آن همه موزون بود

Ҳарчӣ огндаҳаст қорун ӯ парокандааст пок

هرچه آگنده است قارون او پراکنده است پاک

Ҳарки мадҳаш гуфт як раҳи ҷовдони қорун буд

هرکه مدحش گفت یک ره جاودان قارون بود

Шоҳи донои дўстр зу дар ҷаҳон ҳаргиз набӯд

شاه دانا‌دوستر زو در جهان هرگز نبود

Шоҳи донои дӯсти душмани коҳу рӯзафзӯн буд

شاه دانا‌دوست دشمن‌کاه و روزافزون بود

Чун ҷаҳон бояд гирифтани дигари Искандар буд

چون جهان باید گرفتن دیگر اسکندر بود

Чун сипаҳ бояд шикастани дигари аФридўн буд

چون سپه باید شکستن دیگر افریدون بود

Бар замин ҳамчун падар бар ҳар ҳунар шуд мштҳр

بر زمین همچون پدر بر هر هنر شد مشتهر

Ҳркҷо бошад падар чунон басар айдун буд

هرکجا باشد پدر چونان بسر ایدون بود

Он дарахтии кӯи ҳумоюни миваҳо бор оварад

آن درختی کو همایون میوه‌ها بار آورد

Ҷовдон бояд ки шодони баргаши озриўн буд

جاودان باید که شادان برگش آذریون بود

Чун буд бархуоста мафтӯни бахили тангдаст

چون بود برخواسته مفتون بخیل تنگدست

Доим ӯ бар хостори хостаи мафтӯн буд

دائم او بر خواستار خواسته مفتون بود

Мадҳ ӯ бархонгар аз чашми бдондишии ҳаме

مدح او برخوان گر از چشم بداندیشی همی

Каз балои чашми бади мадҳаши турои афсун буд

کز بلای چشم بد مدحش ترا افسون بود

Разма аксўн диҳад хоҳандагонро гоҳи ҷӯад

رزمه اکسون دهد خواهندگان را گاه جود

Вази тапонча рӯй бадхоҳонаш чун аксўн буд

وز تپانچه روی بدخواهانش چون اکسون بود

эй худовандӣ ки ҳркш табъ шуд маъмури ту

ای خداوندی که هرکش طبع شد مأمور تو

Камтарини маъмури ту кофитар аз мأмўн буд

کمترین مأمور تو کافی‌تر از مأمون بود

Гардад аз ҷӯади ту қоруни ҳарки ӯ муфлис буд

گردد از جود تو قارون هرکه او مفلس بود

Гардад аз лафзи ту шодони ҳарки ӯ маҳзун буд

گردد از لفظ تو شادان هرکه او محزون بود

Бадсиголатро фалаки пеши ту бар ҳомӯн кашад

بدسگالت را فلک پیش تو بر هامون کشد

Гар ба дарё дар чу зўолнўн дар даҳон навен буд

گر به دریا در چو ذوالنون در دهان نون بود

Чун атои бахшеи ҷаҳони пари зар шопӯрӣ шавад

چون عطا بخشی جهان پر زر شاپوری شود

Чун сухани гӯйии ҷаҳони пари лؤлؤи макнун буд

چون سخن گویی جهان پر لؤلؤ مکنون بود

Бори сад гардун буд як бар ту ҳангоми ҷӯад

بار صد گردون بود یک بر تو هنگام جود

Шояд ар тоҷи ту моҳу тахти ту гардун буд

شاید ار تاج تو ماه و تخت تو گردون بود

Аз бар гардун буд ҷоаш арча бошад бар замин

از بر گردون بود جاش ارچه باشد بر زمین

Он касеро каши атоеи бори сад гардун буд

آن کسی را کش عطایی بار صد گردون بود

Диҷлау Ҷайҳун буд бо теғи ту чун бодия

دجله و جیحون بود با تیغ تو چون بادیه

Бодия бодаст ту чун диҷлау Ҷайҳун буд

بادیه بادست تو چون دجله و جیحون بود

Гўҳрогини ганҷ бо кин ту бошад чун суфол

گوهرآگین گنج با کین تو باشد چون سفال

Оҳанӣни девор бо хишти ту чун ҳомӯн буд

آهنین دیوار با خشت تو چون هامون بود

Ҷӯад туаст ва ҷанг туасту фара ва неруӣ туаст

جود توست و جنگ توست و فره و نیروی توست

Гар зи ҳади васфи чизе дар ҷаҳони берун буд

گر ز حد وصف چیزی در جهان بیرون بود

Дили биФрўзди зи ту доноӣ омӯзад зи ту

دل بیفروزد ز تو دانایی آموزد ز تو

Кӯ ҳумо оварадат ҳамеи луқмону афлотӯн буд

کو هما آوردت همی لقمان و افلاطون بود

Чашми бад дар боғи давлати раҳи наёбади сӯии ту

چشم بد در باغ دولت ره نیابد سوی تو

То ба гирд ӯ зи ному нанги ту прҳўн буд

تا به گرد او ز نام و ننگ تو پرهون بود

Рост бошад кори ёронат чу равшани раъии ту

راست باشد کار یارانت چو روشن رأی تو

Кори бадхоҳони ту чун роишон ворун буд

کار بدخواهان تو چون رایشان وارون بود

Санг дар дасти сногўён ту бошад гуҳар

سنگ در دست ثناگویان تو باشد گهر

Нӯш дар коми бидонадишони ту афюн буд

نوش در کام بداندیشان تو افیون بود

Соъатӣ меҳмон набошад назд ту зару гуҳар

ساعتی مهمان نباشد نزد تو زر و گهر

Назд дигари шаҳриёрони солҳо мсҷўн буд

نزد دیگر شهریاران سال‌ها مسجون بود

Ман напиндорам ки бо кофии кафи ту зин сипас

من نپندارم که با کافی کف تو زین سپس

Зарраи зару гуҳари зери замини макнун буд

ذره زر و گهر زیر زمین مکنون بود

Бар ту фаррухи боди маймуни ҷашну наврӯзу баҳор

بر تو فرخ باد میمون جشن و نوروز و بهار

То ҷаҳонати банда ҳамчун фарруху маймун буд

تا جهانت بنده همچون فرخ و میمون بود

Бодаи хур бо дӯстон дар бӯстон акнӯн куҷо

باده خور با دوستان در بوستان اکنون کجا

Бӯстон аз гӯнаи гавани гулҳо чу буқаламун буд

بوستان از گونه‌گون گل‌ها چو بوقلمون بود

Аз гулу шамшод чун мадюн чинӣ шуд чаман

از گل و شمشاد چون مدیون چینی شد چمن

Аз май гулгуни ҳаме бояд ки дили мадюн буд

از می گلگون همی باید که دل مدیون بود

То ба ҳавзи андар ба ранги нили нилӯфар буд

تا به حوض اندر به رنگ نیل نیلوفر بود

То ба боғи андар ба ранги озари озриўн буд

تا به باغ اندر به رنگ آذر آذریون بود

Боди гардун бо бидонадишону хасмони ту бад

باد گردون با بداندیشان و خصمان تو بد

Гарчи доими майли гардун бо касони дун буд

گرچه دائم میل گردون با کسان دون بود