Бошад бҷҳони иди ҳамаи солаи бикбор

باشد بجهان عید همه ساله بیکبار

Ҳамвора марои иди зи рухсори ту ҳамвор

همواره مرا عید ز رخسار تو هموار

Пари бори бсоли андари якбор буд гул

پر بار بسال اندر یکبار بود گل

Рӯй ту маро ҳаст ҳамеша гули пари бор

روی تو مرا هست همیشه گل پر بار

Икрўзи бунафшаи чнм аз боғи бадаста

یکروز بنفشه چنم از باغ بدسته

Зулфин ту пайваста бунафшааст бхрўор

زلفین تو پیوسته بنفشه است بخروار

ИкҳФтаҳи падедор буд наргиси даштӣ

یکهفته پدیدار بود نرگس دشتی

Вони наргиси чашми ту ҳамаи солаи падедор

وآن نرگس چشم تو همه ساله پدیدار

Наргис набӯд тоза чу бедор набошад

نرگس نبود تازه چو بیدار نباشد

Тозааст сияҳи наргиси ту хуфтау бедор

تازه است سیه نرگس تو خفته و بیدار

Бошанд самани зорони ҳангоми баҳорон

باشند سمن زاران هنگام بهاران

Бар сунбул ту ҳаст шабу рӯзи самани зор

بر سنبل تو هست شب و روز سمن زار

Аз ҷаъди сиёҳ ту расад файзи бснбл

از جعد سیاه تو رسد فیض بسنبل

Кин моя ҷон омад ва он мояи аттор

کاین مایه جان آمد و آن مایه عطار

Инро ватан аз сим шуд онро ватан аз санг

این را وطن از سیم شد آن را وطن از سنگ

Ин аз бар сарви сеӣ он аз бар кҳсор

این از بر سرو سهی آن از بر کهسار

Бо ҷаъди ту ҳаргиз накунам ёди зи сунбул

با جعد تو هرگز نکنم یاد ز سنبل

Бо рӯй ту ҳаргиз накунам чашми бглнор

با روی تو هرگز نکنم چشم بگلنار

Сарваст ки дар боғи ҳамаи сола буд сабз

سرو است که در باغ همه ساله بود سبز

Бо қади ту он низ буд гўжу нигунсор

با قد تو آن نیز بود گوژ و نگونسار

Икчнд буд лолау гулнор ҳамеша

یکچند بود لاله و گلنار همیشه

Ту лолаи зи лаби дорӣу гулнори зи рухсор

تو لاله ز لب داری و گلنار ز رخسار

Перояи гулнори ту аз анбар Сорост

پیرایه گلنار تو از عنبر ساراست

Ваон лола буд перҳани лؤлؤи шҳўор

وان لاله بود پیرهن لؤلؤ شهوار

Гулнори яке ҳафта буд бустони оро

گلنار یکی هفته بود بستان آرا

Бар моҳи ду ҳафтааст турои доими гулнор

بر ماه دو هفته است ترا دائم گلنار

Аз маъдани зангор падед ояд лола

از معدن زنگار پدید آید لاله

Бар лолаи турои боз падед ояд зангор

بر لاله ترا باز پدید آید زنگار

Чун ҳалқаи паргори хаттии дории мишкӣн

چون حلقه پرگار خطی داری مشکین

Кучаки даҳании дорӣ чун нуқтаи паргор

کوچک دهنی داری چون نقطه پرگار

ё боғ ҳама гашта бглнори биҳиштӣ

یا باغ همه گشته بگلنار بهشتی

Пӯянда чу чархӣу нигоранда чу фари хор

پوینده چو چرخی و نگارنده چو فر خار

Ҳурии бспоаҳи андару моҳии бсФи андар

حوری بسپاه اندر و ماهی بصف اندر

Сарвии гуҳи осоишу Кебекии гуҳи рафтор

سروی گه آسایش و کبکی گه رفتار

Гар ҳури зираи пӯш буд моҳи камони каш

گر حور زره پوش بود ماه کمان کش

Гар сарви ғазали гӯй буд Кебеки қадаҳи хор

گر سرو غزل گوی بود کبک قدح خوار

Бар тораку фитроки ту пари хами ду каманд аст

بر تارک و فتراک تو پر خم دو کمند است

Аз оҳӯии мшгини ситада ҳар ду бикбор

از آهوی مشگین ستده هر دو بیکبار

Ин бофта аз чармашу гӣрандаи тани хасм

این بافته از چرمش و گیرنده تن خصم

Вон ёфта аз нофашу гӣрандаи дили ёр

وآن یافته از نافش و گیرنده دل یار

Дили шефтагонро натавон басти бзнҷир

دل شیفتگان را نتوان بست بزنجیر

Алои бдлороӣӣу ширинии гуфтор

الا بدلارائی و شیرینی گفتار

Ҳарчанд марои зулф чу занҷири ту баста аст

هرچند مرا زلف چو زنجیر تو بسته است

Назд ту марои ду лаб ту карда гирифтор

نزد تو مرا دو لب تو کرده گرفتار

Ҳаргиз набӯд халқи Фрхтор чу ту ҳур

هرگز نبود خلق فرختار چو تو حور

Моно ки туро ризвон бӯдааст Фрхтор

مانا که ترا رضوان بوده است فرختار

Ҳурӣ ки фурӯшанда ӯ ризвон бошад

حوری که فروشنده او رضوان باشد

ӯро насазад ҷузи малики роди харидор

او را نسزد جز ملک راد خریدار

Бўнсри Муҳамад ки бродӣ ва бамурдӣ

بونصر محمد که برادی و بمردی

Чун ҳотами тоӣӣ буду ҳайдари каррор

چون حاتم طائی بود و حیدر کرار

То зиндаи аъдоу барозандаи ақрон

تا زنده اعدا و برازنده اقران

Созандаи аҳрору навозандаи зуввор

سازنده احرار و نوازنده زوار

Бар носеҳ ӯ мори забунтар буд аз мӯр

بر ناصح او مار زبون تر بود از مور

Бар ҳосид ӯ мӯри қавитар буд аз мор

بر حاسد او مور قوی تر بود از مار

Бо дониш ва бо ромиш ва бо бахшиш ӯ халқ

با دانش و با رامش و با بخشش او خلق

Давранд зи дарвешӣу бдкишӣу тимор

دورند ز درویشی و بدکیشی و تیمار

эй пешаи ту малики бидонадяш гирифтан

ای پیشه تو ملک بداندیش گرفتن

Вондишаҳи ту тезтар аз гунбади даввор

واندیشه تو تیزتر از گنبد دوار

Аз теғи ту зинҳор ҳаме хоҳад парвин

از تیغ تو زنهار همی خواهد پروین

Вази дасти ту фарёд ҳаме дорад динор

وز دست تو فریاد همی دارد دینار

Хоҳанд зи фарёди яке рустаи зи фарёд

خواهند ز فریاد یکی رسته ز فریاد

Восломи зи зинҳор яке ёфта зинҳори кзо

واسلام ز زنهار یکی یافته زنهار کذا

Беҳайбат ту нест дар офоқи диёрӣ

بی هیبت تو نیست در آفاق دیاری

Беруни натавонад шудани ороми зи диёр

بیرون نتواند شدن آرام ز دیار

Шуд кор шавад зи оби сахои ту чу Ҷайҳун

شد کار شود ز آب سخای تو چو جیحون

Ҷайҳун шавад аз оташи хашми ту чу шуд кор

جیحون شود از آتش خشم تو چو شد کار

Дар базми ҳамаи лафзи ту огндаҳи бадонаш

در بزم همه لفظ تو آگنده بدانش

Дар разми ҳамаи қавли тўолнори влоолъор

در رزم همه قول توالنار ولاالعار

Ҳар рӯзи зи навбари ту падед ояд фарӣ

هر روز ز نوبر تو پدید آید فری

Имрӯз ба аздӣ буд имсол ба аз пор

امروز به ازدی بود امسال به از پار

Нодидаи ҳунарҳои ту гуфтани бтъҷб

نادیده هنرهای تو گفتن بتعجب

Чун бенгарӣ андари ту буд поки падедор

چون بنگری اندر تو بود پاک پدیدار

Гар мадҳи ту сад сол касе гуяд бдрўғ

گر مدح تو صد سال کسی گوید بدروغ

Чун нек бибинанд набоядаш стғФор

چون نیک ببینند نبایدش ستغفار

Ту баҳри бузургӣу дурӯғӣ ки бигӯянд

تو بحر بزرگی و دروغی که بگویند

Аз баҳри бгФтор буд рости бикрдор

از بحر بگفتار بود راست بکردار

Муъмин чу бкини ту камари бандади икрўз

مؤمن چو بکین تو کمر بندد یکروز

Ҷовид буд бо камари кини ту дар нор

جاوید بود با کمر کین تو در نار

Чун кофари зуннори бмҳри ту бибандад

چون کافر زنار بمهر تو ببندد

Аз нор раҳо дорадаш он бастани зуннор

از نار رها داردش آن بستن زنار

Чун нор бисӯзанд кини ту тани хасм

چون نار بسوزاند کین تو تن خصم

Вази ғами дил ва ҷонаш кунад огндаҳи пар аз нор

وز غم دل و جانش کند آگنده پر از نار

Сурхаст ҳар он май ки биёад ту шавад нӯш

سرخ است هر آن می که بیاد تو شود نوش

Зардаст ҳар он зар ки зи каф ту шавад хор

زرد است هر آن زر که ز کف تو شود خوار

Обод бар он хад ва бар он кафи зарафшон

آباد بر آن خد و بر آن کف زرافشان

Обод бар он рӯй ва бар он ду лаб мехор

آباد بر آن روی و بر آن دو لب میخوار

Некати бҳқиқт буду бади бмҷозӣ

نیکت بحقیقت بود و بد بمجازی

Ҷавдати бтбиът буду лафзи бмъёр

جودت بطبیعت بود و لفظ بمعیار

Қавмӣ ки на бар рои ту якбора бигарданд

قومی که نه بر رای تو یکباره بگردند

Гирданд дигар бораи падедори бикрдор

گردند دگر باره پدیدار بکردار

Мейронаши асирону бузургонаши фақирон

میرانش اسیران و بزرگانش فقیران

Бурноаш чу перон ва дар сетонаш чу бемор

برناش چو پیران و در ستانش چو بیمار

Ҳаргиз накушуд бори ғаму дарди дили онкас

هرگز نکشد بار غم و درد دل آنکس

Кӯ ёбад якбори бензади ту малики бор

کو یابد یکبار بنزد تو ملک بار

То кӯраи бозри бФрўзонди мардум

تا کوره بآذر بفروزاند مردم

То боғ бозор биорояд додар

تا باغ بآزار بیاراید دادار

Бодои дили хасмони ту чун кӯраи пари озар

بادا دل خصمان تو چون کوره پر آذر

Бодои рухи ёрони ту чун боғи бозор

بادا رخ یاران تو چون باغ بآزار