Бо моҳи ту то машк шуд баробар

با ماه تو تا مشک شد برابر

Чун машк Биҷӯшам ҳаме бар озар

چون مشک بجوشم همی بر آذر

Аз бскаҳи маро озараст бар дил

از بسکه مرا آذر است بر دل

Озор наҷӯям ҳамеи зи озар

آزار نجویم همی ز آذر

Аз буйаи ту ҳар замон бинолам

از بویه تو هر زمان بنالم

Чун аз паии фарзанди мурдаи модар

چون از پی فرزند مرده مادر

Аз бскаҳ бихоб андарун бигардам

از بسکه بخواب اندرون بگردم

Зини даст бад Андаст дидагон тар

زین دست بد آندست دیدگان تر

Оншб ки бубинам бихоб зулфат

آنشب که ببینم بخواب زلفت

Шабгир буд бистарами мънбр

شبگیر بود بسترم معنبر

Кофар шавад аз ғамзаи ту муъмин

کافر شود از غمزه تو مؤمن

Муъмин шавад аз бӯсаи ту кофар

مؤمن شود از بوسه تو کافر

То кӣ бар ту чун ҳавои софӣ

تا کی بر تو چون هوای صافی

То кӣ рухи ман зарди ҳамчуи озар

تا کی رخ من زرد همچو آذر

Ҳамбар нашавад бо нишоти ҷонам

همبر نشود با نشاط جانم

То бар накунам бо бар ту ҳамбар

تا بر نکنم با بر تو همبر

Шаштар чу рух ту надид дебо

ششتر چو رخ تو ندید دیبا

Аскар чу лаб ту надид шукр

عسکر چو لب تو ندید شکر

Бо ду рух ва ду лаби ту мо ро

با دو رخ و دو لب تو ما را

Айвони ҳама шаштарасту аскар

ایوان همه ششتر است و عسکر

Туро зи дил ман бихонӣ аз рух

تو را ز دل من بخوانی از رخ

Ман ғайби дил ту бидонам аз бар

من غیب دل تو بدانم از بر

Дидори ту бо дил ҳамеша ҳамроҳ

دیدار تو با دل همیشه همراه

Гуфтори ту бо ҷон ҳамеша ҳамсар

گفتار تو با جان همیشه همسر

Он танги даҳону лабони нўшинт

آن تنگ دهان و لبان نوشینت

Чун ёфта гулбарг захм нашутур

چون یافته گلبرگ زخم نشتر

Ва он холи сияҳ назд он лбонт

و آن خال سیه نزد آن لبانت

Чун меҳри зи анбари ббҳрмон бар

چون مهر ز عنبر ببهرمان بر

Ҳаст он даҳанати хазина дар

هست آن دهنت خزینه در

Бемеҳр набошад хазинаро дар

بی مهر نباشد خزینه را در

эй молу зари муфлисони гетӣ

ای مال و زر مفلسان گیتی

Ман холем аз молу муфлис аз зар

من خالیم از مال و مفلس از زر

Аз рӯй бдинор гашта қорун

از روی بدینار گشته قارون

Вази дидаи блؤлؤ шудаи тавонгар

وز دیده بلؤلؤ شده توانگر

Ҳар рӯзи турои бештари нкўӣӣ

هر روز ترا بیشتر نکوئی

Ҳар рӯзи марои ошиқии фузун тар

هر روز مرا عاشقی فزون تر

Чун дониш ва дод амири одил

چون دانش و داد امیر عادل

Чун давлату фари шаҳи Музаффар

چون دولت و فر شه مظفر

Шоҳаншаҳ арон шаҳи далерон

شاهنشه اران شه دلیران

Тоҷи маликони бўолхлили ҷаъфар

تاج ملکان بوالخلیل جعفر

Лоғршдаҳ зу бухлу ҷӯади фарбеҳ

لاغرشده زو بخل و جود فربه

Фарбеҳ шуда зу дайну куфри лоғар

فربه شده زو دین و کفر لاغر

Фрғр шавад аз даст ӯ чу дарё

فرغر شود از دست او چو دریا

Дарё шавад аз фар ӯ чу Фрғр

دریا شود از فر او چو فرغر

Аз хӯни далерони бдшти шерон

از خون دلیران بدشت شیران

Аз новак ӯ пар кунанд жоғр

از ناوک او پر کنند ژاغر

Дар базми тараби хусравони Эрон

در بزم طرب خسروان ایران

Бар ёди кафш пар кунанд соғар

بر یاد کفش پر کنند ساغر

Ар фатҳ бар ӯ бар ҳазор нома

ار فتح بر او بر هزار نامه

Вази мадҳ бар ӯ бар ҳазор дафтар

وز مدح بر او بر هزار دفتر

Некяши сголнди неки бахатон

نیکیش سگالند نیک بختان

Хоҳанд бадаши мардуми бади ахтар

خواهند بدش مردم بد اختر

Чодар бихаранд аз баҳоии ҷавшан

چادر بخرند از بهای جوشن

Мъҷр бихаранд аз баҳоии мғФр

معجر بخرند از بهای مغفر

Ҳар ид ва ҳар одинаи биболад

هر عید و هر آدینه ببالد

Аз хутбаи ваии чӯби хушки минбар

از خطبه وی چوب خشک منبر

Донанда ҳар ғайби ҳамчуи эзад

داننده هر غیب همچو ایزد

Покизаи з ҳар айб чун паямбар

پاکیزه ز هر عیب چون پیمبر

Бо доварии дайну давлати вай

با داوری دین و دولت وی

Аз боз натарсад дигар кабӯтар

از باز نترسد دگر کبوتر

Гар душман азу дод хеш хоҳад

گر دشمن ازو داد خویش خواهد

Аз дод бабр дорадаш баробар

از داد ببر داردش برابر

Ҷоҳаши бъроқину ҷояши ӣнҷо

جاهش بعراقین و جایش اینجا

Ҳавлаши бхросону қавлаш эдар

هولش بخراسان و قولش ایدر

Фаррухи мулкии коФрингрш ро

فرخ ملکی کافرینگرش را

Ҳамвора малик бошад офарингар

همواره ملک باشد آفرینگر

Дар лашкари хасмон ӯ ҳамеша

در لشکر خصمان او همیشه

Ояд писаронро ҳасади бдхтр

آید پسران را حسد بدختر

Даштӣ ки дар об ҳарб карда рӯзӣ

دشتی که در آب حرب کرده روزی

Марҷон шавад андар майонаш мармар

مرجان شود اندر میانش مرمر

ЪсФўр агар бугзарад кунад ӯ

عصفور اگر بگذرد کند او

Минқор чу хӯни зи хӯни мъсФр

منقار چو خون ز خون معصفر

Гар бартари з ҳарҷоӣ ҳаст ҷоӣӣ

گر برتر ز هرجای هست جائی

Аз ҳиммат ӯ нест ҷоӣии бартар

از همت او نیست جائی برتر

Бо родӣу ростии мувофиқ

با رادی و راستی موافق

Бо мардӣу мардумии баробар

با مردی و مردمی برابر

Як дониш ӯ илми ҳафт гардун

یک دانش او علم هفت گردون

Як бахшиш ӯ дахли ҳафт кишвар

یک بخشش او دخل هفت کشور

Сад як зи ҳнрҳошгар бгўӣӣ

صد یک ز هنرهاش گر بگوئی

Нодида бидоранд халқи бовар

نادیده بدارند خلق باور

Аз бар маликон офарин кунандам

از بر ملکان آفرین کنندم

Чун ман хонам офариниш аз бар

چون من خوانم آفرینش از بر

эй он малики гавҳарӣ ки борад

ای آن ملک گوهری که بارد

Аз дасту забонат ҳамеша гавҳар

از دست و زبانت همیشه گوهر

Гавҳар бар он шоҳ хор бошад

گوهر بر آن شاه خوار باشد

Кӯ чун ту буд шоҳу шоҳи гавҳар

کو چون تو بود شاه و شاه گوهر

Аз бскаҳи з дастат бидида хорӣ

از بسکه ز دستت بدیده خواری

Динори бчҳраҳ шудааст асФр

دینار بچهره شده است اصفر

Аз дасти ту бар якдигар биноланд

از دست تو بر یکدیگر بنالند

Онгоҳ ки бар уфтанд як бадӣгар

آنگاه که بر افتند یک بدیگر

То сурх буд лолаи моҳи Нитсаон

تا سرخ بود لاله ماه نیسان

То сабз буд мавриди моҳи озар

تا سبز بود مورد ماه آذر

То булбул ҳар нав баҳор хонд

تا بلبل هر نو بهار خواند

Васфи гули сӯрии бглбн бар

وصف گل سوری بگلبن بر

Чун лолаи турои сурхи ҷовдони рух

چون لاله ترا سرخ جاودان رخ

Чун мавриди туро сабзи ҷовдони сар

چون مورد تو را سبز جاودان سر

Аз талъати ту фари хуҷастаи наврӯз

از طلعت تو فر خجسته نوروز

Фархундатар аз ҷашни пӯри озар

فرخنده تر از جشن پور آذر