Чу бигушоеднигор ман ду бодом ва ду марҷон ро

چو بگشاید نگار من دو بادام و دو مرجان را

Бад-ӣн нозон кунад дилро бидон ранҷон кунад ҷон ро

بدین نازان کند دل را بدان رنجان کند جان را

Ману ҷонон ба ҷону дил фурӯ бастем бозорӣ

من و جانان به جان و دل فرو بستیم بازاری

Ки ҷонони дил маро додааст ман ҷон дода ҷонон ро

که جانان دل مرا داده است من جان داده جانان را

Чу нор кФтаҳ дорам дили бнори тафтаи огндаҳ

چو نار کفته دارم دل بنار تفته آگنده

Аз он гоҳе ки дил додамнигор нори пистон ро

از آن گاهی که دل دادم نگار نار پستان را

Ман аз мижгони бёроим ба марвориду марҷони рух

من از مژگان بیارایم به مروارید و مرجان رخ

Чу аз сӣ ва ду марворид бардорад ду марҷон ро

چو از سی و دو مروارید بردارد دو مرجان را

Нишонди андари дили ман дӯсти заҳролӯди пайконе

نشاند اندر دل من دوست زهرآلود پیکانی

Ки ҷуз бо ҷони з дил натавон кашӣдан нӯки пайкон ро

که جز با جان ز دل نتوان کشیدن نوک پیکان را

Ман он марҷони ҷононро ба ҷону дили харидорам

من آن مرجان جانان را به جان و دل خریدارم

Магар нозон кунад рӯзии бадви ин ҷони ранҷон ро

مگر نازان کند روزی بدو این جان رنجان را

Висолу ҳиҷр ӯ аслӣаст доими ранҷу роҳат ро

وصال و هجر او اصلی است دائم رنج و راحت را

Баҷангу оштии мояи сети доими дарду дармон ро

بجنگ و آشتی مایه‌ست دائم درد و درمان را

Балои халқро ризвони зи хулди ӣнҷои фиристода

بلای خلق را رضوان ز خلد اینجا فرستاده

Ситеза буд пиндорӣ ба дил бо халқи ризвон ро

ستیزه بود پنداری به دل با خلق رضوان را

Ба куфри имон таба гардад валикини ранҷи мардум ро

به کفر ایمان تبه گردد ولیکن رنج مردم را

Замона бо ду зулф ӯ бкФр орост имон ро

زمانه با دو زلف او بکفر آراست ایمان را

Дили ман чун сапандонаст ва он ӯ чу санадоне

دل من چون سپندان است و آن او چو سندانی

намедонам ки бо санадон буд тоқати сапандон ро

نمی‌دانم که با سندان بود طاقت سپندان را

Аз онгоҳӣ ки пинҳон кард аз ман рӯй пайдо ро

از آنگاهی که پنهان کرد از من روی پیدا را

Сршг рӯй зардам кард пайдои рози пинҳон ро

سرشگ روی زردم کرد پیدا راز پنهان را

Ман он бутро прстидми вазин рӯи дард ва ғам дидам

من آن بت را پرستیدم وزین رو درد و غم دیدم

Ки ҳаргизи оқибат некӯ набошад бут прессатон ро

که هرگز عاقبت نیکو نباشد بت‌پرستان را

Ба назд бхрдон айбаст ҳаркасро парастидан

به نزد بخردان عیب است هرکس را پرستیدن

Магари покизаи яздонроу шоҳаншоҳи ммлон ро

مگر پاکیزه یزدان را و شاهنشاه مملان را

Худованди худовандони Абунасри он куҷои яздон

خداوند خداوندان ابونصر آن کجا یزدان

зи кину меҳр ӯ кардааст нусратроу хизлон ро

ز کین و مهر او کرده است نصرت را و خذلان را

Ба сон диҷла гирданд ба кафи род , ҳомӯн ро

به سان دجله گرداند به کفِّ راد، هامون را

Ба сон мум гирданд ба теғи тези санадон ро

به سان موم گرداند به تیغ تیز سندان را

Парешон мекунад сомони маҷмӯи аъодӣ ро

پریشان می کند سامان مجموع اعادی را

Кунад маҷмӯ бар аҳбоби сомони парешон ро

کند مجموع بر احباب سامان پریشان را

Ҳамаи рӯзаи паии соил кушода дорад ӯ каф ро

همه روزه پی سائل گشاده دارد او کف را

Ҳамаи сол аз паии меҳмон ниҳода дорад ӯ хон ро

همه سال از پی مهمان نهاده دارد او خوان را

Бидон доранд дарбонро дигар шоҳон ба дарга бар

بدان دارند دربان را دگر شاهان به درگه بر

Ки то нохондаи зӣ эшон набошад роҳи меҳмон ро

که تا ناخوانده زی ایشان نباشد راه مهمان را

зи баҳри онкии меҳмонро сӯии айвон ӯ орад

ز بهر آنکه مهمان را سوی ایوان او آرد

Гуҳ ва бегоҳ дорад шоҳ бар даргоҳи дарбон ро

گه و بیگاه دارد شاه بر درگاه دربان را

Агар ёрӣ кунад як бори шайтонроу молик ро

اگر یاری کند یک بار شیطان را و مالک را

Вагар хасмӣ кунад як роҳи ҳўророу ризвон ро

وگر خصمی کند یک راه حورا را و رضوان را

Кунад монандаи ризвони худоӣ аз тӯри молик ро

کند مانندهٔ رضوان خدای از تور مالک را

Кунад монандаи ҳўрои худоӣ аз ҳасани шайтон ро

کند ماننده حورا خدای از حسن شیطان را

Кунад шодон ба гуфтории ҳазорон табъи ғамгин ро

کند شادان به گفتاری هزاران طبع غمگین را

Кунад ғамгин ба пайкории ҳазорон ҷони шодон ро

کند غمگین به پیکاری هزاران جان شادان را

Агар бо хон ва бо қайсари замонии кӣнаи вари гаштӣ

اگر با خان و با قیصر زمانی کینه‌ور گشتی

Бикунадии қасри қайсарро ббрдии хонаи хон ро

بکندی قصر قیصر را ببردی خانهٔ خان را

Агрчнди оли сомонро набӯд андари ҳунари ҳамто

اگرچند آل سامان را نبود اندر هنر همتا

Ҳам охир буд сомонии падедори оли сомон ро

هم آخر بود سامانی پدیدار آل سامان را

Дар об афрӯхтан шояд ба номи мейри оташ ро

در آب افروختن شاید به نام میر آتش را

Бар оташ коштан шояд бФри шоҳи райҳон ро

بر آتش کاشتن شاید بفرّ شاه ریحان را

Ҷаҳон тӯфон нагаштӣ оташи теғаш агар будӣ

جهان طوفان نگشتی آتش تیغش اگر بودی

Ки хӯрдӣ оташи теғаш ба як рӯзи оби тӯфон ро

که خوردی آتش تیغش به یک روز آب طوفان را

Агар пайғамбарӣ ояд мар ӯро зуд бинмоед

اگر پیغمبری آید مر او را زود بنماید

Ба кафи роди мӯъҷизро ба теғи тези бурҳон ро

به کف راد معجز را به تیغ تیز برهان را

Бидон мӯъҷиз кунад оҷизи дами исои Марям ро

بدان معجز کند عاجز دم عیسی مریم را

Бад-ӣн бурҳон кунад ҳайрони кафи Мӯсои умрон ро

بدین برهان کند حیران کف موسی عمران را

зи биму шарм ӯ бошад кунун деву парии пинҳон

ز بیم و شرم او باشد کنون دیو و پری پنهان

Агар фармони ҳамеи бурданди онгоҳии сулаймон ро

اگر فرمان همی‌بردند آنگاهی سلیمان را

Агар ёбанд аз ӯ фармон ки гирданд ошкори эшон

اگر یابند از او فرمان که گردند آشکار ایشان

Бурун оянд тоъатро камар банданд фармон ро

برون آیند طاعت را کمر بندند فرمان را

Чунон бинад фарози хеши кайвони ҳиммат ӯ ро

چنان بیند فراز خویش کیوان همت او را

Ки бинад халқ бар гардуни фарози хеши кайвон ро

که بیند خلق بر گردون فراز خویش کیوان را

Ба базм андар кунад помоли дасташи ҷӯади ҳотам ро

به بزم اندر کند پامال دستش جود حاتم را

Брзми андари барад аз ёди ҷанги пӯри дастон ро

برزم اندر برد از یاد جنگ پور دستان را

Ҳамоно лавҳ маҳфӯзаст пиндории дили покаш

همانا لوح محفوظ است پنداری دل پاکش

Ки дар ваии раҳи набӯдаи сет ва набошад ҳеҷ Нитсаон ро

که در وی ره نبوده‌ست و نباشد هیچ نیسان را

Ҳаме бошад парастиданаши фарзи он марди доно ро

همی باشد پرستیدنْش فرض آن مرد دانا را

Ки мебошад парастандаи з рӯй сидқ , яздон ро

که می‌باشد پرستنده ز روی صدق، یزدان را

Буд фармони яздону шҳншаҳи мар ба ҳам туам

بود فرمان یزدان و شهنشه مر به هم توام

Баради фармони яздони кӯи баради фармони султон ро

برد فرمان یزدان کو برد فرمان سلطان را

Ало то дар баҳорони гӯнаи гавани гулҳоу райҳон ҳо

الا تا در بهاران گونه‌گون گل‌ها و ریحان‌ها

Бёроинд чун фирдавси аъло боғу бустон ро

بیارایند چون فردوس اعلی باغ و بستان را

Буд сарсабз чун райҳони Рахши бишкуфта ҳамчун гул

بود سرسبز چون ریحان رخش بشکفته همچون گل

Бадасти андар май гулгун ки дорад буии райҳон ро

بدست اندر می گلگون که دارد بوی ریحان را