Чун рӯз бар кашид сар аз қиргўни ҳарир
چون روز بر کشید سر از قیرگون حریر
Бар кӯҳсори зари бгстрд чун зрир
بر کوهسار زر بگسترد چون زریر
Чун зрдгўн ҳарир шуд аз акс ӯ блўн
چون زردگون حریر شد از عکس او بلون
Ёқӯти зарди рехта бар зргўни ҳарир
یاقوت زرد ریخته بر زرگون حریر
Чун шнблиди зори миёни бунафшаи зор
چون شنبلید زار میان بنفشه زار
Аз гӯшаи сипеҳри равони меҳри дилпазир
از گوشه سپهر روان مهر دلپذیر
ё чун ғадир буд пар аз оби нилгун
یا چون غدیر بود پر از آب نیلگون
Аз зари заврақии зибри оби он ғадир
از زر زورقی زبر آب آن غدیر
Гўӣӣ нишаста хусрави чин бар сарири зар
گوئی نشسته خسرو چین بر سریر زر
Заррини сипари бдоштаҳ дар пеши он сарир
زرین سپر بداشته در پیش آن سریر
Кӯҳ аз фурӯғи он шудаи пари тӯдаҳои зар
کوه از فروغ آن شده پر توده های زر
Дашт аз шуъоъи ин шудаи пари чашмаҳои шер
دشت از شعاع این شده پر چشمه های شیر
Аз моҳ то бмоҳӣ агарчӣ тафовут аст
از ماه تا بماهی اگرچه تفاوت است
Бигрифтааст аз аўзсрии нур то асир
بگرفته است از اوزثری نور تا اثیر
Андро сад надидам чўнинши тофта
اندرا سد ندیدم چونینش تافته
Вндр ҳамл наёфтам айдунаш мстнир
وندر حمل نیافتم ایدونش مستنیر
Густардаи бади зи гоҳи саҳар то гуҳи завол
گسترده بد ز گاه سحر تا گه زوال
Сӯзанда дар зимистон чун дар танури тир
سوزنده در زمستان چون در تنور تیر
Дар пеш тофтанаш на корӣаст биҳдаҳ
در پیش تافتنش نه کاریست بیهده
Вази нур доданаш на ҳадисӣаст хайри хайр
وز نور دادنش نه حدیثی است خیر خیر
Аз туф ӯ ҷудои зи тани муфлисони зарар
از تف او جدا ز تن مفلسان ضرر
Вази нур ӯ бхўондии нақши нигини зрир
وز نور او بخواندی نقش نگین ضریر
Монои бсъди хусравӣу фоли муштарӣ
مانا بسعد خسروی و فال مشتری
Дар ваии нишоти Зуҳрау тадбири рои тир
در وی نشاط زهره و تدبیر رای تیر
Эзади бкости дидаи зи баҳри хазинаи бахш ?
ایزد بکاست دیده ز بهر خزینه بخش؟
Яздон фузуд умри шаҳаншоҳи шери гир
یزدان فزود عمر شهنشاه شیر گیر
Чун меҳри чеҳри хеш ниҳон кард дар замин
چون مهر چهر خویش نهان کرد در زمین
Аз гӯшаи сипеҳри баромади маи мунир
از گوشه سپهر برآمد مه منیر
Наздики зӣ майонаш ду сад тири тобнок
نزدیک زی میانش دو صد تیر تابناک
Чун дар камони заррини симини ниҳодаи тир
چون در کمان زرین سیمین نهاده تیر
Андари миёни ҷавзои тобандаи моҳи нав
اندر میان جوزا تابنده ماه نو
Чун дар камари ниҳодаи нигуни тоҷи Ардашер
چون در کمر نهاده نگون تاج اردشیر
Чун мӯии банди ҳўро чун ёраи парӣ
چون موی بند حورا چون یاره پری
Чун нохуни бурӣда чу абрӯии марди пер
چون ناخن بریده چو ابروی مرد پیر
Чун ним тавқи фохта аз зари сохта
چون نیم طوق فاخته از زر ساخته
ё дар канори моҳи дурахшони дирафши мейр
یا در کنار ماه درخشان درفش میر
Қутбу қарори малики ҷаҳони мейри АбуАлхалӣл
قطب و قرار ملک جهان میر ابوالخلیل
Каз рӯй ӯст чашми мулӯки ҷаҳони қрир
کز روی اوست چشم ملوک جهان قریر
Аз туфи теғи шоҳи шрористи офтоб
از تف تیغ شاه شراریست آفتاب
Вази оҳ душманонаш бухорӣаст змҳрир
وز آه دشمنانش بخاریست زمهریر
Шоҳи сарир агар бикашади сари зи тоъаташ
شاه سریر اگر بکشد سر ز طاعتش
Гардад сарири банди гарон бар шаҳи сарир
گردد سریر بند گران بر شه سریر
Қайсари зи қасри мамлакат ар қасд ӯ кунад
قیصر ز قصر مملکت ار قصد او کند
Дасташи зи қаср малик кунад теғ ӯ қсир
دستش ز قصر ملک کند تیغ او قصیر
Вари кин ӯ сголди солори қирвон
ور کین او سگالد سالار قیروان
Қӣрон рӯзгор кунад рӯз ӯ чу қӣр
قیران روزگار کند روز او چو قیر
Фориғ мабод ҷони адуаш аз азоби аср
فارغ مباد جان عدوش از عذاب عصر
Холӣ мабод дасти вай аз соғари ъсир
خالی مباد دست وی از ساغر عصیر
Ҷустани ?хитой ӯ хатари ҷону тан буд
جستن خطای او خطر جان و تن بود
Доим кунад ҳазари зи хатари мардуми хатир
دائم کند حذر ز خطر مردم خطیر
Ҳосид фитад бдом чу асбаш кунад сҳил
حاسد فتد بدام چو اسبش کند صهیل
Носеҳ расад бком чу калакаш кашад срир
ناصح رسد بکام چو کلکش کشد صریر
Аз ҷони дӯстони ғам ва нола кунад нФўр
از جان دوستان غم و ناله کند نفور
Вази ҷони душманони бикашади нолау нафир
وز جان دشمنان بکشد ناله و نفیر
Калак ва бенон ӯст ҳамаи рӯзии башар
کلک و بنان اوست همه روزی بشر
Теғ ва синон ӯст бФтҳи башари бшир
تیغ و سنان اوست بفتح بشر بشیر
Хасмонашро зи даҳр буд баҳраи заҳри мор
خصمانش را ز دهر بود بهره زهر مار
Аъдоашро зи чарх буд баҳраи теғу тир
اعداش را ز چرخ بود بهره تیغ و تیر
Бар душманонаш чу тир кунад хашм ӯ баҳор
بر دشمنانش چو تیر کند خشم او بهار
Бар дӯстон хеш кунад чун баҳори тир
بر دوستان خویش کند چون بهار تیر
Чун хоку нору обу ҳавояши дурусти хуш
چون خاک و نار و آب و هوایش درست خوش
Диданаши ногзоӣ ва гузиданаши ногузир
دیدنش ناگزای و گزیدنش ناگزیر
Бар ҳосидон ҷаҳон шуд аз ҳавл ӯ ҳисор
بر حاسدان جهان شد از هول او حصار
Бар ҷонишони хилофаш чун нор бар ҳасир
بر جانشان خلافش چون نار بر حصیر
Дар мағз бадсигол кунад теғ ӯ мақар
در مغز بدسگال کند تیغ او مقر
Вази раъии рӯзгор буд раъй ӯ хабир
وز رأی روزگار بود رأی او خبیر
Хоҳад бФхри меҳр ки бар гирадаш бмҳр
خواهد بفخر مهر که بر گیردش بمهر
Хоҳад бтбъи тир ки пешаш буд дабир
خواهد بطبع تیر که پیشش بود دبیر
Он рӯз бад набинад кӯ бошадаш муайян
آن روز بد نبیند کو باشدش معین
Ваон роҳ бад нагирад кӯ бошадаш мушир
وان راه بد نگیرد کو باشدش مشیر
эй рӯзгор чун ту наёварда шаҳриёр
ای روزگار چون تو نیاورده شهریار
Шоҳони турои шикору амирони турои асир
شاهان ترا شکار و امیران ترا اسیر
Гоҳи салому саҳм чу коўсу киқбод
گاه سلام و سهم چو کاوس و کیقباد
Гоҳи калому фаҳм чу Қобӯси вушмгир
گاه کلام و فهم چو قابوس وشمگیر
Ҳангоми разми пелӣу ҳангоми базми нил
هنگام رزم پیلی و هنگام بزم نیل
Дар наср чун халилӣ ва дар назм чун ҷрир
در نثر چون خلیلی و در نظم چون جریر
Дорад чаҳор гавҳар дар табъи ту сиришт
دارد چهار گوهر در طبع تو سرشت
Ҳастӣ зи чори гавҳар бе мисли ва бе назир
هستی ز چار گوهر بی مثل و بی نظیر
Азми дурусти дорӣу раъии савобу рост
عزم درست داری و رأی صواب و راست
Ақли тамоми дорӣ ва кирдорҳо хабир
عقل تمام داری و کردارها خبیر
Гардуни турои мусаххару анҷуми турои мутӣъ
گردون ترا مسخر و انجم ترا مطیع
Гетии турои мусоиду яздони турои насир
گیتی ترا مساعد و یزدان ترا نصیر
Аз меҳри ту съир шавад бар вале биҳишт
از مهر تو سعیر شود بر ولی بهشت
Аз кини ту биҳишт шавад бръду съир
از کین تو بهشت شود برعد و سعیر
Хасмати салими боду ғаму ранҷ ӯ салим
خصمت سلیم باد و غم و رنج او سلیم
Бдгўии ту зрир ва ту дар корҳо басир
بدگوی تو ضریر و تو در کارها بصیر
эй лафзи ту бахӯбӣ монандаи збўр
ای لفظ تو بخوبی ماننده زبور
Карда мдиҳи ту ҳамаи халқи ҳони зубайр
کرده مدیح تو همه خلق هان زبیر
Андари мдиҳи шоҳи ҷаҳони занн барам ки нест
اندر مدیح شاه جهان ظن برم که نیست
Касро бидода қудрати ман эзади қадир
کس را بداده قدرت من ایزد قدیر
Он шоирӣ кунад ба ҷаҳони нақзи шеъри ман
آن شاعری کند به جهان نقض شعر من
Кӯи шеъру вазни шеъри бншносд аз шъир
کو شعر و وزن شعر بنشناسد از شعیر
Назмами бмдҳи шоҳ буд гавҳари нзим
نظمم بمدح شاه بود گوهر نظیم
Насрами бзкри мейр буд лؤлؤи нсир
نثرم بذکر میر بود لؤلؤ نثیر
То бонг зер бошад дар базми гоҳи шоҳ
تا بانگ زیر باشد در بزم گاه شاه
То ганҷи зари мейр фароз оварад бзир
تا گنج زر میر فراز آورد بزیر
То ҳаст номи мурдаи адуии ту мурдаи бод
تا هست نام مرده عدوی تو مرده باد
То ҳаст ном мерай шоҳӣ куну ммир
تا هست نام میری شاهی کن و ممیر