Рух чу лолаи шукуфта бар гули сур

رخ چو لاله شکفته بر گل سور

Зулф чун меғ дар шаби диҷўр

زلف چون میغ در شب دیجور

Ёбад аз ранги он баҳори баҳо

یابد از رنگ آن‌، بهار بها

Хезад аз буии ин бухор бихӯр

خیزد از بوی این‌، بخار بخور

?вил карда бар ғами ранҷи маро

ویل کرده بر غم رنج مرا

Соҷ бар оҷу мшг бар кофур

ساج بر عاج و مشگ بر کافور

Зон миён чун миёни занбӯраш

زان میان‌ِ چون میان‌ِ زنبورش

Зарду зорам чу зер бар тнбўр

زرد و زارم چو زیر بر تنبور

Тнгдл зон даҳон чун суфта

تنگدل زان دهان چون سفته

Барги лолаи бсўзни занбӯр

برگ لاله بسوزن زنبور

Шираи борад ҳамеша дидаи ман

شیره بارد همیشه دیده من

Аз ғами он ду хӯшаи ангур

از غم آن دو خوشه انگور

намеҳиҷронаш мехӯрам ҳар шаб

می هجرانش می خورم هر شب

Ҳамаи рӯз аз ду чашм ӯ махмур

همه روز از دو چشم او مخمور

Даҳанаши пари зи лؤлؤи манзум

دهنش پر ز لؤلؤ منظوم

Суханаши ҳамчуи лؤлؤи мансур

سخنش همچو لؤلؤ منثور

Лек бо ман сухан нагӯяд ҳеҷ

لیک با من سخن نگوید هیچ

Гар бихоҳам бар ӯ ҳазор збўр

گر بخوانم بر او هزار زبور

Тану ҷонами зи чашм ӯ печон

تن و جانم ز چشم او پیچان

Дидау дили зи зулф ӯ ранҷур

دیده و دل ز زلف او رنجور

Ҳамчу аз теғи тези мейри аҷал

همچو از تیغ تیز میر اجل

Хону хоқону қайсару фағфур

خان و خاقان و قیصر و فغفور

Тоҷи мейрону меҳтарони ҷаҳон

تاج میران و مهتران جهان

Носириддини амири АбуМансур

ناصرالدین امیر ابومنصور

Кину ҷнгси далели мотаму ғам

کین و جنگس دلیل ماتم و غم

Меҳру сулҳаши нишони суру сарвар

مهر و صلحش نشان سور و سرور

Нашавад ҳеҷ айб аз ӯ пайдо

نشود هیچ عیب از او پیدا

Набӯд ҳеҷ ғайб аз ӯ мастур

نبود هیچ غیب از او مستور

Хайли абхозён аз ӯ мақтӯл

خیل ابخازیان از او مقتول

Қавми қоўрдён аз ӯ мақҳур

قوم قاوردیان از او مقهور

Накушуд бори тир ӯ бора

نکشد بار تیر او باره

Накунад суд бо синонаши сур

نکند سود با سنانش سور

Теғаш аз лашгару сарони сипоҳ

تیغش از لشگر و سران سپاه

Кард гиреҳгону крксонрои сур

کرد گرگان و کرکسانرا سور

Гарчи аз чаҳ кашид бежан ро

گرچه از چه کشید بیژن را

Рустам аз дасти тӯри духтари тӯр

رستم از دست تور دختر تور

Дар ҳамаи корҳо ки рустам кард

در همه کارها که رستم کرد

Набӯд пеши разм ӯ мақдӯр

نبود پیش رزم او مقدور

ӯ бшмшири мейри Фзлўн ро

او بشمشیر میر فضلون را

Бастад аз кафи кофарони кФўр

بستد از کف کافران کفور

Кофаронеи далер чун рустам

کافرانی دلیر چون رستم

Мейри шан чун Фросёби ғаюр

میر شان چون فراسیاب غیور

Пас аз ин ҳеҷ номае бҷҳон

پس از این هیچ نامه ای بجهان

Набӯд ҷузи бФтҳ ӯ мстўр

نبود جز بفتح او مسطور

Тахти шоҳӣ аз ӯ шудаи равшан

تخت شاهی از او شده روشن

Ҳамчу аз нури эзадӣ ки тавр

همچو از نور ایزدی که طور

Ҳаркии як сатри мадҳ ӯ бинвишт

هرکه یک سطر مدح او بنوشت

Накушуд ранҷи найзау сотўр

نکشد رنج نیزه و ساطور

Куштагони ниёзу сахтӣ ро

کشتگان نیاز و سختی را

Ҷон диҳад ҷӯад ӯ чу нафхаи сувар

جان دهد جود او چو نفخه صور

эй амӣрӣ ки мари туро ҳастанд

ای امیری که مر تو را هستند

Ҳамаи мейрону саракашони маъмур

همه میران و سرکشان مأمور

Ҳар саробии з ту шавад дарё

هر سرابی ز تو شود دریا

Ҳар харобии з ту шавад маъмур

هر خرابی ز تو شود معمور

Он касе коиздш кунад ёрӣ

آن کسی کایزدش کند یاری

Ва он тании каши хирад буд дастур

و آن تنی کش خرد بود دستور

Бар сипоҳи мухолифони ҳамаи сол

بر سپاه مخالفان همه سال

Чун ту бошад Музаффару Мансур

چون تو باشد مظفر و منصور

Бар замини ном ту бамурдӣ вуҷӯд

بر زمین نام تو بمردی وجود

Ҳаст чун ма бар осмони машҳур

هست چون مه بر آسمان مشهور

Ҷӯаду мардии зи ту аҷаб набӯд

جود و مردی ز تو عجب نبود

Ҳамчу аз мшги буи ва аз маи нур

همچو از مشگ بوی و از مه نور

Ту бхўоҳндаҳ шодтар бошӣ

تو بخواهنده شادتر باشی

Ки бмъшўқи ошиқи маҳҷӯр

که بمعشوق عاشق مهجور

Носабурӣ бгоҳ додани хайр

ناصبوری بگاه دادن خیر

Бози ҳангоми корзори сабур

باز هنگام کارزار صبور

Ҳаст чун ном ту бамурдӣ вуҷӯд

هست چون نام تو بمردی وجود

Ҳафт кавкаб бар осмони машҳур

هفت کوکب بر آسمان مشهور

Мардӣу родӣ аз ту ҳаст падед

مردی و رادی از تو هست پدید

Нафрату зиштӣ аз ту ҳаст нФўр

نفرت و زشتی از تو هست نفور

Ҳарчӣ ёбӣ ҳама бубахшӣ пок

هرچه یابی همه ببخشی پاک

Нашӯй ғарраи зини ҷаҳони ғурур

نشوی غره زین جهان غرور

Дар диёрӣ буд ки ҳарб кунӣ

در دیاری بود که حرب کنی

Ҷовдонаи мъсФрии ғсФўр

جاودانه معصفری غصفور

Бар заминӣ шавад кисозӣ базм

بر زمینی شود که سازی بزم

Санг чун зару хок чун кофур

سنگ چون زر و خاک چون کافور

эй бҳнгоми базм чун баҳром

ای بهنگام بزم چون بهرام

Ваии бҳнгоми разм чун шопӯр

وی بهنگام رزم چون شاپور

Даврӣ он ҷӯяд аз ?бирт ки буд

دوری آن جوید از برت که بود

Бабри деви ҷон ӯ муздур

ببر دیو جان او مزدور

Ҳама шодӣаст баҳраи ҷони туро

همه شادیست بهره جان ترا

Шоди бодии зи кирдигори ғафур

شاد بادی ز کردگار غفور

Ҳамчу маншур додяш бидиҳӣ

همچو منشور دادیش بدهی

Бадви гетии дҳодт ӯ маншур

بدو گیتی دهادت او منشور

Шукри ин банда аз ту нест аҷаб

شکر این بنده از تو نیست عجب

Ки ҳамаи олам аз ту ҳаст шакур

که همه عالم از تو هست شکور

Гар наёяд ҳамеи бхдмти ту

گر نیاید همی بخدمت تو

Дор ӯро бмрдмии маъзӯр

دار او را بمردمی معذور

Ки чунонаст поиш аз нақарс

که چنانست پایش از نقرس

Ки бар ӯ чун қубӯр гашта қусӯр

که بر او چون قبور گشته قصور

То буд зорӣ аз намӯдани дев

تا بود زاری از نمودن دیو

То буд шодӣ аз шунидани ҳур

تا بود شادی از شنودن حور

Боди зории зи дӯстони ту фард

باد زاری ز دوستان تو فرد

Боди шодии зи душманони ту давр

باد شادی ز دشمنان تو دور