Сршги абри озории заминро кард пургавҳар
سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهر
Насими боди Нитсаоне ҳаворо кард пуранбар
نسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر
зи гулбуни гули ҳмихндди зи мшги озини ҳмибндд
ز گلبن گل همیخندد ز مشگ آذین همیبندد
Кунун наргиси бипайвандади баҳами миноу симу зар
کنون نرگس بپیوندد به هم مینا و سیم و زر
Ҳаво ғлғлстон гардад замин снблстон гардад
هوا غلغلستان گردد زمین سنبلستان گردد
Гулистон гулистон гардад зи даври чарху бахши хур
گلستان گلستان گردد ز دور چرخ و بخش خور
Бабор ояд дарахт гул шавад пирӯзи бахти гул
به بار آید درخت گل شود پیروز بخت گل
Шавад пирӯзаи тахти гул чу ёқӯтӣ кунад афсар
شود پیروزه تخت گل چو یاقوتی کند افسر
Гулистон чуннигор чини пар аз нақш ванигор чин
گلستان چون نگار چین، پر از نقش و نگار چین
Чу тахти шаҳриёри чини дарахти гули пар аз гавҳар
چو تخت شهریار چین درخت گل پر از گوهر
Ҳаво чун хуии дилбандони гуҳии гирёни гуҳии хандон
هوا چون خوی دلبندان گهی گریان گهی خندان
Чу айвони худовандони замин аз зинату зевар
چو ایوان خداوندان زمین از زینت و زیور
Шукуфтаи лола бар ҳомӯн чу машки омехта бо хӯн
شکفته لاله بر هامون چو مشک آمیخته با خون
Дамида бар шхи озргўн чу авди афканда бар озар
دمیده بر شخ آذرگون چو عود افکنده بر آذر
Барояд боди шбгирии зи насрину гули хайрӣ
برآید باد شبگیری ز نسرین و گل خیری
Ҷаҳони пероҳани перии зи тан берун кунад яксар
جهان پیراهن پیری ز تن بیرون کند یکسر
Бунафша чун дили мардии каш аз ҳиҷрон расад дардӣ
بنفشه چون دل مردی، کش از هجران رسد دردی
Ва ё чун нилгуни гардии фарози дибаҳи ахзар
و یا چون نیلگون گردی فراز دیبهٔ اخضر
Бунафша бар чамани бинии фароз ӯ самани бинӣ
بنفشه بر چمن بینی، فراز او سمن بینی
Икиро чун шмни бинии якеро чун бути озар
یکی را چون شمن بینی یکی را چون بت آذر
Чаман бо арғавон омад саман бо ин ва он омад
چمن با ارغوان آمد سمن با این و آن آمد
Ту гўӣӣ корвон омад ббоғ аз рӯм ва аз шаштар
تو گوئی کاروان آمد به باغ از روم و از ششتر
Шимолӣ бод бархезад з ҳар шохии дроўизд
شمالی باد برخیزد ز هر شاخی درآویزد
Чунонашон дар ҳамомезад ки нашиносӣ як аз дигар
چنانشان در هم آمیزد که نشناسی یک از دیگر
Баҳри боғӣу бастоне падед ояд зи нави бонӣ
به هر باغی و بستانی پدید آید ز نو بانی
Яке чун номаи Монии яке чун қуббаи озар
یکی چون نامهٔ مانی یکی چون قبّهٔ آذر
Дарахти гул ҳаме болад бар ӯ булбули ҳминолд
درخت گل همی بالد بر او بلبل همی نالد
Сабои анбари ҳаме молад биравӣ бӯстони андар
صبا عنبر همی مالد به روی بوستان اندر
Бибин аз даври насринро ки монад рости прўинро
ببین از دور نسرین را که ماند راست پروین را
Бибин боғу бстотинро пар аз райҳону сиснбр
ببین باغ و بساتین را پر از ریحان و سیسنبر
Зминрои абр наврӯзӣ диҳад рӯзии бпирўзӣ
زمین را ابر نوروزی دهد روزی به پیروزی
Чу соилро диҳад рӯзии кафи султони неки ахтар
چو سائل را دهد روزی کف سلطان نیکاختر
Набарда буъалии онкўи ҷаҳонро кард бе оҳӯ
نَبَرده بوعلی آنکو جهان را کرد بیآهو
зи адлаш бо паланги оҳӯ ҳаме ояд ба обишхур
ز عدلش با پلنگ آهو همی آید به آبشخور
Рӯи абри чархи ҷой ӯ ситораи хоки пой ӯ
روا بر چرخ جای او، ستاره خاک پای او
Фалаки равшани зи раъй ӯ замин аз рӯй ӯ анвар
فلک روشن ز رأی او زمین از روی او انور
Рӯонашро хиради ҷавшани дилашро мардумии мғФр
روانش را خرد جوشن دلش را مردمی مغفر
Бик бахшиш бипардозад ҳамеи гетии зи симу зар
به یک بخشش بپردازد همی گیتی ز سیم و زر
Фалак шояд замин ӯ қамар бояд нигин ӯ
فلک شاید زمینِ او، قمر باید نگین او
Киро куштааст кин ӯ нагардад зинда дар маҳшар
که را کشتهست کین او نگردد زنده در محشر
Аё бо дӯст ва бо душман чу фарвардин ва чун баҳман
ایا با دوست و با دشمن چو فروردین و چون بهمن
Чу ҷони шоистае дар тан чу ҳаш боистае дар сар
چو جان شایستهای در تن چو هش بایستهای در سر
Паноҳ доду пушти дайни ҷаҳони обод аз он ва ин
پناه داد و پشت دین جهان آباد از آن و این
Бгоҳ меҳру гоҳи кини адуи сӯз ва вале парвар
به گاه مهر و گاه کین عدوسوز و ولیپرور
Аё дорандаи мавло ба раъйу ҳиммати воло
ایا دارندهٔ مولا به رأی و همت والا
Бидон бо чархи ҳам болои бад-ӣн бо муштарӣ ҳамбар
بدان با چرخ همبالا بدین با مشتری همبر
Чу бар ҷой нишаст ту бёроинди дасти ту
چو بر جای نشست تو بیارایند دست تو
Буд мурғӣ бишуст ту сар аз дӯду тан аз озар
بود مرغی به شست تو سر از دود و تن از آذر
Буд майдони зи оҷ ӯро буд айвони зи соҷ ӯ ро
بوَد میدان ز عاج او را بوَد ایوان ز ساج او را
Басар бар ҳаст тоҷ ӯро гуҳ аз мшгу гуҳ аз анбар
به سر بر هست تاج او را گه از مشک و گه از عنبر
Дилаши ганҷ гуҳар дорад сараш дар гуҳари борад
دلش گنج گهر دارد سرش دُرّ گهر بارد
Гуҳ рафтани падеди ораднигор мшг бар озар
گه رفتن پدید آرد نگار مشک بر آذر
Бсомаҳро ки кард ӯ ки басо киро ки кард ӯ ма
بسا مِه را که کرد او کِه بسا کِه را که کرد او مِه
Сиёсат зу буд фарбеҳи валикини ҷисм ӯ лоғар
سیاست زو بوَد فربه ولیکن جسم او لاغر
Ҳамеша душманаши оҳан ки бардорад сараш аз тан
همیشه دشمنش آهن که بردارد سرش از تن
Бхсбди боз бо душмани бики болини бики бистар
بخسبد باز با دشمن به یک بالین به یک بستر
Аз ӯ ёбад хиради ҳаркас аз ӯ дониш бар даҳри кас
از او یابد خرد هرکس از او دانش برد هرکس
Аз ӯ муфаххари гирди ҳаркас аз устод ӯ гирди муфаххар
از او مفخر گرد هرکس از استاد او گرد مفخر
Аё дорандаи кайҳони баҳамати бартар аз кайвон
ایا دارندهٔ کیهان به همت برتر از کیوان
Бкиўон бар сари айвони бгрдўн бар сари манзар
به کیوان بر سر ایوان به گردون بر سر منظر
Ҳамаи гуфтори ту мавзуни ҳамаи кирдори ту маймун
همه گفتار تو موزون همه کردار تو میمون
Бад-ӣни устоди афлотӯни бади он устоди асгндр
بدین استاد افلاطون بدان استاد اسکندر
Ало то гули ҳамеи раведи алои тааммул ҳаме бӯед
الا تا گل همی روید الا تا مل همی بوید
Ало то хур ҳаме пуед басӯии машриқ аз ховар
الا تا خور همی پوید به سوی مشرق از خاور
Чу гули бодии бихандоне чу мли бодии бриҳонӣ
چو گل بادی به خندانی چو مل بادی به ریحانی
Чу хури бодии брхшонӣ ҳамеша ҷуфти ком ва гар
چو خور بادی به رخشانی همیشه جفت کام و گر