Кунун донам ки бо мардум бадал майласт гардун ро

کنون دانم که با مردم بدل میلست گردون را

Ки бар тахт шаҳӣ бинишонад шоҳшноаҳи Фзлўн ро

که بر تخت شهی بنشاند شاهنشاه فضلون را

Яке сар буд мейронро яке тоҷаст шоҳон ро

یکی سر بود میران را یکی تاجست شاهان را

Яке ма буд моҳонро яке меҳраст гардун ро

یکی مه بود ماهان را یکی مهر است گردون را

Яке аз ҳафт гардунаст олии ҳимматаши бартар

یکی از هفت گردونست عالی همتش برتر

Яке бахшӣданаш бораст мари ҳафтод гардун ро

یکی بخشیدنش بار است مر هفتاد گردون را

Киро ёрӣ кунад эзади буи маймун кунад султон

که را یاری کند ایزد بوی میمون کند سلطان

Ҳам эзад кард мҳроФкни мари он султони маймунро ?

هم ایزد کرد مهرافکن مر آن سلطان میمون را؟

Яқин донам ки бе додӣ зи гетӣ пок бархезад

یقین دانم که بی دادی ز گیتی پاک برخیزد

Замонаи боз бар заҳҳок бигуморад Фаридун ро

زمانه باز بر ضحاک بگمارد فریدون را

Фаридун ҳимматаст ин шоҳ ва дорад дод нўшрўон

فریدون همتست این شاه و دارد داد نوشروان

Диҳад дод аз пай бе дод бадхоҳони мағбун ро

دهد داد از پی بی داد بدخواهان مغبون را

зи баҳри он ки даравишони бмлк андар буванд эмин

ز بهر آن که درویشان بملک اندر بوند ایمن

Фидои ганҷ султон кард молу ганҷи қорунро ?

فدای گنج سلطان کرد مال و گنج قارون را؟

Надонад теғи тез ӯ наҳангу пелу събон ро

نداند تیغ تیز او نهنگ و پیل و ثعبان را

Ндонддсти род ӯ Фуроту нилу Ҷайҳун ро

ندانددست راد او فرات و نیل و جیحون را

Чароғи ол шаддодасту шамъи оли бқротўн ?

چراغ آل شداد است و شمع آل بقراطون؟

Бадонаши ном гум кардааст Буқроту Флотўн ро

بدانش نام گم کرده است بقراط و فلاطون را

зи дида рӯй бадхоҳонаши прхўнсти рӯзу шаб

ز دیده روی بدخواهانش پرخونست روز و شب

Ҳаме шаванд ҳар соъат кунун аз рӯй худ хӯн ро

همی شوند هر ساعت کنون از روی خود خون را

Надорад дӯсти сикии ғайри саҳбои сабӯҳиро ?

ندارد دوست سه‌یکی غیر صهبای صبوحی را؟

Чунон чун шоҳ дорад дӯсти шабҳои шабихун ро

چنان چون شاه دارد دوست شبهای شبیخون را

Бнўки тир агар хоҳад ма аз гдўни фурӯди орад

بنوک تیر اگر خواهد مه از گدون فرود آرد

Бнўки найза гар хоҳад зи дарё бар кашад навен ро

بنوک نیزه گر خواهد ز دریا بر کشد نون را

Чу зўолнўн дар дили нўнсти бадхоҳаши бчоаҳи андар

چو ذوالنون در دل نونست بدخواهش بچاه اندر

Рҳоӣӣ нест ӯро гирди рҳоӣӣ буд зўолнўн ро

رهائی نیست او را گرد رهائی بود ذوالنون را

Кунад чун ҳанзалу афюни бдшмни мари тбрзд ро

کند چون حنظل و افیون بدشمن مر طبرزد را

Кунад чун равад дар хонаи бҳосди мари тбри хӯнро ?

کند چون رود در خانه بحاسد مر طبر خون را؟

Бетон дар бФсронди хӯни бсоътгар хурии афюн

بتن در بفسراند خون بساعت گر خوری افیون

зи оби теғ ӯ доданд гўӣии оби афюн ро

ز آب تیغ او دادند گوئی آب افیون را

Бадонаши халқи аҳрўнро ҳаме карданд шогирдӣ

بدانش خلق اهرون را همی کردند شاگردی

Агар боз омадӣ Фзлўн шудӣ устоди аҳрўн ро

اگر باز آمدی فضلون شدی استاد اهرون را

Салоҳи ҳаркасӣ ки кард пайдои чархи шоҳӣ ро

صلاح هرکسی که کرد پیدا چرخ شاهی را

Падед оварад чарх ӯро салоҳӣ дод гардунро ?

پدید آورد چرخ او را صلاحی داد گردون را؟

Бача ва чун яздоне нетанд кас чуну донад

بچه و چون یزدانی نتاند کس چنو داند

Валикини гоҳ бахшӣдан наяндешад чаҳ ва чун ро

ولیکن گاه بخشیدن نیندیشد چه و چون را

Агар кори бад андешонаш мақрунаст бо давлат

اگر کار بد اندیشانش مقرونست با دولت

Пароканда кунад кораши бсоъти кори мақрун ро

پراکنده کند کارش بساعت کار مقرون را

Маъодяш аз дарун шаҳр гуфтандӣ ҳсин дорад

معادیش از درون شهر گفتندی حصین دارد

Бтдбир аз дарун гуфтӣ ҳсин кардааст берун ро

بتدبیر از درون گفتی حصین کرده است بیرون را

Худои арш бар хасмони ниҳод ӯро зафари чандон

خدای عرش بر خصمان نهاد او را ظفر چندان

Ки бар фиръавн ва бар ҳомӯни зафари Мӯсоу ҳорӯн ро

که بر فرعون و بر هامون ظفر موسی و هارون را

зи баси мадҳати куҷои хирад рўоӣӣ дод дониш ро

ز بس مدحت کجا خرد روائی داد دانش را

зи баси халъат куҷо бахшад касодӣ дод аксўн ро

ز بس خلعت کجا بخشد کسادی داد اکسون را

Аё гардуни турои бандаи замин аз фари ту зинда

ایا گردون ترا بنده زمین از فر تو زنده

Парокандӣ ту зар дар хоку сим ва дар макнун ро

پراکندی تو زر در خاک و سیم و در مکنون را

Дилро дону доноёни бмҳри ту шудаи марҳӯн

دل را دان و دانایان بمهر تو شده مرهون

Рҳоӣӣ нест аз меҳри ту мари дилҳои марҳӯн ро

رهائی نیست از مهر تو مر دلهای مرهون را

Ту бинишастӣ бмлки андари бФрхи фолу неки ахтар

تو بنشستی بملک اندر بفرخ فال و نیک اختر

Наёрад бештари зини пеши гетии мардуми дун ро

نیارد بیشتر زین پیش گیتی مردم دون را

Ҳама хсмонт маҷнӯнанд ва ҳам маҷнӯни хилофи ту

همه خصمانت مجنونند و هم مجنون خلاف تو

Худои арш фармӯда аст набӯд бахти маҷнӯн ро

خدای عرش فرموده است نبود بخت مجنون را

Аз одами боз то акнӯн шаҳон карданд зари мсҷўн

از آدم باز تا اکنون شهان کردند زر مسجون

Бадасти ту рҳоӣӣ дод эзади зари мсҷўн ро

بدست تو رهائی داد ایزد زر مسجون را

Бар афзӯн дирам кӯшанду қсони ҷумлаи шоҳон

بر افزون درم کوشند و قصان جمله شاهان

Ту номи некро кӯшӣ на нуқсон ва на афзӯн ро

تو نام نیک را کوشی نه نقصان و نه افزون را

Суханҳои ту мавзунанд бастани сахти номавзун

سخنهای تو موزونند بستن سخت ناموزون

Ту доне дод додани неки номавзуну мавзун ро

تو دانی داد دادن نیک ناموزون و موزون را

Кунӣ хандон ба разми андари ббозўи теғи ҳиндӣ ро

کنی خندان به رزم اندر ببازو تیغ هندی را

Кунӣ гирён ба базми андари бкФи динори мхзўн ро

کنی گریان به بزم اندر بکف دینار مخزون را

Чунон чун дӯсти дории ту худовандони дониш ро

چنان چون دوست داری تو خداوندان دانش را

Надорад ҳеҷ шоири дӯсти доъироу модӯн ро

ندارد هیچ شاعر دوست داعی را و مادون را

Ҳамаи халқ ҷаҳон буданд мафтӯн бар ту нодида

همه خلق جهان بودند مفتون بر تو نادیده

Бзр ва сим додӣ коми ҷони халқи мафтӯн ро

بزر و سیم دادی کام جان خلق مفتون را

Аё мейри ҳамаи мейрони баҳор мшгбўӣ омад

ایا میر همه میران بهار مشگبوی آمد

Чу минӯ кард бустонро чу мино кард ҳомӯн ро

چو مینو کرد بستان را چو مینا کرد هامون را

зи буии боди наврӯзии бънбр хок шуд маъҷун

ز بوی باد نوروزی بعنبر خاک شد معجون

Бдибо дар гирифт аз гули замонаи хоки маъҷун ро

بدیبا در گرفت از گل زمانه خاک معجون را

Пари олатҳои мдҳўнсти боғи вари ағу боду абр

پر آلتهای مدهونست باغ ور اغ و باد و ابر

Бмрўориду мшги огнди олатҳои мдҳўн ро

بمروارید و مشگ آگند آلتهای مدهون را

Нигаҳ кун гул ки чун монад рух мехор шодон ро

نگه کن گل که چون ماند رخ میخوار شادان را

Бибин хайрӣ ки чун монад рухи бемори мсҷўн ро

ببین خیری که چون ماند رخ بیمار مسجون را

Миёни бӯстони булбули хуши афсунҳо ҳаме хонд

میان بوستان بلبل خوش افسونها همی خواند

Ниҳодаи гӯшу дил хубон бидон хуши хондаи афсун ро

نهاده گوش و دل خوبان بدان خوش خوانده افسون را

Баққолӣ дод пар навен дашти сомонро кунун омад

بقالی داد پر نون دشت سامان را کنون آمد

Бкохи хусрав аз сомони бадали қолӣу прнўнро ?

بکاخ خسرو از سامان بدل قالی و پرنون را؟

Стоки гули зи бори гули фитода бар бнФшстон

ستاک گل ز بار گل فتاده بر بنفشستان

Чу карда бачаи фағфури болини зулфи хотун ро

چو کرده بچه فغفور بالین زلف خاتون را

Бҳнгоми гули рангини миён гулистон биншин

بهنگام گل رنگین میان گلستان بنشین

Бибин гулҳои мегаванро бихӯр майҳои гулгун ро

ببین گلهای میگون را بخور می های گلگون را

Ало то дар маи Нитсаон буд бозори Нитсаон ро

الا تا در مه نیسان بود بازار نیسان را

Ало то дар маи конӯн буд миқдори конӯн ро

الا تا در مه کانون بود مقدار کانون را

Кунод аз баҳри хсмонт чу конӯни чархи Нитсаон ро

کناد از بهر خصمانت چو کانون چرخ نیسان را

Кунод аз баҳри ёронат чу Нитсаон даҳри конӯн ро

کناد از بهر یارانت چو نیسان دهر کانون را