Ҳамеша бад буд андӯҳу дарди фурқати ёр

همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یار

Бтар буқати гулу субҳи рӯзгори баҳор

بتر بوقت گل و صبح روزگار بهار

Кнўнкаҳи боди баҳории канори пар гул кард

کنونکه باد بهاری کنار پر گل کرد

Тиҳӣ шудааст маро аз гулу бунафшаи канор

تهی شده است مرا از گل و بنفشه کنار

Баҳори рӯйиш бар ман ҳисор кард фироқ

بهار رویش بر من حصار کرد فراق

Кунун ки лолау гули сар бурун кунад зи ҳисор

کنون که لاله و گل سر برون کند ز حصار

зи дарди фурқати он чун чанори қомати дӯст

ز درد فرقت آن چون چنار قامت دوست

Ҳаме бинолам чун фохтаи бшохи чанор

همی بنالم چون فاخته بشاخ چنار

зи ҳиҷри сӣ ва ду лؤлؤи ҳамеи ақиқии гашт

ز هجر سی و دو لؤلؤ همی عقیقی گشت

Марои ду ҷазаъ чу ду шнблиди лؤлؤи бор

مرا دو جزع چو دو شنبلید لؤلؤ بار

Гули висоли дилами шод ком дошт ва кунун

گل وصال دلم شاد کام داشت و کنون

Ҳамеи хулди дили ришами ғами фироқи бухор

همی خلد دل ریشم غم فراق بخار

Висоли солии нрзди бикшбони фироқ

وصال سالی نرزد بیکشبان فراق

Чунонкии мастии нрзд ба нимрўзи хумор

چنانکه مستی نرزد به نیمروز خمار

Чигуна бошад аз ин хастатар бгитии дил

چگونه باشد از این خسته تر بگیتی دل

Чигуна бошад аз ин бастатар бгитии кор

چگونه باشد از این بسته تر بگیتی کار

зи дӯсти фард шудан бо ғамонаши гаштани ҷуфт

ز دوست فرد شدن با غمانش گشتن جفت

зи ёри давр шудан бо Балоши гаштани ёр

ز یار دور شدن با بلاش گشتن یار

Шудани зи ёри ҷудои дард ёр бошад саъб

شدن ز یار جدا درد یار باشد صعب

Чигуна бошад гаштани ҷудои зи ёру диёр

چگونه باشد گشتن جدا ز یار و دیار

Ғами фироқи ту динор кард гулнорам

غم فراق تو دینار کرد گلنارم

Фироқ донад динор кардан аз гулнор

فراق داند دینار کردن از گلنار

Бўслши андар бисёр хуррамӣ дидам

بوصلش اندر بسیار خرمی دیدم

Бҳҷрш андар хоҳам гиристан бисёр

بهجرش اندر خواهم گریستن بسیار

Агарчӣ ҳаст танами хаста аз ҷдоӣии дӯст

اگرچه هست تنم خسته از جدائی دوست

Вгрчаҳ ҳаст дилами тофтаи зи фурқати ёр

وگرچه هست دلم تافته ز فرقت یار

Фироқи ёр Фромш кунам чу ёди орм

فراق یار فرامش کنم چو یاد آرم

з рафтани малики шаҳри бахши гетии дор

ز رفتن ملک شهر بخش گیتی دار

АбуАлхалӣли худованди хусравони ҷаъфар

ابوالخلیل خداوند خسروان جعفر

Ки номи ҷаъфари бистаради дасташ аз динор

که نام جعفر بسترد دستش از دینار

Чаҳ снк бошад дар даст ӯ чу сими ҳалол

چه سنک باشد در دست او چو سیم حلال

Чаҳ хок бошад дар даст ӯ чу зари айёр

چه خاک باشد در دست او چو زر عیار

Ҳамеша тарсад аз ӯ хасми малику душмани дайн

همیشه ترسد از او خصم ملک و دشمن دین

Чннкаҳи мардуми ғаммози тарсад аз айёр

چننکه مردم غماز ترسد از عیار

Касе куҷоаш буд беризоӣ ӯ гуфтан

کسی کجاش بود بی رضای او گفتن

Касе куҷоаш буд беҳавоӣ ӯ дидор

کسی کجاش بود بی هوای او دیدار

Бкомши андар дандон шаванд чун сӯзан

بکامش اندر دندان شوند چون سوزن

Бчшмши андар мижгон шаванд чун мсмор

بچشمش اندر مژگان شوند چون مسمار

Агар ҷаҳон бастанд ҳаме наёрад фахр

اگر جهان بستاند همی نیارد فخر

Вагар бубахшад сесад хазона дорад ор

وگر ببخشد سیصد خزانه دارد عار

Аз онкӣ нест ҷаҳонро бензад ӯ қимат

از آنکه نیست جهان را بنزد او قیمت

Аз онкӣ нест дирамро бензад ӯ миқдор

از آنکه نیست درم را بنزد او مقدار

зи зару гавҳари зӣ ӯ саногарии хуштар

ز زر و گوهر زی او ثناگری خوشتر

Суоли хуштар наздик ӯ зи мўсиқор

سئوال خوشتر نزدیک او ز موسیقار

Бкоми ҳосидаши андар чу қор гардад шер

بکام حاسدش اندر چو قار گردد شیر

Баҷоами носеҳаши андар чу шер гардад қор

بجام ناصحش اندر چو شیر گردد قار

Басо ки рӯзи шумори истода бояд монад

بسا که روز شمار ایستاده باید ماند

Агар кунанд шумори атоаши рӯзи шумор

اگر کنند شمار عطاش روز شمار

Яке зи лашгари шоҳӣ чу ту надид фалак

یکی ز لشگر شاهی چو تو ندید فلک

Яке зи лашгари шоҳӣ чу ту надид савор

یکی ز لشگر شاهی چو تو ندید سوار

зи санги равед аз он бар паии веляши саман

ز سنگ روید از آن بر پی ولیش سمن

зи оби хезад аз ин бар лаби адуяши хор

ز آب خیزد از این بر لب عدویش خار

Аё бмстр тадбир карда маликати рост

ایا بمسطر تدبیر کرده ملکت راست

Ҷаҳон бар аъдо карда чун нуқтаи паргор

جهان بر اعدا کرده چون نقطه پرگار

БкФи роди Фзоӣии бҷонўри рӯзӣ

بکف راد فزائی بجانور روزی

БлФзи хуби здоӣии зи табъҳо зангор

بلفظ خوب زدائی ز طبعها زنگار

зи оби абри сахоӣ ту қулзумаст сршг

ز آب ابر سخای تو قلزمست سرشگ

зи туфи оташи теғи ту дӯзахаст шарор

ز تف آتش تیغ تو دوزخ است شرار

Бихоб нӯшин андар шуданд халқ бидон

بخواب نوشین اندر شدند خلق بدان

Ки ҳаст раъии ту бедору бахти ту бедор

که هست رأی تو بیدار و بخت تو بیدار

Бшодмонӣ ҳастанд халқи маст ки ҳаст

بشادمانی هستند خلق مست که هست

Дилат ба мастӣу ҳушёрии андарони ҳушёр

دلت به مستی و هشیاری اندران هشیار

Аё бдидни ту чашм халқ гашта қрир

ایا بدیدن تو چشم خلق گشته قریر

Аё бдўлт ту ёфта замонаи қарор

ایا بدولت تو یافته زمانه قرار

Ҳаме рӯй бсъодти бдргаҳи султон

همی روی بسعادت بدرگه سلطان

Ҷаҳони равшан бар банда кард хоҳии тор

جهان روشن بر بنده کرد خواهی تار

Баҳори ман чу ту онҷои буи буд чу хазон

بهار من چو تو آنجا بوی بود چو خزان

Хазони ман чу ту ӣнҷои буи буд чу баҳор

خزان من چو تو اینجا بوی بود چو بهار

Агарчӣ бар ман дӯзах шавад зи фурқати ту

اگرچه بر من دوزخ شود ز فرقت تو

Шавад сипоҳон аз мақдами ту ҷинати вор

شود سپاهان از مقدم تو جنت وار

Агарчӣ морои тимор бенишот расад

اگرچه مارا تیمار بی نشاط رسد

Расад бслтон аз ту нишот бе тимор

رسد بسلطان از تو نشاط بی تیمار

Аз он азизтар андар ҷаҳон надорам рӯз

از آن عزیزتر اندر جهان ندارم روز

Ки бози гардии ту шодмону хасмони хор

که باز گردی تو شادمان و خصمان خوار

Биҷои зари бунаам рӯй пеши ту бар хок

بجای زر بنهم روی پیش تو بر خاک

Биҷой дар кунам дида бар сари ту нисор

بجای در کنم دیده بر سر تو نثار

Чунон нисор кунам дар мдиҳи ту дилу ҷон

چنان نثار کنم در مدیح تو دل و جان

Ки то ҷаҳон буд аз номи ту буд осор

که تا جهان بود از نام تو بود آثار

Ҳамеша то бар дуздони з дор ёбад ранҷ

همیشه تا بر دزدان ز دار یابد رنج

Ҳамеша то маликонро з тахт бошад дор

همیشه تا ملکان را ز تخت باشد دار

Тани мувофиқи ту боди доим аз бар тахт

تن موافق تو باد دائم از بر تخت

Бар мухолифи ту боди доим аз бар дор

بر مخالف تو باد دائم از بر دار

Касе ки қадаҳ ту гуяд з бахт барнахурад

کسی که قدح تو گوید ز بخت برنخورد

Ҳамеша бош ту аз малики хеши бархӯрдор

همیشه باش تو از ملک خویش برخوردار