Ниҳод рӯй бмои давлату саодати боз

نهاد روی بما دولت و سعادت باز

зи ранҷу дард бадал додмон саломату ноз

ز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز

Гирифт саъди фароз ва гирифт наҳси нишеб

گرفت سعد فراز و گرفت نحس نشیب

Гирифт ранҷи нишеб ва гирифт нози фароз

گرفت رنج نشیب و گرفت ناز فراز

Наҳуфтаи суд дар омад зи хоб ва хуфт зиён

نهفته سود در آمد ز خواب و خفت زیان

Ҳақиқат омад ва андар навишт кори муҷоз

حقیقت آمد و اندر نوشت کار مجاز

Бараст тан з наҳор ва бараст дили зи наҳиф

برست تن ز نهار و برست دل ز نهیب

Бараст сари зи газанд ва бараст ҷони зи гудоз

برست سر ز گزند و برست جان ز گداز

Ду баҳраи мондаи зи рӯз хуҷаста омад ид

دو بهره مانده ز روز خجسته آمد عید

Бдимаҳи андари наврӯз бахт кард оғоз

بدیمه اندر نوروز بخت کرد آغاز

Басои ксо ки фурӯи барда буд сар бигурез

بسا کسا که فرو برده بود سر بگریز

Басои ксо ки ҷигари хастаи бдбгрму гудоз

بسا کسا که جگر خسته بدبگرم و گداز

Гирифта буд гуҳӣ чанд мяши мӯтини шер

گرفته بود گهی چند میش موطن شیر

Гирифта буд гуҳӣ чанд зоғи маскани боз

گرفته بود گهی چند زاغ مسکن باز

Кунун бҷоигаҳи хеши шер боз омад

کنون بجایگه خویش شیر باز آمد

Кунун бҷоигаҳи хеши боз бар шуд боз

کنون بجایگه خویش باز بر شد باز

Аз онкии шамси мулӯк ва аз онкии шамси алмалик

از آنکه شمس ملوک و از آنکه شمس الملک

Бидор мамлакат хештан расед фароз

بدار مملکت خویشتن رسید فراز

БоФтоби баромади сари саодати мейр

بآفتاب برآمد سر سعادت میر

Сари адуаши фурушади бчоаҳи меҳнати боз

سر عدوش فروشد بچاه محنت باز

Мухолифонаши ҳамаи сарнигӯну бахти нигун

مخالفانش همه سرنگون و بخت نگون

Мувофиқонаши ҳамаи сарфарозу синаи фароз

موافقانش همه سرفراز و سینه فراز

Агарчӣ ранҷ дароз озмуд бе ӯ халқ

اگرچه رنج دراز آزمود بی او خلق

Кунун бдидн ӯ шуд бихоб ранҷи дароз

کنون بدیدن او شد بخواب رنج دراز

Кунод вақф бар ин халқи ҷои мейри худоӣ

کناد وقف بر این خلق جای میر خدای

Ки халқ мейр парастанду мейри халқи навоз

که خلق میر پرستند و میر خلق نواز

Аё фузуда ҷаҳонро бтоъти ту вале

ایا فزوده جهان را بطاعت تو ولی

зи рӯм то бимну зи Ироқ то бтроз

ز روم تا بیمن و ز عراق تا بطراز

Ҳронкаҳро ки хилоф ту уфтад андари дил

هرآنکه را که خلاف تو افتد اندر دل

Наад ҳамораи тану ҷони хеш бар сари оз

نهد هماره تن و جان خویش بر سر آز

Чу ақдро бамӣона чу теғро бгҳр

چو عقد را بمیانه چو تیغ را بگهر

Чу ҳалқаро бангин ва чу ҷомаро бтроз

چو حلقه را بنگین و چو جامه را بطراز

Бзҳраҳи рост чу ширии бзўри рост чу пел

بزهره راست چو شیری بزور راست چو پیل

Бзхми ҳамчуи палангии бҳмлаҳи ҳамчуи гуроз

بزخم همچو پلنگی بحمله همچو گراز

Чунонкии саҳм ту уфтад сӯии нишони аду

چنانکه سهم تو افتد سوی نشان عدو

Нишонаро назанад саҳми ҳеҷ тир андоз

نشانه را نزند سهم هیچ تیر انداز

Агар шҳншаҳи Аҳвоз бо ту кин созад

اگر شهنشه اهواز با تو کین سازد

Шавадаш мӯии бетон бар чу каждуми Аҳвоз

شودش موی بتن بر چو کژدم اهواز

Сазад ки мардум аз ин пас туро баранд суҷуд

سزد که مردم از این پس ترا برند سجود

Сазад ки мардум аз ин пас туро баранд намоз

سزد که مردم از این پس ترا برند نماز

Бақадр хештан анбоз кард чархи туро

بقدر خویشتن انباز کرد چرخ ترا

Гумон мабар ки кунад чархи ғдр бо анбоз

گمان مبر که کند چرخ غدر با انباز

Чунон шуданд з рӯй ту шодмон ки бҳшр

چنان شدند ز روی تو شادمان که بحشر

Гуноҳкорон ёбанд зии биҳишти ҷавоз

گناهکاران یابند زی بهشت جواز

Фарози гашт дар бахти халқ то ки кунанд

فراز گشت در بخت خلق تا که کنند

Турои сано ки ту кардӣ дар саодати боз

ترا ثنا که تو کردی در سعادت باز

Набӯд тоқати эшон ки бар зананд нафас

نبود طاقت ایشان که بر زنند نفس

Кунун бтоқи фалак бар ҳаме зананд овоз

کنون بطاق فلک بر همی زنند آواز

Ҳамеша то ки битобад мау биболади сарв

همیشه تا که بتابد مه و ببالد سرو

Басон моҳ битобу басони сар ва биноз

بسان ماه بتاب و بسان سر و بناز

Даридаи боди дили кӯри дшмнонти бахшат

دریده باد دل کور دشمنانت بخشت

Бурӣдаи бод сар шавам дшмнонти бгоз

بریده باد سر شوم دشمنانت بگاز