Онро ки ҳамеи ҷусту дилами бахт бмн дод

آن را که همی جست و دلم بخت بمن داد

Акнӯн бастанд дилам аз ноз ва тараб дод

اکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد

Аз бахти бади озодам ва аз ёри бшодӣ

از بخت بد آزادم و از یار بشادی

Шодаст бмни ҳамчуи ман он моҳи призод

شاد است بمن همچو من آن ماه پریزاد

Гар шодам аз он ёри вафодор аҷаб нест

گر شادم از آن یار وفادار عجب نیست

Гази ёри вафодори ҳамаи халқ буд шод

گز یار وفادار همه خلق بود شاد

Гар лола ва шамшод наравед бҷҳон низ

گر لاله و شمشاد نروید بجهان نیز

Баси боди марои зулфу Рахши лолау шамшод

بس باد مرا زلف و رخش لاله و شمشاد

То ман бузем қисса нўшод нахонам

تا من بزیم قصه نوشاد نخوانم

Каз дидан ӯ маҷлиси ман гашт чу нўшод

کز دیدن او مجلس من گشت چو نوشاد

Чун оҳану пӯлоди қавӣ буд ҷдоӣӣ

چون آهن و پولاد قوی بود جدائی

Аз туфи дилам нарм шуд он оҳану пӯлод

از تف دلم نرم شد آن آهن و پولاد

Беёр набошад тани ман низ бзорӣ

بی یار نباشد تن من نیز بزاری

Бимн набӯд низ дили хастаи бФрёд

بیمن نبود نیز دل خسته بفریاد

Дигар накушуд бандае озори зи ман низ

دیگر نکشد بنده ای آزار ز من نیز

Акнӯн ки ман аз банд ҷдоӣӣ шудам озод

اکنون که من از بند جدائی شدم آزاد

Ғам хӯрдам бали оқибати корнкўи гашт

غم خوردم بل عاقبت کارنکو گشت

Ҳамвора марои оқибати кори чунин бод

همواره مرا عاقبت کار چنین باد