Набӯд саъбтар аз ҳиҷр батон ҳеҷ азоб

نبود صعبتر از هجر بتان هیچ عذاب

Ки шабу рӯз ҷудо дорад аз ман хуру хоб

که شب و روز جدا دارد از من خور و خواب

Андарин гетии кас ёд накардӣ зи гунаҳ

اندرین گیتی کس یاد نکردی ز گنه

Гар бидон гетӣ чун ҳиҷри бадии ҳеҷ азоб

گر بدان گیتی چون هجر بدی هیچ عذاب

То ғами фурқати он моҳи бмн боз нахурд

تا غم فرقت آن ماه بمن باز نخورد

Занни набардам ки ббди халқ чунин дорад тоб

ظن نبردم که ببد خلق چنین دارد تاب

Шуд хамидаи қадам аз фурқати он зулфи бахам

شد خمیده قدم از فرقت آن زلف بخم

Тофта шуд дилам аз ҳасрати он ҷаъд битоб

تافته شد دلم از حسرت آن جعد بتاب

эй сафар кардау бардаи зи ман орому қарор

ای سفر کرده و برده ز من آرام و قرار

зи оташу оби дилу дида маро карда кабоб

ز آتش و آب دل و دیده مرا کرده کباب

Ашки ман сурхтар аз рӯй туу пари тзрў

اشک من سرختر از روی تو و پر تذرو

Бахти ман тиратар аз мӯии туу пари ғроб

بخت من تیره تر از موی تو و پر غراب