эй макони саъду кони ҷоҳу арқони зафар

ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفر

Ҷашни фарвардини фаррух бар ҷаҳони афканди фар

جشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر

Бар ту маймуни боду фаррух эй шаҳи пирӯзгар

بر تو میمون باد و فرخ ای شه پیروزگر

Май хуру бФрўзи ҷон бо нозу нӯши ком ва гар

می خور و بفروز جان با ناز و نوش کام و گر

Аз ту бФрўзди хирадмандони гетиро басар

از تو بفروزد خردمندان گیتی را بصر

Зонка бо маънӣ бисёреу лафзи мухтасар

زانکه با معنی بسیاری و لفظ مختصر

Ранҷу нози дӯстону душманони барадии бФр

رنج و ناز دوستان و دشمنان بردی بفر

Мурда кӣ бошад шаҳии каши ҳамчу ту бошад писар

مرده کی باشد شهی کش همچو تو باشد پسر

Сими наздики ту ҳамчун санг бошад бе хатар

سیم نزدیک تو همچون سنگ باشد بی خطر

Кӣнаи ҷӯёнро блоӣии меҳрварзонро назар

کینه جویان را بلائی مهرورزان را نظر

Хсрўои ту хайри хайрӣ дигарон хайранду шар

خسروا تو خیر خیری دیگران خیرند و شر

Чун ту ҳаргизи ноФариди эзади Карими андари башар

چون تو هرگز نافرید ایزد کریم اندر بشر

Гоҳи родии зӣ ту яксонаст коҳу симу зар

گاه رادی زی تو یکسانست کاه و سیم و زر

Гоҳи мардӣ аз ту тарсонаст пӯри золи зар

گاه مردی از تو ترسانست پور زال زر

Назд султон рафтан ту куштан аз нораст тар

نزد سلطان رفتن تو کشتن از نار است تر

Рафтанати фархундаи бод ва омадани фархунда тар

رفتنت فرخنده باد و آمدن فرخنده تر

Чун буд боз омаданат ояд бпирўзии хабар

چون بود باز آمدنت آید بپیروزی خبر

Мо бинозему дил душман шавад зеру зибр

ما بنازیم و دل دشمن شود زیر و زبر

То ҷаҳон бошад мабодои ҷузи ту солорӣ дигар

تا جهان باشد مبادا جز تو سالاری دگر

Зонка родӣ бехилофӣу раҳимӣ бе магар

زانکه رادی بی خلافی و رحیمی بی مگر

Гар набӯдӣ бандаро нақарс шикастаи болу пар

گر نبودی بنده را نقرس شکسته بال و پر

Боркаш будӣ биҷои пой бар роҳами зи сар

بارکش بودی بجای پای بر راهم ز سر

То ту бози оӣӣ ба давлат ӯ буд соъати шимур

تا تو باز آئی به دولت او بود ساعت شمر

Рӯй гашта чун зрир ва чашм гашта чун шимур

روی گشته چون زریر و چشم گشته چون شمر