Аё зи ъзу шараф тоҷ барниҳода басар

ایا ز عز و شرف تاج برنهاده بسر

Замона бар даҳ ҳамаи умри дшмнонти басар

زمانه بر ده همه عمر دشمنانت بسر

Агар биҷои писар духтар оядат чаҳ зиён

اگر بجای پسر دختر آیدت چه زیان

Ки духтар чу ту бошад ба аз ҳазор писар

که دختر چو تو باشد به از هزار پسر

Агар шаҳиро бошад ду сад писари ҳамаи шер

اگر شهی را باشد دو صد پسر همه شیر

Яке буд ки сазад афсари падараши басар

یکی بود که سزد افسر پدرش بسر

На духтарии бабри тахти малик чеҳр орост

نه دختری ببر تخت ملک چهر آراست

Ки бар бисоташ бӯсед гавҳари Искандар

که بر بساطش بوسید گوهر اسکندر

Ту рӯзгор бидидӣ бимон ва хандон бош

تو روزگار بدیدی بمان و خندان باش

Ки рӯзгори нишондати ду то ҷавр дар бар

که روزگار نشاندت دو تا جور در بر

Ҳамеша то мау хур бар фалак диҳанд фурӯғ

همیشه تا مه و خور بر فلک دهند فروغ

зи ромишу тарабу айш дар ҷаҳони брхўр

ز رامش و طرب و عیش در جهان برخور