Ҳони соӣми нўолаҳи ин сифлаи мизбон

هان صائم نواله این سفله میزبان

Зин бенамак Аё манеҳ ангушт бар даҳон

زین بی نمک ایا منه انگشت بر دهان

Лаб тар макун ба об ки талқаст дар қадаҳ

لب تر مکن به آب که طلق است در قدح

Даст аз кабоби дор ки заҳраст туамон

دست از کباب دار که زهر است توامان

Бо коми хушк ва бо ҷигари тафта дар гузар

با کام خشک و با جگر تفته در گذر

Айдун ки дар саросари ин сабзи гулистон

ایدون که در سراسر این سبز گلستان

Кофури ҳамчу гул чакад аз дӯши шохсор

کافور همچو گل چکد از دوش شاخسار

Зибқ чу оби брҷҳд аз нофи обдон

زیبق چو آب برجهد از ناف آبدان