Бар гули сӯрии зи машки таббатии пар чин кунӣ
بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنی
То рухи ман ҳамчуи зулфи хештан парчин кунӣ
تا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی
Ошиқонро бо фараҳи маҷлиси биҳишт ойин кунӣ
عاشقان را با فرح مجلس بهشت آیین کنی
Душманонро аз синони бонги хурӯш огӣн кунӣ
دشمنان را از سنان بانگ خروش آگین کنی
Қомати ман чанбарӣ зон қомат сарвин кунӣ
قامت من چنبری زان قامت سروین کنی
Ман шавам печон чу марҷони парда парвин кунӣ
من شوم پیچان چو مرجان پرده پروین کنی
Чун бар ошӯбӣ ва бар асби ҷдоӣӣ зин кунӣ
چون بر آشوبی و بر اسب جدائی زین کنی
Ҷони ман монанди отшхонаҳ брзин кунӣ
جان من مانند آتشخانه برزین کنی
Бедилам кардӣ ва донам кохрм бедин кунӣ
بی دلم کردی و دانم کاخرم بیدین کنی
Чашми ман гўҳрФшон чун дасти шамс аддӣн кунӣ
چشم من گوهرفشان چون دست شمس الدین کنی
Подшоҳи шаҳриёрони бўолмъолии ҷовдон
پادشاه شهریاران بوالمعالی جاودان
Босаодати бод ва бо ъзи мўолии ҷовдон
باسعادت باد و با عز موالی جاودان
Чашми шӯхатгар бнолидн ниёзорад маро
چشم شوخت گر بنالیدن نیازارد مرا
Зулфати озоради марои рӯяти ниёзи оради маро
زلفت آزارد مرا رویت نیاز آرد مرا
Меҳри ту бар чеҳраи зару заъфарони корди маро
مهر تو بر چهره زر و زعفران کارد مرا
Ҳаркасӣ дар меҳри ту бе дониши ингоради маро
هرکسی در مهر تو بی دانش انگارد مرا
Ишқат аз гардуни гардони нолаи бигузоради маро
عشقت از گردون گردان ناله بگذارد مرا
Кӣ буд гўӣӣ ки ишқ аз дасти бигузоради маро
کی بود گوئی که عشق از دست بگذارد مرا
Гарчи доғи ишқи ту бехоб хур дорад маро
گرچه داغ عشق تو بی خواب خور دارد مرا
Ҳам қавом аддӣн бихоб ва хӯрд бози оради маро
هم قوام الدین بخواب و خورد باز آرد مرا
Хизмат ӯ кӣ бадаст ҷавр бисипорад маро
خدمت او کی بدست جور بسپارد مرا
Мадҳат ӯ аз ғами гетӣ нигаҳ дорад маро
مدحت او از غم گیتی نگه دارد مرا
Подшоҳи шаҳриёрони бўолмъолии ҷовдон
پادشاه شهریاران بوالمعالی جاودان
Босаодати бод ва бо ъзи мўолии ҷовдон
باسعادت باد و با عز موالی جاودان
эй шудаи равшани з рӯй равшани ту раъии ман
ای شده روشن ز روی روشن تو رأی من
Зулфи ту дилбанди ман рӯй ту дили орои ман
زلف تو دلبند من روی تو دل آرای من
Шукру бодоми ту тани коҳу ҷони афзои ман
شکر و بادام تو تن کاه و جان افزای من
Он яке шодии каши ман ин яке ғмзои ман
آن یکی شادی کش من این یکی غمزای من
Гар ббхшўдии марои он кас ки ӯро раъии ман
گر ببخشودی مرا آن کس که او را رأی من
Ман ҷудои гаштии зи дайну дидау дили раъии ман ?
من جدا گشتی ز دین و دیده و دل رأی من؟
Гар ндонӣ ҷои ман зиндони нигари мأўои ман
گر ندانی جای من زندان نگر مأوای من
Фахри мейрони замонаи бас ки донад ҷои ман
فخر میران زمانه بس که داند جای من
Онкии суд аз хизматаш бар фарқи гардуни пои ман
آنکه سود از خدمتش بر فرق گردون پای من
Онкӣ донад рози пинҳони ману пайдои ман
آنکه داند راز پنهان من و پیدای من
Подшоҳи шаҳриёрони бўолмъолии ҷовдон
پادشاه شهریاران بوالمعالی جاودان
Босаодати бод ва бо ъзи мўолии ҷовдон
باسعادت باد و با عز موالی جاودان
Он куҷо бар никхўоҳони хор чун шамшод кард
آن کجا بر نیکخواهان خار چون شمشاد کرد
Душманонро кард ғамин дӯстонро шод кард
دشمنان را کرد غمین دوستان را شاد کرد
Хоста чун коҳ карду калакро чун бод кард
خواسته چون کاه کرد و کلک را چون باد کرد
Ганҷ вайрон карду хони зоирон обод кард
گنج ویران کرد و خان زائران آباد کرد
Ҳам мўолиро зи банди дарду ғам озод кард
هم موالی را ز بند درد و غم آزاد کرد
Ҳам маъодиро қарини нола ва фарёд кард
هم معادی را قرین ناله و فریاد کرد
ӯ сарои дайну донишро бадал бунёд кард
او سرای دین و دانش را بدل بنیاد کرد
Меҳрбон гетӣ бидон шуд кӯи бмҳрш ёд кард
مهربان گیتی بدان شد کو بمهرش یاد کرد
Хашм ӯ дар дасти хасмони лоад чун пӯлод кард
خشم او در دست خصمان لاد چون پولاد کرد
Рӯзи кӣнаи теғ ӯ пӯлодро чун лоад кард
روز کینه تیغ او پولاد را چون لاد کرد
Подшоҳи шаҳриёрони бўолмъолии ҷовдон
پادشاه شهریاران بوالمعالی جاودان
Босаодати бод ва бо ъзи мўолии ҷовдон
باسعادت باد و با عز موالی جاودان
Машку маро зулфу рӯяти рангу бўӣӣ вом дод
مشک و مه را زلف و رویت رنگ و بوئی وام داد
Ошиқонро роҳати рӯҳи он лаб мефом дод
عاشقان را راحت روح آن لب می فام داد
Моҳи рухсори турои зулфин мишкӣн фом дод
ماه رخسار ترا زلفین مشکین فام داد
Доми зулфати банду тиморам ба ҳафт андом дод
دام زلفت بند و تیمارم به هفت اندام داد
Чашми шӯхатро замонаи фитна баҳром дод
چشم شوخت را زمانه فتنه بهرام داد
Фитнаи баҳром ва тир андозӣ баҳром дод
فتنه بهرام و تیر اندازی بهرام داد
Подшоҳи шаҳриёрони бўолмъолии ҷовдон
پادشاه شهریاران بوالمعالی جاودان
Босаодати бод ва бо ъзи мўолии ҷовдон
باسعادت باد و با عز موالی جاودان
Чун хуй ӯ анбари Сороу машк ноб нест
چون خوی او عنبر سارا و مشک ناب نیست
Бо синону найза ӯ аждаҳоро тоб нест
با سنان و نیزه او اژدها را تاب نیست
Офтобу моҳро бо талъат ӯ тоб нест
آفتاب و ماه را با طلعت او تاب نیست
Чун ҳадис ӯ бпокии лؤлؤ хўшоб нест
چون حدیث او بپاکی لؤلؤ خوشاب نیست
Кӯҳи оҳани бошарори теғ ӯ ҷир об нест
کوه آهن باشرار تیغ او جر آب نیست
Хусравонро ҷузи зи хоки дарга ӯ об нест
خسروان را جز ز خاک درگه او آب نیست
Шаҳриёронро биҷузи даргоҳ ӯ миҳроб нест
شهریاران را بجز درگاه او محراب نیست
Ҷуз дар ӯ дар ҷаҳон багушӯда дигар боб нест
جز در او در جهان بگشوده دیگر باب نیست
Аз хаёли теғ ӯ дар чашми душман хоб нест
از خیال تیغ او در چشم دشمن خواب نیست
Дар набардаши ҷузи яке рӯбоҳи шер ғоб нест
در نبردش جز یکی روباه شیر غاب نیست
Подшоҳи шаҳриёрони бўолмъолии ҷовдон
پادشاه شهریاران بوالمعالی جاودان
Босаодати бод ва бо ъзи мўолии ҷовдон
باسعادت باد و با عز موالی جاودان
Рӯй саҳроро синонаши гӯна марҷон диҳад
روی صحرا را سنانش گونه مرجان دهد
Ҳарчӣ бе ҷонаст чун санги оби лутфаш ҷон диҳад
هرچه بی جانست چون سنگ آب لطفش جان دهد
Дардмандонро зи кофии каф ӯ дармон диҳад
دردمندان را ز کافی کف او درمان دهد
Бар замин ояд ма аз гардуни гардиш фармон диҳад
بر زمین آید مه از گردون گردش فرمان دهد
Камтарин хоҳандаро ӯ неъмат нӯъмон диҳад
کمترین خواهنده را او نعمت نعمان دهد
Шнблидшро фурӯғ аз лола нӯъмон диҳад
شنبلیدش را فروغ از لاله نعمان دهد
Шоири бадро боҳсони дониш ҳисон диҳад
شاعر بد را باحسان دانش حسان دهد
Офарин бар хусравии каши эзадӣ эҳсон диҳад
آفرین بر خسروی کش ایزدی احسان دهد
Чун миёни рзмгаҳи шбрнгро ҷавлон диҳад
چون میان رزمگه شبرنگ را جولان دهد
Хештанро нусрату бадхоҳро хизлон диҳад
خویشتن را نصرت و بدخواه را خذلان دهد
Подшоҳи шаҳриёрони бўолмъолии ҷовдон
پادشاه شهریاران بوالمعالی جاودان
Босаодати бод ва бо ъзи мўолии ҷовдон
باسعادت باد و با عز موالی جاودان
Дӯстонро ҷовдони пари гавҳар конӣ кунад
دوستان را جاودان پر گوهر کانی کند
Душманонро дидаҳо пари хишт моконӣ кунад
دشمنان را دیده ها پر خشت ماکانی کند
Гар касе дигари ҷуз ӯ раъии сухан доне кунад
گر کسی دیگر جز او رأی سخن دانی کند
Рост ҳамчун банда бошад ки яздоне кунад
راست همچون بنده باشد که یزدانی کند
Гар баҷанг оҳанги хону лашгар хонӣ кунад
گر بجنگ آهنگ خان و لشگر خانی کند
Хонаи шан аз хӯни ҳаме чун чашма ва хонӣ кунад
خانه شان از خون همی چون چشمه و خانی کند
Гар тани хасмон ӯ сангӣ ва санадоне кунад
گر تن خصمان او سنگی و سندانی کند
Дар миёни сангу санадони хасм зиндонӣ кунад
در میان سنگ و سندان خصم زندانی کند
Чашми бадхоҳон ӯ нилӣ ва марҷонӣ кунад
چشم بدخواهان او نیلی و مرجانی کند
Хор бар хоҳанда чун хурмоӣ субҳонӣ кунад ?
خار بر خواهنده چون خرمای سبحانی کند؟
Подшоҳи шаҳриёрони бўолмъолии ҷовдон
پادشاه شهریاران بوالمعالی جاودان
Босаодати бод ва бо ъзи мўолии ҷовдон
باسعادت باد و با عز موالی جاودان
То ҷаҳон бошад ҷаҳони муҳтоҷи тоҷи алмалики бод
تا جهان باشد جهان محتاج تاج الملک باد
Қиблаи шоҳони гетии тоҷи тоҷи алмалики бод
قبله شاهان گیتی تاج تاج الملک باد
Дар замини душманони тороҷи тоҷи алмалики бод
در زمین دشمنان تاراج تاج الملک باد
Гарчи торикаст шаби миъроҷи тоҷи алмалики бод
گرچه تاریکست شب معراج تاج الملک باد
Ин ҷаҳони пар дару пари дибоҷи тоҷи алмалики бод
این جهان پر در و پر دیباج تاج الملک باد
Бар ҳамаи шоҳони ниҳодаи боҷи тоҷи алмалики бод
بر همه شاهان نهاده باج تاج الملک باد
Хуштар аз рӯзони шубони доҷи тоҷи алмалики бод
خوشتر از روزان شبان داج تاج الملک باد
Хон донишро макони дроҷи тоҷи алмалики бод
خوان دانش را مکان دراج تاج الملک باد
Зоби родӣ дар ҷаҳони амвоҷи тоҷи алмалики бод
زاب رادی در جهان امواج تاج الملک باد
Меҳри давлатро фалаки омоҷи тоҷи алмалики бод
مهر دولت را فلک آماج تاج الملک باد
Подшоҳи шаҳриёрони бўолмъолии ҷовдон
پادشاه شهریاران بوالمعالی جاودان
Босаодати бод ва бо ъзи мўолии ҷовдон
باسعادت باد و با عز موالی جاودان