То чаманро осмон бо себу обӣ ҷуфт кард

تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کرد

Бӯстонро рӯзгор аз лола ва гул кард фард

بوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد

Шох чун минои миён боғ шуд чун каҳрабо

شاخ چون مینا میان باغ شد چون کهربا

Об чун сандали миён ҷӯй шуд чун лоҷувард

آب چون صندل میان جوی شد چون لاجورد

Шаб фузуду кости рӯз ва ба нигуну себи зард

شب فزود و کاست روز و به نگون و سیب زرد

Бодаи сурху барги зарду меҳри гарму боди сард

باده سرخ و برگ زرد و مهر گرم و باد سرد

Ҳамчуи нофи некӯони обии зи шохи овехта

همچو ناف نیکوان آبی ز شاخ آویخته

Вази миёни нофи оҳӯ бар каронаши буиу гирд

وز میان ناف آهو بر کرانش بوی و گرد

Боғи зарду боди барг аз шох бар ваии рехта

باغ زرد و باد برگ از شاخ بر وی ریخته

Чун фишондаи содаи динор аз бар дебои зард

چون فشانده ساده دینار از بر دیبای زرد

Ҳамчуи пери солхурдаи бади туранҷи нави ббоғ

همچو پیر سالخورده بد ترنج نو بباغ

Хӯрд бояд бо туранҷ нав набед солхўрд

خورد باید با ترنج نو نبید سالخورد

Шох то аз бод гашта гўж ва бар ваии кФтаҳи нор

شاخ تا از باد گشته گوژ و بر وی کفته نار

Ҳамчуи пушту чашми хасм аз хишти шаҳи рӯзи набард

همچو پشت و چشم خصم از خشت شه روز نبرد

То ббоғи андари зи барги гул тиҳӣ шуд гулистон

تا بباغ اندر ز برگ گل تهی شد گلستان

Ман з рӯй дӯст ҳар соъат кунам пари гулбуни он

من ز روی دوست هر ساعت کنم پر گلبن آن

Ман ҳаме хонам зибри васфи ҷамолу қади дӯст

من همی خوانم زبر وصف جمال و قد دوست

Гар нахоҳад фохтаи наъти гули андари гулистон

گر نخواهد فاخته نعت گل اندر گلستان

Гар набошад сунбули андари боғу бустон бок нест

گر نباشد سنبل اندر باغ و بستان باک نیست

Ман зи зулфи дӯсти байнам ҳар замони снблстон

من ز زلف دوست بینم هر زمان سنبلستان

Гар набошад дар чамани наргиси ду чашми ёри ман

گر نباشد در چمن نرگس دو چشم یار من

Бас буд наргиси надидаи ҳеҷ каси наргиси чунон

بس بود نرگس ندیده هیچ کس نرگس چنان

Гар набошад чун ҷинон аз сӯсану шамшоди боғ

گر نباشد چون جنان از سوسن و شمشاد باغ

Ман з рӯйу мӯии ҷонони кохи созам чун ҷинон

من ز روی و موی جانان کاخ سازم چون جنان

Гар гул аз бустон бирафту булбул аз дастон бимонад

گر گل از بستان برفت و بلبل از دستان بماند

Ғам набошад ҳаст ёру мутриби дастони занон

غم نباشد هست یار و مطرب دستان زنان

Ин ҳамаи пок аз паии шодӣ ва нузҳат карданаст

این همه پاک از پی شادی و نزهت کردنست

Нузҳат он бошад ки ояд шаҳи зи раҳи шодии кунон

نزهت آن باشد که آید شه ز ره شادی کنان

Онкии якборами бдидни мужда ҷонон диҳад

آنکه یکبارم بدیدن مژده جانان دهد

Ин тан беҷон ва бедилро дилу ҷон он диҳад

این تن بی جان و بی دل را دل و جان آن دهد

Ҷон дил кардам асири дилбарии кӯи халқ ро

جان دل کردم اسیر دلبری کو خلق را

Дили бадв наргис рибоед ҷони бадв марҷон диҳад

دل بدو نرگس رباید جان بدو مرجان دهد

Муъминонро зулфи шаби рангаши сӯй куфрон кашад

مؤمنان را زلف شب رنگش سوی کفران کشد

Кофаронро рӯй рӯзи афзӯн ӯ имон диҳад

کافران را روی روز افزون او ایمان دهد

Бо парии пайкари бутии каши чеҳра чун ҳурӣ буд

با پری پیکر بتی کش چهره چون حوری بود

Хуш буд пайванди хосса каз парии даврӣ буд

خوش بود پیوند خاصه کز پری دوری بود

Тандурустии хуштар он каш беш беморӣ буд

تندرستی خوشتر آن کش بیش بیماری بود

Васли ҷонони хуштар он каш беш маҳҷӯрӣ буд

وصل جانان خوشتر آن کش بیش مهجوری بود

Кому доми ошиқии наздикӣу даврӣ буд

کام و دام عاشقی نزدیکی و دوری بود

Ҳамчуи нозу ранҷ каз мастӣу махмурӣ буд

همچو ناز و رنج کز مستی و مخموری بود

Машк кофурӣ сазад кардани зи меҳри он маӣ

مشک کافوری سزد کردن ز مهر آن مهی

Каз руху зулфаши з май ?мешегӣу кофурӣ буд

کز رخ و زلفش ز می مشگی و کافوری بود

Шодии васл аз пас ғамҳои ҳиҷроне буд

شادی وصل از پس غمهای هجرانی بود

Рӯзи хуши андари пас шабҳои диҷўрӣ буд

روز خوش اندر پس شبهای دیجوری بود

Дар фироқ ӯ гули сӯрии муғелонам буд

در فراق او گل سوری مغیلانم بود

Дар висол ӯ муғелонами гули сӯрӣ буд

در وصال او مغیلانم گل سوری بود

Ошиқонро аз наҳифи ҳиҷри беморӣ буд

عاشقان را از نهیب هجر بیماری بود

Ҳамчуи хасмонро зи ҳавли шоҳи ранҷурӣ буд

همچو خصمان را ز هول شاه رنجوری بود

Шамсаи мейрону шамъи шаҳриёрони бўолхлил

شمسه میران و شمع شهریاران بوالخلیل

Он мؤолФ зу азиз ва он мухолиф зу залил

آن مؤالف زو عزیز و آن مخالف زو ذلیل

Шеру пел аз хусравон ӯро сазад хондан аз он

شیر و پیل از خسروان او را سزد خواندن از آن

Кӯ бгоҳ Зуҳра шераст ва бгоҳ зӯри пел

کو بگاه زهره شیر است و بگاه زور پیل

эй набишта бар ҷабинати эзади бақои ҷовдон

ای نبشته بر جبینت ایزد بقای جاودان

эй сиришта танатро яздон чу ҷони Ҷабраил

ای سرشته تنت را یزدان چو جان جبرئیل

Ҳамчуи Меҳрӣ беилал ҳамчун сипеҳрӣ бе хаёл

همچو مهری بی علل همچون سپهری بی خیال

Ҳамчуи моҳӣ бебадал ҳамчун ҷаҳонӣ бе бадӣл

همچو ماهی بی بدل همچون جهانی بی بدیل

Бар ту дорад ҷаҳонро аз ҳамаи шарии барӣ

بر تو دارد جهان را از همه شری بری

Адл ту дорад ҷаҳонро бо ҳамаи хайрии ъдил

عدل تو دارد جهان را با همه خیری عدیل

Неъмати мисрии мўолиро маъодиро наҳанг

نعمت مصری موالی را معادی را نهنگ

Аз қиёс равад нилӣ вена равад дар равад нил

از قیاس رود نیلی وین رود در رود نیل

Маликат гум гашта аз рои ту боз омад бароа

ملکت گم گشته از رای تو باز آمد براه

Ҳамчуи беморони бдорўи ҳамчуи гумроҳони бмил

همچو بیماران بدارو همچو گمراهان بمیل

Душманонро ҷони сетонеи дӯстонро ҷони диҳӣ

دشمنان را جان ستانی دوستان را جان دهی

Рики ҳомӯнро бхнҷри гӯнаи марҷони диҳӣ

ریک هامون را بخنجر گونه مرجان دهی

Дард ваанда бадсиголонро бкўаҳ ва дар диҳӣ

درد و انده بدسگالان را بکوه و در دهی

Зару гавҳари никхўоҳонро бгнҷу кони диҳӣ

زر و گوهر نیکخواهان را بگنج و کان دهی

Ранҷу роҳати халқро аз кӯшишу бахшиши диҳӣ

رنج و راحت خلق را از کوشش و بخشش دهی

Обу оташи халқро аз хомау пайкони диҳӣ

آب و آتش خلق را از خامه و پیکان دهی

Ёр ту бошад баҳри кори андаруни яздони бдонк

یار تو باشد بهر کار اندرون یزدان بدانک

Ҷону тани доими бомару тоъати яздони диҳӣ

جان و تن دائم بامر و طاعت یزدان دهی

Пешкор ту сазад гардуни гардони кӯи бтбъ

پیشکار تو سزد گردون گردان کو بطبع

Сар напечад ҳаргиз аз корӣ ки ту фармони диҳӣ

سر نپیچد هرگز از کاری که تو فرمان دهی

Зар ки натавон аз ҷаҳони алои бдшўории ситад

زر که نتوان از جهان الا بدشواری ستد

Ончии бастонеи бдшўории бхлқи осони диҳӣ

آنچه بستانی بدشواری بخلق آسان دهی

Гар бсҳро бигузарӣ бар хору хоки ин ҳар ду ро

گر بصحرا بگذری بر خار و خاک این هر دو را

Қадари симу зари диҳӣу буии машку бони диҳӣ

قدر سیم و زر دهی و بوی مشک و بان دهی

Гоҳ доду дайну дониш дар ҷаҳонат ёр нест

گاه داد و دین و دانش در جهانت یار نیست

Гар бҷўӣӣ чун ту андари ин ҳунар диёр нест

گر بجوئی چون تو اندر این هنر دیار نیست

Душманонро рӯй чун динори гашт аз баҳри ин

دشمنان را روی چون دینار گشت از بهر این

Хортар наздики ту аз дарҳам ва динор нест

خوارتر نزدیک تو از درهم و دینار نیست

Ҷузи ато доданати гоҳи бода хӯрдани шуғл на

جز عطا دادنت گاه باده خوردن شغل نه

Ҷузи аду бастани бурузи кори зорат кор нест

جز عدو بستن بروز کار زارت کار نیست

То ҷаҳон бошад наёбӣ зосмони озори ту

تا جهان باشد نیابی زاسمان آزار تو

Зонка касро дар ҷаҳон аз феъли ту озор нест

زانکه کس را در جهان از فعل تو آزار نیست

Офарин хонро бар ту ҷовдон миқдор ҳаст

آفرین خوان را بر تو جاودان مقدار هست

Рӯзи бахшиши ганҷи қоруни зии ту он миқдор нест

روز بخشش گنج قارون زی تو آن مقدار نیست

Онкасии кӯ ор дорад каши фалаки бӯсади замин

آنکسی کو عار دارد کش فلک بوسد زمین

Гар бабўсад хоки даргоҳи ту ӯро ор нест

گر ببوسد خاک درگاه تو او را عار نیست

Шодмон рафтӣ бароау шодмон боз омадӣ

شادمان رفتی براه و شادمان باز آمدی

Ранҷи раҳ бисёр дидӣ боз бо ноз омадӣ

رنج ره بسیار دیدی باز با ناز آمدی

Дӯстонро длФрўзу неъмат афзо омадӣ

دوستان را دلفروز و نعمت افزا آمدی

Дшмно наро тани гудозу малик пардоз омадӣ

دشمنا نرا تن گداز و ملک پرداز آمدی

Кас на бинад чун ту анҷоми бадви оғози нек

کس نه بیند چون تو انجام بدو آغاز نیک

Зон куҷои бинандаи анҷом оғоз омадӣ

زان کجا بیننده انجام آغاز آمدی

Ҳарчӣ натавонист гуфтан гуфт ғаммоз аз бадӣ

هرچه نتوانست گفتن گفت غماز از بدی

Шодмони ӣнҷо бар ғами ҷон ғаммоз омадӣ

شادمان اینجا بر غم جان غماز آمدی

Осмони ёри ту боду даҳри дмсози ту бод

آسمان یار تو باد و دهر دمساز تو باد

Зонка бо ҳаркас ба некии ёр ва дмсоз омадӣ

زانکه با هرکس به نیکی یار و دمساز آمدی

Ҷонам аз тани рафта буд акнӯн бетони боз омада аст

جانم از تن رفته بود اکنون بتن باز آمده است

Каз сафар бо коми дили сӯии ҳзр боз омадӣ

کز سفر با کام دل سوی حضر باز آمدی

То ту аз ин малик рафтӣ ҷони ман аз тан бирафт

تا تو از این ملک رفتی جان من از تن برفت

Ҷонаш боз омад бетон то ту ба эъзоз омадӣ

جانش باز آمد بتن تا تو به اعزاز آمدی

То буд шоҳӣу шодӣ шод бош ва шоҳ бош

تا بود شاهی و شادی شاد باش و شاه باش

Бо саодат ёр бош ва бо зафар ҳамроҳ бош

با سعادت یار باش و با ظفر همراه باش

Аз танати чашми бадв даст бидон кӯтоҳи бод

از تنت چشم بدو دست بدان کوتاه باد

Шод бо умри дароз ва бо ғам кӯтоҳ бош

شاد با عمر دراز و با غم کوتاه باش

Ҳеҷ махлуқии зар аз рӯзгор огоҳ нест

هیچ مخلوقی زر از روزگار آگاه نیست

Ҳркҷо бошӣ зар аз рӯзгор огоҳ бош

هرکجا باشی زر از روزگار آگاه باش

Ҷон биноз огндаҳ бошу дили з ғам барканда бош

جان بناز آگنده باش و دل ز غم برکنده باش

Роҳат хоҳанда бошу офат бадхоҳ бош

راحت خواهنده باش و آفت بدخواه باش

Чун расӯли чоҳи дории хӯбӣу донандагӣ

چون رسول چاه داری خوبی و دانندگی

Бар сарири малики олӣ чун расӯл чоҳ бош

بر سریر ملک عالی چون رسول چاه باش

Бар ҳамаи мейрони олами ҷовдонӣ мейр бош

بر همه میران عالم جاودانی میر باش

Бар ҳамаи шоҳони гетии ҷовдона шоҳ бош

بر همه شاهان گیتی جاودانه شاه باش

Бар мухолиф неш бош бар мؤолФ нӯш бош

بر مخالف نیش باش بر مؤالف نوش باش

Бар маъодӣ чоҳ бош ва бар мўолӣ ҷоҳ бош

بر معادی چاه باش و بر موالی جاه باش