Пас аз тавҳиди ҷони афзой то ҷонам ба ҷо бошад

پس از توحید جان افزای تا جانم به جا باشد

Ба зуҳду мавъизати гуфтани худо бар ман гўобошд

به زهد و موعظت گفتن خدا بر من گواباشد

Ҳаме бар хештани гирами гўои он подшоҳӣ ро

همی بر خویشتن گیرم گوا آن پادشاهی را

Ки дар маликаш навой мурғи тасбеҳ ва дуо бошад

که در ملکش نوای مرغ تسبیح و دعا باشد

Худовандии ҷҳондории з рӯй осмон ӯ ро

خداوندی جهانداری ز روی آسمان او را

Маи нави ночхи сарҳанги даргоҳ қазо бошад

مه نو ناچخ سرهنگ درگاه قضا باشد

зи бимаши чархи саргардону арш аз ҳайбаташи ларзон

ز بیمش چرخ سرگردان و عرش از هیبتش لرزان

Ки ёради гуфтан « арраҳмони алии алърши астўӣ » бошад

که یارد گفتن «الرحمن علی العرش استوی »باشد

зи тақдираш буд ҷонро ки марги андар камӣн ояд

ز تقدیرش بود جان را که مرگ اندر کمین آید

Ба фурмонаш буд шабро ки рӯзи андар қафо бошад

به فرمانش بود شب را که روز اندر قفا باشد

На дар амраши халали хезад на дар сунъаш злл гунҷад

نه در امرش خلل خیزد نه در صنعش زلل گنجد

На дар маликаш завол ояд на дар ҳукмаш хато бошад

نه در ملکش زوال آید نه در حکمش خطا باشد

Гуҳии бустони зи тақдираш чу муфлис бенаво гардад

گهی بستان ز تقدیرش چو مفلس بینوا گردد

Гуҳии булбули зи тасбеҳаш чу мутриби хуш наво бошад

گهی بلبل ز تسبیحش چو مطرب خوش نوا باشد

Бдоролмлки бустон дар вшоқони раёҳин ро

بدارالملک بستان در وشاقان ریاحین را

Қабо аз лаълу пирӯзаи кулоҳ аз каҳрабо бошад

قبا از لعل و پیروزه کلاه از کهربا باشد

Забони ҳоли шарқу ғарб агар беҳтари брондишӣ

زبان حال شرق و غرب اگر بهتر براندیشی

Ба маънӣ дар « тўклнои алии раби алсмо » бошад

به معنی در «توکلنا علی رب السما» باشد

Ба даргоҳӣ чаҳ кибри оре ки асби камтарини банда

به درگاهی چه کبر آری که اسب کمترین بنده

Агар наалӣ наад бар хоки тоҷ кибриё бошад

اگر نعلی نهد بر خاک تاج کبریا باشد

зи сунъаши моҳ ва хуршедаст некӯ рӯйу нӯронӣ

ز صنعش ماه و خورشید است نیکو روی و نورانی

Чунин шамъ ва чунон шоҳиди кро буд ва куҷо бошад

چنین شمع و چنان شاهد کرا بود و کجا باشد

Аз ин чандини саноатҳои рангорангу гӯногӯн

از این چندین صناعتهای رنگارنگ و گوناگون

Надонам тобаи сонеъ дар касеро шак чаро бошад

ندانم تابه صانع در کسی را شک چرا باشد

Яке бар табъ май бандади яке аз чарх ме гуяд

یکی بر طبع می بندد یکی از چرخ می گوید

Дар он дарё ки эшонанд ҷой ошно бошад

در آن دریا که ایشانند جای آشنا باشد

Тамошогоҳ эшон нест дар бозори раббонӣ

تماشاگاه ایشان نیست در بازار ربانی

Ки гулҳоро каллаи созанду булбулро қабо бошад

که گلها را کله سازند و بلبل را قبا باشد

Касе каз ҷаҳлу гумроҳӣ ба дили мункир буд ҳақ ро

کسی کز جهل و گمراهی به دل منکر بود حق را

Сазои оташу шамшеру нафт ва бӯрё бошад

سزای آتش و شمشیر و نفت و بوریا باشد

Назари гоҳи илоҳиро зи девори сарои дайн

نظر گاه الهی را ز دیوار سرای دین

Дарича бар дили пари дарди мард порсо бошад

دریچه بر دل پر درد مرد پارسا باشد

Худовандо дар раҳмати гшодстӣ ба халқон бар

خداوندا در رحمت گشادستی به خلقان بر

Хунаки он банда каз раҳмати барин дрошно бошад

خنک آن بنده کز رحمت برین درآشنا باشد

Ҳамаи олам ҳаме хоҳанд аз ин пас аз ту бахшоиш

همه عالم همی خواهند از این پس از تو بخشایش

Надонам ки бхшоӣӣ ва ин давлат кро бошад

ندانم که بخشائی و این دولت کرا باشد

Барин тоъат ки мо дорем фардои вой бар мо пас

برین طاعت که ما داریم فردا وای بر ما پس

Агар бо мо хитоби андари хури кирдор мо бошад

اگر با ما خطاب اندر خور کردار ما باشد

Сазоӣ мо макун бо мо ки моро нест ин тоқат

سزای ما مکن با ما که ما را نیست این طاقت

Тўон кун каз худовандии азони ҳазрат сазо бошад

توآن کن کز خداوندی ازآن حضرت سزا باشد

Гунаҳкорем ҷборо аз ин кирдорҳо мо ро

گنهکاریم جبارا از این کردارها ما را

Агар сӯзӣ сазо бошад агар бахше раво бошад

اگر سوزی سزا باشد اگر بخشی روا باشد

Биё бар хештани бахшойу узрии хоҳу шукрии гӯ

بیا بر خویشتن بخشای و عذری خواه و شکری گو

Чўбтўонии ҳама он кун ки эзадро ризо бошад

چوبتوانی همه آن کن که ایزد را رضا باشد

Ба кунҷ офият биншин ки ҷоӣии орияти дорӣ

به کنج عافیت بنشین که جائی عاریت داری

Ҳронкаҳ азъоФит бигурехт дар дом бало бошад

هرآنکه ازعافیت بگریخت در دام بلا باشد

Бидор аз кори дунёи дасту пои андари раҳи дайн на

بدار از کار دنیا دست و پای اندر ره دین نه

Ки он таҳқиқ ва тасдиқаст ва ин рӯй ва риё бошад

که آن تحقیق و تصدیق است و این روی و ریا باشد

Камоли марди дайнпарвар на аз дунё дарҷ гирад

کمال مرد دین پرور نه از دنیا درج گیرد

Чароғи осмониро на аз равған зё бошад

چراغ آسمانی را نه از روغن ضیا باشد

Чаҳ ҷўӣии меҳнати куллӣ дарин манзилгаҳи фонӣ

چه جوئی محنت کلی درین منزلگه فانی

Талаб кун неъмати боқӣ ки дрдоролбқо бошад

طلب کن نعمت باقی که دردارالبقا باشد

Таманно бар биҳиштат чист зини дасти схоборӣ

تمنا بر بهشتت چیست زین دست سخاباری

Дилат бисёр чун ҷӯяд ки дасти андаки ътобошд

دلت بسیار چون جوید که دست اندک عطاباشد

Ба харворон ато бошад туро бо камтарини халқӣ

به خرواران عطا باشد تو را با کمترین خلقی

Чу дар роҳи худои оӣии ду то нонет сахо бошад

چو در راه خدا آئی دو تا نانت سخا باشد

Ба даст чун ту беақлӣ набошад қӣматии дайн ро

به دست چون تو بی عقلی نباشد قیمتی دین را

Чу нобӣно буд нхос ; барда кам баҳо бошад

چو نابینا بود نخاس؛ برده کم بها باشد

Тнъмро ғуломи тарк дар дунбол май дорӣ

تنعم را غلام ترک در دنبال می داری

Аз он кас кӣ савоб ояд ки бо тарк хато бошад

از آن کس کی صواب آید که با ترک خطا باشد

Сегӣ ноҳақи шиносиро ба хизматҳо камари бандӣ

سگی ناحق شناسی را به خدمتها کمر بندی

Казу дарсади мукофоти аноят ; сад ънобошд

کزو درصد مکافات عنایت؛ صد عناباشد

Карӣмии подшоҳиро чаро тоъат наме дорӣ

کریمی پادشاهی را چرا طاعت نمی داری

Кигар хайрӣ кунӣ онҷои якеро даҳ ҷазо бошад

که گر خیری کنی آنجا یکی را ده جزا باشد

Ба озўи орзӯ кардани дилу табъу забони дорӣ

به آزو آرزو کردن دل و طبع و زبان داری

Вагарна хӯрдану пӯшидани мардон гё бошад

وگرنه خوردن و پوشیدن مردان گیا باشد

Ҷаҳон чун дев зишт омад ба назд оқилони лекин

جهان چون دیو زشت آمد به نزد عاقلان لیکن

Ба чашми шаҳвати ғофили сурӯши хуш лақо бошад

به چشم شهوت غافل سروش خوش لقا باشد

Ҳақиқати олами ороста чун неки бндишӣ

حقیقت عالم آراسته چون نیک بندیشی

Арӯси хуш лақо бошад валикин бевафо бошад

عروس خوش لقا باشد ولیکن بی وفا باشد

Ҷаҳонӣ чун нгорстони диловезу фарибанда

جهانی چون نگارستان دلاویز و فریبنده

Ки донороу нодонро бирав майл ва ҳаво бошад

که دانا را و نادان را برو میل و هوا باشد

Дарави овехтаи ҳаркас ба меҳри ҷону ишқи дил

درو آویخته هرکس به مهر جان و عشق دل

Ки пиндоранд ҷовидон бару барг ва наво бошад

که پندارند جاویدان بر و برگ و نوا باشد

Чу тоўсӣ буд аввал шавад бар оқибати Марӣ

چو طاوسی بود اول شود بر عاقبت ماری

Ҳамон нӯш лақо бӯда турои заҳр фано бошад

همان نوش لقا بوده ترا زهر فنا باشد

Замин бо ҳафт гардуни аждаҳои ҷони мардуми дон

زمین با هفت گردون اژدهای جان مردم دان

Танӣ бо ҳафт сар донад ҳамаи кас кождҳо бошад

تنی با هفت سر داند همه کس کاژدها باشد

Ҳаме то зиндае рӯзии зи бад кардани пушаймони шӯ

همی تا زنده ای روزی ز بد کردن پشیمان شو

Пушаймонӣ чаҳ суд онгаҳ ки ҷонро тан ҷудо бошад

پشیمانی چه سود آنگه که جان را تن جدا باشد

Накардӣ пушт дар тоъати ду то ҳангоми брноӣӣ

نکردی پشت در طاعت دو تا هنگام برنائی

Кунунгар хоҳӣ вагар на худ аз перӣ дўто бошад

کنون گر خواهی و گر نه خود از پیری دوتا باشد

Ба перон сар макун исён ки он беҳтар буд кохр

به پیران سر مکن عصیان که آن بهتر بود کاخر

Набошад дар дилати исён чу дар дастат Асо бошад

نباشد در دلت عصیان چو در دستت عصا باشد

Буд пер аз дар раҳмат ки он бечораи мискин

بود پیر از در رحمت که آن بیچاره مسکین

Асиру оҷизу сусту заъиф ва мубтало бошад

اسیر و عاجز و سست و ضعیف و مبتلا باشد

Шудаи иқболи брноӣии расидаи меҳнати перӣ

شده اقبال برنائی رسیده محنت پیری

Насиб аз рӯзгор ӯ ҳамаи ҷавр ва ҷафо бошад

نصیب از روزگار او همه جور و جفا باشد

На шахсашро буд қӯт на умрашро буд лиззат

نه شخصش را بود قوت نه عمرش را بود لذت

На чашмашро зё бошад на рӯйишро баҳо бошад

نه چشمش را ضیا باشد نه رویش را بها باشد

зи ранҷи меҳнат ва перӣ намонад фари брноӣӣ

ز رنج محنت و پیری نماند فر برنائی

Баҳори тозаро бо барфу сармо кӣ бақо бошад

بهار تازه را با برف و سرما کی بقا باشد

?ҳулло эй пер тоъат кун ки умрат рафт ва марг омад

هلا ای پیر طاعت کن که عمرت رفت و مرگ آمد

Наяндешӣ ки саҳми ҳашару хавф бераҷо бошад

نیندیشی که سهم حشر و خوف بی رجا باشد

Бгрдонидт аз перии замонаи Асия бар сар

بگردانیدت از پیری زمانه آسیا بر سر

Чунин кардаст то будаст ва хоҳад кард то бошад

چنین کردست تا بودست و خواهد کرد تا باشد

зи перии барфи навмидии бборидст бар фурқат

ز پیری برف نومیدی بباریدست بر فرقت

Ту дили хуши дор кон бошад ки гирд Асия бошад

تو دل خوش دار کان باشد که گرد آسیا باشد

Ба перии нўшдорўҳои ҳаме чун заҳри бгзоид

به پیری نوشداروها همی چون زهر بگزاید

Ба брноӣӣ агар ҳанзал буд ҷонро шифо бошад

به برنائی اگر حنظل بود جان را شفا باشد

Ҷавонии хуб ва зебандаасту перии зишту нозебо

جوانی خوب و زیبنده است و پیری زشت و نازیبا

Барин нафрину дашном ва бар он мадҳ ва сано бошад

برین نفرین و دشنام و بر آن مدح و ثنا باشد

Тарози ҷома умраст гўӣии рӯзи брноӣӣ

طراز جامه عمر است گوئی روز برنائی

Ки чашми рӯҳро гардиш ба ҷой тўтё бошад

که چشم روح را گردش به جای توتیا باشد

Ба боғи зиндагонӣ дар дарахтии дони ҷавонӣ ро

به باغ زندگانی در درختی دان جوانی را

Ки бехаши чашмаи ҳайвону шохаш кимиё бошад

که بیخش چشمه حیوان و شاخش کیمیا باشد

Хушо айёми брноӣӣу ишқу шавқаши андари дил

خوشا ایام برنائی و عشق و شوقش اندر دل

Ки дидори трбнокши баҳри дардӣ даво бошад

که دیدار طربناکش بهر دردی دوا باشد

Ту гўӣӣ дар ҳамаи умрам буд як рӯз ва як соъат

تو گوئی در همه عمرم بود یک روز و یک ساعت

Ки дигари бораи он зубин ба дасти ин киё бошад

که دیگر باره آن زوبین به دست این کیا باشد

Маҳоласт ин сухани гуфтан дило то кӣ зи дарди дил

محالست این سخن گفتن دلا تا کی ز درد دل

Аз ин бигузар ки ин савдоӣ молихулё бошад

از این بگذر که این سودای مالیخولیا باشد

Ҳрончаҳи имрӯз дар дунёи ҳамеи гўӣӣ накӯ бингар

هرآنچه امروز در دنیا همی گوئی نکو بنگر

Ки фардои ин суханҳоро ба маҳшар моҷаро бошад

که فردا این سخنها را به محشر ماجرا باشد

Чу умрат рафт бар ғифлати бад-ӣни боқӣ талофӣ кун

چو عمرت رفت بر غفلت بدین باقی تلافی کن

Касеро нест инанда ғами ту ҳам туро бошад

کسی را نیست این انده غم تو هم تو را باشد

Агар тавба кунӣ бешак биёмурзад туро эзад

اگر توبه کنی بی شک بیامرزد تو را ایزد

Ба хоссаи пешво чун Мустафо ва Муртазо бошад

به خاصه پیشوا چون مصطفی و مرتضی باشد

Қавомӣ то ҷаҳон бошад набошад нони пазӣ чун ту

قوامی تا جهان باشد نباشد نان پزی چون تو

Ки нони шукр ту бархон шаръ Мустафо бошад

که نان شکر تو برخوان شرع مصطفی باشد

зи оташи гандуми хотир ба зӯри оби андеша

ز آتش گندم خاطر به زور آب اندیشه

Туро дар Осиёи маърифати санг сафо бошад

تو را در آسیای معرفت سنگ صفا باشد

Танури нури ду канти зи болои фалаки зебад

تنور نور دو کانت ز بالای فلک زیبد

Ки нонҳои туро суфраи з сдролмнтҳо бошад

که نانهای تو را سفره ز سدرالمنتها باشد

Гуроз ҳар айбҳо давраст ин ду муҳра бар гардун

گراز هر عیبها دورست این دو مهره بر گردون

Хирад каз илмҳо сайраст аз ин нон ношто бошад

خرد کز علمها سیر است از این نان ناشتا باشد

Ҳаловатҳо буд ҷонро ки нонети кмтрси созанд

حلاوتها بود جان را که نانت کمترس سازند

Тафохурҳо буд райро ки чун ту нонбо бошад

تفاخرها بود ری را که چون تو نانبا باشد