Муртазо бояд ки баъд аз Мустафо фармон диҳад

مرتضی باید که بعد از مصطفی فرمان دهد

Тобдин дар илми дорўўор ӯ дармон диҳад

تابدین در علم دارووار او درمان دهد

Ҳаркии минбари ҷузи алиро созад ӯ бошад чу он

هرکه منبر جز علی را سازد او باشد چو آن

Кас ки мусҳафро ба дасти кӯдак нодон диҳад

کس که مصحف را به دست کودک نادان دهد

Ҳаркии дайновар буд дар ҳақ ба ҳақ парвар шавад

هرکه دین آور بود در حق به حق پرور شود

Ҳаркии дарё бар шавад киштӣ ба кштибон диҳад

هرکه دریا بر شود کشتی به کشتیبان دهد

эй ки андари дайни алиро бози пас дории ҳаме

ای که اندر دین علی را باز پس داری همی

Ин чунин рухсати бадастати дев прдстон диҳад

این چنین رخصت بدستت دیو پردستان دهد

Ман нагӯям Муртазоро ту наме донеи эмом

من نگویم مرتضی را تو نمی دانی امام

Ки ин зиёдат бар ту бастани илмро нуқсон диҳад

که این زیادت بر تو بستن علم را نقصان دهد

Муртазо каз пеши бўбкр ва умр бошад ба илм

مرتضی کز پیش بوبکر و عمر باشد به علم

Кӣ равои дорӣ ки фармон аз пас « ъқмон » диҳад

کی روا داری که فرمان از پس «عقمان» دهد

Ёри аҳли албит ҳақ бош ва бидон ғарра машав

یار اهل البیت حق باش و بدان غره مشو

Гар ба ботили ёрии имрӯзати ҳаме султон диҳад

گر به باطل یاری امروزت همی سلطان دهد

Ёрии султони як рӯза надорад қӣматӣ

یاری سلطان یک روزه ندارد قیمتی

Ёрии он ёрӣаст кони султон ҷовидон диҳад

یاری آن یاری است کان سلطان جاویدان دهد

Гар ҳамеи доне ки нўшрўони зи адли айвони фаррошат

گر همی دانی که نوشروان ز عدل ایوان فراشت

Адл кун то дар биҳишти эзади туро айвон диҳад

عدل کن تا در بهشت ایزد تو را ایوان دهد

Зулм бар яздони ҳамеи бандии равои дорӣ чаро

ظلم بر یزدان همی بندی روا داری چرا

Зулми ту яздон кунад адли ту нўшрўон диҳад

ظلم تو یزدان کند عدل تو نوشروان دهد

Хираи бадҳо кардану онгоҳ бастан бар худоӣ

خیره بدها کردن و آنگاه بستن بر خدای

Инат нозебои ғурурӣ каз ҳўӣ шайтон диҳад

اینت نازیبا غروری کز هوی شیطان دهد

Кмтрозкбрӣ чаҳ бояд бўдкў гуяд ҳаме

کمترازکبری چه باید بودکو گوید همی

Роҳҳо шайтон занад тавфиқҳо яздон диҳад

راهها شیطان زند توفیقها یزدان دهد

Гар ба сомонӣ дар имони пас мадони имони ато

گر به سامانی در ایمان پس مدان ایمان عطا

Зонка ишваи хештанро мард бесомон диҳад

زانکه عشوه خویشتن را مرد بی سامان دهد

Худ ба қавл ту нишоед хонд муъмини банда ро

خود به قول تو نشاید خواند مؤمن بنده را

Чун буд муъмин касе кўрои худоӣ имон диҳад

چون بود مؤمن کسی کورا خدای ایمان دهد

Бандаро гўӣӣ атоӣ дода бастанд худоӣ

بنده را گوئی عطای داده بستاند خدای

Тоаш дар дӯзахи шароби дард бепоён диҳад

تاش در دوزخ شراب درد بی پایان دهد

Мадхалӣ бошад ки дода боз бастанд ато

مدخلی باشد که داده باز بستاند عطا

Ҳақ ба мо ҳошо ва куллангар атои зин сон диҳад

حق به ما حاشا و کلا گر عطا زین سان دهد

Тоъату исёни банда кӣ кунад суду зиён

طاعت و عصیان بنده کی کند سود و زیان

Чун надонад каши малики тавфиқ ё хизлон диҳад

چون نداند کش ملک توفیق یا خذلان دهد

Дили ҳамеи сӯзад ба зоҳид бар дарин мазҳаби маро

دل همی سوزد به زاهد بر درین مذهب مرا

Точро дар савмиъаи беҳудаи мискин ҷон диҳад

تاچرا در صومعه بیهوده مسکین جان دهد

эй бародари зини таассуби даври шӯ то кирдигор

ای برادر زین تعصب دور شو تا کردگار

Рӯзи ҳақи зи абри карами кишти туро борон диҳад

روز حق ز ابر کرم کشت تو را باران دهد

Токии андари буғзи ҳайдар ҳар замони шайтони ҷаҳл

تاکی اندر بغض حیدر هر زمان شیطان جهل

Дар сарои дил ба айвони ту шод равон диҳад

در سرای دل به ایوان تو شاد روان دهد

Ғусса ҷонаст нодонро алӣ ки андар мисл

غصه جان است نادان را علی که اندر مثل

« дарди ҷоҳил илм бошад ранҷи хар полон диҳад »

«درد جاهل علم باشد رنج خر پالان دهد»

Ҳарчӣ андозӣ ба дунёи бозёбии рӯзи ҳашар

هرچه اندازی به دنیا بازیابی روز حشر

Ҳарчӣ корӣ дар зимистони брбаҳ тобистон диҳад

هرچه کاری در زمستان بربه تابستان دهد

Ҳарзмони гўӣӣ ба сухраи маҳдятро гӯи биёӣ

هرزمان گوئی به سخره مهدیت را گو بیای

То ҷаҳонро гоҳи адли ?ераяш бустон диҳад

تا جهان را گاه عدل ارایش بستان دهد

Муътақид бояд ки ҳоли маҳдяш бовар кунад

معتقد باید که حال مهدیش باور کند

Мард чун ёқӯби кўтоиўсФш ҳиҷрон диҳад

مرد چون یعقوب کوتایوسفش هجران دهد

Ҳарки дорад ҳуби Меҳдиро над дар Меҳдӣ расед

هرکه دارد حب مهدی را ند در مهدی رسید

Молаши фиръавнёни ҳам Мӯсо умрон диҳад

مالش فرعونیان هم موسی عمران دهد

Нарм гардан бош ҳақро то миёни мо ва ту

نرم گردن باش حق را تا میان ما و تو

Шохи имон соя бахшад боғи дайн райҳон диҳад

شاخ ایمان سایه بخشد باغ دین ریحان دهد

Дар саволи ман турш рўӣӣ макун ки андари баҳор

در سؤال من ترش روئی مکن که اندر بهار

Гули ҷавоби андалеб аз боғҳо хандон диҳад

گل جواب عندلیب از باغها خندان دهد

Гуфт салмони Мустафои ракаи эзади андари аҳди ту

گفت سلمان مصطفی راکه ایزد اندر عهد تو

Муртазоро чун расӯлон мъҷзолўон диҳад

مرتضی را چون رسولان معجزالوان دهد

Гуҳ чу одам дар биҳишти ҳазратати маъсӯми вор

گه چو آدم در بهشت حضرتت معصوم وار

Молаши Иблиси куфр аз айбҳо урён диҳад

مالش ابلیس کفر از عیبها عریان دهد

Гуҳ чу Нӯҳ аз киштии исмат ба теғи оби ранг

گه چو نوح از کشتی عصمت به تیغ آب رنگ

Душманонро ҳам зи хӯни душманон тӯфон диҳад

دشمنان را هم ز خون دشمنان طوفان دهد

Гуҳ чу иброҳӣми фарзанди ҳўиро пеши ақл

گه چو ابراهیم فرزند هوی را پیش عقل

Аз барои қурби эзади фатво қурбон диҳад

از برای قرب ایزد فتوی قربان دهد

Гуҳ чу Хизр аз зулмати дунё ба аҳли шаръу дайн

گه چو خضر از ظلمت دنیا به اهل شرع و دین

Илмҳои сӯдмандаши чашма ҳайвон диҳад

علمهای سودمندش چشمه حیوان دهد

Гоҳ чун Мӯсо ба сафи ҷанги фиръавнони куфр

گاه چون موسی به صف جنگ فرعونان کفر

Мари наҳанги оҳанӣнро қӯт събон диҳад

مر نهنگ آهنین را قوت ثعبان دهد

Гуҳ чу исо дар диёри рӯми рҳбонони ҷаҳл

گه چو عیسی در دیار روم رهبانان جهل

Мурдагони шубҳаро ҷон аз дам бурҳон диҳад

مردگان شبهه را جان از دم برهان دهد

Гуҳи сулаймони вор бар мурғону девони ҳасад

گه سلیمان وار بر مرغان و دیوان حسد

Дар сафо аз хотами аҳду вафо фармон диҳад

در صفا از خاتم عهد و وفا فرمان دهد

Гуҳ чу Юсуф дар чаҳ гетии зи рағми гурги ҳирс

گه چو یوسف در چه گیتی ز رغم گرگ حرص

Азпии исломи тан дар хизмат ихвон диҳад

ازپی اسلام تن در خدمت اخوان دهد

Гуҳ чу Юнус аз ибодатҳо зи пеши кирдигор

گه چو یونس از عبادتها ز پیش کردگار

Рӯҳро дар батни ҳути баҳри тан зиндон диҳад

روح را در بطن حوت بحر تن زندان دهد

Ҳамчуи салмони гӯи фазилатҳои мирмؤмнин

همچو سلمان گو فضیلتهای میرمؤمنین

То ҷҳондорти дарҷ чун бўзр ва салмон диҳад

تا جهاندارت درج چون بوذر و سلمان دهد

Он эмоми наси маъсӯми онкии зирсоқи арш

آن امام نص معصوم آنکه زیرساق عرش

Бӯса бар тълини қадар ӯ ҳаме кайвон диҳад

بوسه بر تعلین قدر او همی کیوان دهد

Ҳомили танзили қуръони ҳофизи шаръи расӯл

حامل تنزیل قرآن حافظ شرع رسول

Каш ба фазли андари гўоӣии оят қуръон диҳад

کش به فضل اندر گوائی آیت قرآن دهد

Дрсхоу фазлу фарҳангу шуҷоат чун алӣ

درسخا و فضل و فرهنگ و شجاعت چون علی

Кӯи савории косиби ҷдўи ҷаҳдро ҷавлон диҳад

کو سواری کاسب جدو جهد را جولان دهد

Илм гуяд , зуҳди варзад , српзирд , срнҳд

علم گوید، زهد ورزد، سرپذیرد، سرنهد

Теғ бахшад дрқаҳи пошад ҷон фишонд , нон диҳад

تیغ بخشد درقه پاشد جان فشاند، نان دهد

эй қавомии шеъри рангин аз баҳори табъ ту аст

ای قوامی شعر رنگین از بهار طبع تو است

Нақши зебои рочнини чашм аз нгорстон диҳад

نقش زیبا راچنین چشم از نگارستان دهد

Офарини бртбъи хубат каз садафҳои хирад

آفرین برطبع خوبت کز صدفهای خرد

Ҳамчуи баҳри илми фахриддини гуҳар осон диҳад

همچو بحر علم فخرالدین گهر آسان دهد

Садри олии қадари фахриддин ки гоҳи мартаба

صدر عالی قدر فخرالدین که گاه مرتبه

Ришвати ҷоҳи рафеъаши гунбад гардон диҳад

رشوت جاه رفیعش گنبد گردان دهد

Муфаххари содоти ҳафт иқлӣми шамси аддӣн ки шамс

مفخر سادات هفت اقلیم شمس الدین که شمس

Номаи иқбол ӯ робўсаҳ брънўон диҳад

نامه اقبال او رابوسه برعنوان دهد

Ёфт ташрифии зи ҳамномяш дар тдўири шамс

یافت تشریفی ز همنامیش در تدویر شمس

Ҷумлаи аҷроми фалакро рўшноӣӣ зон диҳад

جمله اجرام فلک را روشنائی زان دهد

Сайидии садрии бузургии сарварии неки ахтарӣ

سیدی صدری بزرگی سروری نیک اختری

Кӯи збоди наъли асби афлокро даврон диҳад

کو زباد نعل اسب افلاک را دوران دهد

Давлаташро бе вФоӣии ҳиялат ҳосид кунад

دولتش را بی وفائی حیلت حاسد کند

Бӯстонро бинўоӣии бод мҳригон диҳад

بوستان را بینوائی باد مهریگان دهد

Ҳарки ғамгин хоҳадаш бе шаки ҳам ӯ ғамгин шавад

هرکه غمگین خواهدش بی شک هم او غمگین شود

Ҳаркии корӣ бад кунад лобуди ҳам ӯ товон диҳад

هرکه کاری بد کند لابد هم او تاوان دهد

Ҳаст ҳазратҳо басии лекини шарафи ӣнҷо буд

هست حضرتها بسی لیکن شرف اینجا بود

Ҳаст дарёҳо басии лекини гуҳар Аммон диҳад

هست دریاها بسی لیکن گهر عمان دهد

эй ки чавгони муродатро замин гўӣӣ шавад

ای که چوگان مرادت را زمین گوئی شود

Вой ки гӯии давлататро осмон чавгон диҳад

وای که گوی دولتت را آسمان چوگان دهد

Дар хами чавгони ҷоҳат гарчи гӯйаст осмон

در خم چوگان جاهت گرچه گوی است آسمان

Бош то чун гӯйу чавгони давлатат майдон диҳад

باش تا چون گوی و چوگان دولتت میدان دهد

Чархро гетии зи пеши тири азмати рӯзу шаб

چرخ را گیتی ز پیش تیر عزمت روز و شب

Ложвардин ҷавшану пирӯза гаван хуфтон диҳад

لاژوردین جوشن و پیروزه گون خفتان دهد

Меғро гардун ба ҷанги хасмат аз борони вбрФ

میغ را گردون به جنگ خصمت از باران وبرف

Теғи зарандуду тири симгун пайкон диҳад

تیغ زراندود و تیر سیمگون پیکان دهد

Аз ғроӣб зон баёни мадҳи ту шоъркнд

از غرائب زان بیان مدح تو شاعرکند

Каз ъҷоӣби худнишони баҳр бозаргон диҳад

کز عجائب خودنشان بحر بازرگان دهد

Кишти душманро ҷаҳон зон тўбрии ءи алсоҳаҳ Эй

کشت دشمن را جهان زان توبری ء الساحه ای

Шарбаташро ранҷи тангар чарх вагар арқон диҳад

شربتش را رنج تن گر چرخ و گر ارکان دهد

Ранҷа дил кардат аду то ҷон ӯ ранҷур шуд

رنجه دل کردت عدو تا جان او رنجور شد

Ин қадар донад ки чун меҳмон хӯрд меҳмон диҳад

این قدر داند که چون مهمان خورد مهمان دهد

Неъмати бадхоҳи нопоянда зон шуд коидрӣ аст

نعمت بدخواه ناپاینده زان شد کایدری است

Бемадад бошад балии наргис ки нргсдон диҳад

بی مدد باشد بلی نرگس که نرگسدان دهد

Давлатии дории хдоӣӣ ҳамчунин пояндаи бод

دولتی داری خدائی همچنین پاینده باد

Дуни азон ки ӣнҷои фалонро аз ҳавас баҳмон диҳад

دون ازآن که اینجا فلان را از هوس بهمان دهد

Бахшиши махлуқ кӣ чун халъати холиқ буд

بخشش مخلوق کی چون خلعت خالق بود

Ҳамчунон беҳис ки ӯ танагон бботнгон диҳад

همچنان بی حس که او تنگان به باتنگان دهد

Ҳаркии ин хизмат ба дигар хидматӣ бидиҳад буд

هرکه این خدمت به دیگر خدمتی بدهد بود

Ҳамчунон беҳис ки ӯ танагон бботнгон диҳад

همچنان بی حس که او تنگان به باتنگان دهد

Садр чун ту модари миллат на аз батн оварад

صدر چون تو مادر ملت نه از بطن آورد

Шери мқбли дояи давлат на аз пистон диҳад

شیر مقبل دایه دولت نه از پستان دهد

Мустафои халқӣ ба хилқати Муртазои ворӣ ба шакл

مصطفی خلقی به خلقت مرتضی واری به شکل

Чун садафи як ранг бошад дар ҳама яксон диҳад

چون صدف یک رنگ باشد در همه یکسان دهد

Ҳам раиси шиътии ҳам Сайиди содоти аср

هم رئیس شیعتی هم سید سادات عصر

Давлат аз ҷоҳати ҳамеи сармоя аъён диҳад

دولت از جاهت همی سرمایه اعیان دهد

Ҳам сиёдати ҳам раёсати ҳам сиёсати зибдт

هم سیادت هم ریاست هم سیاست زیبدت

Ин чунин фазлу шараф ҳнон диҳад манон диҳад

این چنین فضل و شرف حنان دهد منان دهد

эй ки андари раии сабои сояи иқболи ту

ای که اندر ری صبای سایه اقبال تو

Розёнро чун дарахтони халъат Нитсаон диҳад

رازیان را چون درختان خلعت نیسان دهد

Ту Муҳамад нисбатӣ омад қавомӣ то зи худ

تو محمد نسبتی آمد قوامی تا ز خود

Дояи эҳсонат ӯро поя ҳисон диҳад

دایه احسانت او را پایه حسان دهد

Шоирон оянд ҳар вақте қавомии гуҳи гуҳӣ

شاعران آیند هر وقتی قوامی گه گهی

Дардисаргар кам диҳад чокар на аз исён диҳад

دردسر گر کم دهد چاکر نه از عصیان دهد

Онкии широрди зи бешаи пой ӯ сангӣ буд

آنکه شیر آرد ز بیشه پای او سنگی بود

Он сабк дастӣ кунад кӯи гурба азонбон диҳад

آن سبک دستی کند کو گربه از انبان دهد

Шоири нони паз ба ҷуз ман кист кӯи мамдуҳ ро

شاعر نان پز بجز من کیست کو ممدوح را

Аз маъонии гандуми ораду зи иборат нон диҳад

از معانی گندم آرد وز عبارت نان دهد

Ҳикматаш сармоя бошад давлаташ ёрӣ кунад

حکمتش سرمایه باشد دولتش یاری کند

Фкртш муздур бахшад хотираши ду кон диҳад

فکرتش مزدور بخشد خاطرش دو کان دهد

Моҳ чун сангӣ шавад маҳтоб аз аўўизон чу орад

ماه چون سنگی شود مهتاب از اوویزان چو آرد

Ки осиёбони сипеҳр аз ақрабаш қбон диҳад

که آسیابان سپهر از عقربش قبان دهد

ОФтоиш дар танур афрӯхтани оташи барад

آفتایش در تنور افروختن آتش برد

Осмонаш дар тарозуи доштан мизон диҳад

آسمانش در ترازو داشتن میزان دهد

Табъаши азўҳму хаёлу ҳифзу фикрати нони назм

طبعش ازوهم و خیال و حفظ و فکرت نان نظم

Неки варзад , пок дорад , хуши пазад , арзон диҳад

نیک ورزد، پاک دارد، خوش پزد، ارزان دهد

На чунон арзон ба як бора ки бошад ройгон

نه چنان ارزان به یک باره که باشد رایگان

Кон ки нони шърхўоҳди гандум эҳсон диҳад

کان که نان شعرخواهد گندم احسان دهد

То з рӯй ақл бошад ҷоҳилу бидодгар

تا ز روی عقل باشد جاهل و بیدادگر

Онкӣ дод шаҳри обод аз даҳ вайрон диҳад

آنکه داد شهر آباد از ده ویران دهد

Бадсиголат дар диҳии вайрон ба ҳолеи зори бод

بدسگالت در دهی ویران به حالی زار باد

То туро давлати ҳазорон шаҳр ободон диҳад

تا تو را دولت هزاران شهر آبادان دهد

Ҳар саодат ки осмони хўишонтро дод аз дарҷ

هر سعادت که آسمان خویشانت را داد از درج

Дон ки фарзанди азизати ро баи сад чандон диҳад

دان که فرزند عزیزت رابه صد چندان دهد