Умрҳо кӯтоҳ гаштаст эй азизон зинҳор

عمرها کوتاه گشتست ای عزیزان زینهار

Ҳасбаи ллаҳ ки пеш аз марг дарёбед кор

حسبة لله که پیش از مرگ دریابید کار

Рӯзгор аз дасти зойеъ гашт бурдоред пой

روزگار از دست ضایع گشت بردارید پای

Корвони шаҳр берун рафт барбандед бор

کاروان شهر بیرون رفت بربندید بار

Токӣ аз ғифлат ба дасти қаҳри зулқарнайни даҳр

تاکی از غفلت به دست قهر ذوالقرنین دهر

Хештанро дар сади дунёи пихтни иأҷўҷи вор

خویشتن را در سد دنیا پیختن یأجوج وار

Шуғл дунё нест охири ҳамчуи кори охират

شغل دنیا نیست آخر همچو کار آخرت

Кӣ буд нози шаби хилват чу саҳми рӯзи бор

کی بود ناز شب خلوت چو سهم روز بار

Ёдатон ноед ҳамеи имсол аз онҷо то чаҳ рафт

یادتان ناید همی امسال از آنجا تا چه رفت

Бо азизоне ки ӣнҷо бо шумо буданд пор

با عزیزانی که اینجا با شما بودند پار

Ҷонҳотон сӯхтасту тбъҳотон сохт аст

جانهاتان سوخت است و طبعهاتان ساخت است

Бо сипеҳри танги хуйу ахтари носозгор

با سپهر تنگ خوی و اختر ناسازگار

Номаҳои ҳашаратонро зулму ришвати аҷаму нқт

نامه های حشرتان را ظلم و رشوت عجم و نقط

Ҷомаҳои ҷонатонро тарсу шаҳвати пуду тор

جامه های جانتان را ترس و شهوت پود و تار

Ақлҳо дар мағзатони бунёдҳои пурхалал

عقلها در مغزتان بنیادهای پرخلل

Ҷаҳлҳо дар пешатони деворҳои устувор

جهل ها در پیشتان دیوارهای استوار

Рӯзу шабро умр медонед ва ҳеҷ огаҳ на ед

روز و شب را عمر می دانید و هیچ آگه نه اید

Каз дар марги шумо ин ҳоҷибаст он пардаи дор

کز در مرگ شما این حاجب است آن پرده دار

Аз бурун бо ту спидост аз даруни боту сиёҳ

از برون با تو سپیداست از درون باتو سیاه

Каси нишони надиҳади даруни беруни туро аз лайл ва наҳор

کس نشان ندهد درون بیرون تو را از لیل و نهار

Сайди гоҳи ози гашти ин ҷойгоҳи рому дад

صید گاه آز گشت این جایگاه رام و دد

Мардумони бекор ва аз девони бадв дар пешкор

مردمان بیکار و از دیوان بدو در پیشکار

Чарх шуд беофтобу мамлакат бе подшоҳ

چرخ شد بی آفتاب و مملکت بی پادشاه

Рӯй ҳомӯн бе мдри аҷроми гардун бе мадор

روی هامون بی مدر اجرام گردون بی مدار

Бар сипеҳри ҳикмат аз аҷром танҳо шуд буруҷ

بر سپهر حکمت از اجرام تنها شد بروج

Дар ҷаҳони ҳиммат аз диёр холӣ шуд диёр

در جهان همت از دیار خالی شد دیار

Ҳикмати луқмон ҳбо шуд ҳиммати мардони ҳадар

حکمت لقمان هبا شد همت مردان هدر

Олимии вайрон дар ва на нони даҳ ва на номдор

عالمی ویران در و نه نان ده و نه نامدار

ЁФаҳ гашта рӯзгор ва ранҷҳо зойеъ шуда

یافه گشته روزگار و رنجها ضایع شده

Нест ҳосили кори моро вои ранҷи рӯзгор

نیست حاصل کار ما را وای رنج روزگار

Тухм дар шӯраи фишондаи хишт дар дарё зада

تخم در شوره فشانده خشت در دریا زده

Гашта саргардони хилоиқи зери ин гардони ҳисор

گشته سرگردان خلایق زیر این گردان حصار

эй шаётинро зи ту шукру млоикро гила

ای شیاطین را ز تو شکر و ملایک را گله

Дӯстонро кӯҳанда душманонро ёри ғор

دوستان را کوه انده دشمنان را یار غار

Пушт карда бар сироту дӯзаху эмин шуда

پشت کرده بر صراط و دوزخ و ایمن شده

Зон раҳи борӣку тез зон чаҳ торику тор

زان ره باریک و تیز زان چه تاریک و تار

Гртўро шаккӣ буд то чун барангезад ба ҳашар

گرتو را شکی بود تا چون برانگیزد به حشر

СўросроФили халқонро бомари кирдигор

صوراسرافیل خلقان را بامر کردگار

Бингар ӣнҷо то баҳорон чун дами боди сабо

بنگر اینجا تا بهاران چون دم باد صبا

Зиндаи ангезади зи хоки мурдаи исрофили вор

زنده انگیزد ز خاک مرده اسرافیل وار

Роҳи некони гир тогирӣ ҳамаи малики биҳишт

راه نیکان گیر تا گیری همه ملک بهشت

Бо бидон манишину дӯзахро бадишони вогузор

با بدان منشین و دوزخ را بدیشان واگذار

Гртўи хоҳӣ каз фаромӯшон набошӣ рӯзи ҳашар

گرتو خواهی کز فراموشان نباشی روز حشر

Ҷаҳд он кун каз ту ҷуз некӣ намонад ёдгор

جهد آن کن کز تو جز نیکی نماند یادگار

Вар ту мекӯшӣ ки фардои сурхи рӯи оӣӣ чу себ

ور تو می کوشی که فردا سرخ رو آئی چو سیب

Ашкро дар дида ҳамчун дона кун дар ҷурми нор

اشک را در دیده همچون دانه کن در جرم نار

Вртро бояд ки бӯсии чашм чун бодоми ҳур

ورترا باید که بوسی چشم چون بادام حور

Пас мучин ангури ишқ аз хӯшаи зулфин ёр

پس مچین انگور عشق از خوشه زلفین یار

Соҳиби малику ъқории дон ки рӯзи растхез

صاحب ملک و عقاری دان که روز رستخیز

Ба кунад молики уқоби соҳиби малику ъқор

به کند مالک عقاب صاحب ملک و عقار

Нафас ту гардад шариф ар дониш омӯзад зи ақл

نفس تو گردد شریف ار دانش آموزد ز عقل

Зонка Мӯсоро зи илми Хизр будаст ифтихор

زانکه موسی را ز علم خضر بود است افتخار

Ҷони софӣ ба пазиради сӯрати сари хирад

جان صافی به پذیرد صورت سر خرد

Гӯши ғамгин ба ниўшди нолаи биморзор

گوش غمگین به نیوشد ناله بیمارزار

эй бародари хуш буд бозоргонӣ бо худоӣ

ای برادر خوش بود بازارگانی با خدای

Бори дарбанд аз раҳи дил то дар дороқрор

بار دربند از ره دل تا در داراقرار

Гар дарин ҳазрати тиҷорат орзӯ бошад туро

گر درین حضرت تجارت آرزو باشد ترا

Рстӣ аз ранҷи биёбонҳо ва аз мавҷи баҳор

رستی از رنج بیابان ها و از موج بحار

Ар ҳазоратро сад ва садро даҳ ва даҳро яке аст

ار هزارت را صد و صد را ده و ده را یکی است

Венаи якеро даҳ буд даҳро сад ва садро ҳазор

وین یکی را ده بود ده را صد و صد را هزار

Бо худоӣ исмон бош аз раҳ бим вомед

با خدای اسمان باش از ره بیم وامید

Хашм ӯро тарсноку афв ӯро хостор

خشم او را ترسناک و عفو او را خواستار

Афв ӯ аз дӯди оби орад чу борон аз саҳоб

عفو او از دود آب آرد چو باران از سحاب

Хашм ӯ аз оби дӯди орад чу аз дарёи бухор

خشم او از آب دود آرد چو از دریا بخار

Раҳмат эзад диҳад оби нишот аз чоҳи ғам

رحمت ایزد دهد آب نشاط از چاه غم

Акс хуршед оварад зари азиз аз хоки хор

عکس خورشید آورد زر عزیز از خاک خوار

эй басои фарқи ҷҳондорон ки бе гардани шдост

ای بسا فرق جهانداران که بی گردن شداست

ЗоФти ин бргшидаҳи гунбади гўҳрнгор

زافت این برگشیده گنبد گوهرنگار

Томриди нури шамъ ӯ набошӣ ронкаҳ ҳаст

تامرید نور شمع او نباشی رانکه هست

Пери сӯфии ҷомаи зоҳиди каши знҳорхўор

پیر صوفی جامه زاهد کش زنهارخوار

Онкӣ бар гардун наҳодӣ маснади ъзўи шараф

آنکه بر گردون نهادی مسند عزو شرف

Гашти зери хоки шахсаши айбаи айбу ъўор

گشت زیر خاک شخصش عیبه عیب و عوار

Вонкаҳ кард аз теғи сурбии тани ҳаме чун харбуза

وانکه کرد از تیغ سربی تن همی چون خربزه

Кард шамшери аҷал ӯро ду нима чун хиёр

کرد شمشیر اجل او را دو نیمه چون خیار

Ҳарки омад дар ҷаҳон аз баҳр марг омад падед

هرکه آمد در جهان از بهر مرگ آمد پدید

Ҳарки бошад ҷонвар ночор бошад ҷон сипор

هرکه باشد جانور ناچار باشد جان سپار

Нъзити моро зи пеши давр одам доштанд

نعزیت ما را ز پیش دور آدم داشتند

Ҷомаи нилӣ аз он дорад фалак чун сӯгвор

جامه نیلی از آن دارد فلک چون سوگوار

эй даруни ту тамошогоҳи девони ҳўӣ

ای درون تو تماشاگاه دیوان هوی

Тоншд дар ту ниҳони Иблис кӣ гашти ошкор

تانشد در تو نهان ابلیس کی گشت آشکار

Тунаи он девӣ ки аз « лоҳўл » бокӣ бошиддат

تونه آن دیوی که از «لاحول » باکی باشدت

Деви мардуми чеҳраи одами тани Иблиси кор

دیو مردم چهره آدم تن ابلیس کار

Ҳркҷои диўист аз дастат ба зинҳор омад аст

هرکجا دیویست از دستت به زنهار آمد است

Дев кӣ пой ту дорад аллоҳи аллоҳ зинҳор

دیو کی پای تو دارد الله الله زینهار

Ваъз бо ту чаҳ ки худ бртў наҷунбад ҳеҷ мӯӣ

وعظ با تو چه که خود برتو نجنبد هیچ موی

Грбҳштт бар ямин доранду дӯзах бар ясор

گربهشتت بر یمین دارند و دوزخ بر یسار

Тан ҷҳим олуд кардӣ дил ба ҷинат бар манеҳ

تن جحیم آلود کردی دل به جنت بر منه

Ту куҷои худ марди он ҷоӣии ҳам ӣнҷои паии фишор

تو کجا خود مرد آن جائی هم اینجا پی فشار

Душмани ту ҳам тўӣии венаи ғоят нозиракӣ аст

دشمن تو هم توئی وین غایت نازیرکی است

Хештанро ҳам ба дасти хеш кардани сангсор

خویشتن را هم به دست خویش کردن سنگسار

Роҳати дунёатро ранҷи қиёмат дар қафост

راحت دنیات را رنج قیامت در قفاست

Ҳеҷ андӯҳӣ махӯр бо ҳам буд хурмоу хор

هیچ اندوهی مخور با هم بود خرما و خار

Азраҳи тоъати сӯии даргаи ҷмозаҳ рост кун

ازره طاعت سوی درگه جمازه راست کن

Чанд дръсёни давони бигусаста чун уштури маҳор

چند درعصیان دوان بگسسته چون اشتر مهار

Ҷавшани исён ба тир тавба гардад ризриз

جوشن عصیان به تیر توبه گردد ریزریز

Ҷомаи навгул ба даст бод бошад пораи пор

جامه نوگل به دست باد باشد پاره پار

Раҳмати эзади бадви ҷаҳон дар нисор ҷон туаст

رحمت ایزد بدو جهان در نثار جان توست

Дар раҳи ҷони офарин чун бандагон кун ҷони нисор

در ره جان آفرین چون بندگان کن جان نثار

Аз ҷаҳон бокӣ набошад мардро аз ростӣ

از جهان باکی نباشد مرد را از راستی

Аз хазон офат наёяд сарвро бар ҷӯйбор

از خزان آفت نیاید سرو را بر جویبار

Ёварии даҳ мустаҳаққро то бимонад давлатат

یاوری ده مستحق را تا بماند دولتت

Ҳаркии ёри ҳақ буд бошад бадви ҷаҳони Бахтиёр

هرکه یار حق بود باشد بدو جهان بختیار

Эзадати лавҳи гуноҳони бистарад аз пеши рӯ

ایزدت لوح گناهان بسترد از پیش رو

Чун қалами гирён ва нолон бошӣу зард ва назор

چون قلم گریان و نالان باشی و زرد و نزار

Чашми гирён ба тоъат то дилат равшан шавад

چشم گریان به طاعت تا دلت روشن شود

Ҳркҷои борон буд ночор биншинад ғубор

هرکجا باران بود ناچار بنشیند غبار

Даст пуртасбеҳ кун зеро ки бе тасбеҳи даст

دست پرتسبیح کن زیرا که بی تسبیح دست

Аз дар оташ буд монандаи шохи чанор

از در آتش بود ماننده شاخ چنار

Бурдборӣ кун ки андари саҳни бустони биҳишт

بردباری کن که اندر صحن بستان بهشت

Шохи тӯборо зи баҳр бурдборонаст бор

شاخ طوبی را ز بهر بردباران است بار

Бурдборони ро баи ҷон хизмат кунад азбҳри онк

بردباران رابه جان خدمت کند ازبهر آنک

Саҷдаи гоҳи аҳли тоъати гашти хоки бурдбор

سجده گاه اهل طاعت گشت خاک بردبار

Оҳи некон нек бошад хосса дар вақти саҳар

آه نیکان نیک باشد خاصه در وقت سحر

Бонги мурғон хуб бошад хосса дар фасли баҳор

بانگ مرغان خوب باشد خاصه در فصل بهار

эй қавомии кору бории дории андари мавъиза

ای قوامی کار و باری داری اندر موعظه

Нонбои шеъри прўркӣ буд бекору бор

نانبای شعر پرورکی بود بی کار و بار

Осмони дукон , танурати хотир ва , муздури табъ

آسمان دکان، تنورت خاطر و، مزدور طبع

Шуд дуконат на , танурати ҳафт , муздурати чаҳор

شد دکانت نه، تنورت هفت، مزدورت چهار

Қаҳти нон ва ном бошад гар набошад шеъри ту

قحط نان و نام باشد گر نباشد شعر تو

Шаҳрҳо ошӯб гирад чун намонад шаҳриёр

شهرها آشوب گیرد چون نماند شهریار

Дар дукони ҷон буд нонет на дар бозори ҷисм

در دکان جان بود نانت نه در بازار جسم

Дар бен дарё буд гавҳар на бар дарёи канор

در بن دریا بود گوهر نه بر دریا کنار

Молҳои молдорон кӣ буд чун нони ту

مالهای مالداران کی بود چون نان تو

Нон ту монад ба ҷой ва мол гардад тору мор

نان تو ماند به جای و مال گردد تار و مار

Молдоронро сноӣии воргўиди панди ту

مالداران را سنائی وارگوید پند تو

« эй худовандони моли алоътбори алоътбор »

«ای خداوندان مال الاعتبار الاعتبار»