Чаҳор дори эмом эй писар вале се чаҳор
چهار دار امام ای پسر ولی سه چهار
Казин дувоздаҳ ёбии биҳишти ҷинати бор
کزین دوازده یابی بهشت جنت بار
Ман аз дувоздаҳ нозами ту аз чаҳор эй дӯст
من از دوازده نازم تو از چهار ای دوست
Кунун бибояд ҳони сохтан ба ҳам ночор
کنون بباید هان ساختن به هم ناچار
Ба чори фасл нигаҳ кун ки ҳаст дар солӣ
به چار فصل نگه کن که هست در سالی
Чигуна сохта гаштаст бо дувоздаҳ чор
چگونه ساخته گشت است با دوازده چار
Ман ва ту ҳар ду бадв мазҳабем дар як дайн
من و تو هر دو بدو مذهبیم در یک دین
Чунонкии рӯзу шаб аз як ҷаҳони бадви ҳанҷор
چنانکه روز و شب از یک جهان بدو هنجار
Ту аз миёни ман ва хештан бидиҳ инсоф
تو از میان من و خویشتن بده انصاف
На меҳри варз ба якборагӣ на кӣнаи гузор
نه مهر ورز به یکبارگی نه کینه گذار
На фард бош зи зулмат на давр бош аз нур
نه فرد باش ز ظلمت نه دور باش از نور
Чу субҳи такяи зани андари миёни лайл ва наҳор
چو صبح تکیه زن اندر میان لیل و نهار
Ман ва туро нгзирди зи икдгр дар дайн
من و تو را نگزیرد ز یکدگر در دین
Чунонкии Аҳмадро аз муҳоҷиру ансор
چنانکه احمد را از مهاجر و انصار
Агар дувоздаҳ гӯям алӣаст аввали давр
اگر دوازده گویم علی است اول دور
Вгрбаҳи чори бгўӣӣ алӣаст охири кор
وگربه چار بگوئی علی است آخر کار
Чаҳор ёри тамом аз дувоздаҳ бошад
چهار یار تمام از دوازده باشد
Чу зи аҳл байт набошад яке се бошад ёр
چو ز اهل بیت نباشد یکی سه باشد یار
Ва гар биорон гуфтӣ ба аҳл байт бигӯӣ
و گر بیاران گفتی به اهل بیت بگوی
Рҳби ёрон бо аҳли байти буғзи мадор
رحب یاران با اهل بیت بغض مدار
Ту меҳри ёрон бо аҳли байти дор ба ҳам
تو مهر یاران با اهل بیت دار به هم
Ки бӯдаанд набӣу атиқ дар як ғор
که بوده اند نبی و عتیق در یک غار
Тариқи адли нигаҳдор дар раҳи тавҳид
طریق عدل نگهدار در ره توحید
Бигард ҷабри магарад эй азизи ман зинҳор
بگرد جبر مگرد ای عزیز من زنهار
Бидон ҷаҳон чаҳ шӯии ҳам бад-ӣни ҷаҳони андар
بدان جهان چه شوی هم بدین جهان اندر
Яке ба ҷавр хазон бингар ва ба адли баҳор
یکی به جور خزان بنگر و به عدل بهار
Гар аз мадоини хулд орзӯаст айвонат
گر از مدائن خلد آرزو است ایوانت
зи адл сар натавонӣ кашид касрии вор
ز عدل سر نتوانی کشید کسری وار
Бидон худоӣ ки кард аз шарафи Мадина ва дар
بدان خدای که کرد از شرف مدینه و در
зи илми Аҳмади мухтору ҳайдари каррор
ز علم احمد مختار و حیدر کرار
Кигар ту меҳри дарози ишқи меҳр дил накунӣ
که گر تو مهر دراز عشق مهر دل نکنی
Дарин Мадина наёбӣ чу ҳалқа бар дарбор
درین مدینه نیابی چو حلقه بر دربار
зи буғзи эзад агар қуфл нест бар дар ту
ز بغض ایزد اگر قفل نیست بر در تو
Ба роҳи дӯзах бар ҳафт дар зании мсмор
به راه دوزخ بر هفت در زنی مسمار
зи нору ҷинат ба аллоҳ ки ранҷ ва роҳат нест
ز نار و جنت به الله که رنج و راحت نیست
Магари зи кӣнау меҳру қасими ҷинату нор
مگر ز کینه و مهر و قسیم جنت و نار
зи Мустафои ту шӯии зард рӯй чун обӣ
ز مصطفی تو شوی زرد روی چون آبی
зи Муртазо чу дили огндаҳ эй чу донаи нор
ز مرتضی چو دل آگنده ای چو دانه نار
Чу май зании зи умри лофи дӯстӣ дар дайн
چو می زنی ز عمر لاف دوستی در دین
Ба гирди ҷабр чаҳ гардии биё ва адл биор
به گرد جبر چه گردی بیا و عدل بیار
Чу умру умри ту бар бод дода шуд зеро
چو عمر و عمر تو بر باد داده شد زیرا
Ки умру ворӣ дар кор на умри кирдор
که عمر و واری در کار نه عمر کردار
Нисор муъмин фармуд Мустафоро ҳақ
نثار مؤمن فرمود مصطفی را حق
Ки дар ҳадис ба ҷуз дар зи абр ваҳй мабор
که در حدیث به جز در ز ابر وحی مبار
зи хӯн кофар гуфтаст Муртазоро ҳам
ز خون کافر گفت است مرتضی را هم
зи зулфиқор ба ҷузи лола бар бунафшаи макор
ز ذوالفقار به جز لاله بر بنفشه مکار
Мабар ту тӯҳмати шатми саҳоба бар шиът
مبر تو تهمت شتم صحابه بر شیعت
магӯӣ чизеи кат воҷиб ояд истиғфор
مگوی چیزی کت واجب آید استغفار
Мадори бовари онро ки ин сухан гуяд
مدار باور آن را که این سخن گوید
Ки ҳаст Усмони меҳтари зи ҳайдари каррор
که هست عثمان مهتر ز حیدر کرار
Таассубӣ ки кунун ҳаст дар миёнаи мо
تعصبی که کنون هست در میانه ما
Набӯд ҳаргиз дар аҳди Аҳмади мухтор
نبود هرگز در عهد احمد مختار
Замонаи аввал чун охируззамон кӣ буд
زمانه اول چون آخرالزمان کی بود
Чигуна бошад рӯзи сифед чун шаби тор
چگونه باشد روز سفید چون شب تار
Ҳар онкӣ омад дар дайн расӯл гуфт ӯ ро
هر آنکه آمد در دین رسول گفت او را
Ба муждагонии дайн дар нисор кун динор
به مژدگانی دین در نثار کن دینار
Ба Муртазо ки на динори хост на дунё
به مرتضی که نه دینار خواست نه دنیا
Чаҳ гуфт гуфт фалонро зи куфр дар дайни ор
چه گفت گفت فلان را ز کفر در دین آر
Ба илми ҳамчуи алӣ кас набӯд дар ислом
به علم همچو علی کس نبود در اسلام
Ки буд матлаъи сари зи олами алосрор
که بود مطلع سر ز عالم الاسرار
Камоли илми илоҳӣ чу ҷаҳл халқон нест
کمال علم الهی چو جهل خلقان نیست
Ҷамоли ғунчаи гул кӣ буд чу ғамзаи хор
جمال غنچه گل کی بود چو غمزه خار
Сарои шаръи набиро алӣ сутун банност
سرای شرع نبی را علی ستون بناست
Дигар чаҳ ояду хезади ҳамеи зи ранг ва нигор
دگر چه آید و خیزد همی ز رنگ و نگار
Ба илму исмату мардӣ саволҳо кардем
به علم و عصمت و مردی سؤالها کردیم
« алӣ » ҷавоб ҳаме омад аз дару девор
«علی » جواب همی آمد از در و دیوار
Қасидаҳои қавомии қиёмат сухан аст
قصیده های قوامی قیامت سخن است
Ки тайр биҳиштаст ҷаъфари тайёр
که طیر بهشت است جعفر طیار
Латифа ?ит бигӯям брмз ғмз макун
لطیفه ایت بگویم برمز غمز مکن
Варат ба ҳуш наёрам бигӯаш дар магузор
ورت به هوش نیارم بگوش در مگذار
Ба боғи боқии дрчнди гӯнаи мрғоннд
به باغ باقی درچند گونه مرغانند
з як бидиҳ шуда аз даҳ ба сад зи сад ба ҳазор
ز یک بده شده از ده به صد ز صد به هزار
Ҳуруфи ҳикмати сайри муғи лами изл дар ғайб
حروف حکمت سیر مغ لم یزل در غیب
зи лавҳ кардани тоўси сидраро такрор
ز لوح کردن طاوس سدره را تکرار
эй шаръи бгстрди соя дар олам
همای شرع بگسترد سایه در عالم
зи андалеби рисолат кушода шуд минқор
ز عندلیب رسالت گشاده شد منقار
Чу бози исмат дар сайдгоҳ дайн омад
چو باز عصمت در صیدگاه دین آمد
Ба боғи ёздаҳ тӯтӣ шуданд дар гуфтор
به باغ یازده طوطی شدند در گفتار
Ки то зи боғи ҳасади душманони зоғи сифат
که تا ز باغ حسد دشمنان زاغ صفت
Фурӯ баранд зи тимори сар чу бутемор
فرو برند ز تیمار سر چو بوتیمار
Қўомёи ту сарояндаи дор ҳамчун гул
قوامیا تو سراینده دار همچون گل
Фарози гулбуни арвоҳи булбули ашъор
فراز گلبن ارواح بلبل اشعار
Бар интизори хурӯши хурӯс Меҳдӣ бош
بر انتظار خروش خروس مهدی باش
Ба аҳди Сайиди шоҳини дили уқоби шикор
به عهد سید شاهین دل عقاب شکار
Ҷаҳони ъзшрФи аддӣн ки ҳар дамии зшрФ
جهان عزشرف الدین که هر دمی زشرف
Сари фалак ба лагад мезанад ҳазорон бор
سر فلک به لگد می زند هزاران بار
Сипеҳри ҳамди Муҳамад ки дар масофи сахо
سپهر حمد محمد که در مصاف سخا
Ба теғи ҷӯад бар оради зи хайли ози дамор
به تیغ جود بر آرد ز خیل آز دمار
Хдоигони гуҳарии Мустафои насаби садрӣ
خدایگان گهری مصطفی نسب صدری
Ки офтоб ҷалоласт всоиаҳи додар
که آفتاب جلال است وسایه دادار
Нақиби оли Муҳамади сулолаи набавӣ
نقیب آل محمد سلاله نبوی
Ҷамоли гавҳари салҷуқу фахри олу табор
جمال گوهر سلجوق و فخر آل و تبار
Худои раҳмату хусрави дилу сипаҳбади саҳм
خدای رحمت و خسرو دل و سپهبد سهم
Фириштаи шаклу пимбрФшу эмоми шиор
فرشته شکل و پیمبرفش و امام شعار
Ҳаме диҳанд зи девони рои равшани ӯй
همی دهند ز دیوان رای روشن اوی
Мунавварони фалакро маишату идрор
منوران فلک را معیشت و ادرار
Агрчўи ҳиммат ӯ мавҷҳо занад дарё
اگرچو همت او موجها زند دریا
Гҳрбрнди зи дарёи канорҳо ба канор
گهربرند ز دریا کنارها به کنار
Ба назд ҳиммат ӯ кист осмону замин
به نزد همت او کیست آسمان و زمین
Ба дасти доира каш чист нуқтау паргор
به دست دایره کش چیست نقطه و پرگار
Аё сиёсати ту ҳамчуи дев бе озарм
ایا سیاست تو همچو دیو بی آزرم
Аё латофати ту чун фиришта бе озор
ایا لطافت تو چون فرشته بی آزار
Агарчӣ ҳаст туро оби лутфи дӯсти навоз
اگرچه هست تو را آب لطف دوست نواز
Ту рости оташи таҳдиди хашми душмани хор
تو راست آتش تهدید خشم دشمن خوار
Дар оби пинҳони нохун барои харчанг аст
در آب پنهان ناخن برای خرچنگ است
зи пеши сӯрати об арча ҳаст оинаи дор
ز پیش صورت آب ارچه هست آینه دار
зи бими хашми ту дар ҳалами ту гурезади марг
ز بیم خشم تو در حلم تو گریزد مرگ
Аз он куҷои сипари теғ барқ шуд кҳсор
از آن کجا سپر تیغ برق شد کهسار
зи атри халқи тўики зарра кам нахоҳад шуд
ز عطر خلق تویک ذره کم نخواهد شد
Агар шаванд муаййиди ҳамаи ҷаҳони аттор
اگر شوند مؤید همه جهان عطار
зи адли хӯшаи гавҳари барорӣ ар гўӣӣ
ز عدل خوشه گوهر برآری ار گوئی
Забони оби равон дар даҳони оташи кор
زبان آب روان در دهان آتش کار
Шигифтам ояд чун байнам аз қалами хатат
شگفتم آید چون بینم از قلم خطت
Ки дид мӯрчаи ҳаргизи равони зи дидаи мор
که دید مورچه هرگز روان ز دیده مار
Хазинаҳои улӯми туро на бас бошад
خزینه های علوم تو را نه بس باشد
Гар офтоб шавад кўтўолу чархи ҳисор
گر آفتاب شود کوتوال و چرخ حصار
Тўони Сикандари динӣ ки ҳаст ҳуҷҷати ту
توآن سکندر دینی که هست حجت تو
зи пеши рахнаи иأҷўҷи шубҳаи шаҳи девор
ز پیش رخنه یأجوج شبهه شه دیوار
зи баҳри касби саодат фалак кунад карт
ز بهر کسب سعادت فلک کند کارت
Дарин дувоздаҳ дӯкон ба ҳафт даст афзор
درین دوازده دوکان به هفت دست افزار
Ҳазор конгресс дорад ҳисори давлати ту
هزار کنگره دارد حصار دولت تو
Кҳинаҳи конгресси меҳтари зи гунбади даввор
کهینه کنگره مهتر ز گنبد دوار
Бар остонаи ту рухи ҳаме наад давлат
بر آستانه تو رخ همی نهد دولت
зи бҳронкаҳи барин хок ба чунон рухсор
ز بهرآنکه برین خاک به چنان رخسار
Ҳар оинаи илми азҷрм офтоб сазад
هر آینه علم ازجرم آفتاب سزد
Ҳар онкии робўди аздўросмони дастор
هر آنکه رابود ازدورآسمان دستار
Ту аз нажоди имомону подшоҳоне
تو از نژاد امامان و پادشاهانی
Крости ин дарҷу ртбти азсғору кбор
کراست این درج و رتبت ازصغار و کبار
Ба ҷуз ту кист зи содот дар ҳамаи дунё
به جز تو کیست ز سادات در همه دنیا
Ки ӯ аъимма нажод омаду мулӯки табор
که او ائمه نژاد آمد و ملوک تبار
Турои ниқобати султон аз он ҷиҳат фармуд
ترا نقابت سلطان از آن جهت فرمود
Ки то ба хизмати он тези тркнии бозор
که تا به خدمت آن تیز ترکنی بازار
Валикин аз шарафу ҳишматӣ ки ҳаст ту ро
ولیکن از شرف و حشمتی که هست تو را
Барин сипоҳи ту зебии ҳамеи сипаҳсолор
برین سپاه تو زیبی همی سپهسالار
Сдоъи шуғли ниқобати зи ҳурматаш беш аст
صداع شغل نقابت ز حرمتش بیش است
Нишот бода наярзад ҳаме ба ранҷи хумор
نشاط باده نیرزد همی به رنج خمار
На сӯии роҳат врнҷаст мртўро ин шуғл
نه سوی راحت ورنج است مرتو را این شغل
На баҳри гармӣ ва сардӣаст мардро шалвор
نه بهر گرمی و سردیست مرد را شلوار
Ба умри душман ту монад дар ҷаҳон зеро
به عمر دشمن تو ماند در جهان زیرا
Ба къбтини шабу рӯз бохтаст қимор
به کعبتین شب و روز باخت است قمار
Чу садр шаръ шудӣ кибриё шудаи душман
چو صدر شرع شدی کبریا شده دشمن
Чу чарх оина шуд абр бошадаш зангор
چو چرخ آینه شد ابر باشدش زنگار
Дилами зи фари ту маънӣ фишон шудаст оре
دلم ز فر تو معنی فشان شد است آری
Ҳавои зи талъати хуршеди зарраи крднсор
هوا ز طلعت خورشید ذره کردنثار
Аё зи фазл шуда дар миёнаи фузало
ایا ز فضل شده در میانه فضلا
Ҳамон чунонкӣ бар хуфтагон буд бедор
همان چنانکه بر خفتگان بود بیدار
Манам қавомӣ кон медаҳҳои шърпзм
منم قوامی کان میده های شعرپزم
Ки лоғарон маъонӣ кунанд азуи пурвор
که لاغران معانی کنند ازو پروار
зи кишти ҳикмат дар корвонсарои сухан
ز کشت حکمت در کاروانسرای سخن
Ҳамеи нуҳум ба ниҳони хонаи димоғи анбор
همی نهم به نهان خانه دماغ انبار
Дар Осиёи тафаккур чу гандум орад кунам
در آسیای تفکر چو گندم آرد کنم
Бпшти гов сипеҳр оварам ба дукони бор
بپشت گاو سپهر آورم به دکان بار
Бидон танур буд дасти пухти хотири ман
بدان تنور بود دست پخت خاطر من
Ба коми фоида дар дайри хоӣу зўдгўор
به کام فایده در دیر خای و زودگوار
Ба ҳирси мштрёнми зи тирбозорӣ
به حرص مشتریانم ز تیربازاری
Ниҳанд гардаи имсол дар тарозуии пор
نهند گرده امسال در ترازوی پار
Ҳамеша то ки буд исми ёрӣу ёвар
همیشه تا که بود اسم یاری و یاور
Ҳамеша то ки буд номи андак ва бисёр
همیشه تا که بود نام اندک و بسیار
Туро зи андак ва бисёр баҳраи некии бод
تو را ز اندک و بسیار بهره نیکی باد
Ки бадари ёвари динӣу садри давлати ёр
که بدر یاور دینی و صدر دولت یار
Падари з дидан ту шод ва ту ҳам аз ӯ « шод »
پدر ز دیدن تو شاد و تو هم از او «شاد»
Замона аз ту ва ту аз замонаи бархӯрдор
زمانه از تو و تو از زمانه برخوردار