эй аз худои ъзўҷл бар ту офарин

ای از خدا عزوجل بر تو آفرین

То офарӣда чун ту дигар гетии офарин

تا آفریده چون تو دگر گیتی آفرین

Онро кун офарин ки ҷаҳонро бёФрид

آن را کن آفرین که جهان را بیافرید

Тобошд аз малоика бар ҷонати офарин

تاباشد از ملائکه بر جانت آفرین

Он подшо ки ҳалқаи даргоҳи малик ӯ

آن پادشا که حلقه درگاه ملک او

ҲФсди ҳазор бор ба аз чархи ҳафтумин

هفصد هزار بار به از چرخ هفتمین

Шоистаи ибодату маъбуди мамлакат

شایسته عبادت و معبود مملکت

Дорандаи макону нигорандаи макин

دارنده مکان و نگارنده مکین

Ҷони парварӣ ки беқаламу дасту олатӣ

جان پروری که بی قلم و دست و آلتی

Андари раҳм нигор кунад сӯрати ҷанин

اندر رحم نگار کند صورت جنین

Аз хирадтар магас бидиҳад нӯши хушгувор

از خردتر مگس بدهد نوش خوشگوار

Дар камтаринаи карам наад гавҳари смин

در کمترینه کرم نهد گوهر ثمین

Сӯз ба қаҳри барги дарахтон ба меҳргон

سوز به قهر برگ درختان به مهرگان

Созад зи лутфи нағмаи мурғон ба фурӯдин

سازد ز لطف نغمه مرغان به فرودین

Барқ аз итоб ӯ шуда чун теғ дар масоф

برق از عتاب او شده چون تیغ در مصاف

Раъд аз наҳиф ӯ шуда чун шер дар ърин

رعد از نهیب او شده چون شیر در عرین

Бо абр ва бод гуфта ки дар боғу бӯстон

با ابر و باد گفته که در باغ و بوستان

Наққошии он чунон куну фаррошии ин чунин

نقاشی آن چنان کن و فراشی این چنین

Чун сӯрати парии гул азу шуд ба навбаҳор

چون صورت پری گل ازو شد به نوبهار

Зулфи бунафша чун хами чавгони ҳури айн

زلف بنفشه چون خم چوگان حور عین

Аз шохи гул ба қудрат ӯ бонги андалеб

از شاخ گل به قدرت او بانگ عندلیب

Ҳамчун навой бҳрбд аз чанги ромтӣн

همچون نوای بهربد از چنگ رامتین

Кебекон ба кӯҳсори хиромон ба қудраташ

کبکان به کوهسار خرامان به قدرتش

Чун лаъибатони чин шудаи хандону лолаи чин

چون لعبتان چین شده خندان و لاله چین

Зоғони фарози барфи зимистони зи санъаташ

زاغان فراز برف زمستان ز صنعتش

Чун лашкарии расидаи зҳндўстон ба чин

چون لشکری رسیده زهندوستان به چین

Гардуни пурситораи зснъи бадеъ ӯ

گردون پرستاره زصنع بدیع او

Чун бӯстони пари гулу насрину ёсамин

چون بوستان پر گل و نسرین و یاسمین

Азрўзу шаби бсохти ҷаҳонро ду перҳан

ازروز و شب بساخت جهان را دو پیرهن

Хуршеду маи дарав ба такопуии ҳон ва ҳин

خورشید و مه درو به تکاپوی هان و هین

Май бркннди сари зи гиребони осмон

می برکنند سر ز گریبان آسمان

Домани кашони зи зулмат ва аз нур дар замин

دامن کشان ز ظلمت و از نور در زمین

Пои ҷаҳони зи домани шаб чун ниҳон кунад

پای جهان ز دامن شب چون نهان کند

Гуяд ба субҳи даст бурун кун зи остин

گوید به صبح دست برون کن ز آستین

Дар снъҳоши оҷиз ва ҳайрон бимонада анд

در صنعهاش عاجز و حیران بمانده اند

Мардони тези фаҳми вбзргони дурбин

مردان تیز فهم وبزرگان دوربین

эй халқро ибодати ту нусрату футуҳ

ای خلق را عبادت تو نصرت و فتوح

Моро тўӣӣ ба фазлу карами Носиру муайян

ما را توئی به فضل و کرم ناصر و معین

Ангушти коинот ба тақдир чун тўӣӣ

انگشت کاینات به تقدیر چون توئی

Ангуштарӣ фалак кунаду муштарии нигин

انگشتری فلک کند و مشتری نگین

Тасбеҳу шукру ёди ту хуштар буд маро

تسبیح و شکر و یاد تو خوشتر بود مرا

Ки андари биҳишти ҷӯй майу шеру ангабин

که اندر بهشت جوی می و شیر و انگبین

Бо подшоҳии ту чаҳ хезади зи ман гадо

با پادشاهی تو چه خیزد ز من گدا

Бечораи залиламу дармондаи маин

بیچاره ذلیلم و درمانده مهین

Ман кистам ки пеши ту сар бар замини нуҳум

من کیستم که پیش تو سر بر زمین نهم

ё бошудам ба даргаи ту нолаи ҳазин

یا باشدم به درگه تو ناله حزین

Хуршедро ки ҳаст каллаи гӯшаи брФлк

خورشید را که هست کله گوشه برفلک

Ҳршби зи пеши ту ба замини брнҳди ҷабин

هرشب ز پیش تو به زمین برنهد جبین

эй аз дами ҳўӣу ҳаваси рӯзу шаби давон

ای از دم هوی و هوس روز و شب دوان

Дар банди он ки то тан лоғар кунӣ самин

در بند آن که تا تن لاغر کنی سمین

Аз ҳирс ва шаҳватаст дилатро ба ҳам раҳе

از حرص و شهوت است دلت را به هم رهی

Каши ғӯл бар ясор буд дев бар ямин

کش غول بر یسار بود دیو بر یمین

Дар тоъати худои ду то бош чун камон

در طاعت خدای دو تا باش چون کمان

Кандар раҳи ту дев лъинаст дар камӣн

کاندر ره تو دیو لعین است در کمین

Онҷо савор бош ки майдон тоъат аст

آنجا سوار باش که میدان طاعت است

То осмонат асб шавад офтоби зин

تا آسمانت اسب شود آفتاب زین

Аиздпрсти шӯ чу бадват истионат аст

ایزدپرست شو چو بدوت استعانت است

« аёк наабд »аст пас « аёки нстъин »

«ایاک نعبد» است پس «ایاک نستعین »

Гар худ фириштаи исти муқарраби зи соқи арш

گر خود فرشته ایست مقرب ز ساق عرش

Чун нагардад ба эзади девӣ буд лъин

چون نگردد به ایزد دیوی بود لعین

Натавон шудан ба пои ғалат дар раҳи худоӣ

نتوان شدن به پای غلط در ره خدای

Нагирифт кас ба дасти гумони домани яқин

نگرفت کس به دست گمان دامن یقین

Бар роҳи ҷаҳл чанд нишинии асирўор

بر راه جهل چند نشینی اسیروار

Чун дар раҳ хирад нашӯй шаҳсавори дайн

چون در ره خرد نشوی شهسوار دین

Худ донеи ин қадар ки баҳам рост нестанд

خود دانی این قدر که بهم راست نیستند

Мейрони шаҳи нишону гадоён раҳ нишин

میران شه نشان و گدایان ره نشین

Иблиси вори нокас ва номуътамад мабош

ابلیس وار ناکس و نامعتمد مباش

Гар ҳамчуи Ҷабраили амини нестии амин

گر همچو جبرئیل امین نیستی امین

Охири туро ки кард насиҳат маро бигӯӣ

آخر تو را که کرد نصیحت مرا بگوی

Каз ранҷ нафас бош ба ҷони балои қарин

کز رنج نفس باش به جان بلا قرین

Раҳмат махоҳ ваз дар рҳмни ҳамеи гурез

رحمت مخواه وز در رحمن همی گریز

Лаънати писанду хизмати шайтон ҳаме гузин

لعنت پسند و خدمت شیطان همی گزین

намебаркашӣ зи ҷонвари пӯст то ту ро

می برکشی ز جانور پوست تا تو را

Дар пӯстин буд тану андоми нозанин

در پوستین بود تن و اندام نازنین

Чун пӯстин зи қоқму санҷоби сохтӣ

چون پوستین ز قاقم و سنجاب ساختی

Он кун ки мртўро надард халқи пӯстин

آن کن که مرتو را ندرد خلق پوستین

Аз баҳри дайни туро чу насиҳат кунад касе

از بهر دین تو را چو نصیحت کند کسی

Дар дили мгири кин ва дар абрӯ меар чин

در دل مگیر کین و در ابرو میار چین

Кини дор дайн надорад пеш аз ту гуфта шуд

کین دار دین ندارد پیش از تو گفته شد

Он рости тоҷи дайн ки бирав нест доғи кин

آن راست تاج دین که برو نیست داغ کین

Аз ҳавли дӯзаху хатари роҳи растхез

از هول دوزخ و خطر راه رستخیز

Огаҳ нае ки дил ба ҳўӣ кардае раҳин

آگه نه ای که دل به هوی کرده ای رهین

Тадбир кун ки пеши ту дар роҳ дӯзах аст

تدبیر کن که پیش تو در راه دوزخ است

Дарёии оташини зи пас кӯҳи оҳанӣн

دریای آتشین ز پس کوه آهنین

Бедори ҷуз ба марг нахоҳӣ ҳаме шудан

بیدار جز به مرگ نخواهی همی شدن

Сабри ор то дроӣӣ аз ин хоби саҳмгин

صبر آر تا درآئی از این خواب سهمگین

Наздики каж равон натавон ёфтан хабар

نزدیک کژ روان نتوان یافتن خبر

Аз ҷои расатону зи мардони ростин

از جای راستان و ز مردان راستین

Говасту шер дар раҳ ту бош то расад

گاو است و شیر در ره تو باش تا رسد

Захми сарват бар сару чанголи барсарин

زخم سروت بر سر و چنگال برسرین

Чун неъмати худои хурии шукр ӯ гузор

چون نعمت خدای خوری شکر او گزار

Гар на зи кибру хашм ва ҳасад гаштае аҷин

گر نه ز کبر و خشم و حسد گشته ای عجین

ӯро чаҳ аз шикояту шукри ҷаҳонён

او را چه از شکایت و شکر جهانیان

Мустағнӣ ва ғанӣаст зи нафрину офарин

مستغنی و غنی است ز نفرین و آفرین

Ношокрон чун ту худовандро басӣ аст

ناشاکران چون تو خداوند را بسی است

Гирди ҷаҳони давон чу сегон гирди поргин

گرد جهان دوان چو سگان گرد پارگین

эй гашта сари ҷаридаи перони шӯхи чашм

ای گشته سر جریده پیران شوخ چشم

Бишинав насиҳатии зи ҷавонони шармгин

بشنو نصیحتی ز جوانان شرمگین

Баррагӣ бикун ки лашкари умри ту кӯч кард

برگی بکن که لشکر عمر تو کوچ کرد

Гардӣ нишаст бар сарат аз гардиши синӣн

گردی نشست بر سرت از گردش سنین

Тавҳиду зуҳд корқўомӣаст ва он манам

توحید و زهد کارقوامی است و آن منم

Каз ғояти сухан шудаам оятии мубин

کز غایت سخن شده ام آیتی مبین

Имрӯзи подшоҳи сухан дар ҷаҳони манам

امروز پادشاه سخن در جهان منم

Ганҷ қаноатаст маро дар хиради дафин

گنج قناعت است مرا در خرد دفین

Тавҳид ва зуҳд ҳаст сипоҳии гарони маро

توحید و زهد هست سپاهی گران مرا

Тавфиқ эзадаст ҳисор « ӣ » марои ҳсин

توفیق ایزد است حصار«ی» مرا حصین

Бар даргаи сарои сухани подшоҳўор

بر درگه سرای سخن پادشاهوار

Дар дайн зананд навбати ман то ба явми дайн

در دین زنند نوبت من تا به یوم دین

Он нонбои манам ба сухани подшо шуда

آن نانبا منم به سخن پادشا شده

Дукони гирифта бар зибри гунбади барин

دکان گرفته بر زبر گنبد برین

Гандуми марои зи мазраъаи кофу ҳай буд

گندم مرا ز مزرعه کاف و هی بود

Парвардаи кштҳоши зи кориз ӣӣу син

پرورده کشتهاش ز کاریز یی و سین

Аз чарх хотираст марои Осиёи ақл

از چرخ خاطر است مرا آسیای عقل

Аз чашм фикратаст марои чашмаи муайян

از چشم فکرت است مرا چشمه معین

Дар науҳ замири хамири лтбФи ман

در ناوه ضمیر خمیر لطبف من

Ба сиришти онкии одамро ӯ сиришти тин

به سرشت آنکه آدم را او سرشت طین

Ноне ки ман зи оташ чун арғавони пазам

نانی که من ز آتش چون ارغوان پزم

Орад чу заъфарони тараби андари дили ҳазин

آرد چو زعفران طرب اندر دل حزین

Зини нони вена сухан натавонанд гуфт халқ

زین نان وین سخن نتوانند گفت خلق

Нонет на гандумин суханонат на мардумин

نانت نه گندمین سخنانت نه مردمین