эй хоҷа то кӣ аз ту бедоду зулм бар ман

ای خواجه تا کی از تو بیداد و ظلم بر من

То чандмон дуоне « . . . » ба гирди хирман

تا چندمان دوانی « . . . » به گرد خرمن

Кардӣ марои ҳавола бо гандаеу перӣ

کردی مرا حواله با گنده ای و پیری

Ин ори шаҳру рӯстои он нанги кӯйу барзан

این عار شهر و روستا آن ننگ کوی و برزن

Аз ишва ҳо нагуфтам чун писта кунандам

از عشوه ها نگفتم چون پسته کنندم

Дар дасташон мефикан дар пои сими афкан

در دستشان می فکن در پای سیم افکن

Он гуядам бад-ӣни шӯ вена гуядам бидон шӯ

آن گویدم بدین شو وین گویدم بدان شو

Ман дар миёнаи ҳайрони ту бар канораи барзан

من در میانه حیران تو بر کناره برزن

Чун гӯямаш ки дастор он гуядам ки инак

چون گویمش که دستار آن گویدم که اینک

Бурдор ва реша мекун яъне ки риш ме кун

بردار و ریشه می کن یعنی که ریش می کن

эй садри дайн ки бодӣ бо хайру хрмиҳо

ای صدر دین که بادی با خیر و خرمیها

Андари миёнаи мо мндози шару шеван

اندر میانه ما منداز شر و شیون

Моро ҳавола Эй кун зин ба ки нест пайдо

ما را حواله ای کن زین به که نیست پیدا

Он зан ба музди мискин дар ҳеҷ ҷоу маскан

آن زن به مزد مسکین در هیچ جا و مسکن

То кӣ даҳуми сдоът дар дами ин палидон

تا کی دهم صداعت در دم این پلیدان

Ки охир биҳишт натавон брсохтни зи гулхан

که آخر بهشت نتوان برساختن ز گلخن

Гандуми бдўли бодо бо ту маро ҳамеша

گندم بدول بادا با تو مرا همیشه

Шодонаи боди ҷӯҷуи мрҷўии арзани арзан

شادانه باد جوجو مرجوی ارزن ارزن