Он хоҷа ки нест чуну дар ҳамаи аҷам

آن خواجه که نیست چنو در همه عجم

Дар дайни блндмоиаҳ ва дар малики муҳташам

در دین بلندمایه و در ملک محتشم

Волообўолҳсни алии бен алҳсн ки ҳаст

والاابوالحسن علی بن الحسن که هست

Аз ҷоҳаши аҳли давлат ва дайн гашта муҳтарам

از جاهش اهل دولت و دین گشته محترم

Аз ршги рой ӯ шуд аҷроми зард рӯй

از رشگ رای او شد اجرام زرد روی

Вази пеши ҷоҳ ӯ шуд афлоки пушти хам

وز پیش جاه او شد افلاک پشت خم

Гар зонка дар ҳимояти инсоф ӯ буд

گر زانکه در حمایت انصاف او بود

Дар бӯстони зи боди хазон кӣ равад ситам

در بوستان ز باد خزان کی رود ستم

Ҳангоми фазлу вақт сахо несташ назир

هنگام فضل و وقت سخا نیستش نظیر

Ҳам марказ адаб шуд ваҳми манбаи карам

هم مرکز ادب شد وهم منبع کرم

Аз лутфи ҷӯади дасташ агар ёфтӣ хабар

از لطف جود دستش اگر یافتی خبر

Аз кон ба пои хеш бурун омадӣ дирам

از کان به پای خویش برون آمدی درم

Пасгар србридаҳ нагӯяд яке сухан

پس گر سربریده نگوید یکی سخن

Дар даст ӯ чигуна сухангӯӣ шуд қалам

در دست او چگونه سخنگوی شد قلم

Бе лутфи ақл ӯ набӯд фазл дар ҷаҳон

بی لطف عقل او نبود فضل در جهان

Танагӣ буд ҳроинаҳ чун оби гашт кам

تنگی بود هرآینه چون آب گشت کم

Дониста буд соҳиби кофии кифояташ

دانسته بود صاحب کافی کفایتش

Пеш аз вуҷӯд ӯ зҳёт рафт дръдм

پیش از وجود او زحیات رفت درعدم

Оре нигун шавад илми подшоҳи шаб

آری نگون شود علم پادشاه شب

Чун кӯси офтоби навозади сипедаи дам

چون کوس آفتاب نوازد سپیده دم

эй аз адади яке ба ҳунари садҳазори мард

ای از عدد یکی به هنر صدهزار مرد

Доранд мътёни зи ътоءи ту пеш хӯрд

دارند معطیان ز عطاء تو پیش خورد

Аз ршги ҳурмати ту бузургони мамлакат

از رشگ حرمت تو بزرگان مملکت

Чун субҳу шамс борух зарданд вбодсрд

چون صبح و شمس با رخ زردند وباد سرد

Аз авлиёии давлат дар ҳеҷ рӯзгор

از اولیای دولت در هیچ روزگار

На оварад чун ту гардиши гардуни тези гирд

نه آورد چون تو گردش گردون تیز گرد

Ҳастанд пеши ҳамлаи таҳдиди амри ту

هستند پیش حمله تهدید امر تو

Ҳамчун занони оҷизи мардони шери мард

همچون زنان عاجز مردان شیر مرد

Назораи гоҳи ҷоҳ ту кардааст кирдигор

نظاره گاه جاه تو کرده است کردگار

Ин кохи ҳафт конгресси грдложўрд

این کاخ هفت کنگره گردلاژورد

Ҷуфт ту нест аз фузалои ҷаҳон касе

جفت تو نیست از فضلای جهان کسی

Чун офтобӣ аз ҳамаи аҷроми чархи фард

چون آفتابی از همه اجرام چرخ فرد

Гӯйанд фозилон чу бенанди фазли ту

گویند فاضلان چو بینند فضل تو

Субҳони он худоӣ ки ин фазл бо ту кард

سبحان آن خدای که این فضل با تو کرد

Бадхоҳ бо ту садр нагаштаст ҳам Аннан

بدخواه با تو صدر نگشتست هم عنان

Гунҷишк бо уқоб набӯдааст ҳам набард

گنجشک با عقاب نبوده است هم نبرد

Ҷзкори хома ту набошад салоҳи малик

جزکار خامه تو نباشد صلاح ملک

Ҷузи вирди андалеби нзибди дъоءи вирд

جز ورد عندلیب نزیبد دعاء ورد

эй рои роди бахши ту дармони малику дайн

ای رای راد بخش تو درمان ملک و دین

Ин байт фаҳм кун ки мабодот ҳеҷ дард

این بیت فهم کن که مبادات هیچ درد

Эзади саодати ту ба нек иттифоқ дод

ایزد سعادت تو به نیک اتفاق داد

Аз ту вифоқи ҷуст ва ба хасмат нифоқ дод

از تو وفاق جست و به خصمت نفاق داد

Гардуни туро бақоу ҷаҳонро фано навишт

گردون تو را بقا و جهان را فنا نوشت

Давлати туро висолу адуро фироқ дод

دولت تو را وصال و عدو را فراق داد

Шайтон чу бо адуати шароб зақум хӯрд

شیطان چو با عدوت شراب زقوم خورد

Яздон ба авлиёии ту « косои дҳоқ » дод

یزدان به اولیای تو «کاسا دهاق » داد

Давлати зи ҷумлаи хосгёни сарои малик

دولت ز جمله خاصگیان سرای ملک

Аз қасрҳои нектаринат всоқ дод

از قصرهای نیک ترینت وثاق داد

Дар фазлу рои аҳли хуросон чу бингаред

در فضل و رای اهل خراسان چو بنگرید

Султони туро вазорати малик Ироқ дод

سلطان تو را وزارت ملک عراق داد

Зонҷо ки ҷоҳ туаст вазорат чаҳ саг буд

زانجا که جاه توست وزارت چه سگ بود

Султони вақти ин амал аз иттифоқ дод

سلطان وقت این عمل از اتفاق داد

Ҳар кас ки ёфт хизмати ту тарк даҳр кард

هر کس که یافت خدمت تو ترک دهر کرد

Ҳркўи биҳишти ҷусти ҷаҳонро талоқ дод

هرکو بهشت جست جهان را طلاق داد

Гоҳи вилодати ту фириштаи зсоқи арш

گاه ولادت تو فرشته زساق عرش

Бингар чаҳ гуфт чун надай иштиёқ дод

بنگر چه گفت چون ندی اشتیاق داد

Калак чу барқро ба алии Байҳақии супурд

کلک چو برق را به علی بیهقی سپرد

Он кӯи Муҳамади арабиро барроқ дод

آن کو محمد عربی را براق داد

Тохотрм ба мадҳати ту ҷуфт фикр туаст

تاخاطرم به مدحت تو جفت فکر توست

Тавқами хирад ба гуфтани ин байт тоқ дод

طوقم خرد به گفتن این بیت طاق داد

Беҳтари зи рӯзи давлати ту рӯзгор нест

بهتر ز روز دولت تو روزگار نیست

Баъд аз худоӣ чун ту худовандгор нест

بعد از خدای چون تو خداوندگار نیست

Бо пои ҳиммати ту фалаки зер даст ҳаст

با پای همت تو فلک زیر دست هست

Бо дасти бахшиши ту ҷаҳон пойдор нест

با دست بخشش تو جهان پایدار نیست

Султон ки ихтиёри хдоист бар замин

سلطان که اختیار خدایست بر زمین

Мейри ихтиёри дайн ки чн ва ба ихтиёр нест

میر اختیار دین که چن و به اختیار نیست

Ин ҳар ду ихтиёр ба як рӯзи ихтиёр

این هر دو اختیار به یک روز اختیار

Кардандат ихтиёр ва чунин ихтиёр нест

کردندت اختیار و چنین اختیار نیست

Тосоиаҳи ркиби ту бар аҳл рай фитод

تاسایه رکیب تو بر اهل ری فتاد

Кас нест каз ҷалоли ту хуршеди ворнист

کس نیست کز جلال تو خورشید وارنیست

Райро ба иттифоқи ҳамаи аҳли рӯзгор

ری را به اتفاق همه اهل روزگار

Аз рўзгорҳобаҳи азин рӯзгор нест

از روزگارهابه ازین روزگار نیست

Бандаи зи дасти ҳодиса на омад ба хизматат

بنده ز دست حادثه نه آمد به خدمتت

Поӣӣ ки дардманд буд ҳақ гузор нест

پائی که دردمند بود حق گزار نیست

Гуфтам дило чу дайр ба хизмати расида

گفتم دلا چو دیر به خدمت رسیده

Узрӣ бихоҳ ки хостани узр ор нест

عذری بخواه که خواستن عذر عار نیست

Дил гуфт ту ситоиш ӯ кун ба узр ӯ

دل گفت تو ستایش او کن به عذر او

Бо онкӣ кор нест туро ҳеҷ корнист

با آنکه کار نیست تو را هیچ کارنیست

эй ёдгори соҳиби кофӣ ба гоҳи фазл

ای یادگار صاحب کافی به گاه فضل

Аз гуфт бандаи беҳтари азин ёдгор нест

از گفت بنده بهتر ازین یادگار نیست

Аз шоирони олами ҷузи ман ки нонбост

از شاعران عالم جز من که نانباست

Нони сухан ба рустаи андеша дар крост

نان سخن به رسته اندیشه در کراست

Симурғи ақли барзигар хитта манаст

سیمرغ عقل برزگر خطه منست

Каши обу хоки чашмаи ҳайвон ва кимиёст

کش آب و خاک چشمه حیوان و کیمیاست

Гандуми зи бурҷ сунбула дорам зи далви чарх

گندم ز برج سنبله دارم ز دلو چرخ

Сангами замину даври фалак чарх Асияст

سنگم زمین و دور فلک چرخ آسیاست

Ноҳиди орад « ва » моҳи хамир « ва » офтоби нон

ناهید آرد «و» ماه خمیر «و» آفتاب نان

Шаби дӯду анҷуми оташу гардуни танури мост

شب دود و انجم آتش و گردون تنور ماست

Фикрати дукону завқи тарозуи хиради маҳак

فکرت دکان و ذوق ترازو خرد محک

Ҷони муштарӣу дили дирами втбъи нонбост

جان مشتری و دل درم وطبع نانباست

Нони муштарии баради зи сари клбтини ман

نان مشتری برد ز سر کلبتین من

Бо ҳам марои танур ва тарозу шудаст рост

با هم مرا تنور و ترازو شدست راست

Нони чунин ғизои тўро шояд эй бузург

نان چنین غذای تورا شاید ای بزرگ

Тоҷи мурассаъ аз ҷиҳати тахти подшост

تاج مرصع از جهت تخت پادشاست

Нонеи бад-ӣни сифат ки туро шарҳ дода ам

نانی بدین صفت که تو را شرح داده ام

Кӣ туъмаи сутури дил одамӣ лақост

کی طعمه ستور دل آدمی لقاست

Бархон ҷони хеш ба меҳмони сарои хулд

برخوان جان خویش به مهمان سرای خلد

Дар ҳалқи илми луқма арвоҳ анбиёст

در حلق علم لقمه ارواح انبیاست

Бо насру назми ту ки тавонад фасеҳ буд

با نثر و نظم تو که تواند فصیح بود

Аз оҷизӣ ба дасти қавомӣ чунин дуост

از عاجزی به دست قوامی چنین دعاست

Иқболи узри хоҳи ту ҳар бомдоди бод

اقبال عذر خواه تو هر بامداد باد

Вази ту сарири малик дар айвон дод бод

وز تو سریر ملک در ایوان داد باد

Боғи ниҳоли ёри ту ҷинат сифат шудаст

باغ نهال یار تو جنت صفت شدست

Кохи сарои хасми ту дӯзахи ниҳоди бод

کاخ سرای خصم تو دوزخ نهاد باد

Боди хазони ғуломи каф зарфишон туаст

باد خزان غلام کف زرفشان توست

Абри баҳори чокари он дасти роди бод

ابر بهار چاکر آن دست راد باد

Бар осмони давлату дайни моҳи ҷоҳи ту

بر آسمان دولت و دین ماه جاه تو

Чун духтарони гардуни хуршеди зоди бод

چون دختران گردون خورشید زاد باد

Ҳрҷомаҳ ки умри туро дӯхт шомгоҳ

هرجامه که عمر تو را دوخت شامگاه

То нафхи сувари перҳани бомдоди бод

تا نفخ صور پیرهن بامداد باد

Фарзанди фазлро қаламат доя омадаст

فرزند فضل را قلمت دایه آمدست

Шогирди ҷӯадро дирамати Авестоади бод

شاگرد جود را درمت اوستاد باد

Дар гӯшу ҳуши одамиён то ба растхез

در گوش و هوش آدمیان تا به رستخیز

Шукри ту вшкоити бади хоҳи ёдбод

شکر تو وشکایت بد خواه یادباد

Фарзанди онкии чокари фарзанд пок туаст

فرزند آنکه چاکر فرزند پاک توست

Ҳамчун наберагони ту волои нажоди бод

همچون نبیرگان تو والا نژاد باد

То обу хоки вотш ва бодаст дар ҷаҳон

تا آب و خاک وآتش و بادست در جهان

Ҳрчор ; чорболши он табъи шоди бод

هرچار؛ چاربالش آن طبع شاد باد