эй хоҷаи зини меҳри ту он ёдгор дошт

ای خواجه زین مهر تو آن یادگار داشت

Каз бахти неки нектарин рӯзгор дошт

کز بخت نیک نیک‌ترین روزگار داشت

Ваон кас ки дошт ба охрозодаҳи суҳбатӣ

وآن کس که داشت به آخر آزاده صحبتی

Аз хоки раии латофати бод баҳор дошт

از خاک ری لطافت باد بهار داشت

Ҳар шаб ки талъати ту дарави шамси вор буд

هر شب که طلعت تو درو شمس‌وار بود

Аз равшании ҷалолати нисф алнҳор дошт

از روشنی جلالت نصف النهار داشت

Чун кард кирдигори туро комгор кард

چون کرد کردگار تو را کامگار کرد

То дошт рӯзгори туро номдор дошт

تا داشت روزگار تو را نامدار داشت

Иблис чун шунид ки хсмонти зодманд

ابلیس چون شنید که خصمانت زادمند

Аз нангашони з кардан як саҷда ор дошт

از ننگشان ز کردن یک سجده عار داشت

Зебои ҷавонӣ алҳақу шоистаи дӯстӣ

زیبا جوانی الحق و شایسته دوستی

Натавон ба аз ту дар ҳамаи офоқ ёр дошт

نتوان به از تو در همه آفاق یار داشت

Чун ёфтам хабари зи никоҳӣ ки карда Эй

چون یافتم خبر ز نکاحی که کرده‌ای

Дар музиъӣ ки қадари яке сад ҳазор дошт

در موضعی که قدر یکی صد هزار داشت

Хуррам шудам бдонкаҳи туро ҳаст хона Эй

خرم شدم بدان که تو را هست خانه‌ای

Кўрои худоӣ дар кнФ рӯзгор дошт

کو را خدای در کنف روزگار داشت

Бисёр хонаҳо ба ту бар арза карда анд

بسیار خانه‌ها به تو بر عرضه کرده‌اند

Кон ҳар яке ҳазор шиква ва виқор дошт

کآن هر یکی هزار شکوه و وقار داشت

Кӣ барграфтӣ з дигар ҷойгоҳи ҳазз

کی برگرفتی ز دگر جایگاه حظ

Чун шохи қисмати ту дарин хона бор дошт

چون شاخ قسمت تو درین خانه بار داشت

Бекору бори ман ки бидон ҷо наомадам

بی‌کار و بار من که بدان جا نیامدم

Варна хуҷастаи ақди ту бар кор ва бор дошт

ورنه خجسته عقد تو بر کار و بار داشت

Аз назму насри ман чаҳ камобеш мари ту ро

از نظم و نثر من چه کمابیش مر تو را

Конҷои фиришта буд ки аз ҷон нисор дошт

کآن جا فرشته بود که از جان نثار داشت

Бар ҷумлае азиз ба хизмати қавомят

بر جمله‌ای عزیز به خدمت قوامیت

На зон наомадаст ки кори ту хор дошт

نه زان نیامد است که کار تو خوار داشت

Чун дар миён роҳ бирафтам зи пеши ту

چون در میان راه برفتم ز پیش تو

Шабро шароб хӯрдаму рӯзам хумор дошт

شب را شراب خوردم و روزم خمار داشت