Хоҷаи шуғли бандаро тимори дор

خواجه شغل بنده را تیمار دار

То камар пешат бабандам бандаи вор

تا کمر پیشت ببندم بنده وار

Вақти ман хуши дору баргами даҳ ки ман

وقت من خوش دار و برگم ده که من

Хуштарин вақте туро оем ба кор

خوشترین وقتی تو را آیم به کار

То буд номи Муҳамад бар сарат

تا بود نام محمد بر سرت

Аз қавомӣ ба наёбӣ ёри ғор

از قوامی به نیابی یار غار

Мӯии ашқри дорӣу алфози ҷзл

موی اشقر داری و الفاظ جزل

Рости гўӣии ҳайдарӣ бо зулфиқор

راست گوئی حیدری با ذوالفقار

Лафзи ман дар ту нагашта дирафшон

لفظ من در تو نگشته درفشان

Дасти ту бар ман буд динори бор

دست تو بر من بود دینار بار

Аз ту зеботар надидам одамӣ

از تو زیباتر ندیدم آدمی

Ин чаҳ фазласт аллоҳи аллоҳ зинҳор

این چه فضلست الله الله زینهار

эй бузурги ин ҷумла дар боқӣ наҳем

ای بزرگ این جمله در باقی نهیم

Вақтрогар хурдакии дорӣ ба ёр

وقت را گر خردکی داری به یار

Ҳеҷ май доне ки ман зан карда ам

هیچ می دانی که من زن کرده ام

Вази паии рӯзӣ ба ранҷ аз рӯзгор

وز پی روزی به رنج از روزگار

Меҳри зан бар гардану меҳраши маро

مهر زن بر گردن و مهرش مرا

Чун шутур кардааст дар бинии маҳор

چون شتر کرده است در بینی مهار

Оби пушти ман марои баради обрӯӣ

آب پشت من مرا برد آبروی

Тошдм бар чашмҳо чун хоки хор

تاشدم بر چشمها چون خاک خوار

Банда Эй будам маликро пеш аз ин

بنده ای بودم ملک را پیش از این

Хомашу оҳистау парҳезгор

خامش و آهسته و پرهیزگار

Оташи шаҳват кунунам карда аст

آتش شهوت کنونم کرده است

зи оби пушту боди ҳамдони хоксор

ز آب پشت و باد حمدان خاکسار