эй хоҷае ки бо ту касеро қарин кунанд

ای خواجه ای که با تو کسی را قرین کنند

Кӯро ҳикоят аз бар чарх барин кунанд

کو را حکایت از بر چرخ برین کنند

Бишинав зи фазли хештан аз бандаи як сухан

بشنو ز فضل خویشتن از بنده یک سخن

То халқи шукри ту бар ҷон офарин кунанд

تا خلق شکر تو بر جان آفرین کنند

Гарчи шудаст ҳиммати вуҷӯдат бар осмон

گرچه شد است همت وجودت بر آسمان

Бимаст аз онкӣ ҳар ду маро дар замин кунанд

بیم است از آنکه هر دو مرا در زمین کنند

Оҳоди гашти أлўФи умедами з ҳар давон

آحاد گشت ألوف امیدم ز هر دوان

Ман тамаъ карда то ъшротм моӣин кунанд

من طمع کرده تا عشراتم مائین کنند

Ин шоирон ки пои барин остон ниҳанд

این شاعران که پای برین آستان نهند

Доне ки шеъри ман илм остин кунанд

دانی که شعر من علم آستین کنند

Эшон ҳама ба шукру раҳе бошикоят аст

ایشان همه به شکر و رهی باشکایت است

Ореи магар ба шаҳри шумо дар чунин кунанд

آری مگر به شهر شما در چنین کنند

Ҳар рӯзи ноумед чу баргардам аз дарат

هر روز ناامید چو برگردم از درت

Қавмии з ба ҳар хури зи раҳеи дил ҳазин кунанд

قومی ز به هر خور ز رهی دل حزین کنند

Аз хештан ба ман нигар эй садри рӯзгор

از خویشتن به من نگر ای صدر روزگار

То аҳли рӯзгори туро офарин кунанд

تا اهل روزگار تو را آفرین کنند

Чу « Н » дар ркиби ҳиммати ту даст дил задам

چو«ن» در رکیب همت تو دست دل زدم

Гуфтам марои зи даргаи ту асб зин кунанд

گفتم مرا ز درگه تو اسب زین کنند

Охири анояти ту ба наздик мейр чист

آخر عنایت تو به نزدیک میر چیست

Ин сиркаро зи баҳр чаҳ дар ангабин кунанд

این سرکه را ز بهر چه در انگبین کنند

Ту май рӯй ба даргаи султони умедвор

تو می روی به درگه سلطان امیدوار

То хоҷагон ба меҳри ту дилро раҳин кунанд

تا خواجگان به مهر تو دل را رهین کنند

Бингар ки бар дили ту чаҳ ояд аз он гуруҳ

بنگر که بر دل تو چه آید از آن گروه

Гарави алъёзболлаҳ бо ту ҳамин кунанд

گرو العیاذبالله با تو همین کنند