эй аз кафи ту ҳар гуруснаи сайр

ای از کف تو هر گُرُسْنه سیر

Вой ҳар зибр аз ҳиммати ту зер

وای هر زبر از همت تو زیر

Андари кафи озами ҳамон чунон

اندر کف آزم همان چنان

Ки оҳӯи бачае дар даҳони шер

که آهو بچه ای در دهان شیر

Гар бади дилам ва ним сайри оз

گر بد دلم و نیم سیر آز

Шояд ки ту сирӣ ва « ҳам » далер

شاید که تو سیری و «هم» دلیر

Як ҷомаи дбиқӣ ба ман фирист

یک جامه دبیقی به من فرست

Ки ақл забунасту ози чир

که عقل زبونست و آز چیر

Вар зонка ндонӣ ки аз чаҳ ранг

ور زانکه ندانی که از چه رنگ

Ҳамчун ман « ва » ту сайр ва ним сайр

همچون من «و» تو سیر و نیم سیر