Камон шудам зи ғами ишқи он камони абрӯ

کمان شدم ز غم عشق آن کمان ابرو

Ки ҳаст зери лаби лаъли фом ӯ лؤлў

که هست زیر لب لعل فام او لؤلو

Ғами фироқи ту бандии ниҳод бар поем

غم فراق تو بندی نهاد بر پایم

Ки бар надорам даст аз дилу сар аз зону

که بر ندارم دست از دل و سر از زانو

зи меҳри хастаи ишқаш буд тани зоҳид

ز مهر خسته عشقش بود تن زاهد

зи саҳари бастаи чашмаш буд дили ҷодӯ

ز سحر بسته چشمش بود دل جادو

Вафо надонаду озор ман кунад як бор

وفا نداند و آزار من کند یک بار

Ҷафои намояду озарми ман наад як сӯ

جفا نماید و آزرم من نهد یک سو

Чу тири ғамзаи кушояд чаҳ кас буд соҳир

چو تیر غمزه گشاید چه کس بود ساحر

Чу чашм барканд аз ҳам чаҳ саг буд оҳӯ

چو چشم برکند از هم چه سگ بود آهو

Висол хоҳам ва аз об пар кунам дида

وصال خواهم و از آب پر کنم دیده

Фироқ ҷӯяд ва аз ман тиҳӣ кунад паҳлу

فراق جوید و از من تهی کند پهلو

برارد онкӣ наёрад мшъбд аз парда

برآرد آنکه نیارد مشعبد از پرده

Бидонад онкӣ надонад ба дег дар марҷу

بداند آنکه نداند به دیگ در مرجو

Ба хами гесу « ӣ » ӯ дар дилам ҳаме гуяд

به خم گیسو«ی» او در دلم همی گوید

Ҳазор кӣса ба собӯн задаст ин гесу

هزار کیسه به صابون زدست این گیسو

Дили сиёҳам агар шуд дар оташи ишқаш

دل سیاهم اگر شد در آتش عشقش

Раво буд ки ба оташ дарун шавад ҳиндӯ

روا بود که به آتش درون شود هندو

Шикояти дилам аз чашм оҳӯона ӯст

شکایت دلم از چشم آهوانه اوست

Ба ҳақи суҳбату ҷони амиреи оҳӯ

به حق صحبت و جان امیریی آهو

Амири ҳоҷиби шамси алхўоси нўрдўл

امیر حاجب شمس الخواص نوردول

Камоли тухмаи турони ҷамоли дайни қрқў

کمال تخمه توران جمال دین قرقو

Бузургвории кўро чу муштарӣ аз қавс

بزرگواری کورا چو مشتری از قوس

Ҳамеи дирафшади нури саодат аз абрӯ

همی درفشد نور سعادت از ابرو

Худои ъзўҷли Носиру муайянаши бод

خدای عزوجل ناصر و معینش باد

Ба ҳақ « ашҳади ани лои илоҳи алои ҳў »

به حق «اشهد ان لا اله الا هو »

Музаффарӣаст казу чун пиёдагон барманд

مظفری است کزو چون پیادگان برمند

Ба рӯзи разми саворони оҳанӣни бозу

به روز رزم سواران آهنین بازو

Ба сайд ки дар оҳӯ чу боз пас нигарад

به صید که در آهو چو باز پس نگرد

Ба захм тир бидӯзад сринш то ба сарв

به زخم تیر بدوزد سرینش تا به سرو

зи ақл ӯ нашигифт инси дев бо мардум

ز عقل او نشگفت انس دیو با مردم

зи адл ӯ чаҳ аҷаби сулҳи бошаҳ бо тиҳу

ز عدل او چه عجب صلح باشه با تیهو

Зиҳии бахшаму ризои рояти қзоўи қадар

زهی بخشم و رضا رایت قضاو قدر

Зиҳӣ ба сулҳ ва ба ҷанги ?ит валеу аду

زهی به صلح و به جنگ ایت ولی و عدو

зи табъи неки сголони ту баҳр вақте

ز طبع نیک سگالان تو بهر وقتی

зи меҳри ту бишавади ғам чу иллат аз дору

ز مهر تو بشود غم چو علت از دارو

Ҳасуд чун шунӯди номи ту зи номаи фатҳ

حسود چون شنود نام تو ز نامه فتح

зи ҳайбат ту битарсад чу кӯдакон бо чу

ز هیبت تو بترسد چو کودکان با چو

Ҳамон ки мурсалаи асб аз гуҳар созад

همان که مرسله اسب از گهر سازد

Каманди гардани хасм ту созад аз бозу

کمند گردن خصم تو سازد از بازو

Туро чу эзаду султону хоҷа ёр буванд

تو را چو ایزد و سلطان و خواجه یار بوند

Чу офтоб расад моҳи роятат ба улувва

چو آفتاب رسد ماه رایتت به علو

Ба фари хусраву дастури пояи ваҷоҳат

به فر خسرو و دستور پایه وجاهت

Баланди гашт ва шавад зини баландтари أрҷў

بلند گشت و شود زین بلندتر أرجو

Ба ту Ироқу хуросони чунон музайян шуд

به تو عراق و خراسان چنان مزین شد

Ки рӯзҳо ба намоз ва намозҳо ба вузӯ

که روزها به نماز و نمازها به وضو

Бад-ӣни нболту ҳишмат ки омадӣ ба Ироқ

بدین نبالت و حشمت که آمدی به عراق

Фалак кунад ббшорти ишорат аз ҳар сӯ

فلک کند ببشارت اشارت از هر سو

Здўлти ту кунун ҳар куҷо ҳасудӣ ҳаст

زدولت تو کنون هر کجا حسودی هست

Бароядаш зи ҳасади оҳи зи ҷону ҷон ба гулӯ

برآیدش ز حسد آه ز جان و جان به گلو

Ба фоли фаррух боз омадӣ ба ҳамдолла

به فال فرخ باز آمدی به حمدالله

Ба толеъӣ ки зсъди фалаки баромади ъў

به طالعی که زسعد فلک برآمد عو

Бзргўорои доим буд қавомӣ ро

بزرگوارا دایم بود قوامی را

Ба неъмати падарати ҷону табъу дили хстў

به نعمت پدرت جان و طبع و دل خستو

Гростмолти табъам на зўстӣ будӣ

گراستمالت طبعم نه زوستی بودی

Ба нохушии ҳамаи шеърам чу дег бе чрбў

به ناخوشی همه شعرم چو دیگ بی چربو

Гуҳии зи халъат ӯ дастамаст дар айба

گهی ز خلعت او دستم است در عیبه

Гуҳии зи неъмат ту поемаст дар кандӯ

گهی ز نعمت تو پایم است در کندو

Чу бар манаст кунун дасти неъмат ҳар як

چو بر من است کنون دست نعمت هر یک

Буд фаризаи марои шукр кардан ҳар ду

بود فریضه مرا شکر کردن هر دو

Ҳамеша то на чу зардолуаст гӯнаи себ

همیشه تا نه چو زردآلوست گونه سیب

Ҳамеша то на чу коҳаст гӯнаи коҳу

همیشه تا نه چو کاه است گونه کاهو

Сари мувофиқи ту сабзтар зи коҳуи бод

سر موافق تو سبزتر ز کاهو باد

Рухи мухолифи ту зардтар зи зардолу

رخ مخالف تو زردتر ز زردآلو

Тан вале ту пояндаи боди ҳамчуи чанор

تن ولی تو پاینده باد همچو چنار

Сари адуии ту бе мағзи боди ҳамчуи каду

سر عدوی تو بی مغز باد همچو کدو