Харидам аз дар ъушрати ғломкӣ чу нигор

خریدم از در عشرت غلامکی چو نگار

Ки гоҳи байъи марои даст ва дил бирафт аз кор

که گاه بیع مرا دست و دل برفت از کار

Ғломкӣ ба ҳадиси ҷамоли фавқи алвасф

غلامکی به حدیث جمال فوق الوصف

Надода бар дар ҳасани офтобу маро бор

نداده بر در حسن آفتاب و مه را بار

Чу сӯратӣ ки нагорд баин нигоргарӣ

چو صورتی که نگارد بهین نگارگری

Ба сад ҳазор такаллуф ба хома бар девор

به صد هزار تکلف به خامه بر دیوار

Кушодаи ҷбҳту покиза рӯйу хуррами чашм

گشاده جبهت و پاکیزه روی و خرم چشم

Латифи хилқату ширини забону хуши гуфтор

لطیف خلقت و شیرین زبان و خوش گفتار

Накарда ҳеҷ касро ду зулф ӯ тамкин

نکرده هیچ کس را دو زلف او تمکین

Надода ҳеҷ дилиро ду чашм ӯ зинҳор

نداده هیچ دلی را دو چشم او زنهار

з гул намӯда ҷамолаш ба моҳ бар тасвир

ز گل نموده جمالش به ماه بر تصویر

з мшг карда ду зулфаш бар офтоб нигор

ز مشگ کرده دو زلفش بر آفتاب نگار

Қиёс нест нкўӣишро валикин ҳаст

قیاس نیست نکوئیش را ولیکن هست

Аз ин яке аҷамии ғмрсор бе ҳанҷор

از این یکی عجمی غمرسار بی هنجار

Сутури одат , гӯсолаи табъ , гови сиришт

ستور عادت،گوساله طبع،گاو سرشت

Хиради рамида , мадҳуши рой , ноҳушёр

خرد رمیده، مدهوش رای، ناهشیار

Ба хираи роӣӣ аз хӯки хӯктар сад раҳ

به خیره رائی از خوک خوکتر صد ره

Ба хомкорӣ аз гови говтар бисёр

به خامکاری از گاو گاوتر بسیار

Гараш бигӯям : кафшами буна , наад ҷбаҳ

گرش بگویم: کفشم بنه، نهد جبه

Вараш бигӯям : музей бидиҳ , диҳад дастор

ورش بگویم: موزه بده، دهد دستار

Ба нонабош фиристам шавад ба кафшӣ гар

به نانباش فرستم شود به کفشی گر

Ба гозрши бдўонми дӯд бар ассор

به گازرش بدوانم دود بر عصار

Ҳадис об кашӣдан зи ҷӯй ; боз омад

حدیث آب کشیدن ز جوی؛ باز آمد

Сабуи шикаста ва тар карда ҷомаи чандини бор

سبو شکسته و تر کرده جامه چندین بار

Ба мустароҳи даруни як таниши ҳаме бояд

به مستراح درون یک تنش همی باید

Ки . . . Бишӯяд ва гарна таба кунад шалвор

که . . . بشوید و گرنه تبه کند شلوار

Ҳазор бори зиёдати шикасти коса ва хон

هزار بار زیادت شکست کاسه و خوان

Шикаста гардад оре ба кори даст афзор

شکسته گردد آری به کار دست افزار

Гар аз қазо ба муҳиммии Фрстмши гуҳи субҳ

گر از قضا به مهمی فرستمش گه صبح

Намоз хуфтан карда ба ман диҳад дидор

نماز خفتن کرده به من دهد دیدار

Яке ду бор ба гармоба брдмш дидам

یکی دو بار به گرمابه بردمش دیدم

Бараҳна . . . Вабаи сар бар ниҳодаи сатилу азор

برهنه . . . وبه سر بر نهاده سطل و ازار

зи ҳоли хона чу пурсами маро ҷавоб диҳад

ز حال خانه چو پرسم مرا جواب دهد

Басӣаст хоҷаи буруну даруни туро гуфтор

بسی است خواجه برون و درون تو را گفتار

Ба маҷлиси андари соқяш чун кунам ки маро

به مجلس اندر ساقیش چون کنم که مرا

Баланд гуяд сикӣ бигир ва сайл биор

بلند گوید سه‌یکی بگیر و سیل بیار

Чаҳ бар хӯрем зи полези норасидаи ӯй

چه بر خوریم ز پالیز نارسیده اوی

Ки нест харбуза ӯ ба ҷойгоҳи хиёр

که نیست خربزه او به جایگاه خیار

Се ма буд ки харидами ду моҳа бемор аст

سه مه بود که خریدم دو ماهه بیمار است

Чу зари вазир взрираст зарду зор ва назор

چو زر وزیر وزریر است زرد و زار و نزار

Касони ман ба таъаҳҳуд нишаста бар сар ӯ

کسان من به تعهد نشسته بر سر او

Чу каркасон ки нишинанд барсари мурдор

چو کرکسان که نشینند برسر مردار

Ба тандурустӣ дар мурда буд нолони гашт

به تندرستی در مرده بود نالان گشت

Шигифтам ояд то мурда чун буд бемор

شگفتم آید تا مرده چون بود بیمار

Кунун кҷобрми ин мурдаи регро ки маро

کنون کجابرم این مرده ریگ را که مرا

На марди фазл ва адаб шуд на аҳли бӯсу канор

نه مرد فضل و ادب شد نه اهل بوس و کنار

Ҳазор тез ба ришаш ки ин фурухт ба ман

هزار تیز به ریشش که این فروخت به من

Мшъбд омад қувоади ҷилди давлати ёр

مشعبد آمد قواد جلد دولت یار

Агар ҳикоят онат кунам ки андари байъ

اگر حکایت آنت کنم که اندر بیع

Чаҳ ранҷ дидам аз он қлтбони ноҳамвор

چه رنج دیدم از آن قلتبان ناهموار

Чунон шавад ки туро дил чунон шавад дар ғам

چنان شود که تو را دل چنان شود در غم

Ки « чун » не аз ту барояд ҳазор нолаи зор

که «چون» نی از تو برآید هزار ناله زار

Ба рӯзи аввали пеши аҷали наҷиби аддӣн

به روز اول پیش اجل نجیب الدین

Ки доштааст баҳри кор дар марои тимор

که داشته است بهر کار در مرا تیمار

Биёмаданд се нхос чун се уштури мурғ

بیامدند سه نخاس چون سه اشتر مرغ

Гирифтаи дасти ду манҳус чун ду бутемор

گرفته دست دو منحوس چون دو بوتیمار

Чу бум шавам пай ва чун калоғи бонг овар

چو بوم شوم پی و چون کلاغ بانگ آور

Чу зоғи бастаи саф ва чун куланг гашта қатор

چو زاغ بسته صف و چون کلنگ گشته قطار

Супурдаи даст ба дасти наҷиб аз паии байъ

سپرده دست به دست نجیب از پی بیع

Гирифтаи риши гиребони ман зи баҳри қарор

گرفته ریش گریبان من ز بهر قرار

Кашида дасти наҷибу гусастаи панҷаи ман

کشیده دست نجیب و گسسته پنجه من

Яке зи ранҷи табоҳ ва яке зи дарди фигор

یکی ز رنج تباه و یکی ز درد فگار

Фиребу ҳилаи нхосу зарқи бозаргон

فریب و حیله نخاس و زرق بازرگان

Ббохт бо ман бечора чанд гӯнаи қимор

بباخت با من بیچاره چند گونه قمار

Ба хоксории нхос . . . Фуруши дағал

به خاکساری نخاس . . . فروش دغل

зи ман сабки бадв срзр гирифт дар як бор

ز من سبک بدو سرزر گرفت در یک بار

Ниҳони зи омилу султон ба солии андари шаҳр

نهان ز عامل و سلطان به سالی اندر شهر

Ҳаме зананд марои корҳо чунин ду ҳазор

همی زنند مرا کارها چنین دو هزار

Маро чаҳ суди пушаймон шудан ки аввали рӯз

مرا چه سود پشیمان شدن که اول روز

Дахил будам ва он рўсбии занони таррор

دخیل بودم و آن روسبی زنان طرار

Баҳри ду пой фитад мурғи зираки андари дом

بهر دو پای فتد مرغ زیرک اندر دام

Баҳри ду даст буд марди аблаҳи андари кор

بهر دو دست بود مرد ابله اندر کار

Бхосаҳи хоҷаи ин қлтбони киёи ҳошо

بخاصه خواجه این قلتبان کیا حاشا

Ки ҷумлаи лаънат бар « бор » боду барсари бор

که جمله لعنت بر «بار» باد و برسر بار

Мшнъист аз ин мади барии сдоъи диҳӣ

مشنعیست از این مد بری صداع دهی

Дурӯғгӯӣ ва тънт намойу бдкрдор

دروغگوی و تعنت نمای و بدکردار

зи кӣсаи ман агар чанд сӯдманд шуданд

ز کیسه من اگر چند سودمند شدند

Яке надоди марои ёварӣ ба як динор

یکی نداد مرا یاوری به یک دینار

Ба ман ҳариф бар эшон чигуна суд кунанд

به من حریف بر ایشان چگونه سود کنند

Ки эминаст зи талбиси хуфтагони бедор

که ایمن است ز تلبیس خفتگان بیدار

Расед кор ба ҷоӣии зи сайдгоҳи сипеҳр

رسید کار به جائی ز صیدگاه سپهر

Ки зери конро доранд хрбтони бшкор

که زیر کان را دارند خربطان بشکار

зи марди хомаш бояд ҳаме бтар тарсид

ز مرد خامش باید همی بتر ترسید

Каз оби сокини хезади наҳанги мардуми хор

کز آب ساکن خیزد نهنگ مردم خوار

Баҳр чаҳ гуфтам донам ки кас нахоҳад гуфт

بهر چه گفتم دانم که کس نخواهد گفت

магӯӣ чизеи кат воҷиб ояд истиғфор

مگوی چیزی کت واجب آید استغفار

Худои боди баҳри кор бо наҷиби аддӣн

خدای باد بهر کار با نجیب الدین

Казу шуд осони кори чунин шудаи дшхўор

کزو شد آسان کار چنین شده دشخوار

Сдоъҳо бикашеду ғуломро бихаред

صداعها بکشید و غلام را بخرید

Бидод хату зар аз кӣса дод мҳтрўор

بداد خط و زر از کیسه داد مهتروار

Манам қувои нони пази шиори ширини шеър

منم قوای نان پز شعار شیرین شعر

Марост хотири хбози шакли гардаи шумор

مراست خاطر خباز شکل گرده شمار

зи баҳри нон манаст он гуҳари сифати гандум

ز بهر نان من است آن گهر صفت گندم

Ба хӯшаи садаф андар бикушт зори баҳор

به خوشه صدف اندر بکشت زار بحار

Бадани дукону хиради дастгоҳу табъи танур

بدن دکان و خرد دستگاه و طبع تنور

Замири ҳизуму андешаи дӯду хотири нор

ضمیر هیزم و اندیشه دود و خاطر نار

Замонаи ҳмоли арқони волу даҳри қФиз

زمانه حمال ارکان وال و دهر قفیز

Ситораи гандуму маи меҳру осмони анбор

ستاره گندم و مه مهر و آسمان انبار