Аё дар ҳукм ту карда ҷҳонбон

ایا در حکم تو کرده جهانبان

Ҷаҳони чандон ки ҳаст ободу вайрон

جهان چندان که هست آباد و ویران

Вазири шарқу ғарбу садри ислом

وزیر شرق و غرب و صدر اسلام

Паноҳи малику дайну пушти имон

پناه ملک و دین و پشت ایمان

Туро он перҳани пӯшеди давлат

تو را آن پیرهن پوشید دولت

Ки дорад ҳафт чархи андари гиребон

که دارد هفت چرخ اندر گریبان

Ҳамаи халқи ҷаҳонати чокроннд

همه خلق جهانت چاکرانند

Фалаки бандаи ситора офарин хон

فلک بنده ستاره آفرین خوان

Ба наздики дили ту саъб танг аст

به نزدیک دل تو صعب تنگ است

з рӯй ақли тӯлу арзи ду ҷаҳон

ز روی عقل طول و عرض دو جهان

Сроӣиро ки созад давлат ӯ ро

سرائی را که سازد دولت او را

Фалак дар бошадаш хуршеди дарбон

فلک در باشدش خورشید دربان

Дуят аз қурсаи хуршеди зебад

دویت از قرصه خورشید زیبد

Сазои хомаи ту рӯзи девон

سزای خامه تو روز دیوان

Каз он заррини шаҳоби осои қаламаот

کز آن زرین شهاب آسا قلمهات

Мҷраҳ ҳаст чун симини қлмдон

مجره هست چون سیمین قلمدان

Агар чаҳ рои ту бар ҳафт кишвар

اگر چه رای تو بر هفت کشور

Ҳамеи тобад чу хуршеди дирафшон

همی تابد چو خورشید درفشان

Пимбрўор хоҳад кард аз ин пас

پیمبروار خواهد کرد از این پس

Барроқи бахти ту бар арши ҷавлон

براق بخت تو بر عرش جولان

зи ҷурми моҳи дории тавқи мураккаб

ز جرم ماه داری طوق مرکب

Захми чархсозӣ тоқи айвон

زخم چرخ سازی طاق ایوان

Бидон каз ҷӯади ту пӯшида гардад

بدان کز جود تو پوشیده گردد

Ҳаме зояд зи модари халқи урён

همی زاید ز مادر خلق عریان

Агар бо кини ту кӯдак хӯрд шер

اگر با کین تو کودک خورد شیر

Бибандади дояро рагҳои пистон

ببندد دایه را رگهای پستان

Хуросону Ироқ арча бузург аст

خراسان و عراق ارچه بزرگ است

Буд бо ҳиммати ту хору осон

بود با همت تو خوار و آسان

Ду соилгар ба наздик ту оянд

دو سائل گر به نزدیک تو آیند

Ироқи онро диҳии инро хуросон

عراق آن را دهی این را خراسان

Ба гардун бар яке бурҷ камон аст

به گردون بر یکی برج کمان است

Ки тир ӯ шикофади сангу санадон

که تیر او شکافد سنگ و سندان

Ки то зу новак андоз ҳаводис

که تا زو ناوک انداز حوادث

Бидӯзад бадсиголатро дилу ҷон

بدوزد بدسگالت را دل و جان

Ту дар борони иқболӣу хасмат

تو در باران اقبالی و خصمت

Ба борон дар вале дар тири борон

به باران در ولی در تیر باران

зи бонгу номи ту бадхоҳи мудаббир

ز بانگ و نام تو بدخواه مدبر

На нон дорад на ҷон на хон ва на мон

نه نان دارد نه جان نه خان و نه مان

Биҳишт аз баҳр он орост эзад

بهشت از بهر آن آراست ایزد

Ки хонд дӯстонатро ба меҳмон

که خواند دوستانت را به مهمان

Ҷаҳаннам зон сабабро тофт ҷаббор

جهنم زان سبب را تافت جبار

Ки дорад дшмнонтро ба зиндон

که دارد دشمنانت را به زندان

Дами бадхоҳи ту чун боди даии гашт

دم بدخواه تو چون باد دی گشت

Ки меҳрат шуд чу боғи пари зи райҳон

که مهرت شد چو باغ پر ز ریحان

Аз он андари дилаши меҳри ту хуш нест

از آن اندر دلش مهر تو خوش نیست

Ки бустон хуш набошад дар зимистон

که بستان خوش نباشد در زمستان

Вазироне ки бўдстнд аз ин пеш

وزیرانی که بودستند از این پیش

Кифояти варзу ҳушёру схндон

کفایت ورز و هشیار و سخندان

зи ту маълуми гашти имрӯз ки онгоҳ

ز تو معلوم گشت امروز که آنگاه

Вазорат бар ҳама будаст товон

وزارت بر همه بود است تاوان

Туро дар корвонҳои кифоят

تو را در کاروانهای کفایت

Сазад чун соҳиби кофии штрбон

سزد چون صاحب کافی شتربان

зи болои вазорати поя Эй нест

ز بالای وزارت پایه ای نیست

Валикин зу туро бстўд натавон

ولیکن زو تو را بستود نتوان

Бар он дарга ки об давлат туаст

بر آن درگه که آب دولت توست

Вазорат ҳаст хоки пои дарбон

وزارت هست خاک پای دربان

Ҷаҳон дар ҳукми султон ҷаҳон аст

جهان در حکم سلطان جهان است

Валикин ҳаст дар ҳукми ту султон

ولیکن هست در حکم تو سلطان

Қавоми аддӣни туро зебад ки хонанд

قوام الدین تو را زیبد که خوانند

Ба ҳақи неъмати дорои даврон

به حق نعمت دارای دوران

Ки дар динии низоми малики олам

که در دینی نظام ملک عالم

Ки дар мулкии қавоми дайни яздон

که در ملکی قوام دین یزدان

Равонатро мабодои ҳеҷ андӯҳ

روانت را مبادا هیچ اندوه

Ба малики андари равонати боди фармон

به ملک اندر روانت باد فرمان

Дар он фатрат ки шуд султони мозӣ

در آن فترت که شد سلطان ماضی

зи лшкргаҳи бдоролмлки ризвон

ز لشکرگه بدارالملک رضوان

Таноби хайма умраш гусастанд

طناب خیمه عمرش گسستند

Аз ин офати сарои танги майдон

از این آفت سرای تنگ میدان

Бирафт осор ӯ аз дайну давлат

برفت آثار او از دین و دولت

Чу фари нави баҳор аз боғу бустон

چو فر نو بهار از باغ و بستان

зи кайҳони шоҳи кайҳони бас ҷавон рафт

ز کیهان شاه کیهان بس جوان رفت

Ки лаънати бод бар кирдори кайҳон

که لعنت باد بر کردار کیهان

Бақои шоҳи аъзами бод бо ту

بقای شاه اعظم باد با تو

Ки ҳаст аз умратони офоқи умрон

که هست از عمرتان آفاق عمران

Агар на рои ту будӣ дар он вақт

اگر نه رای تو بودی در آن وقت

зи хӯни дрёсФти гаштии биёбон

ز خون دریاصفت گشتی بیابان

Сипоҳӣ бар мисоли кӯҳи оҳан

سپاهی بر مثال کوه آهن

Ба зӯри золу саҳми пӯри дастон

به زور زال و سهم پور دستان

Ҳамоил карда заҳролӯди шамшер

حمایل کرده زهرآلود شمشیر

Зираро дода хӯн олуд хуфтон

زره را داده خون آلود خفتان

Чтўи теғ сиёсат баркашидӣ

چتو تیغ سیاست برکشیدی

Бгшт аз ҳавли ранги чархи гардон

بگشت از هول رنگ چرخ گردان

Камон бар қалб тан бишикаст қабза

کمان بر قلب تن بشکست قبضه

Хаданг аз фарқи сари бндохти пайкон

خدنگ از فرق سر بنداخت پیکان

Ба баҳри кини наҳангони бало ро

به بحر کین نهنگان بلا را

зи саҳми ту фурӯ резед дандон

ز سهم تو فرو ریزید دندان

Яке тӯфони ншондстӣ ба тадбир

یکی طوفان نشاندستی به تدبیر

Ки бигусастии зи ҳам гардуну арқон

که بگسستی ز هم گردون و ارکان

Агар тӯфон ба аҳд Нӯҳ бархест

اگر طوفان به عهد نوح برخاست

Ту он наваҳй ки кардӣ дафъи тӯфон

تو آن نوحی که کردی دفع طوفان

Худовандо қавомии бас қадим аст

خداوندا قوامی بس قدیم است

Ки дорад ҳақи хизматҳо фаровон

که دارد حق خدمتها فراوان

Расидаи пеш аз ин дар давлати ту

رسیده پیش از این در دولت تو

зи хизматҳо ба неъматҳои алвон

ز خدمتها به نعمتهای الوان

Кунунгар даврам аз хизмат аҷаб нест

کنون گر دورم از خدمت عجب نیست

Ки боғ васл дорад доғи ҳиҷрон

که باغ وصل دارد داغ هجران

Марогар фари ту бар сар набӯдӣ

مرا گر فر تو بر سر نبودی

На дил будӣ на ҷон будӣ на ҷонон

نه دل بودی نه جان بودی نه جانان

Ба ҳамдоллаи ним дар хизмати ту

به حمدالله نیم در خدمت تو

Азин муштии ҳаваси паймои нодон

ازین مشتی هوس پیمای نادان

зи боди табъам аз дарёии хотир

ز باد طبعم از دریای خاطر

Бхизди мавҷҳои гўҳроФшон

بخیزد موجهای گوهرافشان

Ба айвони ту дар чун шеър хонам

به ایوان تو در چون شعر خوانم

Фурӯд ояд зи кайвони оби ҳайвон

فرود آید ز کیوان آب حیوان

Гулистони саодати дарга ту аст

گلستان سعادت درگه تو است

Қавомии булбули оҳистаи дастон

قوامی بلبل آهسته دستان

Ба фазли хештани наздики дораш

به فضل خویشتن نزدیک دارش

Ки булбул давр монадаст аз гулистон

که بلبل دور ماند است از گلستان

Сулаймони вории андари малику чокар

سلیمان واری اندر ملک و چاکر

Талаб кардаст ҳудҳудро сулаймон

طلب کرد است هدهد را سلیمان

Ало то аз худои андари замона

الا تا از خدای اندر زمانه

Буд давлати далелу бахти бурҳон

بود دولت دلیل و بخت برهان

Худояти ёри боду бахти ҳам пушт

خدایت یار باد و بخت هم پشت

Замонаи ёвару давлати нигаҳбон

زمانه یاور و دولت نگهبان