Шояд ки дилам ққоъ накушояд

شاید که دلم ققاع نگشاید

Зон бут ки ба ҷуз сдоъ нанамояд

زان بت که به جز صداع ننماید

Наз маҷлисро з хилватам бахшад

نز مجلس را ز خلوتم بخشد

Наз ҳуҷраи хос бӯса фармоед

نز حجره خاص بوسه فرماید

Сад шарбати Заҳро гар диҳад хашмаш

صد شربت زهرا گر دهد خشمش

Бо оби лаби шаккаринаши нгзоид

با آب لب شکرینش نگزاید

Зон зулф ки чанги бози р « а » монад

زان زلف که چنگ باز ر«ا» ماند

Ҳар лаҳзаи дил чу Кебек бирабоед

هر لحظه دل چو کبک برباید

Ҳар чанд зи ҷонаш дўстр дорам

هر چند ز جانش دوستر دارم

Як зарраи дилаш ба меҳри нгроид

یک ذره دلش به مهر نگراید

Гуфтам мабар обрӯии ушшоқат

گفتم مبر آبروی عشاقت

Гуфт об ба шаби тез ҳаме зояд

گفت آب به شب تیز همی زاید

Зу бӯсаи куҷои тамаъи тавон кардан

زو بوسه کجا طمع توان کردن

Каз хештанаши се бӯса май бояд

کز خویشتنش سه بوسه می باید

Овоз ҳаме диҳад ки эй мискин

آواز همی دهد که ای مسکین

Аз дӯстии ту кор бурноед

از دوستی تو کار برناید

Як соъат рӯй хуб ӯ дидан

یک ساعت روی خوب او دیدن

Сад сола ба зиндагонӣ афзоед

صد ساله به زندگانی افزاید

Тан дар даҳу ғами хории қавомии ҳон

تن در ده و غم خواری قوامی هان

То худ пас аз ин туро чаҳ пеш ояд

تا خود پس از این تو را چه پیش آید