эй зулф банд карда зи абрӯи гиреҳи гушой

ای زلف بند کرده ز ابرو گره گشای

Бо дӯстони биханду сухани гӯйу хуши дарой

با دوستان بخند و سخن گوی و خوش درآی

Майдони меҳри ҷӯйу дарави асб васл тоз

میدان مهر جوی و درو اسب وصل تاز

Чавгони ишқи гиру дарави гӯии дили рубой

چوگان عشق گیر و درو گوی دل ربای

Анда физой шуд дили шодии парасти ман

انده فزای شد دل شادی پرست من

Аз ман макун канори миёни туу худоӣ

از من مکن کنار میان تو و خدای

То кӣ кунӣ фарохи рӯз бо кулоҳи кибр

تا کی کنی فراخ روز با کلاه کبر

Тарсам ба сар наёяд ва танг оядат қабоӣ

ترسم به سر نیاید و تنگ آیدت قبای

эй бас ки дар замона бидон чашми длФриб

ای بس که در زمانه بدان چشم دلفریب

Аз ҷои бардае дили мардони дил ба ҷой

از جای برده ای دل مردان دل به جای

Онро ки сарзаниш кунад аз ишқи гӯи ?ҳулло

آن را که سرزنش کند از عشق گو هلا

Поӣӣ ба роҳи дрнаҳу дастии брозмоӣ

پائی به راه درنه و دستی برآزمای

Бо хўистн ба ишқ ту гӯям қўомё

با خویستن به عشق تو گویم قوامیا

Бар ҷоннигор меҳрнигорон ҷонФзоӣ

بر جان نگار مهر نگاران جانفزای

Бар хештани ҳама дар шодӣ фурӯ мабанд

بر خویشتن همه در شادی فرو مبند

Сабри ор то худоӣ кунад бар ту дргшоӣ

صبر آر تا خدای کند بر تو درگشای

Андеша давр кун мабар андӯҳ « ва » хуш бизӣ

اندیشه دور کن مبر اندوه «و» خوش بزی

Бечорае чаҳ шуд ки бамурдӣ ба дасту пой

بیچاره ای چه شد که بمردی به دست و پای