Ид расед эйнигор ; дӯстӣ оғоз кун

عید رسید ای نگار، دوستی آغاز کن

Дар ҳуҷраи васли хеш ; ҷои раҳе боз кун

در حجره وصل خویش، جای رهی باز کن

Ишқи дили танги ту ; ба рӯза дар танг хӯрд

عشق دل تنگ تو، به روزه در تنگ خورد

То кӣ аз ин хуии танг ; танги дро ноз кун

تا کی از این خوی تنگ، تنگ درآ ناز کن

Моҳ гаронон бирафт ; рӯз зарифон расед

ماه گرانان برفت، روز ظریفان رسید

Ҷой ъўошр намонад ; ъушратро соз кун

جای عواشر نماند، عشرت را ساز کن

Хоҳӣ каз дасти ғам ; бози раҳеи соъатӣ

خواهی کز دست غم، باز رهی ساعتی

Дар қадаҳи рози дил ; бода ғаммоз кун

در قدح راز دل، باده غماز کن

Рози дилатгар бамӣ ; з дил наёяд бурун

راز دلت گر به می، ز دل نیاید برون

Мусаббиби ишқро муваккил роз кун

مسبب عشق را موکل راز کن

Ҷом майовар ба каф ; ҷома тоъат бикун

جام می آور به کف، جامه طاعت بکن

Синаи ғамнокро ; ботараб анбоз кун

سینه غمناک را، با طرب انباز کن

Ҳар ки туро рӯзи ид ; гуяд сикӣ махӯр

هر که تو را روز عید، گوید سِیْکی مخور

Гар ҳамаи қозӣ буд ; арбада оғоз кун

گر همه قاضی بود، عربده آغاز کن

Ба шодии моҳи нав ; як ду қадаҳи бодаи хур

به شادی ماه نو، یک دو قدح باده خور

Шеър қавомӣ насеб ; мутриби хуш соз кун

شعر قوامی نسیب، مطرب خوش ساز کن

Рӯзаи қалам дар шикаст ; иди қадам дар ниҳод

روزه قلم درشکست، عید قدم درنهاد

Дафтар шодӣ биор ; зон варақӣ боз кун

دفتر شادی بیار، زان ورقی باز کن