Ҳар кӯ чу ту длстон надорад

هر کو چو تو دلستان ندارد

Хуршед шукр фишон надорад

خورشید شکر فشان ندارد

Аз дасти ғами ишқи ту ҷоно

از دست غم عشق تو جانا

Он ҷони бабрад ки ҷон надорад

آن جان ببرد که جان ندارد

Мишкӣ ки зи шаб падед гардад

مشکی که ز شب پدید گردد

Ҷузи зулфи ту тарҷумон надорад

جز زلف تو ترجمان ندارد

Мурғӣ ки з офтоб зояд

مرغی که ز آفتاب زاید

Ҷузи ҳасани ту ошён надорад

جز حسن تو آشیان ندارد

Хуршед чу рӯй ту аз он нест

خورشید چو روی تو از آن نیست

Каз зулфи ту соя бон надорад

کز زلف تو سایه بان ندارد

Додӣ ба ғуломии ту иқрор

دادی به غلامی تو اقرار

Мискин чаҳ кунад забон надорад

مسکین چه کند زبان ندارد

Ҳар чанд чу симурғи висолат

هر چند چو سیمرغ وصالت

Номӣаст ки худ нишон надорад

نامیست که خود نشان ندارد

Як кунҷ намондаст ки даравӣ

یک کنج نماندست که دروی

Сад банда ба ройгон надорад

صد بنده به رایگان ندارد

Бустони рахт бар чамани лаҳв

بستان رخت بر چمن لهو

Ҷузи оризат арғавон надорад

جز عارضت ارغوان ندارد

Борони ғамами зи боми андӯҳ

باران غمم ز بام اندوه

Алои мижа новдон надорад

الا مژه ناودان ندارد

Дар ишқам гӯшмол додӣ

در عشقم گوشمال دادی

Шояд , ки адаб зиён надорад

شاید، که ادب زیان ندارد

Кам дори қавоми сими борӣ

کم دار قوام سیم باری

Доне ки қавомӣ он надорад

دانی که قوامی آن ندارد