То кардаам эй дӯст ба ишқи ту тавалло

تا کرده ام ای دوست به عشق تو تولا

Шуд ранҷу балои дилами он қомату боло

شد رنج و بلای دلم آن قامت و بالا

Шоинди туро ҷону равони бандау чокар

شایند تو را جان و روان بنده و چاکر

Зебанд туро ҳуру парии ходиму мавло

زیبند تو را حور و پری خادم و مولا

Бо талъати мигўнӣ ва бо давлати маймун

با طلعت میگونی و با دولت میمون

Бо сӯрати ҳўроӣӣ ва бо дидаи Шаҳло

با صورت حورائی و با دیده شهلا

Ҳқо ки чу ҷон дорамат ва балки ба аз ҷон

حقا که چو جان دارمت و بلکه به از جان

Ҳаст аз дил « ман » огаҳи аллоҳи таъолӣ

هست از دل «من» آگه الله تعالی

Ҷонои бунаи ин хуии бад аз сар ки пас онгаҳ

جانا بنه این خوی بد از سر که پس آنگه

Як бора тбро шавад он ҷумлаи тавалло

یک باره تبرا شود آن جمله تولا

Дар ҳеҷ Муродии зи ту оре нашунидем

در هیچ مرادی ز تو آری نشنیدیم

Охири нъмӣ боядмон то кӣ изоин ло

آخر نعمی بایدمان تا کی ازاین لا

Моро зи ту ҷону дилу симу зару коло

ما را ز تو جان و دل و سیم و زر و کالا

Ҳар чанд набошад ба ҳамаи вақт дариғо

هر چند نباشد به همه وقت دریغا

Бо ҷавру ҷФокрдни ту фоида Эй нест

با جور و جفاکردن تو فایده ای نیست

Чандон ки ҳаме гӯямат албата ва Аслан

چندان که همی گویمت البته و اصلا

Торўзи қиёмати зи мақолоти қавомӣ

تاروز قیامت ز مقالات قوامی

Гӯйанд ғазалҳои ту дрбзми аҷло

گویند غزلهای تو دربزم اجلا