Дорои осмону замини кирдигори мост

دارای آسمان و زمین کردگار ماست

Он ҳии лоямут ки ҷовиди подшост

آن حی لایموت که جاوید پادشاست

Раззоқи инсу холиқи ҷини молики малик

رزاق انس و خالق جن مالک ملک

Он боқӣӣ ки ҳар ду ҷаҳонро бадв бақост

آن باقئی که هر دو جهان را بدو بقاست

Зотии муназзаҳу мулкии одили ҳаким

ذاتی منزه و ملکی عادل حکیم

Адлаш ба илму ҳикмату ҳукмаши дурусту рост

عدلش به علم و حکمت و حکمش درست و راست

Зотш ғанӣаст аз баду неку зиёну суд

ذاتش غنی است از بد و نیک و زیان و سود

Маликаш барӣаст аз кам ва бешу фузуну кост

ملکش بری است از کم و بیش و فزون و کاست

Дар зери бори ҳайбат ӯ паст шуд замин

در زیر بار هیبت او پست شد زمین

То осмон ба хизмати даргоҳ ӯ ду тост

تا آسمان به خدمت درگاه او دو تاست

Арши Маҷид агарчӣ маҳал ҷалолат аст

عرش مجید اگرچه محل جلالت است

Назд камоли рифъат ӯ Зуҳраи ш аз куҷост

نزد کمال رفعت او زهره ش از کجاست

Каз пеши даргаи ҷабарут аз сиёсаташ

کز پیش درگه جبروت از سیاستش

Дар гӯши абри зилзила кӯс кибриёст

در گوش ابر زلزله کوس کبریاست

Фаррош малик ӯст шимолӣ ки брзмӣ аст

فراش ملک اوست شمالی که برزمی است

Наққоши сунъ ӯаст саҳобй ки дар ҳавост

نقاش صنع او است سحابی که در هواست

Тасбеҳ ӯ вазифаи мардон муттақе аст

تسبیح او وظیفه مردان متقی است

Тҳлил ӯ таронаи мурғон хуш навост

تهلیل او ترانه مرغان خوش نواست

Як ҷой нест бе ӯ ӯ ҳеҷ ҷой на

یک جای نیست بی او او هیچ جای نه

Ҷой таҳайюраст касеро ки дил баҷост

جای تحیر است کسی را که دل بجاست

Ҳаждаҳи ҳазор олам аз ӯ хайма ҳо зада

هژده هزار عالم از او خیمه ها زده

Харгоҳи хос ӯ зи дил мард порсост

خرگاه خاص او ز دل مرد پارساست

Аз гули гёи мсбҳи тасбеҳи аўшдст

از گل گیا مسبح تسبیح اوشدست

Дар гул ба онкӣ гуяд офоқ чун гёст

در گل به آنکه گوید آفاق چون گیاست

Бар бандагони хеши ҳамаи лутф ва раҳмат аст

بر بندگان خویش همه لطف و رحمت است

Гарчи зи банда дар раҳ ӯ зарқ ва кимиёст

گرچه ز بنده در ره او زرق و کیمیاست

Бар хок агар наҳем баҳри неъматяш рӯй

بر خاک اگر نهیم بهر نعمتیش روی

Чун бркними сиркаи якеро ду аз қафост

چون برکنیم سرکه یکی را دو از قفاست

Чун дасту пойу дидау гӯшти ду офарид

چون دست و پای و دیده و گوشت دو آفرید

Ҳар неъматяши бртў ба ҳуҷҷат чу ду гўо аст

هر نعمتیش برتو به حجت چو دو گوا است

Бурдор дасту дил ба дуои рӯзу шаби бадв

بردار دست و دل به دعا روز و شب بدو

Кӯи нозролқлўб ва ҳам ӯ сомъи алдъост

کو ناظرالقلوب و هم او سامع الدعاست

Хоҳӣ ки аз ту розӣ бошад бадӣ макун

خواهی که از تو راضی باشد بدی مکن

Пас гар кунӣ магӯ ки ба бдкрднш ризост

پس گر کنی مگو که به بدکردنش رضاست

Бад дар ту офарид ва наяш ғалат буд

بد در تو آفرید و نهیش غلط بود

Ҳошо ки бар худои таъолии ғалат раво аст

حاشا که بر خدای تعالی غلط روا است

Мо зишти феъл ва баста бирав феъли хештан

ما زشت فعل و بسته برو فعل خویشتن

Бо мо агар итоб кунад дуни ҳақи мост

با ما اگر عتاب کند دون حق ماست

Гар феъли феъли мост сазоӣ уқубатем

گر فعل فعل ماست سزای عقوبتیم

Акнӯн ки нест аз шарафу ҷоҳи мстФост

اکنون که نیست از شرف و جاه مصطفاست

Бадари ҳудоу садри шариъат ки зилл ӯ

بدر هدی و صدر شریعت که ظل او

Бар осмони дайни сифати алшмсу алзҳост

بر آسمان دین صفت الشمس و الضحاست

Бадарӣ ки дар замину замона чуну набӯд

بدری که در زمین و زمانه چنو نبود

Садрӣ каз анбёءу млоик чуну нахост

صدری کز انبیاء و ملایک چنو نخواست

Гуфтор ӯ намӯд раҳеро ки дар ҳудо аст

گفتار او نمود رهی را که در هدی است

Ангушт ӯ шикофти маиро ки бар самост

انگشت او شکافت مهی را که بر سماست

ӯ дар Мадинаи хуфтау бедор дар биҳишт

او در مدینه خفته و بیدار در بهشت

Каз номи арши конгресс сидр мунтаҳост

کز نام عرش کنگره سدر منتهاست

Аз амӣӣ чу хост шудани Мустафои хаҷал

از امئی چو خواست شدن مصطفی خجل

Парвардгори кораш аз онҷо каз астФост

پروردگار کارش از آنجا کز اصطفاست

Аз дасти қудрату қалами амр ва лавҳ кун

از دست قدرت و قلم امر و لوح کن

Қуръон нигор карду ҳамаи узр ӯ бхўост

قرآن نگار کرد و همه عذر او بخواست

Омад Нидои зи ғайби бурузи вилодаташ

آمد ندا ز غیب بروز ولادتش

Ки ин бандаи гузидаи мо дӯст ва ошност

که این بنده گزیده ما دوست و آشناست

Панҷаш занеди навбат ва абраш кунед чатр

پنجش زنید نوبت و ابرش کنید چتر

Кин тоҷу тахти миллат султон анбиёст

کاین تاج و تخت ملت سلطان انبیاست

Дар роҳи ғайби қосид ӯ Ҷабраилу бас

در راه غیب قاصد او جبرئیل و بس

Дар шаҳри шаръи шаҳна ӯ теғи мртзост

در شهر شرع شحنه او تیغ مرتضاست

Гуфт эзад эй Муҳамади қоими мақоми ту

گفت ایزد ای محمد قائم مقام تو

Ҳаст аз пас ту онкӣ кунун бо ту дар ъабост

هست از پس تو آنکه کنون با تو در عباست

Аз илм ӯу илми ту дар шаръ зинат аст

از علم او و علم تو در شرع زینت است

Вази ном ӯу номи ту бар арш устувост

وز نام او و نام تو بر عرش استواست

Дар рӯзгори ту чу дигар қавм муқтадааст

در روزگار تو چو دگر قوم مقتدیست

Бромти ту аз пас ту чун ту муқтадо аст

برامت تو از پس تو چون تو مقتدا است

Домоду ибн ъаму васӣу бародарат

داماد و ابن عم و وصی و برادرت

Кат ҳам сараст ва ҳам дам ва ҳам дард ва ҳам давост

کت هم سرست و هم دم و هم درد و هم دواست

Мейри араби сипаҳбади дайни паҳлавони шаръ

میر عرب سپهبد دین پهلوان شرع

Кандар масофи куфр чу сӯзанда аждаҳост

کاندر مصاف کفر چو سوزنده اژدهاست

Сармояи шуҷоату перояи набард

سرمایه شجاعت و پیرایه نبرد

Донандаи улӯм ва намоянда сахост

داننده علوم و نماینده سخاست

Шамшери бахшу ширдилу шаҳриёри Фш

شمشیر بخش و شیردل و شهریار فش

Хасми ҷафоу марди вафо ва дар сафо аст

خصم جفا و مرد وفا و در صفا است

Дар Фтўиши қалам ба диёнат дараш қадам

در فتویش قلم به دیانت درش قدم

Бо душманаши сахо ба намоз андараш атост

با دشمنش سخا به نماز اندرش عطاست

ӯ бо ту дар ҳиҷозу зи бими синон ӯ

او با تو در حجاز و ز بیم سنان او

Дар рӯм зилзилааст ва ба Ҳиндӯстон вабост

در روم زلزله است و به هندوستان وباست

Аз раъди наъраи ши оби ҷигари ҳамчу оташ аст

از رعد نعره ش آب جگر همچو آتش است

Вази барқи теғаши оҳани ҷавшан чу бӯрё аст

وز برق تیغش آهن جوشن چو بوریا است

Илмашнигору сӯрати айвон миллат аст

علمش نگار و صورت ایوان ملت است

Ҷўдши гулу бунафшаи бустон « ҳилли ?утӣ » аст

جودش گل و بنفشه بستان «هل اتی » است

Асл шаҳодатаст сари зулфиқор ӯ

اصل شهادت است سر ذوالفقار او

Аз баҳри он ду шох шуда чун даҳон лост

از بهر آن دو شاخ شده چون دهان لاست

Бастаи камари ризои маро дар вафоӣ ӯ

بسته کمر رضای مرا در وفای او

Каз рӯй сидқ бо ту ба ҷон мӯнис вафост

کز روی صدق با تو به جان مونس وفاست

Дар роҳи моаш зоҳиру ботин яке шудаст

در راه ماش ظاهر و باطن یکی شدست

На бо маниши хиёнат ва на бо туаш раёсат

نه با منش خیانت و نه با توش ریاست

Моёру хасм ӯ ки буд ёру хасматон

مایار و خصم او که بود یار و خصمتان

Зеро ки ту ба ҷумлаи мроӣӣ ва ӯ ту рост

زیرا که تو به جمله مرائی و او تو راست

Мо ҳар дуро зи нурии маҳз офарӣда ем

ما هر دو را ز نوری محض آفریده ایم

Чандини хилофи халқи миён шумо чарост

چندین خلاف خلق میان شما چراست

Ҳаргизи ҳасади шуморо аз ҳам ҷудо кунад

هرگز حسد شما را از هم جدا کند

Дар оташи азоби зи мо ҷовдон худост

در آتش عذاب ز ما جاودان خداست

Бо ин ҳамаи зи баъди набии корҳо бгшт

با این همه ز بعد نبی کارها بگشت

Кӯтаҳ кун ин сухан ки на ҳангом моҷарост

کوته کن این سخن که نه هنگام ماجراست

Чун ояд он эмом ки имрӯз ғоиб аст

چون آید آن امام که امروز غایب است

Бнмоидт ки қибла ба акс клисё аст

بنمایدت که قبله به عکس کلیسیا است

Чун кӯс давлаташ бинавозанд бар фалак

چون کوس دولتش بنوازند بر فلک

Беруни ҷаҳди дилӣ ки дар ашкнҷаҳи ъност

بیرون جهد دلی که در اشکنجه عناست

ӯ з он намерасад ки ҷаҳони бас мушавваш аст

او ز آن نمی رسد که جهان بس مشوش است

Гули зи он наме дамад ки чаман сахт бенавост

گل ز آن نمی دمد که چمن سخت بینواست

Тосоҳб алзмон ба расӣдан ба кори дайн

تاصاحب الزمان به رسیدن به کار دین

Аввалитарин касе шарафи аддӣн Муртазо аст

اولی ترین کسی شرف الدین مرتضی است

Садри ҷаҳони нақиби нақибони шарқу ғарб

صدر جهان نقیب نقیبان شرق و غرب

Кӯи Сайидии набии сифат ва Подшаҳ лақост

کو سیدی نبی صفت و پادشه لقاست

Дайни парварӣ ки аз бар курсӣ бар осмон

دین پروری که از بر کرسی بر آسمان

Дар хутбаи малоика бар ҷон ӯ саност

در خطبه ملائکه بر جان او ثناست

Дар давр ӯ зи давлат ӯ даврӣ аблаҳӣ аст

در دور او ز دولت او دوری ابلهی است

Дар хат ӯу хитта ӯ ношудан хатост

در خط او و خطه او ناشدن خطاست

Карданд қимати ҳунараши сад ҳазор ганҷ

کردند قیمت هنرش صد هزار گنج

Нхос ақл гуфт ки ин барда кам баҳост

نخاس عقل گفت که این برده کم بهاست

Бадхоҳи рози давлат ӯ рӯз меҳнат аст

بدخواه راز دولت او روز محنت است

Иأҷўҷи рози сади Сикандар ба сад балост

یأجوج راز سد سکندر به صد بلاست

эй Сайидӣ ки аз дараҷоти рафеъи ту

ای سیدی که از درجات رفیع تو

Хок дарат тафохури аъдо ва авлиёст

خاک درت تفاخر اعدا و اولیاست

Ҳамчун Муҳамаду алӣ ва Фотима шудаст

همچون محمد و علی و فاطمه شدست

Зеро ҳалими табъу сахии кафу прҳёст

زیرا حلیم طبع و سخی کف و پرحیاست

Кардаст ҳиммати ту ду олам ба луқма Эй

کرد است همت تو دو عالم به لقمه ای

Венаи турфатар ки аз даҳанаш буи ноштост

وین طرفه تر که از دهنش بوی ناشتاست

Ҳар чизро ки ҳаст ; буд ҳаду интиҳо

هر چیز را که هست؛ بود حد و انتها

Дарёӣ фазл туаст ки беҳад ва интиҳост

دریای فضل توست که بی حد و انتهاست

Хуршеди ақлро шараф аз бурҷ фазл туаст

خورشید عقل را شرف از برج فضل توست

Хотуни боғро ттқ аз давлат сабост

خاتون باغ را تتق از دولت صباست

Аз гирди наъли асби ту дар чашми мамлакат

از گرد نعل اسب تو در چشم مملکت

Маълум шуд ки қимати дидаи зи тўтёст

معلوم شد که قیمت دیده ز توتیاست

Гардуни туро раҳеу замонаи туро ғулом

گردون تو را رهی و زمانه تو را غلام

Шаҳро ба ту муроду сипаҳро ба ту ҳавост

شه را به تو مراد و سپه را به تو هواست

Кӣ чун туу касон ту бошанд ҳосидон

کی چون تو و کسان تو باشند حاسدان

Ҷуфти гулу бунафша на гашнизу гндност

جفت گل و بنفشه نه گشنیز و گندناست

Адбири сӯй хеш кашад ҳосидати ҳаме

ادبیر سوی خویش کشد حاسدت همی

Адбири ҳамчуи коҳу ҳасудат чу каҳрабост

ادبیر همچو کاه و حسودت چو کهرباست

Ҳаркас ки хости бад ба ту он бад бадв расед

هرکس که خواست بد به تو آن بد بدو رسید

Шак нест андарин ки бидонро бадӣ ҷазост

شک نیست اندرین که بدان را بدی جزاست

Ҳаркас ки ҷусти некӣ ту ёфт никўӣӣ

هرکس که جست نیکی تو یافت نیکوئی

Гӯйанд дрмсл ки « сазо дархур сазост »

گویند درمثل که «سزا درخور سزاست »

Тотў бқм шудӣ шуда буд обрӯии рай

تاتو بقم شدی شده بود آبروی ری

Аз чанги ғами з омаданат ҷонҳо раҳо аст

از چنگ غم ز آمدنت جانها رها است

Аз ҳар дилии з рафтан ту оҳи ҳиҷр буд

از هر دلی ز رفتن تو آه هجر بود

Аз ҳрлбии з омаданат бонг марҳабост

از هرلبی ز آمدنت بانگ مرحباست

Алои қавомӣ аз шуъарои нонбо ки буд

الا قوامی از شعرا نانبا که بود

Нони чунин ки ман пазами андари ҷаҳони крост

نان چنین که من پزم اندر جهان کراست

Бар дашти дил ба коштани гандуми сухан

بر دشت دل به کاشتن گندم سخن

Ваҳмами зи гирди сина чу деҳқон ба рӯстост

وهمم ز گرد سینه چو دهقان به روستاست

Анбони нон ба дӯш хирад барниҳода ам

انبان نان به دوش خرد برنهاده ام

Ки андешаам зи мағз чу ҳиндӯ ба Асияст

که اندیشه ام ز مغز چو هندو به آسیاست

Сӯзанда устихони ман аз оташи замир

سوزنده استخوان من از آتش ضمیر

Чун дар танури ҳизуми дӯкони нонбост

چون در تنور هیزم دوکان نانباست

Ҳаркас ки бргзшт ба бозори хотирам

هرکس که برگذشت به بازار خاطرم

Донад ки нони мадҳи шумо хӯни ҷони мост

داند که نان مدح شما خون جان ماست

ТооФтобу моҳу Суҳайл ва сҳо буд

تاآفتاب و ماه و سهیل و سها بود

Бодии ту каз ту дар ду ҷаҳони зинат ва баҳост

بادی تو کز تو در دو جهان زینت و بهاست

Ту офтоби бодӣу фарзанди моҳи ту

تو آفتاب بادی و فرزند ماه تو

Каз талъаташи ҳазор Суҳайл аз яке сҳост

کز طلعتش هزار سهیل از یکی سهاست