Ҷаҳони сарой ва боласту боргоҳи азоб

جهان سرای و بال است و بارگاه عذاب

Работи тирау тангу пули харобу ибоб

رباط تیره و تنگ و پل خراب و یباب

Хлоӣқӣ зада бар дашти ҳашари лашкаргоҳ

خلائقی زده بر دشت حشر لشکرگاه

Ниҳодаи рахти дили андар дар сарои савоб

نهاده رخت دل اندر در سرای ثواب

Яке гуруҳи дарин хаймаи дувоздаҳ тоқ

یکی گروه درین خیمه دوازده طاق

Ки устувор шуд аз ҳафт меху чортноб

که استوار شد از هفت میخ و چارطناب

Вале чаҳ нафъ дар он лашкар ва дар он хайма

ولی چه نفع در آن لشکر و در آن خیمه

Ки хуфтаанд ҳамаи халқ пой карда дар об

که خفته اند همه خلق پای کرده در آب

Оё шикори ту моли ҳаром ва дар дӯзах

آیا شکار تو مال حرام و در دوزخ

Ба сайди ҷони ту парон шудаи уқоби уқоб

به صید جان تو پران شده عقاب عقاب

Мада рибо манеҳ бидъат ва магӯӣ дурӯғ

مده ربا منه بدعت و مگوی دروغ

Наҷоти ҷӯйу накӯи зӣ ва хештан дарёб

نجات جوی و نکو زی و خویشتن دریاب

Шитоби дор ба тоъат ки марг кард диранг

شتاب دار به طاعت که مرگ کرد درنگ

Диранг кун зи маосӣ ки умр кард шитоб

درنگ کن ز معاصی که عمر کرد شتاب

Чу буд мӯии ту шаби ранги хуфтаи дил будӣ

چو بود موی تو شب رنگ خفته دل بودی

Бигӯямат ки ба шаб дар набӯд хоби савоб

بگویمت که به شب در نبود خواب صواب

зи кӯҳсори сарати субҳи рӯзи навмидӣ

ز کوهسار سرت صبح روز نومیدی

Баромадаст ва ту худ дар наомадӣ аз хоб

برآمد است و تو خود در نیامدی از خواب

Чаро зи офати перии хазони сифат шуда Эй

چرا ز آفت پیری خزان صفت شده ای

Баҳори шакл магар бӯдае ба вақти шабоб

بهار شکل مگر بوده ای به وقت شباب

Ба чеҳраи зард чу баррагӣ ба шахси гўж чу шох

به چهره زرد چو برگی به شخص گوژ چو شاخ

Ба срсФид чу барф ва ба дили сияҳ чу ғроб

به سرسفید چو برف و به دل سیه چو غراب

Макун хизоб ки перӣ ниҳон нишоед кард

مکن خضاب که پیری نهان نشاید کرد

Даруни парда чунон бош каз буруни ҳиҷоб

درون پرده چنان باش کز برون حجاب

Чу нури рӯз ба аз зулмат шабаст чаро

چو نور روز به از ظلمت شب است چرا

Ту субҳи шебати худ шом кардае ба хизоб

تو صبح شیبت خود شام کرده ای به خضاب

Макун чу деви ҷавонии шаҳоби перӣ ро

مکن چو دیو جوانی شهاب پیری را

Ки донеи охир каз дев беҳтараст шаҳоб

که دانی آخر کز دیو بهتر است شهاب

Чаҳ дорӣ аз пас перии умеди брноӣӣ

چه داری از پس پیری امید برنائی

Варои қасрон эй дӯст кӣ буд дулоб

ورای قصران ای دوست کی بود دولاب

Чу чанги гўжи шдстии зи рӯзгор ва ҳануз

چو چنگ گوژ شدستی ز روزگار و هنوز

Чу зии нола ъушрат кунӣ зи ишқи рубоб

چو زی ناله عشرت کنی ز عشق رباب

Макун хароби ҷинонро зи ҳирси ?данеи дун

مکن خراب جنان را ز حرص دنیی دون

Мада ба боди хирадро зи ишқи бодаи ноб

مده به باد خرد را ز عشق باده ناب

Бҳўш бош ки дмсози ноз туаст хирад

بهوش باش که دمساز ناز تو است خرد

Қадами мгир ки ғаммози роз туаст шароб

قدم مگیر که غماز راز تو است شراب

Агар бадят насиҳат кунад ба ҷон бишинав

اگر بدیت نصیحت کند به جان بشنو

Чу нек гуяд азу бармагард ва рӯй мтоб

چو نیک گوید ازو برمگرد و روی متاب

зи панди муфсид агар муслеҳии шӯй чаҳ аҷаб

ز پند مفسد اگر مصلحی شوی چه عجب

Ки себ сурхӣ гирад ба зардии маҳтоб

که سیب سرخی گیرد به زردی مهتاب

Гуруснае нашудааст аз ту сайр то шуда Эй

گرسنه ای نشده است از تو سیر تا شده ای

зи ишқи ташнаи чашм чу наргиси сероб

ز عشق تشنه چشم چو نرگس سیراب

зи дарди ишқнигорон симгуни симо

ز درد عشق نگاران سیمگون سیما

Ба чеҳра чун зару ларзон ба шахс чун симоб

به چهره چون زر و لرزان به شخص چون سیماب

Намозу ишқ батон рост кӣ буд бо ҳам

نماز و عشق بتان راست کی بود با هم

Макун чунин ки накӯ нест сирка дар ҷлоб

مکن چنین که نکو نیست سرکه در جلاب

Ба масҷиди оӣӣ бо ишқи дилбари бут рӯй

به مسجد آئی با عشق دلبر بت روی

Надид ҷузи ту касе бути параст дар миҳроб

ندید جز تو کسی بت پرست در محراب

Гуноҳҳо кунӣу чашми дории онгоҳӣ

گناهها کنی و چشم داری آنگاهی

Ки рӯзи ҳашар ба раҳмат кунанд бо ту хитоб

که روز حشر به رحمت کنند با تو خطاب

Ҳисоби хеши ҳам ӣнҷо бикун газоф магӯӣ

حساب خویش هم اینجا بکن گزاف مگوی

Ки он на рӯз газоф аст ҳаст рӯзи ҳисоб

که آن نه روز گزاف است هست روز حساب

Чаҳ ҳосил ояд аз ин меҳтарон бе ҳосил

چه حاصل آید از این مهتران بی حاصل

Ки ҷумлаи ошиқи сӣманду сғбаҳи алқоб

که جمله عاشق سیمند و سغبه القاب

Ҳаме даранд чу саги пӯстин якдигар

همی درند چو سگ پوستین یکدیگر

з пӯст одамӣанд аз даруни пӯсти гулоб

ز پوست آدمیند از درون پوست گلاب

Ба пӯст дар чу сагу пӯсти барда аз даду дом

به پوست در چو سگ و پوست برده از دد و دام

Ки пӯстин ҳама ҳаст қоқму санҷоб

که پوستین همه هست قاقم و سنجاب

Ба сад ҳазор дарҷи камтар аз харанд валек

به صد هزار درج کمتر از خرند ولیک

Ниҳодаи худро дар маърази аўлўололбоб

نهاده خود را در معرض اولوالالباب

Аё барқи ҳавои туро савори ҷафо

ایا برق هوای تو را سوار جفا

з ҷавр дода Аннану з ҷаҳл карда рикоб

ز جور داده عنان و ز جهل کرده رکاب

Мусаббиб аз ту ба чӯб ва шиканҷа бастанд

مسبب از تو به چوب و شکنجه بستاند

Ҳар ончӣ ҷамъ кунӣ солҳо ба ранҷу азоб

هر آنچه جمع کنی سالها به رنج و عذاب

Аз он мусаббиби асбоби ту ҳамеи бабрад

از آن مسبب اسباب تو همی ببرد

Ки рост менарӯй бо мусаббиби алосбоб

که راست می نروی با مسبب الاسباب

Мунаҷҷимонро каззоб хонд пайғамбар

منجمان را کذاب خواند پیغمبر

Ки ҳикматашон ба хато моиласт дар ҳрбоб

که حکمتشان به خطا مایل است در هرباب

Агар мунаҷҷим каззоб шуд ба илми нуҷум

اگر منجم کذاب شد به علم نجوم

Ту пас чаро ки мунаҷҷим на шудӣ каззоб

تو پس چرا که منجم نه شدی کذاب

Дурӯғу ғайбату бӯҳтони ҳаме туоне гуфт

دروغ و غیبت و بهتان همی توانی گفت

Агарчӣ нест туро тахту мебели астрлоб

اگرچه نیست تو را تخت و مبل اصطرلاب

Ҳазор ҳуҷҷат қотеъ гирифт бар ту худоӣ

هزار حجت قاطع گرفت بر تو خدای

Чаҳ бар забони расӯл ва чаҳ дар баёни китоб

چه بر زبان رسول و چه در بیان کتاب

Ки бар сироти зпои ту бар кунам чун тир

که بر صراط زپای تو بر کنم چون تیر

Агртбаҳ бикунӣ пои нмлу пари збоб

اگرتبه بکنی پای نمل و پر ذباب

Фасоду зулм ва хиёнат кунӣ бар он аўмид

فساد و ظلم و خیانت کنی بر آن اومید

Ки кирдигор ғафурасту роҳми втўоб

که کردگار غفور است و راحم وتواب

Намозу рӯзау хайрот чун ҳаме накунӣ

نماز و روزه و خیرات چون همی نکنی

Ки зулҷалол ғаюрасту қоҳиру ваҳоб

که ذوالجلال غیور است و قاهر و وهاب

Нъўзболлаҳ агар кирдигор дар маҳшар

نعوذبالله اگر کردگار در محشر

Ба карда ту кунад бо ту дар хури ту итоб

به کرده تو کند با تو در خور تو عتاب

Машав ба матбахи дӯзахи зи оташи шаҳват

مشو به مطبخ دوزخ ز آتش شهوت

Ҷигари пар аз намаку дили з дард гашта кабоб

جگر پر از نمک و دل ز درد گشته کباب

Дилати зи ҳайбати марги эътибори брнгрФт

دلت ز هیبت مرگ اعتبار برنگرفت

Чаҳ дар мусӣбати моам ва чаҳ дар фаҷеъати боб

چه در مصیبت مام و چه در فجیعت باب

Туро насиҳати асҳоби суд кӣ дорад

تو را نصیحت اصحاب سود کی دارد

Ки ҳеҷ суд накардат мусӣбати аҳбоб

که هیچ سود نکردت مصیبت احباب

Гумон мабар ки аҷал тирбрдлт назанад

گمان مبر که اجل تیربردلت نزند

Вагар ба теғи барии мавҷи хӯн бар авҷи саҳоб

و گر به تیغ بری موج خون بر اوج سحاب

Уқоби марг шикорат кунад ва гарчи ба теғ

عقاب مرگ شکارت کند و گرچه به تیغ

Шикори бози туоне ситади зи чанги уқоб

شکار باز توانی ستد ز چنگ عقاب

Чу оташи аҷалати боди дам гусаста кунад

چو آتش اجلت باد دم گسسته کند

Чу оби дршдни ҷони Фрўшўии бтроб

چو آب درشدن جان فروشوی بتراب

Замонаи зоди туро ҳам замона хоҳад кишт

زمانه زاد تو را هم زمانه خواهد کشت

Дурусти кўӣии кӯ рустамаст ва ту Суҳроб

درست کوئی کو رستم است و تو سهراب

Гар эътиқоди надории ҳалоки гардӣ аз онк

گر اعتقاد نداری هلاک گردی از آنک

Банноӣ суст кунад бодҳои сахти хароб

بنای سست کند بادهای سخت خراب

Вари эътиқоди қавии дорӣ аз азоб матарс

ور اعتقاد قوی داری از عذاب مترس

Ки кӯҳи ронрсди ҳеҷ офати азсилоб

که کوه رانرسد هیچ آفت ازسیلاب

Қўомё чу қиёмат кунӣ ба ваъзи андар

قوامیا چو قیامت کنی به وعظ اندر

Фасеҳи вори диҳии дрсؤоли гӯри ҷавоб

فصیح وار دهی درسؤال گور جواب

Бабанд роҳи ҳаваси брхрд ки брдли ту

ببند راه هوس برخرد که بردل تو

Ҳазор дар бигушоед муфаттиҳи алобўоб

هزار در بگشاید مفتح الابواب

Маъонии азшкми хотири садафи ворат

معانی ازشکم خاطر صدف وارت

Шудаст равшану хуши ҳамчуи лؤлؤи хўшоб

شد است روشن و خوش همچو لؤلؤ خوشاب

Замиру табъи ту бе борномаҳи неу хор

ضمیر و طبع تو بی بارنامه نی و خار

Қмтрҳоӣ шукр дод ва Қатарҳои гулоб

قمطرهای شکر داد و قطرهای گلاب

Чўзҳраҳи вори буруноварӣ ҳадиси латиф

چوزهره وار برون آوری حدیث لطیف

Бросмони дил аз зирФкрт чу саҳоб

برآسمان دل از زیرفکرت چو سحاب

Збихи гесуии шаби гўӣии осмони бардошт

زبیخ گیسوی شب گوئی آسمان برداشت

Ба дасти субҳи зрўии арӯси рӯзи ниқоб

به دست صبح زروی عروس روز نقاب

Ба табъ ва хотир гӯйанд шоирон чу ту шеър

به طبع و خاطر گویند شاعران چو تو شعر

Валек нест касе ҳамсари ту дар ҳар боб

ولیک نیست کسی همسر تو در هر باب

Агарчӣ ҳар ду ба санадону путк сим кунанд

اگرچه هر دو به سندان و پتک سیم کنند

Ҳақиқатаст ки қуллоб нест чун зарроб

حقیقت است که قلاب نیست چون ضراب

Ба пои дори санои худоӣу пайғамбар

به پای دار ثنای خدای و پیغمبر

Ки сарфарози шӯии зи аҳли байту зи асҳоб

که سرفراز شوی ز اهل بیت و ز اصحاب