Мудаббирӣ ки ба фармон ӯаст ҷони дртн

مدبری که به فرمان او است جان درتن

Мҳимнӣ ки шараф дод марди робрзн

مهیمنی که شرف داد مرد رابرزن

Худои ъзўҷли холиқи сипеду сиёҳ

خدای عزوجل خالق سپید و سیاه

Ки кард шабро торику рӯзро равшан

که کرد شب را تاریک و روز را روشن

Қадими лами излу подшоҳи боазимат

قدیم لم یزل و پادشاه باعظمت

зи иззат ӯро тахт ва « з » кибриёи грзн

ز عزت او را تخت و «ز»کبریا گرزن

Зада баробари харгоҳи шарқи хаймаи ғарб

زده برابر خرگاه شرق خیمه غرب

Кашида гирди бисоти замини таноби змн

کشیده گرد بساط زمین طناب زمن

зи бонги раъду туфи офтоб дар раҳ ӯ аст

ز بانگ رعد و تف آفتاب در ره او است

Ки чархи машъала дораст вобри мқръаҳи зан

که چرخ مشعله دار است وابر مقرعه زن

Ба остини адаби рафтаи хоки дарга ӯ

به آستین ادب رفته خاک درگه او

Ғуломи моҳи гиребони осмони доман

غلام ماه گریبان آسمان دامن

Ба илми чашма об овареда аз хоро

به علم چشمه آب آوریده از خارا

Ба амри шуълаи оташи ниҳода дар оҳан

به امر شعله آتش نهاده در آهن

Ба ҳуҷраи шаби тира ситора карда чароғ

به حجره شب تیره ستاره کرده چراغ

зи шамъи моҳи мунаввар сипеҳр карда лаган

ز شمع ماه منور سپهر کرده لگن

Ба фазлу раҳмат ақлӣ сиришта дар ҳар дил

به فضل و رحمت عقلی سرشته در هر دل

Ба илму ҳикмати ҷонии ниҳода дар ҳар тан

به علم و حکمت جانی نهاده در هر تن

Ба дасти ақл ба бустони ҷони фишондаи дарахт

به دست عقل به بستان جان فشانده درخت

Ба Тифли хоки зи пистон абр дода лбн

به طفل خاک ز پستان ابر داده لبن

Броўридаҳ ба рӯзи офтоби зарди кулоҳ

برآوریده به روز آفتاب زرد کلاه

зи чархи сабзи қабои кабӯди пероҳан

ز چرخ سبز قبای کبود پیراهن

Ситорагон ба шаб аз осмони намоянда

ستارگان به شب از آسمان نماینده

Чу бар бунафшаи парокандаи баргҳои саман

چو بر بنفشه پراکنده برگهای سمن

Ҷаҳон сиёҳ кунад шаб чу хонаи торик

جهان سیاه کند شب چو خانه تاریک

Ба даст субҳ кунад сақфи хонаро равзан

به دست صبح کند سقف خانه را روزن

зи шъмдони фалаки шамъи рӯзи бФрўзд

ز شعمدان فلک شمع روز بفروزد

Чу кам шавад зи чароғи ситорагони равған

چو کم شود ز چراغ ستارگان روغن

Ма аз ғароиб ӯ ҳиндӯӣаст ҳиндӯи зод

مه از غرایب او هندوی است هندو زاد

Шаб аз аҷоиб ӯ знгӣӣаст обистан

شب از عجایب او زنگئی است آبستن

Баҳоргоҳи чунон боғҳо биорояд

بهارگاه چنان باغها بیاراید

Ки чархро айвону биҳиштро гулшан

که چرخ را ایوان و بهشت را گلشن

Нигорхона чин созад ва батон чгл

نگارخانه چین سازد و بتان چگل

зи нақшҳои раёҳин ва сарвҳои чаман

ز نقشهای ریاحین و سروهای چمن

Дарахту мурғу гул аз бӯстон ба қудрат ӯ

درخت و مرغ و گل از بوستان به قدرت او

Кашида қаду кушодаи забону бастаи даҳан

کشیده قد و گشاده زبان و بسته دهن

Ба дасти боди баҳории зи ҷомаи хонаи боғ

به دست باد بهاری ز جامه خانه باغ

Бурун диҳад каллаи наргису қабои саман

برون دهد کله نرگس و قبای سمن

зи шохи сабзи гули сурхи рости пиндорӣ

ز شاخ سبز گل سرخ راست پنداری

Бсохтаст ба пирӯза дар ақиқи Яман

بساخت است به پیروزه در عقیق یمن

Силаҳи хона заррин кунад рузони бхзон

سلاح خانه زرین کند رزان بخزان

зи обҳо зираи онҷои зи баргҳо ҷавшан

ز آبها زره آنجا ز برگها جوشن

Ба бӯстони зи дарахтон канизакон созад

به بوستان ز درختان کنیزکان سازد

зи нори сохтаи пастонишони зи себи дафн

ز نار ساخته پستانشان ز سیب دفن

зи сунъ ӯ шудаи нилӯфари офтоби параст

ز صنع او شده نیلوفر آفتاب پرست

Ва зу расида ба хуршеди сарв соя фикан

و زو رسیده به خورشید سرو سایه فکن

Ба фасл фасл диҳад ранги ранги хлътҳо

به فصل فصل دهد رنگ رنگ خلعتها

Замонаро караму фазли эзади зўолмн

زمانه را کرم و فضل ایزد ذوالمن

Аё мсбҳи ту ваҳшёни бешау кӯҳ

ایا مسبح تو وحشیان بیشه و کوه

Ва ё мусаххари ту сокинони шаҳру ватан

و یا مسخر تو ساکنان شهر و وطن

зи сунъҳои ту тобади кавокиб аз гардун

ز صنعهای تو تابد کواکب از گردون

зи фазлҳои ту хезади ҷавоҳир аз маъдан

ز فضلهای تو خیزد جواهر از معدن

Дар ту маскани бечорагон бе мأўо

در تو مسکن بیچارگان بی مأوا

Раҳи ту манзили оворагон бе маскан

ره تو منزل آوارگان بی مسکن

Манам каминаи кас аз бандагони даргаи ту

منم کمینه کس از بندگان درگه تو

Зиёди ту дили ман зинда чун зи рӯҳи бадан

زیاد تو دل من زنده چون ز روح بدن

Саноу шукри туро бандаи вору сӯхтаи дил

ثنا و شکر تو را بنده وار و سوخته دل

Чу ҳалқаи сохтаи дргўшу тавқи дргрдн

چو حلقه ساخته درگوش و طوق درگردن

Ҷавоҳири карамат дар хазинаи хирадам

جواهر کرمت در خزینه خردم

Чу машки таъбия дар нофи оҳӯони хутан

چو مشک تعبیه در ناف آهوان ختن

з фазл туаст марои шеър агар на бар дар ту

ز فضل توست مرا شعر اگر نه بر در تو

Чаҳ хезад аз ман ва сад ҳазор чу ман

چه خیزد از من و صد هزار چو من

Дило ба кори қиёмати қиём бояд кард

دلا به کار قیامت قیام باید کرد

Ба боргоҳ тараб рафт аз ин сарои мҳн

به بارگاه طرب رفت از این سرای محن

Ҷаҳони кмингаҳ ғӯласт рахт азу бурдор

جهان کمینگه غول است رخت ازو بردار

Машав чу мурғи дарин домгоҳи аҳрӣман

مشو چو مرغ درین دامگاه اهریمن

Ҳўии мгир ва ба дунбол ӯ мдўи ҳарза

هوی مگیر و به دنبال او مدو هرزه

Ки пеши хизмати бут зойеъаст ранҷи шмн

که پیش خدمت بت ضایع است رنج شمن

Нигари насиби ман ва ту чаҳ бошад аз дунё

نگر نصیب من و تو چه باشد از دنیا

Ки теғу заҳр буд баҳраи ҳусайну ҳасан

که تیغ و زهر بود بهره حسین و حسن

Биҳишт дар сар дунё макун з бе хурдӣ

بهشت در سر دنیا مکن ز بی خردی

Надонад боғи тараби ҳеҷ кас ба кунҷи ҳузн

نداند باغ طرب هیچ کس به کنج حزن

Ҳўии парастӣу огаҳ нае зи офат ӯ

هوی پرستی و آگه نه ای ز آفت او

Ба мор бе ҳдаҳи бозӣ ҳаме кунӣ чу расан

به مار بی هده بازی همی کنی چو رسن

Ту ошиқи зану фарзанду офати ду ҷаҳон

تو عاشق زن و فرزند و آفت دو جهان

Ҳамаи зи меҳнат фарзанд бошаду ғами зан

همه ز محنت فرزند باشد و غم زن

Махӯр ҳарому таоми биҳишти умеди мадор

مخور حرام و طعام بهشت امید مدار

Шукри мкўб ки пурсайр кардае ҳован

شکر مکوب که پرسیر کرده ای هاون

зи қаъри чоҳи ҷаҳаннам агар ҳамеи тарсӣ

ز قعر چاه جهنم اگر همی ترسی

Ба ?дане аз пас кас бад магӯӣ ва чоҳ макун

به دنیی از پس کس بد مگوی و چاه مکن

Сияҳ макун ба гунаҳи номаи сипедат ро

سیه مکن به گنه نامه سپیدت را

Ки монда нест бар ӯ ҷои як сар дар зан

که مانده نیست بر او جای یک سر در زن

Гуноҳ мекунӣ ва ҳеҷ тавба ме накунӣ

گناه می کنی و هیچ توبه می نکنی

Аз он маҳалла набошӣ шабии бад-ӣни барзан

از آن محله نباشی شبی بدین برزن

Гунаҳи бузургу дртўбаҳи танг кӣ барраӣ

گنه بزرگ و درتوبه تنگ کی برهی

Шутур чигуна даройад ба равзани сӯзан

شتر چگونه درآید به روزن سوزن

Ҷаҳони харобау моли ҷаҳон чу мурдор аст

جهان خرابه و مال جهان چو مردار است

Ман ва ту барсари мурдор ӯ чу зоғу заған

من و تو برسر مردار او چو زاغ و زغن

зи нанги нохлФон шояд ар ба олам дар

ز ننگ ناخلفان شاید ار به عالم در

Занону мардон анин шаванду астрўн

زنان و مردان عنین شوند و استرون

Фириштаи вор кам озор бош дар дунё

فرشته وار کم آزار باش در دنیا

Ки то нахезӣ аз гӯр чун саг аз гулхан

که تا نخیزی از گور چون سگ از گلخن

Ба гоҳи хезӣу дандони кунони равони ниёз

به گاه خیزی و دندان کنان روان نیاز

Ба гуҳ шаванд ба дӯкони мард дандон кун

به گه شوند به دوکان مرد دندان کن

Даруни буруну мунофиқи дилу дағали бозӣ

درون برون و منافق دل و دغل بازی

зи печи печи ҳамаи макру зарқу ҳилау фан

ز پیچ پیچ همه مکر و زرق و حیله و فن

Дағал ҳаме кунӣ ва ҳеҷ гӯна шармат нест

دغل همی کنی و هیچ گونه شرمت نیست

зи ноқиди бадви неку алӣами сару ълн

ز ناقد بدو نیک و علیم سر و علن

Ба боғи тоъати эзад чу андалеб бинол

به باغ طاعت ایزد چو عندلیب بنال

Ба ғори ҳиялати дил дар чу анкабути матн

به غار حیلت دل در چو عنکبوت متن

Туро таассубу мазҳабгарӣ муҳиммӣ нест

تو را تعصب و مذهبگری مهمی نیست

Муҳимҳои ту дар дайн фароизасту сунан

مهمهای تو در دین فرایض است و سنن

Макун таассуб ва биншин ба офияти ҷоӣӣ

مکن تعصب و بنشین به عافیت جائی

зи боди ҷаҳл май нгизи гирду хоки Фтн

ز باد جهل می نگیز گرد و خاک فتن

Мабош олати шари хоҷа то уқоби уқоб

مباش آلت شر خواجه تا عقاب عقاب

Ба дашт ҳашар нагардад туро ба пероҳан

به دشت حشر نگردد تو را به پیراهن

Ба хайр кӯш ки фардои кабӯтарони савоб

به خیر کوش که فردا کبوتران ثواب

Гуноҳҳои туро бар чннд чун арзан

گناههای تو را بر چنند چون ارزن

Насиҳатии шинаву панди душманони мпазир

نصیحتی شنو و پند دشمنان مپذیر

Чу аблаҳони ҷаҳони аҳд дӯстон машкан

چو ابلهان جهان عهد دوستان مشکن

Ба расму сирати озодагони пешина

به رسم و سیرت آزادگان پیشینه

Карими одату хуш хуй бошу некӯи занн

کریم عادت و خوش خوی باش و نیکو ظن

Дарун ба қъаҳи чину буруни ҳндўбор

درون به قعه چین و برون هندوبار

Ҳудӯди кишвари рӯму вилояти армн

حدود کشور روم و ولایت ارمن

Ҳамаи бгштӣ ва бисёр чизҳо дидӣ

همه بگشتی و بسیار چیزها دیدی

Ҳануз феъли қабеҳ ту гашта нест ҳасан

هنوز فعل قبیح تو گشته نیست حسن

Машав чу лолаи раъно каз офати перӣ

مشو چو لاله رعنا کز آفت پیری

Бунафшаи зор ту шуд марғзори пари сӯсан

بنفشه زار تو شد مرغزار پر سوسن

Туро ба перӣ турфааст айши брноӣӣ

تو را به پیری طرفه است عیش برنائی

Ки гули ғариб ва бадеъаст дар маи баҳман

که گل غریب و بدیع است در مه بهمن

Муборизӣаст аҷали пеш ӯ далер машав

مبارزی است اجل پیش او دلیر مشو

Чу брнёӣӣ бо теғ ӯ сипар бификан

چو برنیائی با تیغ او سپر بفکن

Агар чу рустами золии зи марг хоҳӣ шуд

اگر چو رستم زالی ز مرگ خواهی شد

Ба зери хоки лаҳад чун ба чоҳ дар бежан

به زیر خاک لحد چون به چاه در بیژن

Мабош ғарра ба умрӣ ки марг дар пай ӯст

مباش غره به عمری که مرگ در پی اوست

Ки ҷойгоҳи ту гӯрасту ҷомаи ту кафан

که جایگاه تو گور است و جامه تو کفن

Дар он сарой ки имрӯзҳои ва ҳўӣ кунӣ

در آن سرای که امروز های و هوی کنی

Ба рӯзи марг ту бошад шноъту шеван

به روز مرگ تو باشد شناعت و شیون

зи гирди лашкари айёму бонги кӯси аҷал

ز گرد لشکر ایام و بانگ کوس اجل

Басои вилояту шҳро ки шуд русуму дмн

بسا ولایت و شهرا که شد رسوم و دمن

Туро ки марги гиребон гирифта нест ҳануз

تو را که مرگ گریبان گرفته نیست هنوز

Бигирадат хабари марги дигарон доман

بگیردت خبر مرگ دیگران دامن

Қўомёи тўӣии он шоирӣ ки ме гуфтӣ

قوامیا توئی آن شاعری که می گفتی

Ба шаҳри шеъри манам нонбои нони сухан

به شهر شعر منم نانبای نان سخن

Ба шакли гандуми ман ҳршби азФлки парвин

به شکل گندم من هرشب ازفلک پروین

Буд чу хӯшае дар брзбри ҷадин хирман

بود چو خوشه ای در برزبر جدین خرمن

Фалаки зи баҳри ман аз Осиё кун Фикўн

فلک ز بهر من از آسیای کن فیکون

зи барф орад фиристад зи абри прўизн

ز برف آرد فرستد ز ابر پرویزن

Хамири мояи сад сола ақл ҳаст маро

خمیر مایه صد ساله عقل هست مرا

Ки дар тарозу « ӣ » умраст санги панҷаи ман

که در ترازو«ی» عمر است سنگ پنجه من

Кунанд корами дорандагони ҷинату ҳур

کنند کارم دارندگان جنت و حور

Харанд нонами ҷуиндагони селоӣ ва ман

خرند نانم جویندگان سلوی و من

Маро чу дӯст худоӣаст ҳеҷ бокӣ нест

مرا چو دوست خدای است هیچ باکی نیست

Агар шаванд ба қасдами ҳамаи ҷаҳони душман

اگر شوند به قصدم همه جهان دشمن

Ҷаҳон ба теғи сухани бстдми адуро гӯ

جهان به تیغ سخن بستدم عدو را گو

Зҳир май хур ва ҷон мекуну занах май зан

زحیر می خور و جان می کن و زنخ می زن