Чун аз астнҷо фориғ шуд мисвок кунаду ибтидо ба ҷониб рост кунад , зибр , онгоҳи зер , онгоҳ ба ҷониби чап , зибри онгоҳи зер , онгоҳи даруни дандон бар ҳамон тартиб , онгоҳ ба забону ком фароз овараду мисвок кардан муҳим донад ки дар хабараст ки , « як намоз бо мисвок бо ҳафтод намоз бе мисвоки баробар буд » ва ният кунад ба вақти мисвок ки роҳи гузари зикри ҳақи таъолӣ пок кунад .

چون از استنجا فارغ شد مسواک کند و ابتدا به جانب راست کند، زبر، آنگاه زیر، آنگاه به جانب چپ، زبر آنگاه زیر، آنگاه درون دندان بر همان ترتیب، آنگاه به زبان و کام فراز آورد و مسواک کردن مهم داند که در خبر است که، «یک نماز با مسواک با هفتاد نماز بی مسواک برابر بود» و نیت کند به وقت مسواک که راه گذر ذکر حق تعالی پاک کند.

Ва ба ҳеҷ вақт ки ҳдс кунад аз вузӯи дасти бндорд ки расӯл ( с ) чунин кардӣ ва ба ҳар вақт ки вузӯ кунад мисвоки бикунад , ва агар вузӯ накунад ва донад ки дар даҳони тағйири падед омадааст , ба сабаби он ки хуфта бӯда бошад ё бисёр даҳон бар ҳам ниҳода бошад , ё чизеи буии дор хӯрда бошад , мисвок суннат бошад .

و به هیچ وقت که حدث کند از وضو دست بندارد که رسول (ص) چنین کردی و به هر وقت که وضو کند مسواک بکند، و اگر وضو نکند و داند که در دهان تغییر پدید آمده است، به سبب آن که خفته بوده باشد یا بسیار دهان بر هم نهاده باشد، یا چیزی بوی دار خورده باشد، مسواک سنت باشد.

Пас чун фориғ шуд , бар болоӣ нишинад рӯй ба қибла ва бигӯед , « бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими аъўзи бки ман ҳмзоти алшётину аъўзбки раби ани иҳзрўн » ва се бор ҳар ду даст бишӯяд ва бигӯед , « аллоҳами ании асолки алимну албркаҳу аъўзбки ман алшўму алҳлкаҳ »у нияти астбоҳт намоз кунад ё нияти рафъ ҳдс кунад ва нигоҳ дорад то ба вақт рӯй шустан , онгоҳи об дар даҳан кунад се бору об ба коми афканд , магар ки рӯза дорад ва бигӯед , « аллоҳами арҳнии роӣҳаҳи алҷнаҳу анати ании роз » пас се бор рӯй бишӯяд ва бигӯед , « аллоҳами аънии алии зкрку шкрку тлоўаҳи ктобк » , онгоҳи се бори об дар бинӣ кунад ва бидамад ва бигӯед , « аллоҳами бизи ваҷҳеи бнўрки явми тбизи вуҷӯҳи аўлёӣк » ва ҳар мӯӣ ки бар рӯйаст , об ба асли он расонад , магари мӯии маҳосинӣ ки бисёр бошаду касиф буд , об ба рӯй маҳосин фурӯ гузораду ангушт дар миён мӯӣ кунаду тхлил ин бошад ва ҳар чаҳ аз ҷониб рӯйаст аз сари гӯш то гӯшаи пешонӣ дар ҳад рӯй бошаду ангушт ба гӯшаи чашм фароз кунад то ончӣ дар даруни гӯшаи чашм буд аз асари кӯҳлу ғайри он , берун ояд пас се бори даст рост бишӯяд то миёни бозу ва ҳарчанд зери бозуи наздиктар аўлитр , ва бигӯед , « аллоҳами аътнии китобии биминӣу ҳосбнии ҳсобои исиро » онгоҳи дасти чап ҳамчунин бишӯяд ва ангуштарӣ биҷунбанд то об ба зери вай дар шавад ва бигӯед , « аллоҳами ании аъўзи бки ани тътинии китобии бшмолӣ ӯ ман вроءи зуҳрӣ » пас ҳар ду даст тар кунаду сари ангуштон ба ҳам боз наад ва май барад то ба қафоу онгоҳ ба ҷой хеш оварад то ҳар ду рӯй мӯ тар шавад ва ин якбор буд , се бор чунин кунад чунон ки ҳамаи сар масҳ кунад ҳар борӣ ва бигӯед , « аллоҳами ғшнии брҳмтку анзли алии ман бркотку азлнии таҳти ършки явми лозли алои злк » пас ҳар ду гӯши се бор масҳ кунаду ангушт дар сӯрох гӯш кунаду ибҳом ба пушти гӯш фароз оварад ва бигӯед , « аллоҳами аҷълнии ман аллазӣнаи истмъўни алқўли Фитбъўни аҳсана » пас гардани ҷумла масҳ кунад ва бигӯед , « аллоҳами факи рқбтии ман алнор ,у аъўзи бки ман алслослу алоғлол » пас пой рост бишӯяд се бор то миёни соқу миёни ангуштон тхлил кунад ба ангушти киин дасти чап аз зери ангуштону ибтидо ба киин ангушти пой рост кунаду хатм ба киин пои чап ва бигӯед , « аллоҳами сабти қадамии алии алсроти явми тзли иқдоми алмноФқин » чун фориғ шавад бигӯед , « ашҳади ани лои илоҳи алооллаҳи вҳдаҳи лои шарики ?лау ашҳади ани Муҳамади абдау расӯлаи аллоҳами аҷълнии ман алтўобини воҷълнии ман алмттҳрину аҷълнии ман ъбодки алсолҳин » .

پس چون فارغ شد، بر بالایی نشیند روی به قبله و بگوید، «بسم الله الرحمن الرحیم اعوذ بک من همزات الشیاطین و اعوذبک رب ان یحضرون» و سه بار هر دو دست بشوید و بگوید، «اللهم انی اسالک الیمن و البرکه و اعوذبک من الشوم و الهلکه» و نیت استباحت نماز کند یا نیت رفع حدث کند و نگاه دارد تا به وقت روی شستن، آنگاه آب در دهن کند سه بار و آب به کام افکند، مگر که روزه دارد و بگوید، «اللهم ارحنی رائحه الجنه و انت عنی راض» پس سه بار روی بشوید و بگوید، «اللهم اعنی علی ذکرک و شکرک و تلاوه کتابک»، آنگاه سه بار آب در بینی کند و بدمد و بگوید، «اللهم بیض وجهی بنورک یوم تبیض وجوه اولیائک» و هر موی که بر روی است، آب به اصل آن رساند، مگر موی محاسنی که بسیار باشد و کثیف بود، آب به روی محاسن فرو گذارد و انگشت در میان موی کند و تخلیل این باشد و هر چه از جانب روی است از سر گوش تا گوشه پیشانی در حد روی باشد و انگشت به گوشه چشم فراز کند تا آنچه در درون گوشه چشم بود از اثر کحل و غیر آن، بیرون آید پس سه بار دست راست بشوید تا میان بازو و هرچند زیر بازو نزدیکتر اولیتر، و بگوید، «اللهم اعطنی کتابی بیمینی و حاسبنی حسابا یسیرا» آنگاه دست چپ همچنین بشوید و انگشتری بجنباند تا آب به زیر وی در شود و بگوید، «اللهم انی اعوذ بک ان تعطینی کتابی بشمالی او من وراء ظهری» پس هر دو دست تر کند و سر انگشتان به هم باز نهد و می برد تا به قفا و آنگاه به جای خویش آورد تا هر دو روی مو تر شود و این یکبار بود، سه بار چنین کند چنان که همه سر مسح کند هر باری و بگوید، «اللهم غشنی برحمتک و انزل علی من برکاتک و اظلنی تحت عرشک یوم لاظل الا ظلک» پس هر دو گوش سه بار مسح کند و انگشت در سوراخ گوش کند و ابهام به پشت گوش فراز آورد و بگوید، «اللهم اجعلنی من الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه» پس گردن جمله مسح کند و بگوید، «اللهم فک رقبتی من النار، و اعوذ بک من السلاسل و الاغلال» پس پای راست بشوید سه بار تا میان ساق و میان انگشتان تخلیل کند به انگشت کهین دست چپ از زیر انگشتان و ابتدا به کهین انگشت پای راست کند و ختم به کهین پای چپ و بگوید، «اللهم ثبت قدمی علی الصراط یوم تزل اقدام المنافقین» چون فارغ شود بگوید، «اشهد ان لا اله الاالله وحده لا شریک له و اشهد ان محمد عبده و رسوله اللهم اجعلنی من التوابین واجعلنی من المتطهرین و اجعلنی من عبادک الصالحین».

Ва бояд ки маънии ин дуоҳо маълум кунад касе ки тозӣ надонад то бидонад ки чаҳ мегуяд , ва дар хабараст ки , « ҳар ки таҳорат кунаду зикри худоӣ таъолӣ мекунад , ҷумлаи андомҳои вай пок шавад аз ҳамаи гуноҳон ва хатоҳо ки ба рӯй рафта бошад ва чун зикр набӯд , ҷузи онҷо ки об ба вай расида бошад пок нашавад » ва бояд ки ҳар намозии таҳорат тоза кунад , агарчӣ ҳдс накарда бошад , чаҳ дар хабараст , « ҳаркии таҳорат тоза кунад , ҳақи таъолии имони вай тоза кунад » ва чун таҳорати тамоми бикунад , бояд ки бидонад ки ин назораи гоҳ халқаст ки пок карду назораи гоҳи ҳақи таъолӣ диласт , чун вайро ба тавба аз ахлоқи нописандида пок накунад , мисли вай чун мисли касе буд ки подшоҳиро меҳмон хоҳад кардан дар сарое , берӯнӣ пок кунаду пешгоҳи сарой ки нишастгоҳ подшоҳ хоҳад буд палиди бигузорад .

و باید که معنی این دعاها معلوم کند کسی که تازی نداند تا بداند که چه می گوید، و در خبر است که، «هر که طهارت کند و ذکر خدای تعالی می کند، جمله اندامهای وی پاک شود از همه گناهان و خطاها که به روی رفته باشد و چون ذکر نبود، جز آنجا که آب به وی رسیده باشد پاک نشود» و باید که هر نمازی طهارت تازه کند، اگرچه حدث نکرده باشد، چه در خبر است، «هرکه طهارت تازه کند، حق تعالی ایمان وی تازه کند» و چون طهارت تمام بکند، باید که بداند که این نظاره گاه خلق است که پاک کرد و نظاره گاه حق تعالی دل است، چون وی را به توبه از اخلاق ناپسندیده پاک نکند، مثل وی چون مثل کسی بود که پادشاهی را مهمان خواهد کردن در سرایی، بیرونی پاک کند و پیشگاه سرای که نشستگاه پادشاه خواهد بود پلید بگذارد.